Arama

Başlık ve içerikte ara

Dua örnekleri

27 dk

Haşerata karşı dua

HADİS-İ ŞERİF:

1453: Yine Ebu Hureyre (Allah Ondan razı olsun) anlatıyor:

Bir adam Rasûlullah (sallallahu aleyhi vesellem)'a gelerek,

"Ya Rasûlallah, dün gece beni sokan bir akrep yüzünden neler çektim" dedi.

Rasûlullah (sallallahu aleyhi vesellem) de:

"Eğer akşamleyin Euzu bi kelimatillahittammeti min şerri ma halak

= Yaratılmışların şerrinden Allah'ın mükemmel kelimelerine sığınırım deseydin, o sana zarar vermezdi." Buyurdular.

(Müslim, Zikir, 55) (Riyâzu's-Sâlihîn)

Cevşenden Dualar

يَا فَارِجَ الْهَمِّ

Ey dert ve sıkıntıları giderip, ferahlık ve sevinç veren!

يَا كَاشِفَ الْغَمِّ

Ey her türlü gam ve kederi kaldırıp, ruhlara rahatlık veren!

يَا غَافِرَ الذَّنْبِ

Ey kullarının kusur ve günahlarını affedip, bağışlayan!

يَا قَابِلَ التَّوْبِ

Ey işledikleri hatalardan pişman olanların, tevbelerini kabul eden!

يَا خَالِقَ الْخَلْقِ

Ey bütün mahlukatı yoktan var eden!

يَا صَادِقَ الْوَعْدِ

Ey sözüne sadık olan, va'dinden asla dönmeyen!

يَا رَازِقَ الطِّفْلِ

Ey rızka muhtaç yavruları, ummadıkları yerden harika şefkatiyle rızıklandıran!

يَا مُوفِىَ الْعَهْدِ

Ey ahdine vefa eden, sözünü mutlaka yerine getiren!

يَا عَالِمَ السِّرِّ

Ey bütün sırları ve gizli hadiseleri ezeli ilmiyle bilen!

يَا فَالِقَ الْحَبِّ

Ey toprağa düşen tohumları, kudret ve hikmetiyle yarıp sümbüllendiren!

سُبْحَانَكَ يَا لَا اِلٰهَ اِلَّا اَنْتَ الْاَمَانُ الْاَمَانُ خَلِّصْنَا مِنَ النَّارْ

Sen her türlü noksanlıklardan münezzehsin.

Senden başka ilah yoktur.

El aman, el aman!

Senin yüce dergahına sığınıyor, senden eman diliyoruz!

Bizi cehennem ateşinden halas eyle!

(20. Bab-Cevşen-ül Kebir)

يَا عِمَادَ مَنْ لَا عِمَادَ لَهُ

Ey yaslanacak direği ve sığınacak yeri olmayan aciz kullarının yegane sığınağı ve desteği!

يَا سَنَدَ مَنْ لَا سَنَدَ لَهُ

Ey tutunacak bir yeri olmayan çaresizlerin her sıkıntı ve darlık anında tek dayanağı!

يَا ذُخْرَ مَنْ لَا ذُخْرَ لَهُ

Ey övünülecek bir şeyi olmayanlara, hadsiz zenginliği ve ihsanıyla övünç kaynağı olan!

يَا غِيَاثَ مَنْ لَا غِيَاثَ لَهُ

Ey yardıma koşacak kimsesi olmayanların yegane yardım ve imdad edicisi!

يَا حِرْزَ مَنْ لَا حِرْزَلَهُ

Ey musibetler karşısında bir korunma yeri olmayan kullarının gerçek sığınağı!

يَا فَخْرَ مَنْ لَا فَخْرَ لَهُ

Ey hakikatte gururlanacak bir meziyeti olmayan kimsenin iftihar kaynağı!

يَا عِزَّ مَنْ لَا عِزَّ لَهُ

Ey yüce zatına dayanmadıkları için asla izzet ve şeref sahibi olmayanları, kendine sığındıklarından aziz kılan!

يَا مُعِينَ مَنْ لَا مُعِينَ لَهُ

Ey yardımcısı bulunmayanların her anında gerçek yardım edicisi!

يَا اَنِيسَ مَنْ لَا اَنِيسَ لَهُ

Ey içten bir gönül dostu ve yakını olmayan kimsesizlerin hakiki yoldaşı!

يَا غُنْيَةَ مَنْ لَا غُنْيَةَ لَهُ

Ey gerçek ve kalıcı zenginliği olmayan aciz ve fakir kullarının dünya ahiret zenginliği olan!

سُبْحَانَكَ يَا لَا اِلٰهَ اِلَّا اَنْتَ الْاَمَانُ الْاَمَانُ خَلِّصْنَا مِنَ النَّارْ

Sen her türlü noksanlıklardan münezzehsin.

Senden başka ilah yoktur.

El aman, el aman!

Senin yüce dergahına sığınıyor, senden eman diliyoruz!

Bizi cehennem ateşinden halas eyle!

(28. Bab-Cevşen-ül Kebir)

Yangından korunmak için

HADİS-İ ŞERİF:

Bir gün Ebû'd - Derdâ'ın mahallesinde yangın çıktı. Kendisine haber verdiklerinde:

"Allah benim evimi yakmaz"dedi.

"Koş, yetiş" diye üç defa haber verdikleri halde üçünde de aynı sözü tekrar etti.

Hakikaten de yangın onun evine yaklaşınca ateş söndü.

Bu vaziyeti gelip kendisine haber verene:

"Ben bunu biliyordum."dedi.

Bunu üzerine:

"Ne acaip ifadelerin var" diye kendisine sorduklarında:

Ben Resûl-i Ekrem'in şöyle buyurduğunu işittim:

"Gece veya gündüz şu duâya devam eden kimseye hiçbir şey zarar vermez."

HADİS-İ ŞERİF:

"Allahım! Sen benim Rabbimsin, Senden başka ibâdete lâyık kimse yoktur. Sana güveniyorum, ümidim Sana ve Senin rahmetinedir.Arş-ı â'zamın Rabbi de Sensin Kuvvet ve kudret ancak ulu olan Allah'ındır.

Dilerse olur, dilemezse olmaz.

Allahu Teâlâ'nın herşeye kaadir olduğunu bilirim.

O'nun ilmi herşeyi kaplamış ve herşeyi olduğu gibi bilir. Allahım! Kendi kötülüğümden ve herşeyin zararından Sana sığınırım."

Ebû'd-Derdâ:"İşte bu duâyı okudum."buyurdu.

{İMAM GAZÂLİ-İHYÂU 'ULÛMİ'D-DÎN.CİLD.1.S.914-915}

Âhirette kolay hesap için duâlar

"Allah'ım, beni kolay bir hesâbla muhasebe-et".

HADİS-İ ŞERİF:

İmâm Ahmed İbn Hanbel dedi ki: Bize İsmâîl...

Hz. Âişe'nin şöyle dediğini nakletti:

Rasûlullah (s.a.)m namazlarında bazan şöyle dediğini işitmiştim:

"Allah'ım, beni kolay bir hesâbla muhasebe-et".

