Arama

Başlık ve içerikte ara

Mes'ûliyet Duygusu

6 dk

Cehennem korkusu

Abdürrezzâk'ın îbn Uyeyne kanalıyla... Kays îbn Ebu Hâzim'den rivayetinde o, şöyle anlatmış:

Abdullah İbn Revâha başını eşinin kucağına koymuş ve ağlamıştı. Eşi de ağladı.

Abdullah :

"Seni ağlatan nedir"? diye sordu da

hanımı şöyle dedi:

"Senin ağladığını görüp ben de ağladım".

Abdullah dedi ki:

"Ben Allah Teâlâ'nın: «Sizden oraya gitmeyecek hiç kimse yoktur.» kavlini hatırladım. Bilmiyorum; orada kurtulacak mıyım, yoksa kurtulmayacak mıyım"?

Başka bir rivayette Abdullah İbn Revâha'mn o sırada hasta olduğu kaydedilmektedir.

İbn Cerîr'in Ebu Küreyb kanalıyla... Ebu İshâk'tan rivayetinde Ebu Meysere, yatağına girdiği zaman :

"Keşke annem beni doğurmamış olaydı", der sonra ağlarmış.

Ey Ebu Meysere, seni ağlatan nedir? denilmiş de şöyle cevablamış:

"Bizim oraya (cehenneme) mutlaka uğrayacağımız bize haber verildi ama oradan çıkacağımız bize haber verilmedi".

Abdullah İbn Mübârek'in Hasan el-Basrî'den rivayetine göre; o, şöyle anlatmış :

Bir adam kardeşine :

"Senin ateşe gireceğin (haberi) sana geldi mi"? demişti.

Kardeşi; evet, dedi.

"Oradan çıkacağın haberi sana geldi mi"? diye sordu,

kardeşi; hayır, dedi.

"O halde bu gülüş niçin"? diye sordu.

Bir daha da Allah'a kavuşuncaya kadar güler halde görülmedi.

(İbn-i Kesir Tefsiri, Meryem 72.Âyet)

Atâ el-Haffat anlatıyor:

Süfyan es-Sevrî'yi daima ağlarken görüyordum. Ona sordum:

"Nedir senin bu halin, hep ağlıyorsun"?

Cevap verdi:

"Ben daima Ümmü'l Kitab'ta (kaderde) şakî olarak yazılmamdan endişe ediyorum".

(Sahabeden Günümüze Allah Dostları.Cild:4,S:396)

Ebu Nuaym el-Ahval diyor ki;

Süfyan, ölümü hatırladığında günlerce yemeden, içmeden kesilir, kendisine ne sorulursa sorulsun 'bilmiyorum, bilmiyorum' derdi.

(Sahabeden Günümüze Allah Dostları.Cild:4,S:399)

Ebû Talha (ra) nın itaati

Mallarınız ve nefisleriniz ile cihâd edin

Ali İbn Zeyd'in Enes'den, onun da Ebu Talha'dan rivayetine göre o,

«Gerek hafîf, gerekse ağırlıklı...» âyetinden orta yaşlılar ve gençleri anlayıp : Allah hiç kimseyi ma'zûr görmemiştir, demiş ve Şam'a çıkıp öldürülünceye kadar savaşmıştır.

Bir rivayete göre ise Ebu Talha Berâe sûresini okumuş ve :

«Gerek hafîf, gerekse ağırlıklı olarak elbirliği ile çıkın. Mallarınız ve nefisleriniz ile cihâd edin.» âyetine gelince :

Görüyorum ki Rabbımız, ihtiyarı ve genci ile elbirliği ile çıkmamızı emrediyor. Ey oğullarım, beni techîz ediniz, demişti.

Oğulları :

"Allah sana rahmet eylesin. Sen ölünceye kadar Allah Rasûlü ile birlikte harbettin. Ölünceye kadar Ebubekir'le harbettin. Ölünceye kadar Ömer ile harbettin. Şimdi biz senin yerine harbederiz"

dedilerse de kabul etmedi, deniz savaşma çıktı ve öldü.

