Arama

Başlık ve içerikte ara

Âile içi sıkıntılar

7 dk

Ev halkından birisi huysuzluk ettiği zaman

HADİS-İ ŞERİF:

"Bir kimseye biniti güçlük çıkardığı, karısı ve ev halkından birisi huysuzluk ettiği zaman, kulağına ezân okusun."

{İMAM GAZÂLİ-İHYÂU 'ULÛMİ'D-DÎN.CİLD.2.S.555}

Âile içi iyi davranış

HADİS-İ ŞERİF:

Aişe ( r.anha)'dan; Resulullah (s.a.s.) Efendimiz şöyle buyurdular;

"İmanca mü'minlerin en olgunu, ahlakı en güzel olup, aile bireylerine karşı en yumuşak ve lütufgar davranandır."

(Tirmizi,iman, 6, V, 9;Darimi,Rikak,74, II, 629)

Peygamber ve eşleri

HADİS-İ ŞERİF:

Rivâyete göre pâk zevcelerinden biri, Resûl-i Ekrem'in mübârek göğsünü yumrukladı.

Bunu gören annesi kızını azarlayınca,

Resûl-i Ekrem:

"Bırak onu, onlar (bana) bundan daha fazlasını da yaparlar."buyurdu.

{İMAM GAZÂLİ-İHYÂU 'ULÛMİ'D-DÎN.CİLD.2.S.112-113}

HADİS-İ ŞERİF:

Resûl-i Ekrem ile Hz. Âişe hakkında münakaşa oldu da

Hz Ebû Bekir (R.A.)ı aralarında hakem tayin ettiler.

Ebû Bekir gelince,

Resûl-i Ekrem Hz. Âişe'ye hitâben:

"Konuşur musun, yoksa ben mi konuşayım?"buyurdu.

Hz.Âişe:"Sen konuş, ama doğru söyle!"dedi.

Bu söze çok canı sıkılan Hz. Ebû Bekir kızı Hz. Âişe'ye attığı bir tokat ile ağzını kana boyadı ve:

"Resûl-i Ekrem hak ve hakîkatten başka ne söyler?" dedi.

Dayağı yiyen Âişe hemen Resûl-i Ekrem'in arkasına kaçtı.

Resûl-i Ekrem, Ebû Bekir'e:

"Biz seni dayak atman için çağırmadık ve senden bunu istemedik."buyurdu.

{İMAM GAZÂLİ-İHYÂU 'ULÛMİ'D-DÎN.CİLD.2.S.112-113}

HADİS-İ ŞERİF:

Bir gün öfkeli bir hâlde Hz. Âişe (R.A.) Resûl-i Ekrem (S.A.V.) e:

"Sen de kendini peygamber mi zannediyorsun?"dedi.

Buna karşılık Resûl-i Ekrem, hilm ü kereminden gülümsedi.

{İMAM GAZÂLİ-İHYÂU 'ULÛMİ'D-DÎN.CİLD.2.S.112-113}

HADİS-İ ŞERİF:

Resûl-i Ekrem (S.A.V.) Hz Âişe (R.A.) ye bir gün:

"Ben senin öfkeli olup olmadığını anlarım." Dedi.

Hz Âişe:"Bunu nasıl anlarsın?"deyince;

"Öfkeli olmadığın zaman "Muhammed'in Rabbi hakkı için.

Öfkeli olduğun zaman "İbrahim'in Rabbi hakkı için"dersin" dedi.

Hz.Âişe de:"Doğru söylüyorsun. Adını dilimden anmasam da, kalbimden anarım."dedi.

{İMAM GAZÂLİ-İHYÂU 'ULÛMİ'D-DÎN.CİLD.2.S.112-113}

Aile içi anlaşmazlıkların çözümü

HADİS-İ ŞERİFLER:

Hayatı paylaşan eşler arasında oluşan kırgınlıklar, aile yuvasının parçalanmasına veya huzurun bozulmasına yol açabilmektedir. Dolayısıyla eşler arası iletişimde çok daha duyarlı davranılması, anlaşmazlık durumlarının çok daha kısa sürede çözümlenmesi gerekmektedir.