Namazını bitirince dedim ki:

-Ey Allah'ın Rasûlü, kolay hesâb nedir?

Rasûlullah (s.a.) buyurdu ki:

"Allah'ın kişinin kitabına bakıp ondan vazgeçmesidir.

Ey Âişe, şüphesiz ki hesaba çekilen o gün helak olur".

Bu hadîs Müslim'in şartına göre sahihtir.

(İbn-Kesir Tefsiri-İnşikak,15)

Göz yaşları döken gözler nasib et bana

HADİS-İ ŞERİF:

Peygamber (s.a.v.) şöyle dua ederdi:

"Allah'ım, senin azâmetinle sarsılarak, kalbe şifa olacak göz yaşları döken gözler nasib et bana!

Gözyaşı kan olmadan,dişler kor olmadan önce..."

(Sahabeden günümüze Allah dostları,10 cild-2.cild,sayfa 194)

Allah'ım ahlâkımı da güzelleştir

HADİS-İ ŞERİF:

Ebu Mes'ud Bedri Hz. Peygamber'in duasında şöyle dediğini nakleder:

"Ey Allahım! Sûretimi güzelleştirdin.

Bu bakımdan ahlâkımı da güzelleştir".

Abdullah b. Amr Hz.Peygamber'in şu duayı çokça okuduğunu rivayet eder:

"Ey Allahım! Senden sıhhat, âfiyet ve güzel ahlâk dilerim".

(İMAM GAZALİ HAZRETLERİ - İHYA'DAN)

Hoşuna giden bir şey gördüğü zaman,

HADİS-İ ŞERİF:

Nitekim Allah Resûlü (sav)

hoşuna giden bir şey gördüğü zaman,

“Elhamdülillâhi’llezî bi ni’metihî tetimmü’s-sâlihât.

(Hamdolsun Allah’a ki yararlı şeyler O’nun nimetiyle tamamlanır.)” der;

Hoşlanmadığı bir şey gördüğünde ise bunu,

“Elhamdülillâhi alâ külli hâl (Her hâlükârda Allah’a hamdolsun.)” şeklinde ifade ederdi.

Allah’a kulluk ifadesi olan hamd, insanlık tarihi boyunca Rabbine karşı şükran ve minnettarlık bilinci içinde olan bütün insanların ortak vasfı olmuştur.

(Hadislerle İslamiyet- Diyanet Yayınları)

Allahım, imanı bize sevdir ve onu kalblerimizde güzelleştir

HADİS-İ ŞERİF:

Allah Resûlü’nün bilhassa hemen her sabah namazından sonra tekrarladığı dualardan biri:

“Allahım, imanı bize sevdir ve onu kalblerimizde güzelleştir, gönüllerimizi onunla donat;

küfre, fıska ve isyana karş ı içimizde tiksinti uyar ve bizi rüşde ermişlerden, doğru yolu bulmuşlardan eyle.”

(Ahmed İbn Hanbel, el-Müsned 3/424; el-Bezzâr, el-Müsned 3/175.)

Peygamberin istiâzeleri (Allah'a sığınmaları)

HADİS-İ ŞERİF:

Ebû Hüreyre, Allah Resûlü'nün (sav) şöyle dua ettiğini söylemektedir:

“Allah'ım! Bozgunculuktan, münafıklıktan ve kötü ahlâktan sana sığınırım.”

(D1546 Ebû Dâvûd, Vitr, 32; N5473 Nesâî, İstiâze, 21)

HADİS-İ ŞERİF:

Ebû Hüreyre'den nakledildiğine göre,

Hz. Peygamber (sav) şöyle dua ediyordu:

“Allah'ım! Fakirlikten, yokluktan ve zilletten sana sığınırım. Haksızlık etmekten ve haksızlığa uğramaktan da sana sığınırım. ”

(D1544 Ebû Dâvûd, Vitr, 32)

HADİS-İ ŞERİF:

İbn Abbâs'tan nakledildiğine göre,

Hz. Peygamber (sav) Hasan ile Hüseyin için dua ederek şu sözlerle (onların başına gelebilecek kötülüklerden) Allah'a sığınırdı:

“Her tür şeytandan, haşereden, kem nazardan Allah'ın tam kelimelerine (sonsuz iradesine ve hükmüne) sığınırım. ”

Sonra da “Atanız İbrâhim de bu duayı oğulları İsmâil ile İshak için yapardı. ” derdi.

(B3371 Buhârî, Enbiyâ, 10)

HADİS-İ ŞERİF:

Şüteyr b. Şekel'in naklettiğine göre, babası Şekel b. Humeyd şunları anlatmıştı:

“Hz. Peygamber'e (sav) giderek,

'Ey Allah'ın Resûlü, bana kendisiyle Allah'a sığınacağım bir dua öğret.' dedim.

Hz. Peygamber omzumdan tuttu ve şöyle buyurdu:

'De ki, Allah'ım! Kulağımın şerrinden, gözümün şerrinden, dilimin şerrinden, kalbimin şerrinden ve şehvetimin şerrinden sana sığınırım. '”

(T3492 Tirmizî, Deavât, 74)

HADİS-İ ŞERİF:

Zeyd b. Erkam şöyle demiştir:

Ben size sadece Resûlullah'ın (sav) bize öğrettiğini öğretiyorum. O şöyle derdi:

“Allah'ım! Âcizlikten, tembellikten, cimrilikten, korkaklıktan, ihtiyarlıktan, kabir azabından sana sığınırım.

Allah'ım! Nefsime takvasını (sorumluluk bilincini) nasip et ve onu arındır; onu en iyi arındıracak olan sensin. Onun dostu ve velisi sensin.

Allah'ım! Huşû duymayan kalpten, doymayan nefisten, fayda vermeyen ilimden ve kabul olunmayan duadan sana sığınırım. ”

(N5460 Nesâî, İstiâze, 13; M6906 Müslim, Zikir, 73)

HADİS-İ ŞERİF:

Hz. Peygamber duasında şöyle derdi:

"Ey Allahım!

Ahiretin hayrını engelleyen dünyanın şerrinden sana sığınıyorum.

Ölümün hayrını engelleyen bir hayattan sana sığınıyorum.

Amelin hayrını engelleyen her emelden sana sığınıyorum".

(İMAM GAZALİ HAZRETLERİ-İHYA'DAN)

Peygamber'imizin Allah'a sığınması

HADİS-İ ŞERİFLER:

“İnsanın içinde, tıpkı bedenindeki kan gibi dolaşan” şeytan, insanı özünden uzaklaştıran, onu kirli işlere, taşkınlığa, günaha sürükleyen bir aktördür.

Her insanla birlikte var olan ve hiç kimsenin içinden atamayacağı bu kötülükten kurtulmanın yolu, onu da yaratan Rabbe sığınmaktır.

Nitekim Allah Resûlü (sav), torunları için yaptığı duada onları şeytanın kötülüklerinden koruması için Allah’ın iradesine sığınıyordu.Çünkü şeytanın, Rablerine sığınan müminler üzerinde hiçbir nüfuzu, hiçbir etkinliği yoktur.

