Ubûdiyet
Cüneyd-i Bağdâdi' de namaz aşkı
Bir defasında Cüneyd-i Bağdadî'nin gözleri ağrıdı. Doktor çağırdılar. Gelen Hıristiyan doktor muayene edip gözlerine su değdirmemesini söyledi.
Cüneyd-i Bağdadi;
"Su değdirmeden nasıl abdest alırım?" deyince
doktor;
"Gözleriniz size lâzım ise su değdirmeyeceksiniz!" dedi.
Cüneyd-i Bağdadi abdest alıp namaz kıldı ve namazdan sonra bir müddet uyudu.Uyandığında gözlerinde ağrı kalmamıştı. O anda bir ses duydu ki;
"Sen bizim için gözlerini feda etmen sebebiyle o ağrıyı senden giderdik." diyordu.
Bir zaman sonra Hıristiyan doktor tekrar gelip gördü ki Cüneyd-i Bağdadi'nin gözleri tamamen iyileşmiş.
Hayret edip;
"Nasıl yaptın da iyi oldu?" dedi.
Cüneyd-i Bağdadi olanları anlatınca, Hıristiyan doktor onun elini öpüp Müslüman oldu ve dedi ki:
"Esas ağrıyan göz sizin değil, benim gözlerimmiş!"
Evet; Hâlık-ı Kerim bize bu gözlerimizi lütfetti, ikram etti.
Biz de şükür olarak o gözlerimizi O'nun rızası istikametinde, kainatta yine O'nun yarattığı diğer mevcudata bakıp, tefekkür edip Rabb'imize kulluk etmek için kullanmamız gerekir. Eğer bunu yap(a)mayacaksak bu gözleri ne eyleyelim?
Naaşını yıkayan talebesi su ulaştırmak için mübarek gözlerini aralamaya çalışır.
Melekler dile gelir,
"Kendini yorma" derler, "Cüneydin gözü Allah'ın zikri ile kapanmıştır ve onun didarını görmeden açılmaz."
Cüneyd'in namazı
Hazreti Cüneyd namazda o kadar dururdu ki ayakları şişer.
"Eğer benimle Allah arasında ateşten deniz olsa, Rabbime olan iştiyakımdan, geçmek için kendimi denize atardım" derdi.
Esved İbn Yezid en-Nehaî (r.a.)'ın namazı
Kûfe mektebinin büyük muallimi Esved İbn Yezid en-Nehaî (ra)'tır. O, irşad, tebliğ ve cihat dışındaki bütün zamanlarını, sabahtan akşama, akşamdan da sabaha kadar evinin taraçasında ibadet ü taatla geçirir.
Esved İbn Yezid'i, bir sütun gibi devamlı evinin üstünde ibadet ederken gören komşu çocuğu, onu hep bir direk zannetmiştir.
Günlerden bir gün Hz. Esved vefat etmiş ve evinin üstünde görünmez olmuştur. Çocuk önceleri devamlı gördüğü sütunu yerinde göremeyince annesine:
'Anne, ben her gece burada bir sütun görüyordum. Artık o sütun yerinde yok.' diyerek şaşkınlığını ifade etmiş;
bunun üzerine annesi de
'Oğlum, o bir sütun değil, Esved İbn Yezid en-Nehaî'ydi.' sözleriyle çocuğuna cevap vermişti.
Örnek Hayatlar / Evliyâ ve Ârifler · Marifet Petekleri