Nitekim Peygamberimiz (sav) sevgili kızı Fatima ile damadı Hz. Ali arasında yaşanan bir kırgınlığı öğrendiğinde hemen olayla ilgilenmişti.

Allah'ın Resûlü, kızı Fatima'nın evine gelmiş ve evde Ali'yi göremeyince Fatima'ya,
"Amcanın oğlu nerede?" diye sormuştu,

Fátima,"Aramızda bir kırgınlık oldu. Bana kızdı, çıkıp gitti. Gündüz uykusunu yanımda uyumadı." diye cevaplamış.

Bunun üzerine Allah Resûlü,

"O nerede, bir bak." diyerek Ali'yi araması için birini göndermişti.

Adam geri geldiğinde, "Ey Allah'ın Resûlü! Mescitte uyuyor." demişti. Hz. Ali'yi uzanmış, bir yanından elbisesi açılmış, üstü başı toz toprak içinde kalmış halde gören Resûl-i Ekrem, bir taraftan onun üzerindeki toz toprağı silerken, diğer taraftan da,

"Kalk ey toprağın babası (Ebû türab)!" diyerek tesellide bulunmuştu.19

Eşlerin arasını düzeltmeyi israrla tavsiye eden Allah Resûlü,
"Kadını kocasına karşı kışkırtan kimse bizden değildir." 20 uyarısında bulunmuştur.

Ayet-i kerimede ise,
"Eğer karı-kocanın arasının açılmasından endişe ederseniz, erkeğin ailesinden bir hakem, kadının ailesinden bir hakem gönderin. İki taraf (arayı) düzeltmek isterlerse, Allah da onları uzlaştırır.

Şüphesiz Allah, hakkıyla bilendir, hakkıyla haberdardır." 21 buyrularak,eşlerin arasını bulacak vekalıcı çözüm üretecek şekilde her iki taraftan da birer kişinin hakemliğine başvurulması önerilmiştir.

(Hadislerle İslamiyet-Diyanet)

Eşini ihmal eden erkeklere

HADİS-İ ŞERİF:

İbn Cerîr Taberî der ki: Bize Kasım... Mücâhid'in şöyle dediğini anlattı:

Aralarında

Maz'ûn oğlu Osman,

Amr oğlu Abdullah'ın bulunduğu bazı erkekler, bekâr kalmak ve kendi içlerine çekilip râhib elbisesi giymek istediler.

Bunun üzerine bu iki âyet nazil oldu.

İbn Cüreyc İkrime'den naklen der ki; Osman İbn Maz'ûn ve Ali İbn Ebu Tâlib, Abdullah İbn Mes'ûd, Mikdâd İbn Esved ve Ebu Huzeyfe'nin kölesi Salim Îİe bir topluluk bekâr kalmak istediler.

Evlerde oturdular. Kadınlardan ayrıldılar. Rahip elbisesi giydiler. İsrâiloğullarından seyyahların yeyip giydikleri dışında güzel yiyecekleri ve giyecekleri kendilerine yasakladılar.

Ve hadımlaşmak istediler. Geceleri kâim, gündüzleri sâim olmaya karâr verdiler.

Bunun üzerine

«ey îmân edenler; Allah'ın size helâl kıldığı iyi ve temiz şeyleri kendinize haram kılmayın ve haddi aşmayın...» âyeti nazil oldu.

Âyet, müslümanların yolunun dışında bir yola gitmeyin, diyordu. Yani onların kendilerine yasakladıkları kadın, yiyecek ve giyecek ile hadımlaşmak maksadlarını ve geceleri kâim, gündüzleri sâim olma karârlarını kasd ediyordu.