Allah, Hz. Peygamber’e, şeytandan olduğu gibi onun telkinleri neticesinde insanın sergileyebileceği olumsuz tutum ve davranışlardan da Rabbine sığınmasını öğretmişti.

Sevgili Peygamberimiz, çeşitli vesilelerle ashâbına da öfkeli anlarında, hiddet telkin eden şeytandan Allah’a sığınmalarını öğütlemiştir.

Nitekim Rabbimiz, müminlerden yüce kelâmı Kur’an’ı okuduklarında şeytandan Allah’a sığınmalarını istemektedir. Böylece mümin, Kur’an’la ilgili yanlış vehimlerden, anlayışlardan Allah’a sığınmış olacak ve Kur’an’ın rehberliğiyle, nuruyla aydınlanmasının önündeki en büyük engeli, şeytanî vehimleri kaldırmış olacaktır.

Şeytanın temel amacı, apaçık düşmanı olduğu insanı doğru yoldan saptırmak olduğuna göre, bir mümin her şeyden evvel imanını kaybetmekten Allah’a sığınmalıdır. Bu nedenle Allah Resûlü, özellikle ümmetine öğretmek açısından dualarında öncelikle inanca zarar vererek âhiret saadetini engelleyebilecek durumlardan ve olumsuz davranışlar sergilemekten Allah’a sığınıyordu.

Bu bağlamda o (sav),

“Allah’ım! Bozgunculuktan, münafıklıktan ve kötü ahlâktan sana sığınırım.”

buyurur, ayrıca fayda vermeyen bilgiden, kalbin kötülüklere kaymasından ve ürpermemesinden, nefsin doymamasından, cimrilikten ve kabir azabından, tembellikten, ihanetten, günahlardan, zulümden, kaba/cahilce davranmaktan, ayak sürçmesi diye tabir ettiği kusurlardan, yaptığı ve yapabileceği hatalardan Allah’a sığınırdı.

Peygamber Efendimiz, istiâzelerinin önemli bir kısmında da kabir azabından, cehennemden, kıyamet günü darlığa düşmekten, Allah’ın azap ve gazabından yine Allah’a sığınmıştı.

Sevgili eşi Hz. Âişe’nin bildirdiğine göre bir gece secde hâlinde şöyle dua ediyordu:

“Allah’ım! Gazabından rızana, cezandan affına sığınırım. Senden sana sığınırım. Sana tüm övgüleri saysam yine de bitiremem. Sen kendini nasıl övdüysen öylesin.”

Rahmân’dan yine Rahmân’a sığınmayı ifade eden bu dua, Allah’a sığınmak için tek sebebin, insanın âhiret hayatını harap etmek isteyen şeytandan veya onun dostlarından gelecek telkinler ve kötülükler olmadığını göstermektedir.

Sığınma ihtiyacını doğuran bir sebep de insanın huzur ve güven içinde var olma ihtiyacıdır. İnsan, çaresiz kaldığı, yaşamın sıkıntılarıyla baş etmekte zorlandığı durumlarda kendisini hayata bağlayacak ve ona güven verecek yüce bir varlığa sığınma ihtiyacı duyar.

Hadis kaynaklarımızda aktarılan bilgiler, Hz. Peygamber’in, hem darlıkta hem de bollukta Allah’a sığınmayı yaşamının bir parçası hâline getirdiğini ve var olmakla sığınmak arasında sıkı bir ilişki kurduğunu göstermektedir.

Öyle ki büyük hadis âlimlerimizden İmam Nesâî, Sünen adlı kıymetli hadis kitabında “Kitâbü’l-İstiâze” (Sığınma Bölümü) adıyla müstakil bir bölüm ayırmış ve orada toplam yüz on bir hadis nakletmiştir.

Bu hadislerde, müminin ahlâkî zaaflardan korunmasına ve kendisiyle hesaplaşmasına yönelik sığınmaların yanı sıra, kişinin elinde olmadan karşılaşabileceği ve hayatını zora sokacak dünyevî sıkıntı ve felâketlerden Allah’a sığınmasını ifade eden yakarışlar da dikkat çekmektedir.

Bir insan olarak Nebî (sav), beşerin başına gelebilecek her türlü hastalıktan, delilikten, cüzzamdan, alacadan, âcizlikten, ömrün sonunda bunamaktan Allah’a sığınırdı. Sade bir yaşam biçimini tercih etmekle birlikte o (sav),

“Allah’ım! Fakirlikten, yokluktan ve zilletten sana sığınırım. Haksızlık etmekten ve haksızlığa uğramaktan da sana sığınırım.” diye dua ederdi.

Açlıktan, kötü kaderden ve şiddetli belalardan Allah’a sığınırdı.

Abdullah b. Ömer onun duaları arasında şu cümleyi nakleder:

“Allah’ım! Nimetlerinin yok olmasından, sağlığımın bozulmasından, ansızın gelecek cezandan ve öfkene sebep olan her şeyden sana sığınırım.”

“Ey Allah’ın Resûlü! Borçtan ne kadar da çok Allah’a sığınıyorsunuz?” diye şaşkınlığını dile getirince,

Peygamberimiz,

“Borçlanan kimse konuşur ama yalan söyler; söz verir ama sözünü yerine getirmez.” karşılığını vererek, bir taraftan da borç altında kalanların sergileyebileceği olumsuz davranışlara dikkat çekmiştir.

Enes b. Mâlik de Resûlullah’a hizmet ederken onun sık sık şöyle dediğini bildirmektedir:

“Allah’ım, sıkıntıdan, üzüntüden, borçların ağırlığından ve güç sahibi olan kişilerin haksızlığına uğramaktan sana sığınırım.”

Borçlu yaşamaktan Allah’a sığınan Peygamberimiz (sav) ashâbından borç yükü altında ezilenlere ise Allah’a dayanmalarını, O’nun yardımına sığınmalarını öğütlemiştir. Nitekim Resûlullah (sav), yakasını bırakmayan borçlar yüzünden sıkıntı yaşayan ensardan Ebû Ümâme’ye,

“Sana bir söz öğreteyim mi? Onu söylediğin zaman Allah (cc) kederlerini giderir ve borcunu ödeme imkânı sağlar.” buyurmuş, sabah ve akşam şu cümlelerle Allah’a sığınmasını tavsiye etmişti:

“Allah’ım! Gam ve kederden sana sığınırım, çaresizlik ve tembellikten sana sığınırım, korkaklık ve cimrilikten sana sığınırım, ağır borç altında kalmaktan ve güç sahibi olan kişilerin zulmüne uğramaktan sana sığınırım. ”

Ebû Ümâme, Peygamberimizin öğrettiği bu cümlelerle Allah’a sığındıktan sonra hem kederinden kurtulduğunu, hem de kısa sürede borcunu ödeme fırsatı bulduğunu söylemektedir.

