Sünnet-i Seniyye
Sünnet-i Seniyye, saadet-i dâreynin temel taşıdır
İmam-ı Rabbânî Müceddid-i Elf-i Sâni diyor ki:
"Ben seyr-i sülûk-i ruhanîde görüyordum ki, Resul-i Ekrem Aleyhissalâtü Vesselâmdan mervî olan kelimat nurludur, Sünnet-i Seniye şuâı ile parlıyor.
Ondan mervî olmayan parlak ve kuvvetli virdleri ve halleri gördüğüm vakit, üstünde o nur yoktu.
Bu kısmın en parlağı, evvelkinin en azına mukabil gelmiyordu.
Bundan anladım ki, Sünnet-i Seniyyenin şuâı bir iksirdir. Hem o Sünnet, nur isteyenlere kâfidir;
hariçte nur aramaya ihtiyaç yoktur."
İşte, böyle hakikat ve şeriatın bir kahramanı olan bir zâtın bu hükmü gösteriyor ki,
Sünnet-i Seniyye, saadet-i dâreynin temel taşıdır ve kemâlâtın madeni ve menbaıdır.
(RNK-11.LEM'A)
Âdetini ibâdete çevirir,huzur ve bâki meyveleri verir
“Ey nefis!
Az bir ömürde hadsiz bir amel-i uhrevî istersen
ve her bir dakîka-i ömrünü bir ömür kadar fâideli görmek istersen ve âdetini ibâdete ve gafletini huzûra kalb etmeyi seversen, sünnet-i seniyeye ittibâ‘ et.
Çünki bir muâmele-i şer‘iyeye tatbîk-ı amel ettiğin vakit,
bir nevi‘ huzur veriyor. Bir nevi‘ ibâdet oluyor.
Uhrevî çok meyveler veriyor. (...)
Demek sünnet-i seniyeye tatbîk-ı amel etmekle bu fânî ömür, bâkî meyveler verecek bir hayât-ı ebediyeye medâr olacak olan fâideler elde edilir.
فَاٰمِنُوا بِاللّٰهِ وَرَسُولِهِ النَّبِيِّ الْأُمِّيِّ الَّذ۪ي يُؤْمِنُ بِاللّٰهِ وَكَلِمَاتِه۪ وَاتَّبِعُوهُ لَعَلَّكُمْ تَهْتَدُونَ
[Öyleyse Allah’a ve O’nun ümmî peygamber olan Resûlüne îmân edin; o (peygamber) ki, Allah’a ve O’nun kelimelerine (kitablarına) îmân eder; ona tâbi‘ olun ki hidâyete eresiniz] fermânını dinle!
Şeriat ve sünnet-i seniyenin ahkâmları içinde cilveleri (parıltıları) intişâr eden Esmâ-i hüsnâ'nın herbir isminin feyz-i tecellîsine bir mazhar-ı câmi‘ olmağa çalış!”
(RNK.24. SÖZ)
Sünnet-i Seniyyeye ittibâ
Sahabe ve Selef-i Sâlihînin caddesidir
Velâyet yolları içinde en güzeli, en müstakimi, en parlağı,
en zengini, Sünnet-i Seniyyeye ittibâdır. Yani, a'mâl ve harekâtında Sünnet-i Seniyyeyi düşünüp ona tâbi olmak ve taklit etmek ve muamelât ve ef'âlinde ahkâm-ı şer'iyeyi düşünüp rehber ittihaz etmektir.
İşte bu ittibâ ve iktida vasıtasıyla, âdi ahvâli ve örfî muameleleri ve fıtrî hareketleri ibadet şekline girmekle beraber, herbir ameli, sünneti ve şer'i o ittibâ noktasında düşündürmekle, bir tahattur-u hükm-ü şer'î veriyor.
O tahattur ise, Sahib-i Şeriati düşündürüyor.
O düşünmek ise, Cenâb-ı Hakkı hatıra getiriyor.
O hatıra, bir nevi huzur veriyor.
O halde, mütemadiyen ömür dakikaları huzur içinde bir ibadet hükmüne getirilebilir.
İşte bu cadde-i kübrâ, velâyet-i kübrâ olan ehl-i veraset-i nübüvvet olan Sahabe ve Selef-i Sâlihînin caddesidir.
(RNK.29.MEKTUP)
Sünnet-i Seniyyeye ittiba, mutlaka gayet kıymettardır.
Âdâtını ibadete çevirir, bütün ömrünü semeredar ve sevabdar yapabilir
Sünnet-i Seniyyeye ittiba, mutlaka gayet kıymettardır.
Hususan bid'aların istilası zamanında Sünnet-i Seniyyeye ittibâ etmek daha ziyade kıymettardır. Hususan fesâd-i ümmet zamanında Sünnet-i Seniyyenin küçük bir adabına mürâcât etmek, ehemmiyetli bir takvayı ve kuvvetli bir imani ihsas ediyor.