Ancak dokuz gün sonra onu defnedebilecekleri bir ada bulabildiler. (Cesedi) hiç değişmemişti. Onu (karşılaştıklan bu) adaya defnettiler.

(İbn-i Kesîr Tefsiri. Tevbe.41)

Hayat sana ödünç vermiştir

Abdülkadir Geylâni (r.a) diyor ki;

Allah hayatı sana ödünç vermiştir ki Kendisine itaat edesin. Sen ise onu kendinin sandın ve dilediğin gibi kullandın.

Âfiyet de senin yanında bir ödünçtür.

Zenginlik,güven,makam ve sana verilmiş diğer bütün nimetler de senin yanında bir ödünçtür.

Bu ödünçleri kusurlu kullanma. Çünkü onlar senden istenecek ve sen onlardan sorguya çekileceksin.

Sizin sahip olduğunuz nimetler Allah'tandır.

Onların yardımıyla Allah'a itaat ediniz.

Sizin rağbet ettiğiniz herşey Allah dostlarına göre insanları oyalayan birer meşguliyettir.

Allah dostları dünyada ve âhirette Allah'la beraber olmaktan başka bir şey istemezler.

(Abdülkadir Geylâni Külliyatı.S.84)

Ağlayan Kaya

Peygamberlerden biri, bir gün yolda giderken küçük bir kaya parçası görür, kaya durmadan su sızdırmaktadır. Peygamber bu duruma şaşar. Bu sırada kaya parçası Allah (C.C.)'in izni ile dile gelerek:

"Allah'ın, kâfirler için hazırlanan ve yakacağı insan ve taş olan cehennemden korkun" (Bakara Süre-i Celilesi; 24),

mealindeki âyetini duyduğumdan beri o korku ile hep ağlıyorum der.

Bunun üzerine Peygamber Allâh (C.C.)'a yalvardı da o kaya parçasını cehenemden bağışlattı. Fakat bir müddet sonra aynı kaya parçasının yanına vardığında onu yine aynı şekilde ağlar durumda bulur.

Ona: "peki, şimdi niye ağlıyorsun" diye sorar.

Kaya parçası ona

"o zamanki ağlamam korkudan idi.

Şimdi ise şükür ve sevinç gözyaşı döküyorum" diye cevap verir.

İnsan kalbi de taş gibidir, hatta belki de taştan bile daha katıdır. Bu katılık ancak hem korku ve hem de şükür halinde ağlayarak giderilebilir.

(İMAM GAZALİ HAZRETLERİ-İHYA'DAN)

İnsanların hesâb görme zamanı yaklaştı.

Fakat onlar hâlâ gaflet içinde yüz çeviriyorlar.

îbn Asâkir'in Âmir İbn Rabîa'nın hal tercemesinde

Mûsâ İbn Ubeyd el-Âmidî kanalıyla...Âmir ibn Rabîa'dan rivayetine göre bir arap ona misâfir olmuş.

Âmir ona güzelce ikramda bulunmuş ve Allah Rasûlü (s.a.) nden bahsetmiş. Adam daha sonra Âmir'e gelip :

"Allah Rasûlü'nden araplâr içinde bir vâdîyi bana arazî olarak vermesini istedim.

Allah Rasûlü;

(bu isteğimi kabul edip bana o yeri verdi) istiyorum ki sana ve senden sonra nesline âit olacak ondan bir parçayı sana vereyim", dedi.

Âmir ona şöyle cevab verdi:

"Senin bana vereceğin arazîye ihtiyâcım yok.

Bugün öyle bir sûre nazil oldu ki bize dünyayı unutturdu.

O, şu sûredir:

«İnsanların hesâb görme zamanı yaklaştı.