Kimseye muhtaç olmadan sağlıklı bir şekilde yaşama arzusunu dualarına yansıtan Sevgili Peygamberimiz (sav), hayatının acı bir felâketle son bulmasından da Allah’a sığınır ve şöyle dua ederdi:

“Allah’ım! Yıkıntı altında kalmaktan sana sığınırım, yüksek yerden düşmekten sana sığınırım. Suda boğulmaktan ve yangından sana sığınırım. Ölüm anında şeytanın gelip beni aldatmasından, senin yolunda savaş esnasında düşmandan kaçarken ölmekten ve zehirli hayvanların sokmasıyla ölmekten sana sığınırım. ”

Peygamberimiz döneminde hayatlarını çöl ortasında, korunaksız, derme çatma evlerde geçiren Arapların ne tür tehlikelerle iç içe yaşamak durumunda olduklarını tahmin etmek zor değildir. Resûlullah (sav) günlük hayatta karşılaşılabilecek tehlikelere maruz kalmamaları için de müminlere Allah’ın sonsuz gücüne ve iradesine sığınmalarını öğütlemiştir.

Ancak Hz. Peygamber’in bu istikametteki öğütleri, kişinin huzur ve güven içerisinde hayatını sürdürmek için çaba sarf etmesi gerektiği gerçeğiyle çelişmez.

Nitekim Nebî’nin (sav), insanın can güvenliğini tehdit eden birtakım zararlı hayvanların ihramlıyken bile öldürülmelerinde sakınca görmemesi, felâketlerden korunmak için Allah’a sığınmanın, o felâketlere karşı gerekli maddî tedbirleri alma zorunluluğunu ortadan kaldırmadığını gösterir.

Müslüman için sığınma bir varoluş ahlâkıdır; sadece tehlikelerden korunmaya bağlı bir eylem değildir. Muhtemel tehlikelere karşı en sıkı tedbirleri aldığı durumlarda bile, Müslüman, varlığın tek sebebi olan Rabbine sığınmayı ihmal etmez. Müminin bu tutumu, kâinata hükmeden Yüce Yaratıcı’nın (cc) izni dışında hiçbir şeyin olamayacağı inancıyla alâkalıdır.

Bizzat Resûlullah (sav) torunları Hasan ve Hüseyin için

“Her tür şeytandan, haşereden, kem nazardan Allah’ın tam kelimelerine (sonsuz iradesine ve hükmüne) sığınırım.” Sonra da, “Atanız İbrâhim de bu duayı oğulları İsmâil ile İshak için yapardı.” diye dua ederdi.

Resûlullah’ın Müslümanlara öğrettiği bu dualarda geçen “Allah’ın tam kelimeleri” , “O’nun işi, bir şeyi(n olmasını) istedi mi ona, sadece ‘Ol!’ demektir, o da hemen oluverir.”âyetindeki “Ol!” buyruğudur.

Hiç kimse ve hiçbir şey O’nun kelimelerini (hükmünü ve sınırsız iradesini) etkisiz kılamayacağına göre, bir şeyin olmasını iste(me)diği zaman ona mani olacak kimse de yoktur.Halk arasında yaygın olarak kullanılan “Allah’ın dediği olur.” cümlesi, bu inancın samimi biçimde dışa vurumu olsa gerektir.

Elbette Allah’ın “Ol!” buyruğuyla insan iradesi ve çabasının hiçe sayıldığı gibi yanlış vehimlere kapılmamak gerekir. Esasen hayatı şekillendiren şey, Yaratıcı’nın “Ol!” emriyle koyduğu varoluş yasalarıdır.

Şunu da ilâve etmek gerekir ki tedavi imkânlarının sınırlı olduğu Peygamber döneminde, çeşitli sıkıntılarla karşılaşan insanların ilk etapta Resûlullah’a gelmekten başka yapacak bir şeyleri yoktur, dolayısıyla Allah’a sığınarak kendilerini psikolojik bir güvence altına da almışlardır. Zira dinî bilginin ve telkinlerin insan psikolojisinde olumlu etkiler oluşturduğu yadsınamaz bir gerçektir.

Hz. Peygamber, insan için zaman zaman psikolojik bir rahatsızlığa dönüşen “korku”ya karşı da müminleri Allah’ın tam kelimelerine sığınmaya davet etmiş, korkudan kurtulmaları için onlara şu duayı öğretmiştir:

“Allah’ın gazabından, kullarının şerrinden, şeytanların vesveselerinden ve (onların) bana uğramalarından, Allah’ın tam kelimelerine sığınırım.”

İbadete düşkün bilge sahâbî Abdullah b. Amr, Peygamber Efendimizden (sav) naklettiği bu duayı yetişkin evlâtlarına öğretir, henüz aklı ermeyen küçükler için de yazıp boyunlarına asarmış.

Düşmanlarına korku saldığı için “Allah’ın Kılıcı” lakabına lâyık görülen kahraman sahâbî Hâlid b. Velîd, ne garip tecellidir ki ömrünün bir zamanında uykularını kaçıran korkulu rüyalar görmeye başlamıştı. Resûl-i Ekrem’in (sav), gördüğü kâbuslardan kurtulmak için kendisine gelen Hâlid’e sunduğu reçetede şu vardı:

“Yatağına girdiğin zaman şöyle dua et:

Allah’ın gazabından, azabından, kullarının kötülüklerinden, şeytanların ayartmalarından ve yanıma yaklaşmalarından Allah’ın tam kelimelerine (hükmüne ve iradesine) sığınırım.”

Hâlid b. Velîd bu duayı okumaya başladıktan sonra endişelerinden kurtulmuştu.Öyle ki Hz. Âişe’nin aktardığına göre birkaç gün geçtikten sonra Resûlullah’ın (sav) yanına gelerek şöyle demişti:

“Anam babam sana feda olsun Ey Allah’ın Elçisi! Öğrettiğin duayı hiç aksatmadan okudum ve hiçbir şeyim kalmadı. Hatta şu an gece vakti kafesindeki bir aslanın yanına girsem, yine de korkmam.”

Müminlere yatağa girdiklerinde huzur içinde uyumaları için Allah’a sığınmalarını tavsiye eden Hz. Peygamber’in (sav)bunun dışında çeşitli zaman ve mekânlarda ağzından eksik etmediği sığınma duaları vardı. O (sav), evinden çıkarken dışarıda yaşayabileceği olumsuzluklara karşı şöyle dua ederdi:

“Bismillâh! Allah’ım! Ayağımın kaymasından veya kaydırılmasından, sapmaktan veya saptırmaktan, haksızlık etmekten veya haksızlığa uğramaktan, kaba/cahilce davranmaktan ya da davranılmaktan sana sığınırım.”

Yolculukta karşılaşabileceği her türlü sıkıntıdan daima Allah’a sığınan Sevgili Peygamberimizin, yolculuğa çıkmadan önce dudaklarının arasından şu cümleler dökülürdü:

“Allah’ım! Yolculuğun yorgunluk ve sıkıntılarından, yoldan kötü bir şekilde dönmekten, iyi hallerden kötü hallere düşmekten, mazlumun bedduasından, mala ve aileye gelecek kötülüklerden sana sığınırım.”

Bir yerde konakladığında ise Allah’a şöyle sığınırdı:

“Allah’ım! İhtiyarlıktan, kederden, âcizlikten, tembellikten, cimrilikten, korkaklıktan, borç sıkıntısından ve güç sahibi olan kişilerin haksızlığına uğramaktan sana sığınırım.”

