Arama

Başlık ve içerikte ara

Ubûdiyet tadı lezzeti

6 dk

İbâdetin tadı lezzeti

Zinnûn el-Mısrî (r.a) diyor ki:

Bedenin hastalığı ağrı ve sızılarla belli olur.

Kalbin hastalığı ise günahlarla ortaya çıkar.

Beden, yemeğin tadını hastayken nasıl alamazsa,

kalp de günah bataklığında iken ibâdetin lezzetini hissedemez.

(Sahabeden Günümüze Allah Dostları.Cild:6,S:445)

Bişr b. el-Hâris der ki:

Kişi kendisiyle aşırı istekleri arasına demirden bir perde koymadıkça ibadetin tadını alamaz.

(Sahabeden günümüze Allah dostları,10 cild-3.cild,sayfa 176)

İmam Gazâli (r.a) diyor ki;

Bütün hataların başı, noksanlıkların kökü ve fesadın kaynağı olan dünya sevgisidir. Ahirette ve ahiret yolculuğunda azık olmaya yarayacak şekilde olmayan dünya sevgisi kimin kalbini istila ederse, namazda münacatın lezzetini alacağını sanmamalıdır.

Çünkü, dünyalıktan zevk alan kimse,

Allah ile münacattan zevk almaz.

{İMAM GAZÂLİ-İHYÂU 'ULÛMİ'D-DÎN}

İmam Gazâli (r.a) diyor ki;

Âbid kişi de bazen ibadetiyle ünsiyet peydâ eder,

onun lezzetine alışır. Öyle ki o ibadetten menedilirse,

bu menediliş onun için cezaların en büyüğü olur.

Hatta bazıları der ki:

Ben benimle gece ibadeti arasında perde olur diye ölümden korkuyorum.

Başka biri de şöyle der:

Yâ Râb! Namazın, rükun ve secdenin kabirde bile yapılması için bana kuvvet ver!

{İMAM GAZÂLİ-İHYÂU 'ULÛMİ'D-DÎN.CİLD.3}

İbrahim Hakkı (r.a) diyor ki;

Allahü Teâlâ'yı sevene ibâdet kolay gelir.

Şevk ve zevk ile hizmette olur.

Belki ibâdeti rûhun gıdası bulur.

Ondan çok lezzetler alır.

(İbrahim Hakkı Hz. Mârifetnâme.S.797-798)

Yahya b. Muaz:

"Muhabbet ile bir hardal tanesi kadar ibâdet,

sevgisiz yetmiş senelik ibâdetten, benim için daha makbuldür" dedi.

{İMAM GAZÂLİ-İHYÂU 'ULÛMİ'D-DÎN.CİLD.4.S.538}

Abdülkadir Geylâni (r.a) diyor ki;

İnsan, Allah'a kalıbıyla değil, kalbiyle ibadet eder.

(Abdülkadir Geylâni Külliyatı.S.51)

Esved b. Sâlim:

Allah sevgisiyle dopdolu kıldığım iki rekâtlık namaz,

benim için cennetteki tüm nimetlerden daha hayırlıdır.

Esved'in bu sözüne itiraz edenler çıktı; "Bu yanlış bir sözdür" diyenler oldu. Esved bunlara şöyle cevap verdi:

"Bırakın şu lafları! Ben, cenneti nefsimin razı olduğu bir yer olarak görüyorum. Oysa iki rekât namaz ile Rabbimin sevgisini kazanacağım. Rabbimin hoşnutluğu benim nezdimde nefsimin hoşnudluğundan daha önemlidir.

(Sahabeden Günümüze Allah Dostları.Cild:3,S:156)

Muhammed b. el-Harîrî (r.a) diyor ki;

Nefsine tam yenilmiş bir kimse fâni arzularının hâkimiyeti altına girer. O, hevâ zindanında tutsaktır. Allah onun kalbine iyilik, güzellik ve hikmetini girmesini yasaklamıştır. Böyle bir kul, Allah'ın kelâmından tat alamaz. Ne kadar Kur'ân okusa, ne kadar Allah dese de, o bunları zevkle yapamaz.