Fakat onlar hâlâ gaflet içinde yüz çeviriyorlar.»

(İbn-i Kesir Tefsiri, Enbiya,1.Âyet)

Ka'b b. Ahbar (r.a) diyor ki:

"Ailemin koyunu olmak isterdim. Beni tutar, keserlerdi. Sonra da âfiyetle yer ve misafirlerini doyururlardı".

(Sahabeden Günümüze Allah Dostları.Cild:6,S:291)

Sahabede mes'ûliyet şuuru

Ordular kumandanı, askerler öncüsü, İslâm diyarının hâmisi ve Allah'ın düşmanlarına karşı çekilmiş kılıcı Ebu Süleyman Hâlid İbn Velîd'in ölüm öncesinde şöyle dediği bize rivayet edildi:

«Şu ve şu savaşlara katıldım. Organlarımdan hiç birisi yok ki onda bir kılıç ya da bir mızrak, ya da bir ok yarası bulunmasın. Ama şimdi bakın ki ben develer gibi yatağımda uzanmış ölüyorum. Korkakların gözüne uyku girmesin!»

Bu sözleriyle o, harpte şehîd olarak ölmediğine üzülüyor, buna esef ediyor ve yatakta ölmekten dolayı acı çekiyordu...

(İbn-i Kesîr Tefsiri, Bakara,245)

Ebû Zer ve Talha (R.A.):

" Keşke ağaç olsaydık da insan olmasaydık." demişlerdir.

(İMAM GAZÂLİ-İHYÂU 'ULÛMİ'D-DÎN.CİLD.4.S.337}

Osman,öldükten sonra tamamen yok olup gitmeyi,

Hz Âişe ise,

"tamamen unutulmuş olmağı candan arzu ederdik". Demişlerdir.

(İMAM GAZÂLİ-İHYÂU 'ULÛMİ'D-DÎN.CİLD.4.S.337}

Dağlar öyle bir şeyle mükellef olsaydı

Ömer b. Abdülaziz, kürsüde şöyle demiştir:

"Siz öyle bir şeyle mükellef kılındınız ki eğer yıldızlar onunla mükellef kılınmış olsalardı muhakkak dökülüp saçılırlardı.

Dağlar öyle bir şeyle mükellef olsaydı, muhakkak erirdi. Kürre-i arz onunla mükellef kılınsaydı, muhakkak paramparça olurdu.

Bilmez misin, cennet ile ateş arasında bir konak yoktur. Muhakkak siz onlardan birine varacaksınız".

(İMAM GAZALİ HAZRETLERİ-İHYA'DAN)

Eşek bile

Mevlâna (r.a) diyor ki;

Eşek bile senin gibi üstün bir varlık olmadığı halde, sahibi, efendisi olan eşekcinin bağlamasını, çözmesini bilir, tanır; bir başkası olmadığını anlar. Efendisini görünce eşekcesine başını sallar.Kulaklarını oynatır. Sesini bile tanır.

Çünkü sahibinin sesi ona yabancı değildir.

Çünkü onun elinden yem yemiştir, hoş sular içmiştir.

Ne tuhaf, ne şaşılacak şeydir ki, Allah bu kadarcık olsun sana bir anlayış, bir seziş vermedi mi? Sana lutuflarda bulunan, seni yediren, içiren, seni zevkler içinde yaşatan, seni yarattıklarının en şereflisi seçerek hiçbir varlığa vermediğini sana veren, Sahibini, efendini, seni yaratanı tanımıyorsun, yazıklar olsun sana!

Kafirler gibi ancak belâya uğrayınca O’nu hatırlamadasın, başını eğmedesin, teslim olmadasın. Zâten ötelere mensup olmayan, öteleri düşünmeyen baş, yarım habbeye bile değmez.

(MEVLÂNÂ CELÂLEDDÎN-i RÛMÎ)

Allah Dostları / Allah için Hayat · Marifet Petekleri

İlgili yazılar