Tuvalete giderken de

“Görünen ve görünmeyen pisliklerden Allah’a sığınırım.” derdi.

Allah’a dayanma, O’nun yardımına güvenme ve O’nun sonsuz iradesine sığınma Resûl-i Ekrem’in (sav) hayatını öyle kuşatmıştı ki son demlerinde en çok okuduğu duada da Yüce Allah’ın merhametine sığınma vardı. Sağlığında,

“Allah’ım! Ölüm anında şeytanın gelip beni aldatmasından sana sığınırım.” buyuran Nebî (sav), sevgili eşi Hz. Âişe’nin naklettiğine göre vefat etmeden önce sık sık şöyle dua etmişti:

“Allah’ım! Yaptığım ve yapabileceğim şeylerin şerrinden sana sığınırım. ”

Müminlere son derece düşkün olan Hz. Peygamber, onlara abdesti, namazı öğrettiği gibi Allah’a kulluğun bir başka tezahürü olan istiâzeyi de öğretiyordu.

Hadislerden anladığımıza göre, Yüce Yaratıcı’ya sığınmayı ifade eden dualar da Müslümanlar arasında diğer ibadetler gibi öğrenilen ve öğretilen şeylerdi.

Nitekim Hz. Peygamber’in vefatından sonra Kûfe’ye yerleşen Yemen asıllı sahâbî Şekel b. Humeyd, Resûlullah’ın yanına gelerek

“Ey Allah’ın Resûlü! Bana bir dua öğret.” demişti.

Efendimiz (sav) onun elinden tutarak şu kısa ama kapsamlı duayı yapmasını ve ezberlemesini istemişti:

“De ki, Allah’ım! Kulağımın şerrinden, gözümün şerrinden, dilimin şerrinden, kalbimin şerrinden ve şehvetimin şerrinden sana sığınırım.’ ”

Şekel, bu duayı ezberlediğini ve sürekli okuduğunu söylemiştir.

Yine Medineli sahâbî Zeyd b. Erkam (ra), kendilerine Resûlullah’ın (sav) öğrettiği şu istiâzeyi çevresindekilere de öğretmişti:

“Allah’ım! Acizlikten, tembellikten cimrilikten, korkaklıktan, ihtiyarlıktan, kabir azabından sana sığınırım. Allah’ım! Nefsime takvasını (sorumluluk bilincini) nasip et ve onu arındır; onu en iyi arındıracak olan sensin. Onun dostu ve velisi sensin. Allah’ım! Huşû duymayan kalpten, doymayan nefisten, fayda vermeyen ilimden ve kabul olunmayan duadan sana sığınırım.”

Bugün modern çağın insanının en büyük açmazı, Tanrı’dan uzaklaşarak kendini sığınaksız bırakmasıdır. Her türlü maddî imkâna ve en yüksek yaşam kalitesine sahip olmalarına rağmen bazıları için hayatın anlamını yitirmesi, buna paralel olarak zihinlerin intihara sürüklenmesi, bu açmazın en bariz göstergesidir.

Üzüntü verici olan ise Allah’a inananların da kimi zaman böyle bir açmazın içine düşmesidir.

-Oysa sığınma, Yüce Yaratıcımızın gönlümüze yerleştirdiği güven içerisinde var kalabilme duygusudur.

-İstiâze, endişelerimizden, korkularımızdan, istemediklerimizden, her türlü kötülükten Allah’ın kudretine ve himayesine sığınmadır. O’ndan yardım talep etmedir. Ahlâklı olma, ahlâklı kalma çabasıdır.

Sadece dilimizle Allah’ı anma ve O’na sığınma cümlelerini peş peşe sıralama değil, yalnız olmadığımızı gönlümüzün en derin yerinde hissetmedir. İstiâze, kendimizi, kulluğumuzu keşfetmenin aracıdır.

Hayatımız ancak Allah’a yönelmekle, O’na iltica etmekle anlam kazanır.Şu hâlde Müslüman kendisine en yakın olan Refîk-i A’lâ’ya/Yüce Dost’a sığınmalıdır. Bu sığınış, kulluğun en temel göstergesidir. Zira insan bununla hem kendi âcizliğini, güçsüzlüğünü hem de Allah’ın yüceliğini, kuvvet ve kudretini dile getirir.

Dolayısıyla başta şeytan olmak üzere, onun karakterini taşıyan her tür varlığın kötülüğünden, içimize nüfuz edip bizi ayartmasından Allah’a sığınmak, kulluk vazifesinin bir parçasıdır. Bütün bunlardan sonra, Peygamber Efendimizin bize öğrettiği şu istiâze dilimizden eksik olmamalıdır:

“Allah’ım! Peygamberin Muhammed’in senden istediği hayırlı şeyleri biz de istiyoruz. Peygamberin Muhammed’in sana sığındığı kötü şeylerden biz de sana sığınıyoruz. Yardım sendendir ve varış sanadır. Güç ve kuvvet sadece senin yardımınladır.”

(Hadislerle İslamiyet-Diyanet Yayınları)

Sevgini ve Seni sevenin sevgisini nasib et

HADİS-İ ŞERİF:

"Allahım!

Sevgini ve Seni sevenin sevgisini ve Seni sevmeğe beni yaklaştıranın sevgisini bana nasib et."

{İMAM GAZÂLİ-İHYÂU 'ULÛMİ'D-DÎN.CİLD.2.S.730}

Rızık isteme duası

HADİS-İ ŞERİF:

Rasûlüllah (s.a) şöyle derdi;

"Allah'ım bize fazlından ver! Rızkını bize daraltma!

Bize rızık olarak verdiğin şeyleri bereketli kıl.

Bizim gönlümüzü zengin kıl ve bizi sana âşık eyle"!

(Sahabeden günümüze Allah dostları,10 cild,4.cild S:316)

Peygamberin Duaları

HADİS-İ ŞERİF:

(2071)- Hz. Enes (radıyallâhu anh) anlatıyor: "Resûlullah (aleyhissalâtu vesselâm) şöyle dua etmişti:

"Allah'ım, beni miskin olarak, yaşat, miskin olarak ruhumu kabzet, kıyamet günü de miskinler zümresiyle birlikte haşret."

Hz. Âişe (radıyallâhu anhâ) atılarak sordu:

"Niçin ey Allah'ın Resûlü?"

"Çünkü, dedi, onlar cennete, zenginlerden kırk bahar önce girecekler. Ey Âişe! fakirleri sev ve onları (rivâyet meclisine) yaklaştır, tâ ki Kıyâmet günü Allah da sana yaklaşsın."

[Tirmizî, Zühd (2353).]

Diğer bir hadiste: "Beşyüz yıl" tabiri vardır. İki hadis şöyle cem'edilir: "Kırktan maksad hırs sahibi fakirin, hırs sahibi zenginden öne geçeceği müddettir.

Beşyüzden maksad, zâhid fakirin hırslı zenginden önce gireceği müddettir. Böylece hırs sâhibi fakir, zâhid fakirin yirmibeş derece üstünlüğüne nazaran iki derecelik bir üstünlüğe sahiptir.