(Sahabeden Günümüze Allah Dostları.Cild:3,S:310)

Ebu Şevzeb, Sabit el-Bünânî (r.a)'den şu duâyı naklediyor:

Allah'ım! Eğer birine kabirde namaz kılmak şerefini ihsan edecekse, o ben olayım.

Başka bir rivayette;

Allah'ım! Bana kabrimde bile namaz kılmayı nasb et!

(Sahabeden Günümüze Allah Dostları.Cild:5,S:145)

Ebu Süleyman ed-Dârânî (r.a) diyor ki:

Ârif kul, iki rekât namaz kılınca tadına varmadan bitiremez. Başkası ise beş vakit namaz kılar, ama tadına varmak diye bir derdi yoktur.

(Sahabeden Günümüze Allah Dostları.Cild:6,S:390)

Mâlik b. Dinar (r.a) diyor ki:

Bazı hikmetli kitaplarda geçiyor; Allah (c.c) şöyle buyuruyor.

Âlim bir kul dünyaperest olduğunda, ona uygulayacağım en küçük belâ, en küçük alay; kalbinden zikrimin tadını almam, onu çorak bırakmamdır.

Vücud hastalandığında yemek de yiyemez, su da içemez.

Ne uyuyabilir, ne de rahat edebilir. Kalb de öyledir.

Ona dünya tutkusu yapıştığında, ne öğüt alır, ne Allah'ı zikredebilir.

(Sahabeden Günümüze Allah Dostları.Cild:5,S:171-173)

İmam Gazâli (r.a) diyor ki;

Kalbin dünyâ ile alâkalanması ise, ibâdetin zevkini almağa mânidir.

Hz. Îsâ (A.S.):

Size hakikatı söylüyorum; hasta adam hastalığı sebebiyle yemeğin tadını alamadığı gibi, dünyâlık sâhibi de dünyâ sevgisi sebebiyle ibâdetin tadını alıp zevkine varamaz.

{İMAM GAZÂLİ-İHYÂU 'ULÛMİ'D-DÎN.CİLD.3.S.484}

Hazreti Cüneyd namazda o kadar ayakta dururdu ki ayakları şişer.

"Eğer benimle Allah arasında ateşten deniz olsa, Rabbime olan iştiyakımdan, geçmek için kendimi denize atardım" derdi.

İki tokat vurana iki ceviz veriyorum

Bâyezîd-i Bistâmî'ye bir gün bir kimse gelip;

"Efendim! Ben otuz senedir, gündüzleri oruç tutup,

geceleri namaz kılıyorum. Ama, kendimde hiç bir ilerleme göremiyorum. Halbuki îtikâdım da düzgündür." dedi.

Sultân-ül-Ârifîn;

"Sen bu hâlde üç yüz sene daha devâm etsen bir şeye kavuşamazsın. Çünkü nefs engelin var." buyurdu.

O kimse;

"Efendim! Bunun bir çâresi yok mu?" diye sordu.

Bâyezîd-i Bistâmî:

"Var ama sen kabûl etmezsin." buyurdu.

O kimse ısrâr edip;

"Aman efendim, lütfen bildiriniz ve beni talebeliğe kabûl ediniz. Ne emrederseniz yaparım." dedi.

Sultân-ül-Ârifîn buyurdu ki:

"Öyle ise şimdi evine git. Bu kıymetli elbiseleri çıkarıp, âdî ve eski bir elbise giy. Boynuna bir torba asıp içine ceviz doldur.

Seni en iyi tanıyanların bulundukları sokağa git.

Çocukları başına topla, (Bana bir tokat vurana bir ceviz, iki tokat vurana iki ceviz veriyorum) de."

O kimse bunları duyunca;

"Sübhânallah, Lâ ilâhe illallah. Ben bunları yapamayacağım. Bana başka bir şey emretseniz." dedi.

Bâyezîd-i Bistâmî;

"Senin ilâcın ancak budur ve biz de baştan;

"Sen bunları kabûl etmezsin!" diye söylemiştik.

