Arama

Başlık ve içerikte ara

Nimet-Rızık

4 dk

Rızık Allah'tandır

Mevlâna (r.a) diyor ki;

Kuşlar ve bülbüller dallara konmuşlar da bekçilik ederler.

Bu bekçilerin maaşı da Allah'ın gizli hazinesinden verilir.

(Mevlâna. Dîvân-ı Kebîr/ Seçmeler. Cild 1.S.93)

Bütün varlıklar, ev sahibinin,

yani Allah’ın tatlı sofrasından yemekte içmektedirler!

Her şey canlı, her şey yiyor içiyor, konuşuyor!

Böyle olmasaydı, karıncalar Süleyman’a sır söylerler miydi,

Dağ, Davud Peygamber’le beraber ilahi okur muydu, seslenir miydi?

(MEVLÂNÂ CELÂLEDDÎN-i RÛMÎ)

.........

Şu'le bize aydan değül, ışk eri bu soydan değül,

Rızkımız bu evden değül, deryâ-yı ummandan gelür.

(Yûnus Emre)

Açıklaması:

(Bu ışık bize aydan değildir. Aşk eri bu soydan değildir.

Rızkımız bu dünyadan değildir. Zât-ı İlâhi deryâsından gelir)

.........

Bâyezîd-i Bistâmî bir defâsında bir imâmın arkasında namaz kıldı. Namazdan sonra, o imâm, Bâyezîd'e;

"Siz bir yerde çalışıp para kazanmıyorsunuz. Başkalarından da bir şey istemiyorsunuz.

O halde siz, nafakanızı nereden temin ediyorsunuz?" dedi.

Hazret-i Bâyezîd bunu duyunca;

"Ben hemen namazımı iâde edeyim. Zîrâ rızıkları kimin verdiğini bilmeyen birinin arkasında namaz kılmışım,

bu ise câiz değildir." buyurdu.

Helal rızık-İbâdet on kısımdır

Alâeddîn-i Attâr şöyle anlatmıştır:

"Hâce Behâeddîn Nakşibend hazretleri o derece fakir idi ki, evlerinde kış günleri namaz kılmak için yere serecek bir şey bulunmadığından, eski bir kilim serip, onun üzerinde namaz kılarlardı.

Maîşet ve geçimlerine bir çekirdek bile haram karıştırmazlardı. Kendilerinin ve âile efrâdının helâl yemesine çok dikkat ederdi. Şüphelendiği herhangi bir şeyden uzak dururlardı.

"İbâdet on kısımdır. Dokuzu helâl rızık aramaktır.

Diğer kısmı sâlih ameller ve ibâdetlerdir." buyurulan hadîs-i şerîfi bildirirlerdi.

Nimet vereni unutma!

Abdülkadir Geylâni (r.a) diyor ki;

Geçim yollarının Yaratıcı'sını unutup, geçim yollarına takılıp kalan, bâkiyi unutup, fâni ile sevinen kimse ne kadar da câhildir.

(Abdülkadir Geylâni Külliyatı.S.44)

Nimete takılıp o nimeti sana vereni unutma.

Sağa sola bakıp, gözlerini nimet verenden çevirme!

(Abdülkadir Geylâni Külliyatı.S.376)

Nimetler şükür için verilmiştir.

İbrahim (a.s.) onların göremiyecekleri bir yere varınca yüzünü Ka'be'ye doğru döndürerek elini kaldırıp şu duayı okudu:

"Rabbimiz ben çocuklarımdan kimini namaz kılabilmeleri için senin mukaddes evinin yanında çorak bir vadiye yerleştirdim.

Rabbimiz insanların gönüllerini onlara meylettir.

Şükretmeleri için onları mahsüllerle rızıklandır".

(İbrahim, 37)

Günah ve rızık

Münzir, Vehb b. Münebbih'den rivayet ediyor:

"Âbidlerden biriyle hizmetçisine üç günde bir (gaybdan) yemek geliyordu. Bir gün ansızın yemek bir kişilik gelmeye başladı.

Bunun üzerine âbid, kölesine 'İkimizden birinin mutlaka bir kusur işlemiş olması lazım ki rızkı kesilsin. Yaptıklarını hatırlama çalış' dedi.

Köle, önce bir şey yapmadığını söyledi. Ancak daha sonra kapıya gelen dilencinin yüzüne kapıyı kapadığını hatırladı. Bunun üzerine âbid tevbe etti ve eskisi gibi yemekleri iki kişilik gelmeye başladı".

(Sahabeden Günümüze Allah Dostları.Cild:3,S:123)

Âsânı taşa vur

Elmalılı Hamdi Yazır diyor ki;

Hz. Musa, susuzluktan ve kuraklıktan yanıp kavrulan kavmi için Cenab-ı Hak'tan su diliyor, yağmur duasına çıkıyor. Cenab-ı Allah da bu duayı kabul ile istenilenden daha büyük harikulâde bir nimet ihsan ediyor.

Gelip geçici bir yağmur yerine, İsrailoğulları'nın on iki boyundan her birine mahsus ayrı ayrı on iki pınar fışkırtıyor ve bununla yüce varlığına ve ilahî inayetine açık bir belge bahşediyor.

Öylesine bahşediyor ki, duanın arkasından fiilî bir teşebbüsün lüzumunu emrediyor, "asân ile taşa vur!" diyor.

Demek ki, o sırada Hz. Musa, farzedelim bu ilahî emre derhal uymayıp da "asâyı taşa vurmanın suyla ne ilgisi var?" gibi aklî ve indî bir kıyas yapmaya ve kendi kendine fikir yürütmeye kalkışsaydı, bu nimet tecellî etmeyecekti, dualar ve yapılan araştırmalar belki de boşa çıkacaktı.

O halde harikanın en büyük sırrı, bu sebebin ilhamında ve bu büyük nimetin o sebebe bağlanmış olmasındadır:

Kuru taşları yarıp pınarlar fışkırtmaya kadir olan Allah Teâlâ, istenen suları doğrudan doğruya ihsan etmiyor da bir manevî sebeple bir maddî sebebe teşebbüs üzerine ihsan ediyor.

Esasen manevi sebep olan dua, maddî sebebin ilhamına da vesile oluyor. İlham olunan maddi sebebin teşebbüse dönüşmesi, yani asânın taşa vurulması ile de sular fışkırıyor.

Böylece hidayet bürhanı tamamiyle tecellî ediyor. Bunu da "yiyin, için, fesat çıkarmayın" irşad ve ikazı takip ediyor.

(Elmalılı Kur'an Tefsiri.Bakara Sûredi,60)

Allah Dostları / Nimet ve Rızık · Marifet Petekleri

İlgili yazılar