Bu kırkın beşyüze nisbetidir. Bu ve benzeri takdirler Resûlullah'ın lisanında mücâzefe veya tesâdüfî olarak cereyan etmez. Bilakis idrâk ettiği bir sır veya ilminin ihâta ettiği bir nisbet sebebiyle söylenmiştir. Zîra o hevâdan konuşmaz."

AÇIKLAMA:

1- Miskin, meskenet'ten gelir, zillet ve fakirliğe düşmüş demektir. Resûlullah (aleyhissalâtu vesselâm), Rabbine karşı tavazuunu ve fakrini ifâde etmek için bu tabiri kendisi hakkında kullanmıştır. Bu sözüyle ayrıca ümmetini tevâzuya bürünüp, kibir ve gururdan kaçınmaya irşâd etmektedir.

Hadiste fakirlerin, çektikleri meşakkatlere sabretmeleri sebebiyle kazandıkları uhrevî derecelerin yüceliğine ve Allah'a olan yakınlıklarına da dikkat çekilmiş olmaktadır.

Sühreverdî'ye göre, Resûlullah Allah'tan fakirlerle birlikte haşredilmeyi dilemesi, fakirlerin Kıyamet günü ne kadar yüce bir mertebede olacaklarının en güzel ifadesidir.

2-Kırk bahar demek kırk yıl demektir, çünkü bahar bir yılın dört mevsiminden sadece birisidir. Resûlullah bir başka hadiste

فُقَرَاءُ الْمُهَاجِرينَ يَدْخُلوُنَ الْجَنَّةَ قَبْلَ اَغْنِيَائِهِمْ بِخَمْسَمِائَةِ عَامٍ "Muhâcirlerin fakirleri, zenginlerinden beşyüz yıl önce cennete girecekler" buyurmaktadır.

Bu iki hadis arasındaki rakam farkı, bunların tahdîd değil, çokluk ifâde etmek maksadıyla kullanılmış olmaları hatırlatılmak sûretiyle te'lîf edilmiştir. İkisinde de gâye aynıdır. Maksad birinde kırk, birinde beşyüz denilerek ifade edilmiştir.

Bir başka îzah da fakirler arasındaki farka dayandırılmıştır. şöyle ki: Taberî'nin Mesleme İbnu Muhalled'den yaptığı bir rivâyette: "Muhâcirler, cennete diğer mü'minlere nazaran kırk bahar önce girecekler, sonra ikinci zümre yüz bahar sonra girer" denmektedir.

Burada ifâde edilen mânaya göre, üçüncü zümre ikiyüz yıl sonra girecek demektir. Sanki onlar en az beş zümreye ayrılmış olmaktadır. Bir başka ifadeyle, fakirlerin arzedecekleri sabır, şükür ve arıza hallerine bağlı olarak kendi aralarında farklı mertebelere sahiptirler.

Şu halde beş yüz rakamıyla, en üstün dereceyi tutan zâhid fakir'in, dünyayı taleb eden zenginle arasındaki fark ifâde edilmiştir. Harîs fakir ise, zâhid fakirin sahip olduğu yirmibeş derece üstünlükten sâdece iki derecesine sahiptir. Bu, kırkın beşyüze nisbetine denktir.

Görüldüğü üzere, lisan-ı nübüvvetten telâffuz edilip hadisler olarak bize intikal eden beyanlarda yer alan rakamlar, mucâzefe veya tesâdüf olmayıp, Efendimiz bizzat idrâk ettiği bir sır ve ilminin ihâta ettiği bir hikmet sebebiyledir.

Zîra, Efendimiz aleyhissalâtu vesselâm hevasından konuşmaz, her ne konuşmuşsa kendisine yapılan bir vahye dayanır

(Necm 3-4).

(Kütüb-Sitte.İbrahim Canan.Zühd)

HADİS-İ ŞERİF:

1479: İbni Ömer (Allah Onlardan razı olsun) şöyle demiştir: Rasûlullah (sallallahu aleyhi vesellem)'in dualarından biri de şöyle idi:

"Allahım verdiğin nimetin yok olmasından, verdiğin afiyetin bozulmasından, ansızın gelebilecek felaket ve musibetlerden ve gazabına sebep olacak her türlü işlerden sana sığınırım".

(Müslim, Zikir, 96)

HADİS-İ ŞERİF:

Abdullah İbn Amr'ın hadîsinde nakledilir ki; Ebubekir (r.a.) şöyle demiş:

"Ey Allah'ın Rasûlü, bana bir duâ öğret ki namazımda o duayı okuyayım".

Rasûlullah (s.a.) buyurmuş ki:

"Allah'ım, doğrusu ben kendime çok zulmettim. Senden başka günâhları affeden yoktur; öyley­se kendi kapından bir bağışlama ile beni affet ve bana merhamet et. Muhakkak ki Gafur, Rahim Sen'sin Sen, de".

(İbn-i Kesir Tefsiri, Ahzab,68)

HADİS-İ ŞERİF:

İmâm Ahmed İbn Hanbel der ki: Bize Vekî'... Hz. Âişe'den nakletti ki; o, Rasûlullah (s.a.)ı yatağında yoklamış, eliyle ona dokunmuş ve secdede olduğunu görmüş. O, secdesinde şöyle diyormuş:

"Rabbım; nefsime takvasını ver ve onu temizle.

Çünkü onu en iyi temizleyen Sensin. Sen onun dostu ve mevlâsısın".

Bu hadîsin rivayetinde Ahmed îbn Hanbel münferid kalmıştır.

İmâm Ahmed îbn Hanbel der ki: Bize Afvân... Zeyd İbn Erkam'dan nakletti ki;

Rasûlullah (s.a.) şöyle dermiş:

"Allah'ım; acizlikten, tenbellikten ve yaşlılıktan sana sığınırım. Korkaklıktan, cimrilikten ve kabir azabından

Sana sığınırım. Allah'ım; nefsime takvasını ver ve onu arıt.

Onu arıtanların en hayırlısı Sensin. Sen onun dostu ve mevlasısın. Allah'ım; fayda vermeyen bilgiden huşu' duymayan kalbten, doymayan nefisten, kabul edilmeyen duadan Sana sığınırım".

Zeyd İbn Erkam der ki: Rasûlullah (s.a.) bize bunu öğretirdi biz de size öğretiyoruz. Bu hadîsi Müslim, Ebu Muâviye kanalıyla.. Zeyd İbn Erkam'dan nakleder.

(İbn-i Kesir Tefsiri,Şems,10)

HADİS-İ ŞERİF:

(4542)- Hz. Cabir (radıyallahu anh) anlatıyor: "Sahabeler (radıyallahu anhüm), Aleyhissalâtu vesselâm'a mürâcat ederek:

"Ey Allah'ın Resulü! Taiflilerin okları bizleri yaralayıp parçaladı. Aleyhlerine Allah'a bir bedduada bulunuverseniz", dediler.

Aleyhissalâtu vesselâm:

"Allahım, Taiflilere hidayet ver!" buyurdular!"

[Tirmizî, Menakıb, (3937).]

