Îmândaki zevk ve lezzet
Emr-i İlâhî'nin imtisalindeki ücret ve lezzet
Hem nefs-i hizmette ücret bulunduğuna bir delil de şudur ki:
Nebâtat ve eşcar, bir şevk u lezzeti ihsas eden bir tavırla Fâtır-ı Zülcelâl'in emirlerini imtisal ediyorlar.
Çünkü, dağıttığı güzel kokular ve müşterilerin nazarını celb edecek ziynetlerle süslenmeleri ve sümbülleri ve meyveleri için çürüyünceye kadar kendilerini feda etmeleri, ehl-i dikkate gösterir ki, onların, emr-i İlâhî'nin imtisalinden öyle bir lezzetleri var ki, nefsini mahvedip çürütüyor.
Bak, başında çok süt konserveleri taşıyan hindistan cevizi ve incir gibi meyvedar ağaçlar, rahmet hazinesinden lisan-ı hal ile süt gibi en güzel bir gıdayı ister, alır, meyvelerine yedirir, kendi bir çamur yer.
Nar ağacı sâfi bir şarabı hazine-i rahmetten alıp meyvesine yedirir, kendisi çamurlu ve bulanık bir suya kanaat eder.
(RNK.17.LEM'A)
Kulaktaki zar, nûr-u îmân ile ışıklandığı zaman
Kulaktaki zar, nûr-u îmân ile ışıklandığı zaman, kâinattan gelen mânevî nidâları işitir. Lisân-ı hâl ile yapılan zikirleri, tesbihatları fehmeder.
Hattâ o nûr-u îmân sayesinde rüzgârların terennümatını, bulutların nâralarını, denizlerin dalgalarının nağamatını ve hâkezâ yağmur, kuş ve saire gibi her neviden Rabbânî kelâmları ve ulvî tesbihatı işitir.
Sanki kâinat, İlâhî bir musikî dairesidir.
Türlü türlü avazlarla, çeşit çeşit terennümatla kalblere hüzünleri ve Rabbânî aşkları intiba ettirmekle kalbleri, ruhları, núrânî âlemlere götürür, pek garip misalî levhaları göstermekle o ruhları ve kalbleri lezzetlere, zevklere garkeder.
(RNK.İŞÂRÂTÜ'L-Î'CÂZ)
Gözün nûru, nûr-u îmânla ışıklanırsa ve kavîleşirse,
bütün kâinat gül ve reyhanlarla müzeyyen bir cennet şeklinde görünür.
Gözün gözbebeği de, balarısı gibi, bütün kâinat safhalarında menkuş gül ve çiçek gibi delillerinden, burhanlarından alacağı ibret, fikret, ünsiyet gibi usare ve şıralarından vicdanda o tatlı îmânlı balları yapar.
(RNK.İŞÂRÂTÜ'L-Î'CÂZ)
Bu hayatımın en saf lezzeti ve en halis saadeti îmândadır.
حَسْبُنَا اللهُ وَنِعْمَ الْوَكِيلُ
Dördüncü mesele
"Dünyadaki bu hayatımın hakiki lezzeti ve saadeti nedir?" diye, yine bu
حَسْبُنَا اللهُ وَنِعْمَ الْوَكِيلُ âyetine baktım.
(Allah bize yeter, O ne güzel vekildir)
Gördüm ki:
Bu hayatımın en saf lezzeti ve en halis saadeti îmândadır.
Yani, beni yaratan ve yaşatan bir Rabb-ı Rahîm'in mahlûku ve masnuu ve memlûkü ve terbiyegerdesi ve nazarı altında olmasına ve O'na her vakit muhtaç bulunmasına ve O ise hem Rabb'im, hem İlâh'ım, hem bana karşı gayet merhametli ve şefkatli bulunduğuna kat'î îmânım öyle kâfi ve vâfi ve elemsiz ve daimî bir lezzet ve saadettir ki, tarif edilmez.
Ve اَلْحَمْدُ لِلّٰهِ عَلٰى نِعْمَةِ اْلاِيمَانِ ne kadar yerindedir diye âyetten fehmettim.