Onlar hakkında bu âyet nazil olunca,

Rasûlullah (s.a.) buyurdu ki:

"Sizin nefislerinizin, sizin üzerinizde hakkı vardır.

Doğrusu gözlerinizin de sizin üzerinizde hakkı vardır.

Oruç tutun ve iftar yapın. Namaz kılın ve uyuyun.

Bizim sünnetimizi terkedenler, bizden değildirler".

Bunun üzerine onlar;

"Allah'ım biz sana teslim olduk ve senin indirdiğine uyduk", dediler.

Bu olay, tabiînden birden fazla kişi tarafından mürsel olarak zikredilmiştir. Buhârî ve Müslim'de mü'minlerin annesi

Hz. Âişe'den nakledilen ve yukarda aktarılmış olan rivayet de bunu destekler. Hamd ve nimet Allah'a mahsûstur.

Esbât; bu âyet-i kerîme konusunda Süddî'den naklen der ki:

Bir gün Rasulullah (s.a.) oturdu ve insanlara öğüt verdi sonra kalktı, fazla korkutmadı.

Bunun üzerine aralarında Ali İbn Ebu Tâlib ve Osman İbn Maz'ûn'un bulunduğu on kişilik bir grup kendi kendilerine; Peygamber bizi (Rabbımızm hoşnûd edeceği derecede) korkutmadı.

Biz fazla korktuğumuzu gösterecek bir amel yapmazsak gerçekten korkmuş olmayız, dediler.

Müslümanlar, kendilerine bazı şeyleri haram kıldılar, biz de haram kılalım, dediler. İçlerinden bir kısmı et ve yağ yemeyi kendisine yasakladığı gibi, bir kısmı yemeği haram kıldı. Bir kısmı uykuyu, bir kısmı kadınları haram kıldı.

Osman İbn Maz'ûn kadınlara yaklaşmayı kendine haram kılanlardandı. O, eşine yaklaşmaz, eşi de kendine yaklaşmazdı. Bir gün Havle adı verilen eşi Hz. Âişe'nin yanma geldi. Hz. Âişe ve yanında bulunan Peygamberin eşleri;

"Ne oluyor sana ey Havle, rengin değişmiş, taranmaz ve koku sürünmez misin"? dediler.

Havle dedi ki:

"Nasıl taranayım ve koku sürüneyim? Eşim şu kadar zamandan beri bir kere olsun bana yaklaşmadı ve üstümden elbisemi çıkarmadı".

Râvî der ki: Onlar Havle'nin söylediklerinden dolayı güle-yazdılar. Onlar gülerken

Hz. Peygamber içeri girdi.

"Neden gülersiniz"? dedi.

Hz. Âişe;

"ey Allah'ın Rasûlü ben Havle'ye durumunu sordum, o da şu kadar zamandan beri eşim üzerimden elbisemi çıkarmadı, dedi. Bunun için güleriz, diye karşılık verdi.

Rasûlullah (s.a.) Osman'a haber gönderdi ve çağırdı.

"Ne yapıyorsun ey Osman"? dedi.

O; "ey Allah'ın Rasûlü kendimi ibâdete vermek ve Allah'ın rızâsını kazanmak için bunu terkettim,.diyerek durumunu

Hz. Peygambere anlattı.

Osman; Hz. Peygamberin' kendisini hoş karşılamasını istemişti.

Rasûlullah (s.a.) buyurdu ki:

"Evine gidip eşinle birleşmen için sana and içiririm".

Osman;

"ey Allah'ın Rasûlü, ben oruçluyum, dedi.

Hz. Peygamber;

"orucunu boz", buyurdu! O da orucunu bozdu ve ailesinin yanına gitti.

Bir süre sonra Havle Hz. Âişe'nin yanma geldi, taranmış, sürme çekmiş ve koku sürün-müştü.

Hz. Âişe gülerek "nasılsın ey Havle"? dedi.

Havle : "Dün geldi ve bana yaklaştı", dedi.

