Arama

Başlık ve içerikte ara

Şeytanın Yaratılma Hikmetleri

3 dk

Şeytanın yaratılmasındaki hikmetler

“Şeytanın vücûdunda cüz’î şerlerle berâber çok makāsıd-ı hayriye-i külliye ve kemâlât-ı insâniye vardır.

Evet, bir çekirdekten koca bir ağaca kadar ne kadar mertebeler var, mâhiyet-i insâniyedeki isti‘dadda dahi ondan daha ziyâde merâtib var. Belki zerreden şemse kadar dereceleri var.

Bu isti‘dâdâtın inkişâfâtı, elbette bir hareket ister,

ve bir muâmele iktizâ eder. Ve o muâmeledeki terakkî zenbereğinin hareketi, mücâhede ile olur.

O mücâhede ise, şeytanların ve muzır şeylerin vücûduyla olur.

Yoksa, melâikeler gibi insanların da makāmı sâbit kalırdı. O hâlde insan nev‘inde, binler

envâ‘ hükmünde sınıflar bulunmayacak.

Bir şerr-i cüz’î gelmemesi için bin hayrı terk etmektir ki, bu da hikmete ve adâlete münâfîdir.

Çendan şeytan yüzünden ekser insanlar dalâlete giderler. Fakat ehemmiyet ve kıymet, ekseriyetle keyfiyete bakar, kemmiyete az bakar veya bakmaz."

(RNK.13.LEM'A)

Melâikelere şeytanlar musallat olmadıkları için, terakkiyatları yoktur; makamları sâbittir, tebeddül etmez. Kezâ, hayvânâtın dahi, şeytanlar musallat olmadıkları için, mertebeleri sabittir, nâkıstır.

Âlem-i insaniyette ise, merâtib-i terakkiyat ve tedenniyat, nihayetsizdir; Nemrutlardan, Firavunlardan tut, tâ sıddıkîn-i evliya ve enbiyaya kadar gayet uzun bir mesafe-i terakki var.

İşte, kömür gibi olan ervâh-ı sâfileyi, elmas gibi olan ervâh-ı âliyeden temyiz ve tefrik için,şeytanların hilkatiyle ve sırr-ı teklif ve ba's-ı enbiya ile, bir meydan-ı imtihan ve tecrübe ve cihad ve müsabaka açılmış.

Eğer mücahede ve müsabaka olmasaydı, maden-i insaniyetteki elmas ve kömür hükmünde olan istidatlar beraber kalacaktı.

Âlâ-yı illiyyîndeki Ebu Bekr-i Sıddık'ın ruhu,

esfel-i sâfilîndeki Ebu Cehil'in ruhuyla bir seviyede kalacaktı.

Demek, şeyâtin ve şerlerin yaratılması, büyük ve küllî neticeye baktığı için, icadları şer değil, çirkin değil.

Belki, sû-i istimâlâttan ve kesb denilen mübaşeret-i hususiyeden gelen şerler, çirkinlikler, kesb-i insana aittir; icad-ı İlâhiye ait değildir.

(RNK.12.MEKTUP)

Hazret-i Âdem'in (a.s.) Cennetten ihracına hikmeti

BİRİNCİ SUALİNİZ:

Hazret-i Âdem'in (a.s.) Cennetten ihracı ve bir kısım benî Âdem'in Cehenneme idhali ne hikmete mebnidir?

Elcevap:

Hikmeti, tavziftir. Öyle bir vazife ile memur edilerek gönderilmiştir ki,

bütün terakkiyât-ı mâneviye-i beşeriyenin

ve bütün istidâdât-ı beşeriyenin inkişaf

ve inbisatları

ve mahiyet-i insaniyenin bütün esmâ-i İlâhiyeye bir âyine-i câmia olması,

o vazifenin netâicindendir.

Eğer Hazret-i Âdem Cennette kalsaydı, melek gibi makamı sabit kalırdı; istidâdât-ı beşeriye inkişaf etmezdi.

Halbuki, yeknesak makam sahibi olan melâikeler çoktur; o tarz ubûdiyet için insana ihtiyaç yok.

Belki hikmet-i İlâhiye, nihayetsiz makamâtı kat' edecek olan insanın istidadına muvafık bir dâr-ı teklifi iktiza ettiği için, melâikelerin aksine olarak, muktezâ-yı fıtratları olan malûm günahla Cennetten ihraç edildi.

Demek, Hazret-i Âdem'in Cennetten ihracı ayn-ı hikmet ve mahz-ı rahmet olduğu gibi, küffârın da Cehenneme idhalleri haktır ve adalettir.

(RNK.12.MEKTUP)

Ayık olan sana )şeytana( tâbi olmaz.

Ayık olan sana )şeytana( tâbi olmaz.

Ancak

siyaset şarabıyla

veya şöhret hırsıyla

veya rikkat-i cinsiyeyle

veya felsefenin dalâletiyle

veya medeniyetin sefahetiyle

sarhoş olanlar senin meşrep ve mesleğine tâbi olurlar.

Fakat insanın başına indirilen darbeler ve yüzüne vurulan tokatlar, onun sarhoşluğunu izâle ile ayıltacaktır.

(RNK.MESNEVÎ-İ NURİYE)

Cenâb-ı Hakk’ın evâmirine musahhar olan bir abdine, onları musahhar etmiştir.

Her binâ yapan ve dalgıçlık eden şeytanları (cinleri) de ve (zarar vermemeleri için) zincirlerle birbirlerine bağlı olan diğerlerini de (ona-Süleyman a.s.- boyun eğdirdik).

(Sâd, 37-38.Ayet)

[Zincirlerle birbirlerine bağlı olanlar] (...) (meâlindeki) âyetiyle diyor ki:

Yerin, insandan sonra, zîşuûr (şuur sâhibi) olarak en mühim sekenesi (sâkinleri) olan cin, insana hizmetkâr olabilir. Onlarla temâs edilebilir.

Şeytanlar da düşmanlığı bırakmaya mecbûr olup, ister istemez hizmet edebilirler ki, Cenâb-ı Hakk’ın evâmirine musahhar olan bir abdine, onları musahhar etmiştir.

Cenâb-ı Hakk, ma‘nen şu âyetin lisân-ı remziyle (işâretiyle) der ki:

Ey insan!

Bana itâat eden bir abdime cin ve şeytanları ve şerîrlerini (şerli olanlarını) itâat ettiriyorum.

Sen de benim emrime musahhar olsan, çok mevcûdât, hattâ cin ve şeytan dahi sana musahhar olabilirler.”

(RNK.25. SÖZ)

Risale-i Nur Külliyatı / Nefis, Günah ve Gaflet · Marifet Petekleri

İlgili yazılar