Arama

Başlık ve içerikte ara

Çocuk yetiştirmek

3 dk

Bahaeddin Şah-ı Nakşibend (K.S)den

Gençlik yıllarında yaptığı bâzı ibâdetlerden zevk alamıyordu. Bu durumu zaman zaman annesine anlatırdı ve yetişmesinde, terbiye edilmesinde bir kusur bulunup bulunmadığını sorardı ve;

"Anneciğim; beni emzirdiğin zaman, benim yüzümden haramdan bir şey aldın mı? İçimde beni Rabbimden alıkoyan bir şey hissediyorum. Fakat neden olduğunu bilmiyorum." derdi.

Annesi uzun bir müddet düşündükten sonra;

"Evlâdım tek şey hatırlıyorum. Sen daha küçüktün. Komşulara oturmaya gitmiştim. Kucağımda iken ağlamaya başladın.

Bir türlü susturamadım.

Seni susturmak için ocağın üstünde pişmekte olan tarhanaya komşudan izin almaksızın parmağımı batırıp ağzına koydum." dedi.

Bunun üzerine annesinden, o komşuya gidip helallik dilemesini istedi. Annesi helallik diledikten sonra yaptığı ibâdetlerden zevk almaya başladı.

Tevhid üzere olduğunu bilseydim bir damla bile göz yaşı dökmezdim

İslam tarihinden güzel bir misal.

Küçük yaşta kaybettiği Yusuf(A.S) dan yıllar sonra haber getiren müjdeciye Yakup (A.S):

"Yusufu hangi hal üzere bıraktın"? diye sordu.

O da Yakup (a.s)n bu sorusuna:

"Mısır hazinelerinin Meliki olarak"? cevabını verdi.

Bunun üzerine Yakup (A.S):

"Benim mülkçe bir arzumun olmadığını bilmiyor musunuz"? diye celallenince,

Müjdeci:

"Ceddi İbrahim(A.S)in dini tevhid üzere", deyince

Yakup(A.S):

"Nimet tamam oldu". diye sevincini açığa vurdu.

Yusuf (A.S)in göndermiş olduğu gömleğini öperek gözlerine sürünce gözleri açıldı.

Daha sonra bir araya geldiklerinde Yusuf(A.S) babasina:

"Ey babacığım! Gözlerini kaybedinceye kadar niçin bana ağladın? Kıyametin bizi bir araya getireceğini bilmez mi idin"? dedi.

Bunun üzerine Yakup(A.S):

"Evet biliyorum ama, dinin senden gider bu aramızda perde olur da ebediyen görüşemem, diye korktuğum için ağladım.

Yoksa senin tevhid üzere olduğunu bilseydim bir damla bile göz yaşı dökmezdim".dedi.

(Ruhul Beyan C.4 Sh.320, Tefsiri Kebir c.18 Sh.167, Eshab-ı Nüzül C.6 Sh.261)

Yakup(A.S) tavrı ve hassasiyeti bizim için çok dikkat çekicidir.

Çocuklarımızın dünyalıklarını düşünürken, ahiretlerini ihmal etmek en büyük cinayettir. Bu gün aramızdan ayrılan bir evladımızın dünyada bile hasretine dayanmak mümkün olmamaktadır.

Her hangi bir bayram günü, bayram sofrasında yani en mesut ve neşeli zamanda bile hemen aramızda bulunmayanlar hatırlanır.

Çocuğumuz yanımızda olmadan, en mesut zamanımıza bile keder bulaşır. Peki yarın ahirette kendisi Allah'ın Cennetine girip Cennet nimetleri içinde zevku sefa sürerken çocuklarının kendilerinden aynı Cehennem ateşinde yanmalarına hangi anne baba razı olabilir ve dayanabilir.

O halde iş işten geçmeden bu hususta icap eden dikkati ve ihtimamı göstermeliyiz.?

Unutmayalım ki Hz.Ali(r.a)?nin buyurduğu gibi :

"Bugün çalışma var hesap yok, yarın hesap var, çalışma yok".

Evlâda gösterilen şefkat ve ilgi

Seriyy es-Sekatî (r.a)'nin oğlu İbrahim, babasından naklediyor:

"İnsanlar, evlatlarına gösterdikleri şefkat ve ilgiyi dinlerine gösterseler, âhirette mesud olacaklar".

(Sahabeden Günümüze Allah Dostları.Cild:3,S:242)

Çocuklarına bıraktığı miras

Abdülkadir Geylâni (r.a) diyor ki;

Münâfık, çocuklarını geriye bıraktığı mala teslim eder.

Oysa mü'min çocuklarını Rabb'ine teslim eder, geriye dünyayı bırakmış olsa bile çocuklarını o mala teslim etmez.

(Abdülkadir Geylâni Külliyatı.S.540)

Allah Dostları / Âile ve Akrabâ · Marifet Petekleri

İlgili yazılar