Ölmeden evvel ölerek
Bir kimse iki kere doğmadıkça
İbrahim Hakkı (r.a) diyor ki;
Hazret-i Îsâ Aleyhisselâm buyurdu ki;
Bir kimse iki kere doğmadıkça meleküt ve semâvâta ve melekler zümresine giremez.
Birinci doğum:
İşte kurtulup,kanlı sulardan pâk olup,âlem-i surette muayyen bir şahıs, his ve kuvvetlerle süslenmişsin.
İkinci doğum, hayvânî ve aşağı sıfatlardan ve nefsânî karanlık ve bulanıklıklardan çıkıp,temizlenip, melek hasletli olmandır.
Böylece gönül âlemine gelip, melekler zümresinden olup, üns meclisine yol bulursun.
(İbrahim Hakkı Hz.Mârifetnâme.S:577-578)
Allahu Teala:
"Zulmani sıfatlardan ölüp kurtulan kimseyi,
Allahü Teala Rabbani sıfatları ile diriltip cemali nurlarından ona bir nur ihsan eder, o nur ile insanlar arasında yürür", buyuruyor.
İnsanların hallerini görüp ferasetle gizli şeylerine muttali olur.
Nitekim:
"Mü'minin firasetinden korkunuz,
çünkü o, Allahu Teala'nın nuruyla bakar",
Hadis-i Şerif-i bu manaya gelir.
Ama nefsi sıfatları ile yaşayan kimse,
insanlık zulmetinde kalır.
Ne marifet gücüyle huzur nuruna gelir,
ne de muhabbet semeresi ile, Mahbuba kavuşabilir.
İşte insanlık sıfatlarından kurtulan âşık,
elbette Ma'şukun sıfatları ile sonsuz hayat bulur.
Ve O'nunla kalır.
(İbrahim Hakkı Hz.Mârifetnâme)
Arifin uzleti nefsinden kalbine hicret etmektir.
Kalbinden içeri ruhuna gitmektir.
Rühundan sırrına, sırrından Mevlâ'sına ulaşmaktır.
(İbrahim Hakkı Hz. Marifetname.5.644-658)
Allah'tan başka herşey ölmediği sürece sana rahat yoktur.
Abdülkadir Geylâni (r.a) diyor ki;
Nefsin,arzuların,tabiatın ve Allah'tan başka herşey
ölmediği sürece sana rahat yoktur.
Bunlar ölünce sen Allah'ın yakınlığı ile hayat bulursun.
Önce ölüm, sonra yeniden diriliş.
(Abdülkadir Geylâni Külliyatı.S.141)
Ölüm iki türlüdür. Avâmın ölümü bilinen ölümdür.
Havasın ölümü ise, hevânın, nefsin, doğanın ve alışkanlıkların ölümüdür.
Bu ölümden sonra kalp dirilir.
Kalp hayat bulunca da Allah'a yakınlık gelir.
Yakınlık gelince de daimi hayat gelir.
O zaman ölümü hatırlamaz olur.
(Abdülkadir Geylâni Külliyatı.S.368)
Ruhun bedeninden çıkmadan önce nefsini öldürmeye gayret et. Nefsin ölümü; sabretmekle ve yaptıklarına karşı gelmekle olur. Pek yakında bunun meyvesini alacaksın.
(Abdülkadir Geylâni Külliyatı.S.185)
Ben sizi kızıl ölüme çağırıyorum.
Bu ölüm nefse, heva ve hevese, tabiata, şeytana ve dünyaya karşı gelmek, insanların içinden çıkıp uzaklaşmak ve Allah'ın dışındaki herşeyi terketmektir.
Bu hallerde mücadele edin ve ümitsizliğe düşmeyin.
Çünkü Allah hergün başka bir iştedir.
(Abdülkadir Geylâni Külliyatı.S.221)
Nefsini dünyanın yanında, kalbini âhiretin yanında,
sırrını Mevlâ'nın yanında bırakırsan halvetin Allah'la yakınlaşmanı sağlar.
Halvet, başkalarından ayrılıp tek başına kalmakla olur. Başkaları için duyduğun sevgiyi kalbinden çıkarıp attığın zaman Allah'ı bulursun.
(Abdülkadir Geylâni Külliyatı.S.213)
Nefislerinizi, heva ve heveslerinizi ve tabiatınızı
sürekli oruç tutarak ve sabırlı olarak eritin.
Kul nefsini, hevasını ve tabiatını eritince
Mevlâ'sıyla yalnız kalır.
Kalbi, sırrı ve Mevlâ'sı başbaşa kalır.
Bir genişlik, sağlık bulur ki, orada darlık ve hastalığa yer yoktur.
(Abdülkadir Geylâni Külliyatı.S.211)
Nefis sizi Allah'tan alıkoyan bir perdedir.
O, aradan çekilince aradaki duvar da ortadan kalkar.
Bu sebeple Bâyezid Bistami (r.a.)
"Rüyada Rabb'imi gördüm.
O'na 'Ey Yaratıcı!
Yarın Sana giden yolu nasıl bulacağım?' diye sordum.
O'da:
"Nefsini bir yana koy ve katıma yüksel' diye buyurdu.
Bunun üzerine ben, yılanın gömleğinden sıyrıldığı gibi nefsimden sıyrılıverdim"demiştir.
(Abdülkadir Geylâni Külliyatı.S.207)
Muhakkak ki sen, bütün hevânı ve iradeni inkar etmedikçe Allah seninle birlikte olmaz.
(Abdülkadir Geylâni Külliyatı.S.747)
Beşerî sıfatlar ancak Zât'ın tecellisiyle yok olur,
cehâlet de ancak Zat'ın (sübhânehû ve Teâlâ) marifeti ile ortadan kalkar.