AÇIKLAMA:

1- Taif şehrinde yaşayan halkın ismi, Benî Sakif veya kısaca Sakif'dir. Daha önce (4295. hadis) Taif Gazvesi bahsinde geçtiği üzere Taif'in kuşatılması sırasında müstahkem kalelerden atılan oklar şehrin müdâfasında müessir olmuş, müslümanlardan bazılarının ölümüne, birçoğunun da yaralanmasına sebep olmuştu.

İşte bu başarısızlık üzerine, askerlerden bazıları Resûlullah'a mürâcatla beddua taleb ederlerse de Aleyhissalâtu vesselâm, sadedinde olduğumuz hadiste görüldüğü üzere,beddua yerine Allah'tan hidayet talebinde bulunur.

(İbrahim Canan, Kutub-i Sitte Tercüme ve Şerhi, Akçağ Yayınları: 13/105.)

HADİS-İ ŞERİF:

İmâm Ahmed İbn Hanbel dedi ki: Bize İsmâîl... Hz. Âişe'nin şöyle dediğini nakletti:

Rasûlullah (s.a.)m namazlarında bazan şöyle dediğini işitmiştim:

"Allah'ım, beni kolay bir hesâbla muhasebe-et".

Namazını bitirince dedim ki:

-Ey Allah'ın Rasûlü, kolay hesâb nedir?

Rasûlullah (s.a.) buyurdu ki:

"Allah'ın kişinin kitabına bakıp ondan vazgeçmesidir.

Ey Âişe, şüphesiz ki hesaba çekilen o gün helak olur".

Bu hadîs Müslim'in şartına göre sahihtir.

(İbn-Kesir Tefsiri-İnşikak,15)

HADİS-İ ŞERİF:

1469: İbni Mesud (Allah ondan razı olsun)'dan rivayet edildiğine göre

Rasulullah (sallallahu aleyhi vesellem) şöyle dua ederdi:

"Allahumme inni es'eluke'l-huda ve't-taka velafâfe velğına"

="Allahım senden hidayet, takva, iffet ve gönül zenginliği isterim."

(Müslim, Zikir, 72)

HADİS-İ ŞERİF:

1468: Enes (Allah ondan razı olsun) şöyle demiştir:

Rasulullah (sallallahu aleyhi vesellem) çoğu zaman şöyle dua ederdi:

"Allahumme atina fiddunya hasene ve filahireti hasene ve kına azabennar".

=" Allahım bize dünyada da ahirette de iyilik ve güzellik ver, bizi cehennem azabından koru!"

(Buhari, Tefsir, 38; Deavat, 55; Müslim, Zikir, 23)

HADİS-İ ŞERİF:

1471: Abdullah ibni Amr ibni As (Allah Onlardan razı olsun)'dan rivayet edildiğine göre

Rasulullah (sallallahu aleyhi vesellem) şöyle dua ederdi:

"Allahumme musarrifel kulüb, sarrif kulübena alâ tâatike"

=" Ey kalbleri çeviren yönlendiren Allahım, kalblerimizi sana itaate yönelt."

(Müslim, Kader, 17)

HADİS-İ ŞERİF:

1472: Ebu Hureyre (Allah ondan razı olsun)'den rivayet edildiğine göre

Rasûlullah (sallallahu aleyhi vesellem) şöyle buyurdu:

"Dayanılmayacak dertten, insanı helake götürecek zorluklara uğramaktan, başa gelecek her türlü fenalıktan ve düşmanı sevindirecek felaketlerden Allah'a sığınırım."

(Buhari, Deavat, 28; Müslim, Zikir, 53)

HADİS-İ ŞERİF:

1471: Abdullah ibni Amr ibni As (Allah Onlardan razı olsun)'dan rivayet edildiğine göre

Rasulullah (sallallahu aleyhi vesellem) şöyle dua ederdi:

"Allahumme musarrifel kulüb, sarrif kulübena ala taatike"

"Ey kalbleri çeviren yönlendiren Allahım, kalblerimizi sana itaate yönelt."

(Müslim, Kader, 17)

HADİS-İ ŞERİF:

1474: Ali (Allah ondan razı olsun) şöyle demiştir:

Rasulullah (sallallahu aleyhi veseliem) bana:

"Allahummehdini ve seddidni"

=Allahım beni doğru yola ilet ve bütün işlerimde beni başarılı kıl, de", buyurdu.

(Müslim, Zikir, 28)

Başka bir rivayete göre de şöyle buyurdu:

"Allahumme inni es'elukel huda vessedat"

" Allahım senden beni doğru yola iletmeni ve o yolda başarılı kalmanı niyaz ederim".

(Müslim, Zikir, 78)

HADİS-İ ŞERİF:

1475: Enes (Allah ondan razı olsun)'den rivayet edildiğine göre

Rasulullah (sallallahu aleyhi vesellem) şöyle dua ederdi:

"Allahumme inni eûzu bike minel aczi velkeseli vel cübni velheremi vel buhli ve eûzu bike min azabil kabri ve eûzu bike min fitnetil mahya ve'l memát"

"- Allahim acizlikten, tembellikten, korkaklıktan, bunaklık derecesinde ihtiyarlıktan, cimrilikten sana sığınırım. Kabir azabından da sana sığınırım".

(Müslim, Zikir, 50)

Diğer bir rivayette...

"ve dala'iddeyni ve galebeti'r-Rical".

"Borç altında ezilmekten ve zalimlerin başa geçip zulmetmelerinden de sana sığınırm".

(Nesai, Istiaze, 8)

HADİS-İ ŞERİF:

1478: Aişe (Allah ondan razı olsun)'dan bildirildigine göre

Rasulullah (sallallahu aleyhi vesellem) şöyle dua ederdi:

"Allahumme inni eûzu bike min şerri ma amiltu ve min şerri ma lem a'mel".

"Allahım şimdiye kadar işlediğim ve henüz işlemediğim günahların şerrinden sana sığınırım."

(Müslim, Zikir, 65)

HADİS-İ ŞERİF:

1480: Zeyd ibni Erkam (Allah Ondan razı olsun)'dan rivayete göre Rasulullah (sallallahu aleyhi vesellem) şöyle dua ederdi:

"Allahumme inni eûzu bike minel aczi, ve'l keseli, ve'l buhli, ve'l heremi ve azabil kabri.Allahumme äti nefsi takvaha, ve zekkiha ente haynı men zekkaha, ente veliyyuhu ve mevlaha. Allahumme inni euzu bike min ilmin la yenfeu, ve min kalbin lâ yahşeu, ve min nefsin lå teşbeu, ve min da'vetin la yüstecâbu leha"

" =Allahım, acizlikten, tembellikten, cimrilikten, bunaklık derecesinde ihtiyarlıktan, kabir azabından sana sığınırım. Allahım, nefsime günahlardan korunma melekesi nasib eyle ve onu her türlü günahtan temizle, onu en iyi temizleyecek sensin.

Onun koruyucusu ve efendisi de sensin. Allahım faydasız ilimden, ürpermeyen kalpten, doymak bilmeyen nefisten ve kabul olunmayacak duadan sana sığınırım".

(Müslim, Zikir, 73)

HADİS-İ ŞERİF:

1484: Şekel ibni Humeyd (Allah Ondan razı olsun) şöyle demiştir.