Bunun üzerine Rasûlullah (s.a.) buyurdu ki:

"Ne oluyor bir topluluğa ki; kadınları, yiyecek ve uykuyu kendilerine haram kılıyorlar? Dikkat edin; doğrusu ben, uyur ve uyanırım. Oruç tutar ve iftar ederim. Kadınları da nikâhlarım. Kim, benim sünnetimden yüz çevirirse; o, benden değildir".

Bunun üzerine

«ey îmân edenler; Allah'ın size helâl kıldığı iyi ve temiz şeyleri kendinize haram kılmayın ve haddi aşmayın. Doğrusu Allah, haddi aşanları sevmez,» âyeti nazil oldu.

Âyet-i kerîme Osman İbn Maz'ûn'a nefsini bu nimetlerden alıkoyma, çünkü bu davranış haddi tecâvüzdür, diyordu. Ayrıca âyetin devamında

«Allah; sizi, yemînlerinizdeki lağvden dolayı muaheze etmez. Ama bile bile ettiğiniz yemînden dolayı sorumlu tutar.» buyurarak yeminlerine keffâret vermelerini emrediyordu.

Bu hadîsi, İbn Cerîr Ta-berî rivayet eder.

«Ve haddi aşmayın.» bu âyet-i kerîme'den maksad; mübâh olan şeyleri kendinize haram kılmakla nefsinizi sıkıştırıp aşın gitmeyin, demek olabilir.

Nitekim Selef-i Sâlihînden bir kısmı böyle demişlerdir. Diğer taraftan bu ifâde ile, şu maksadın da güdülmüş olduğu söylenebilir: Nasıl helâllan haram kılmamanız gerekiyorsa; helâla el uzakmakta da aşırı gitmeyin.

Sadece sizin ve ihtiyâçlarınıza yetecek kadarını alın ve haddi aşmayın. Nitekim Allah Teâlâ; «yeyin, için fakat israf etmeyin» (A'râf, 31) buyurmaktadır.

Bir başka âyet-i kerîme'de ise; «Onlar ki infâk ederler ve israf etmezler.» (Furkân, 67) buyurmaktadır. Allah'ın şeriatı, katılıkla aşırılık arasında adalet esasına dayanır.

(Mâide, 89) HADÎSLERLE KUR'AN-I KERÎM TEFSİRİ 2443.İbn-i Kesîr)

Kişinin fitnesi, ailesinde, malında, nefsinde, çocuğunda ve komşusundadır.

HADİS-İ ŞERİF:

Hz. Peygamber (aleyhissalâtu vesselâm) de şöyle buyurur:

"Kişinin fitnesi, ailesinde, malında, nefsinde, çocuğunda ve komşusundadır.

Bu fitneyi, oruç, namaz, sadaka, emr-i bi'lma'ruf ve nehy-i ani'lmünker (yani iyiliği emir, kötülükten men etmek) yollarıyla örter (telafi eder)."

(Kütüb-i Sitte, Fitne)

Kul, amelinde gevşek davranınca

HADİS-İ ŞERİF:

Hz. Muhammed(s.a.v.);

"Kul, amelinde gevşek davranınca Allah onu kaygı imtihanına tâbi tutar". buyurmuştur.

Onu,

  • kısmetinde olmayan şeyi arama kaygısıyla,
  • aile sıkıntıları kaygısıyla,
  • geçiminde kazanç eksikliği
  • ve çocuğunun dik başlılığı kaygısıyla
  • ve eşiyle arasında sevgisizlik kaygısıyla imtihan eder.
  • Ne yöne dönse ayağı takılır.

Bütün bunlar Rabb'ine ibadet ve itaatte gevşekliğinin ve Allah'ı bırakıp dünya ile insanlarla uğraşmanın cezasıdır.

(Abdülkadir Geylâni Külliyatı.S.107)

Hadis-i Şerifler / Âile ve Akrabâ · Marifet Petekleri

İlgili yazılar