Bu ilme ulaşmayan kişi ise, isterse bir milyon kitap okusun, bir hakîkat âlimi olamaz.
Zira o, rûhânî (âleme) ulaşamaz.
(Abdülkadir Geylâni Külliyatı.S.789)
Ondan başkasının boynuna 'La' ile vurmazsan
İmam Rabbânî (r.a) diyor ki;
İnsanın başına gelen bütün belalar,
nefsine bağlı ve düşkün oluşundandır.
Nefsin elinden kurtulduğu takdirde, Allah'tan gayri şeylerden kurtulmak mümkün olacaktır.
(MEKTÛBÂT-I RABBÂNÎ 154.MEKTUP)
Bir kimsede hâsıl olmazsa fenâ,
Hak Teâlâ'ya yol bulamaz aslâ!
(MEKTUBÂT-I RABBANÎ 24.MEKTUP)
Ölmeden evvel ölme demek olan fena gerçekleşmedikçe,
O mukaddes Zât'a ulaşma nasip olmaz.
Bilakis, afâki, yâni, insanın dışında bulunan uydurma putların ve insanın içinde bulunan nefsin arzularına tapınmaktan kurtulamaz. İslâmın hakikatine ulaşamaz. Îmân olgunluğu gerçekleşmez.
(MEKTÛBÂT-I RABBÂNÎ 21.MEKTUP)
Ölüm gelmeden evvel ölmeyen kişiye, başına gelecek musibetlerden dolayı ta'ziye dilemek gerekir.
(MEKTÛBÂT-I RABBÂNÎ 159.MEKTUP)
Ondan başkasının boynuna 'La' ile vurmazsan,
'İllallah' köşküne asla ulaşamazsın.
(MEKTUBÂT-I RABBÂNÎ 52.MEKTUP)
Bir kul, nefsânî duygulardan arınmadıkça,
onları yere vurmadıkça,
işi bu dereceye ulaştırmadıkça
şânı yüce Allah'ın kemâlâtına, güzelliklerine ulaşamaz.
(MEKTUBÂT-I RABBANÎ 9.MEKTUP)
Ölünüz, ölünüz; bu aşk uğrunda ölünüz!
Mevlâna (r.a) diyor ki;
Ölünüz, ölünüz; bu aşk uğrunda ölünüz!
Aşk uğrunda ölürseniz, bedenle yaşamaktan kurtulur, baştanbaşa ruh olursunuz.
Ölünüz, ölünüz; bu ölümden korkmayınız.
Çünkü ölümle şu kirli topraktan kurtulur,
göklere, ötelere yükselirsiniz.
Ölünüz, ölünüz; bu nefs-i emmareden yakanızı sıyırınız. Çünkü bu nefis, bağ gibidir, zencir gibidir, siz de o zencir ile bağlanmış birer esir gibisiniz.
Zindanı delmek için elinize bir kazma alınız, zindanı delebilirseniz, pâdişah da siz olursunuz, emir de siz olursunuz.
Güzel pâdişahın önünde ölünüz, ölünüz! Pâdişahın önünde ölürseniz, pâdişah da siz olursunuz, emir de siz olursunuz.
Ölünüz, ölünüz de sizi aşkın nûrundan mahrum bırakan günah bulutlarından dışarı çıkınız. Buluttan dışarı çıkınca, ayın ondördü gibi parlak bir mânâ "ayı" olursunuz.
(Mevlâna. Dîvân-ı Kebîr/ Seçmeler. Cild 1.S.442-443)
Ecel, beden evini yıkmadan, biz beden evini yapana kavuştuk. Allah'a hamdolsun, biz "Ölümden evvel ölünüz" sırrına mazhar olduk.
(Mevlâna. Dîvân-ı Kebîr/ Seçmeler. Cild 2.S.292)
Aslında sen yoksun, senin için belâ şudur ki,
bu dünyada sen kendini var sanıyorsun.
(Mevlâna. Dîvân-ı Kebîr/ Seçmeler. Cild 4.S.321)
Nefs-i emmâreni öldürmeye çalış!
Çünkü o,senin şeytanındır!
Eğer onu öldürebilirsen, yakandan birçok huriler baş çıkarırlar. Şunu iyi bil ki, kötü nefsini öldürünce, yedi kat göğün üstüne ayağını basarsın.
(Mevlâna. Dîvân-ı Kebîr/ Seçmeler. Cild 3.S.89)
Maddi arzularını ayak altına alırsan, o zaman nefsin köpeğini öldürürsün ki asıl kurban da budur.
(Mevlâna. Dîvân-ı Kebîr/ Seçmeler. Cild 4.S.60)
İnsanın kendinden geçmedikçe, kendine gelmesine imkân yoktur. Bu yüzden biz de kendimizden geçtik de sonra kendimize geldik.
(Mevlâna. Dîvân-ı Kebîr/ Seçmeler. Cild 2.S.294)
Yokluk kapısından geçmeden, sevgiliye kavuşamazsın.
(Mevlâna. Dîvân-ı Kebîr/ Seçmeler. Cild 4.S.140)
Kulun sıfatları Hakk'ın sıfatlarında fâni olup
İbrahim Hakkı (r.a) diyor ki;
Hakk'el-yakîn demek;
Kulun sıfatları Hakk'ın sıfatlarında fâni olup,
kendisi O'nunla ilmen, şühûden ve halen bekâ bulmaktır.
(İbrahim Hakkı Hz.Mârifetnâme.S:1015)
Allah Dostları / Allah'a Kurbiyyet · Marifet Petekleri