İşte hayatın hakikatine ve hukukuna ve vazifelerine ve mânevî lezzetine ait olan bu dört mesele gösterdiler ki,
hayat, Zât-ı Bâki-i Hayy-ı Kayyûma baktıkça
ve iman dahi hayata hayat ve ruh oldukça,
hem bekà bulur, hem bâki meyveler verir.
Hem öyle yükseklenir ki, sermediyet cilvesini alır;
daha ömrün kısa ve uzunluğuna bakmaz diye bu âyetten dersimi aldım.
Ve niyet ve tasavvur ve hayalce bütün hayatların ve zîhayatların namına
حَسْبُنَا اللهُ وَنِعْمَ الْوَكِيلُ dedim.
(RNK.4.ŞUÂ)
Hayatın lezzeti ve zevki îmândadır
Hayat ise, eğer îmân olmazsa veyahut isyan ile o îmân tesir etmezse, hayat, zahirî ve kısacık bir zevk ve lezzetle beraber, binler derece o zevk ve lezzetten ziyade elemler, hüzünler, kederler verir.
Çünkü, insanda akıl ve fikir olduğu için, hayvanın aksine olarak, hazır zamanla beraber geçmiş ve gelecek zamanlarla da fıtraten alâkadardır.
O zamanlardan dahi hem elem, hem lezzet alabilir.
Hayvan ise, fikri olmadığı için, hazır lezzetini, geçmişten gelen hüzünler ve gelecekten gelen korkular, endişeler bozmuyor.
İnsan ise, eğer dalâlet ve gaflete düşmüşse, hazır lezzetine, geçmişten gelen hüzünler ve gelecekten gelen endişeler, o cüz'î lezzeti cidden acılaştırıyor, bozuyor. Hususan gayr-ı meşru ise, bütün bütün zehirli bir bal hükmündedir.
Eğer îmân hayata hayat olsa, o vakit hem geçmiş, hem gelecek zamanlar
îmânın nûruyla ışıklanır ve vücut bulur; zaman-ı hazır gibi, ruh ve kalbine îmân noktasında ulvî ve mânevî ezvâkı ve envâr-ı vücudiyeyi veriyor.
Hayatın lezzetini, zevkini isterseniz, hayatınızı iman ile hayatlandırınız
ve ferâizle zinetlendiriniz ve günahlardan çekinmekle muhafaza ediniz.
(RNK.KASTAMONU LÂHİKASI)
Hakikî zevk ve elemsiz lezzet ve kedersiz sevinç ve hayattaki saadet yalnız îmândadır
Ey zevk ve lezzete müptelâ insan!
Ben yetmiş beş yaşımda, binler tecrübelerle ve hüccetlerle ve hadiselerle aynelyakîn bildim ki, hakikî zevk ve elemsiz lezzet ve kedersiz sevinç ve hayattaki saadet yalnız îmândadır ve îmân hakikatleri dairesinde bulunur.
Yoksa, dünyevî bir lezzette çok elemler var. Bir üzüm tanesini yedirir, on tokat vurur gibi, hayatın lezzetini kaçırır.
Hayat ise, eğer îmân olmazsa veyahut isyan ile o îmân tesir etmezse, hayat, zahirî ve kısacık bir zevk ve lezzetle beraber, binler derece o zevk ve lezzette ziyade elemler, hüzünler, kederler verir.
(RNK. 13.SÖZ)
Hem kat'iyen biliniz ki, bu hayat-ı dünyeviyede hakikî lezzet îmân dairesindedir ve îmândadır. Ve a'mâl-i salihanın herbirisinde bir mânevî lezzet var.
(RNK.24.LEM'A)
Ey arkadaş!
Bütün lezzetler îmânda olduğu gibi, bütün elemler de dalâlettedir.
(RNK.İŞÂRÂRÜ'L-Î'CÂZ)
Saadet-i dâreyn ve elemsiz lezzet ve vahşetsiz ünsiyet ve hakikî zevk ve ciddî saadet, îmân ve İslâmiyetin hakikatindedir.
(RNK.29.MEKTUP)
Îmânın bir nuru olan muhabbeti sana vermekle, gayr-ı mütenâhi bir sofra-i nimet ve saadet ve lezzet sana ihsan etmiştir.
(RNK.24.SÖZ)
Risale-i Nur Külliyatı / Lezzetler ve Zevkler · Marifet Petekleri