Yolumuzun esâsı nefsi terbiye etmektir." buyurdu.

Tarhanaya komşudan izin almaksızın parmağımı batırıp ağzına koydum.

Bahaeddin Şah-ı Nakşibend (K.S)den

Gençlik yıllarında yaptığı bâzı ibâdetlerden zevk alamıyordu. Bu durumu zaman zaman annesine anlatırdı ve yetişmesinde, terbiye edilmesinde bir kusur bulunup bulunmadığını sorardı ve;

"Anneciğim; beni emzirdiğin zaman, benim yüzümden haramdan bir şey aldın mı? İçimde beni Rabbimden alıkoyan bir şey hissediyorum. Fakat neden olduğunu bilmiyorum." derdi.

Annesi uzun bir müddet düşündükten sonra;

"Evlâdım tek şey hatırlıyorum. Sen daha küçüktün. Komşulara oturmaya gitmiştim. Kucağımda iken ağlamaya başladın. Bir türlü susturamadım.

Seni susturmak için ocağın üstünde pişmekte olan tarhanaya komşudan izin almaksızın parmağımı batırıp ağzına koydum." dedi.

Bunun üzerine annesinden, o komşuya gidip helallik dilemesini istedi. Annesi helallik diledikten sonra yaptığı ibâdetlerden zevk almaya başladı.

Şeytan sabah namazına kaldırıyor

Sultân-ül-Ârifîn Bâyezîd-i Bistâmî'yi bir gece uyku bastırıp, sabah namazına uyanamadı. Namazını kazâ edip o kadar ağlayıp inledi ki, bir ses işitti.

"Ey Bâyezîd, bu günâhını affeyledim. Bu pişmanlık ve ağlamana da, ayrıca yetmiş bin namaz sevâbı ihsân eyledim." diyordu.

Aradan birkaç ay geçtikten sonra onu, yine uyku bastırdı. Şeytan gelip, Bâyezîd'i Bistâmî'nin mübârek ayağından tutarak uyandırdı ve;

"Kalk namazın geçmek üzeredir." dedi.

Bâyezîd-i Bistâmî, Şeytan'a;

"Ey mel'ûn! Sen hiç böyle yapmazdın. Herkesin namazının geçmesini, kazâya kalmasını isterdin.

Şimdi nasıl oldu da beni uyandırdın?" buyurunca,

Şeytan şu cevâbı verdi:

"Birkaç ay önce sabah namazını kaçırdığında, pişmanlığın ve üzüntün sebebiyle çok ağlayıp inlediğin için ayrıca yetmiş bin namaz sevâbı almıştın. Bu gün, onu düşünerek, sâdece vaktin namazının sevâbına kavuşasın da, yetmiş bin namaz sevâbına kavuşmayasın diye seni uyandırdım." dedi.

Daha dün mahallemizde bir çocuk öldü!..

Hz. Ömer (radıyallâhu anh), bir gün camiye giderken bir çocuğun hızlı adımlarla yanından geçip camiye koştuğunu görür. Adımlarını açar hızlanır ve çocuğa yaklaşarak,

"Yavrucuk! Sana namaz farz değil; neden böyle heyecan içinde ve koşa koşa camiye gidiyorsun?" diye sorar.

Çocuk ise halife Hz. Ömer'in bu sorusuna sadece şu cevabı verir:

"Ey Mü'minlerin emiri! Daha dün mahallemizde bir çocuk öldü!.."

Müslüman olduğum zamandan bu ana kadar bir kere doyuncaya kadar yemiş değilim

Hazret-i Sıddik-i Ekber (r.a.) buyurdu ki:

Müslüman olduğum zamandan bu ana kadar bir kere doyuncaya kadar yemiş değilim, tâ ki Rabb'imin ibâdeti lezzetinden mahrum olmayayım. O zamandan bugüne kadar suya yanmış değilim, tâ ki Rabb'imin likâsından gevşeklik bulmayayım.

(İbrahim Hakkı Hz. Mârifetnâme.S.600-611)

Allah Dostları / Ubûdiyet ve Namaz · Marifet Petekleri

İlgili yazılar