"Ya Rasulallah, bana bir dua öğret" dedim. Bunun üzerine bana:

"Allahumme inni eûzu bike min şerri sem'i ve min şerri basari ve min şerri lisani ve min şerri kalbi ve min şerri meniyyi"

- Allahim kulağımın şerrinden, gözümün şerrinden, dilimin şerrinden, kalbimin şerrinden ve cinsel organımın şerrinden sana sığınırım de" buyurdular.

(Ebu Davud, Vitir, 32; Tirmizi, Deavat, 74)

HADİS-İ ŞERİF:

1466: Numan ibni Beşir (Allah Onlardan razı olsun)'dan rivayet edildiğine göre

Rasulullah (sallallahu aleyhi vesellem) şöyle buyurdu:

"Dua bir ibadettir."

(Ebu Davud, Vitir, 23; Tirmizi, Tefsiru'l-Kur'an, 3)

HADİS-İ ŞERİF:

1469: İbni Mesud (Allah ondan razı olsun)'dan rivayet edildiğine göre

Rasulullah (sallallahu aleyhi vesellem) şöyle dua ederdi:

"Allahumme inni es'eluke'l-huda ve't-taka velafâfe velğına"

="Allahım senden hidayet, takva, iffet ve gönül zenginliği isterim."

(Müslim, Zikir, 72)

HADİS-İ ŞERİF:

1468: Enes (Allah ondan razı olsun) şöyle demiştir:

Rasulullah (sallallahu aleyhi vesellem) çoğu zaman şöyle dua ederdi:

"Allahumme atina fiddunya hasene ve filahireti hasene ve kına azabennar".

=" Allahım bize dünyada da ahirette de iyilik ve güzellik ver, bizi cehennem azabından koru!"

(Buhari, Tefsir, 38; Deavat, 55; Müslim, Zikir, 23)

HADİS-İ ŞERİF:

1490: Şehr ibni Havseb (Allah ondan razı olsun) şöyle demiştir: Ümmü Seleme (Allah Ondan razı olsun)'den,

"Ey mü'minlerin anası, Rasulullah (sallallahu aleyhi vesellem) yanınızda bulunduklarında en çok hangi duayı okurdu?" diye sordum. O da şöyle dedi:

Peygamber (sallallahu aleyhi vesellem) en çok,

"Ya mukallibel kulub! Sebbit kalbi alá dinike"

" - Ey kalpleri evirip çeviren Allah, benim kalbimi dininden ayırma."

(Tirmizi, Kader, 7)

HADİS-İ ŞERİF:

1459: Huzeyfe ve Ebu Zer (Allah Onlardan razı olsun)'den rivayet edildiğine göre

Rasulullah (sallallahu aleyhi vesellem) yatağına girdiğinde şöyle dua ederdi:

"Bismikellahümme ahya ve emut = Allahim senin ismini anarak dirilir (uyanırım) ve ölürüm (uyurum)."

(Buhari, Deavat, 7; Müslim,Zikir, 59)

HADİS-İ ŞERİF:

1460: Ali (Allah ondan razı olsun)'dan bildirildiğine göre

Rasulullah (sallallahu aleyhi vesellem) Hz. Ali ve Fatima'ya şöyle demiştir:

"Yatağınıza girdiğiniz zaman, otuzüç defa Allahu ekber, otuz üç defa sübhanallah, otuz üç defa elhamdulillah deyiniz."

(Buhari, Farzu'l-Humus, 6; Müslim, Zikir, 80)

Diğer bir rivayette: "Otuz dört defa sübhanallah deyiniz" buyurulmuştur.

(Buhari, Deavat, 11)

Başka bir rivayette de: "Otuz dört defa Allahu ekber deyiniz" buyurulmuştur.

(Buhari, Farzu'l-Humus, 6; Müslim, Zikir, 80) .

HADİS-İ ŞERİF:

1462: Aişe (Allah ondan razı olsun) anamız şöyle demiştir:

"Rasulullah (sallallahu aleyhi vesellem) yatağına yatacağı zaman, Nas,Felak ve İhlas surelerini okuyarak avuç içine üfler ve eliyle vücudunu sıvazlardı."

(Buhari, Deavat, 12)

Buhari ve Müslim'in diğer bir rivayetinde,

"Rasulullah (sallallahu aleyhi vesellem) her gece yatağına girdiği zaman avuçlarını birleştirerek ihlas, Felak ve Nas surelerini okuyup üfler, başından yüzünden ve vücudunun ön tarafından başlayarak ulaşabildiği yerlere kadar elleriyle sıvazlar ve bu işi üç sefer yapardı."

(Buhari, Fedailu'l-Kur'an, 14)

HADİS-İ ŞERİF:

1463: Bera ibni Azib (Allah ondan razı olsun) şöyle demiştir:

Rasulullah (sallallahu aleyhi vesellem) bana şöyle buyurdu:

"Yatağına girdiğin zaman, namaz abdesti gibi abdest al, sonra sağ yanına yat ve şu duayı oku: Allahumme eslemtu nefsi ileyke ve veccentu vechi ileyke ve fevvaztü emri ileyke ve elce'tu zahri ileyke rağbeten ve rehbeten ileyke, la melcee ve la mencee minke illa ileyke, Amentu bi kitabikellezi enzelte ve binebiyyikellezi erselte".

Allahım kendimi sana teslim ettim,, işlerimi sana emanet ettim, sırtımı sana dayadım, azabından korkar, sevabını umarım. Senden sığınacak bir yer varsa yine sensin. İndirdiğin kitaba ve gönderdiğin peygambere inandım de, şayet bu kelimeleri söyler de o gece ölürsen İslam dini üzere ölürsün. Uyumadan önce son sözün bu olsun."

(Buhari, Vudu, 75; Müslim, Zikir, 56)

HADİS-İ ŞERİF:

1464: Enes (Allah ondan razı olsun)'dan rivayet edildiğine göre

Rasulullah (sallallahu aleyhi vesellem) yatağına girdiğinde şöyle dua ederdi:

"Elhamdulillahillezi et'amena ve sekână ve kefânâ ve avânâ, fe kem mimmen la kafiye lehu vela mu'viye".

=Bize yedirip içiren, ihtiyaçlarımızı karşılayan, bizi koruyup barındıran Allah'a hamdolsun., Yeteri kadar yiyecek içecek ile barınabileceği bir yer bulamayan niceleri var."

(Müslim, Zikir, 64)

HADİS-İ ŞERİF:

1465: Huzeyfe (Allah ondan razı olsun)'dan bildirildiğine göre

Rasulullah (sallallahu aleyhi vesellem) uyumak için yatağa girdiğinde sağ elini sağ yanağının altına koyarak şöyle dua ederdi:

"Allahumme kini azabeke yevme teb'asu ibadeke"

"Allahım kullarını yeniden dirilttiğin gün beni azabından koru!"

(Tirmizi, Deavat, 18; Ebu Davud, Edeb, 98)

Hadis-i Şerifler / Duâ, Zikir ve Şükür · Marifet Petekleri

İlgili yazılar