Doğrudan doğruya Sünnete ittibâ etmek, Resul-i Ekrem Aleyhissalâtü Vesselâmı hatıra getiriyor. O ihtardan,
o hâtıra, bir huzur-u İlâhi hâtırasına inkılâp eder.
Hatta en küçük bir muamelede, hatta yemek,içmek ve yatmak âdâbında Sünnet-i Seniyyeyi mürâât ettiği dakikada, o âdi muamele ve o fitri amel, sevaplı bir ibadet ve şer'i bir hareket oluyor.
Çünkü o adi hareketiyle Resul-i Ekrem Aleyhissalâtü Vesselâma ittibâini düşünüyor ve şeriatın bir edebi olduğunu tasavvur eder.
Ve şeriat sahibi o olduğu hatırına gelir. Ve ondan,
Şâri-i Hakiki olan Cenâb-ı Hakka kalbi müteveccih olur.
Bir nevi huzur ve ibadet kazanır.
İşte, bu sırra binaen, Sünnet-i Seniyyeye ittibai kendine âdet eden, âdâtını ibadete çevirir, bütün ömrünü semeredar ve sevabdar yapabilir.
(RNK.11.LEM'A))
Sünnet-i Seniyye'nin önemi ve mahrumiyeti
Bahtiyâr odur ki, bu ittibâ‘-ı sünnette hissesi ziyâde ola!
Sünnete ittibâ‘ etmeyen, tenbellik ederse,
hasâret-i azîme (büyük bir zarar);
Ehemmiyetsiz görürse, cinâyet-i azîme;
Tekzîbi işmâm eden (yalanlamayı hissettiren) tenkîd ise,
dalâlet-i azîmedir (büyük bir sapıklıktır).”
(RNK.11. LEM'A)
Vesvese ve evham zulmetleri içinde yürürken, Resul-i Ekrem'in (a.s.m.) sünnetleri birer yıldız, birer lâmba vazifesini gördüklerini gördüm. Her bir sünnet veya bir hadd-i şer'î, zulmetli dalâlet yollarında güneş gibi parlıyor.
O yollarda, insan zerre miskal o sünnetlerden inhiraf ve udûl ederse, şeytanlara mel'ab, evhama merkeb, ehval ve korkulara ma'rez ve dağlar kadar ağır yüklere matiye olacaktır.
Ve keza, o sünnetleri, sanki semâdan tedellî ve tenezzül eden ipler gibi gördüm ki, onlara temessük eden yükselir, saadetlere nâil olur. Muhalefet edip de akla dayananlar ise, uzun bir minare ile semâya çıkmak hamakatinde bulunan Firavun gibi bir Firavun olur.
(RNK.MESNEVÎ-İ NÛRİYE)
“(Resûl-i Ekrem Aleyhissalâtü Vesselâm) fermân etmiş ki:
‘Size iki şey bırakıyorum. Onlara temessük etseniz (sıkıca yapışsanız), necât bulursunuz.
Biri: Kitâbullahdır.
Diğeri: Âl-i Beytimdir.
’ Çünki, Sünnet-i Seniyenin menbaı ve muhâfızı ve her cihetle iltizâm etmekle (uymakla) mükellef olanı Âl-i Beyttir.
İşte bu sırra binâendir ki, Kitab ve Sünnete ittibâ‘
edilmesi bu hakîkat-i hadîsiye ile bildirilmiştir.
Demek Âl-i Beyt’ten, vazîfe-i risâletçe murâdı Sünnet-i Seniyedir.
Sünnet-i Seniyeye ittibâ‘ı terk eden, hakîkî Âl-i Beyt’ten olmadığı gibi, Âl-i Beyt’e de hakîkî dost olamaz.”
(RNK.4. LEM'A)
Sünnet-i Seniyye, kalbi, aklı, rûhu tedâvi ediyor.
Hem ben şahsımda bilmüşahede ve zevken, belki bin tecrübâtım var ki,
mesâil-i şeriatla Sünnet-i Seniyye düsturları,
emrâz-ı ruhaniyede
ve akliyede
ve kalbiyede,
hususan emrâz-ı içtimaiyede
gayet nâfi birer devâdır bildiğimi ve onların yerini başka felsefî ve hikmetli meseleler tutamadığını, bilmüşahede kendim hissettiğimi ve başkalarına da bir derece risalelerde ihsas ettiğimi ilân ediyorum.
Bu dâvâmda tereddüt edenler, Risale-i Nur eczalarına müracaat edip baksınlar.
İşte böyle bir zâtın Sünnet-i Seniyyesine elden geldiği kadar ittibâa çalışmak ne kadar kârlı ve hayat-ı ebediye için ne kadar saadetli ve hayat-ı dünyeviye için ne kadar menfaatli olduğu kıyas edilsin.
(RNK-11.LEM'A)
Risale-i Nur Külliyatı / Kur'ân, Sünnet ve Peygamber · Marifet Petekleri