Dünya sevgisi
Dünyâ derin bir deryâdır.
Çok kimseler burada boğulmuştur.
Lokmân Hekim oğluna:
"Oğulcağızım, dünyâ derin bir deryâdır.
Çok kimseler burada boğulmuştur.
Bu dünyâda boğulmaktan kurtulman için senin
gemin, takvâ ve Allah'a saygı,
yatağın îmân,
yelkenin Allah'a tevekkül olsun ki,
batmaktan kurtulabilesin.
Yoksa kurtuluş zordur."demiştir.
{İMAM GAZÂLİ-İHYÂU 'ULÛMİ'D-DÎN.CİLD.3.S.467}
Kalbleri dünya şehvetlerine bağlı olanların Akılları Benden men'edilmişlerdir.
İtaatten mahrum kalmışlardır.
Ebu'l-Eşheb el-Utâridî der ki:
Allah Teâlâ Hz. Davud'a şöyle vahyetti:
"Ey Dâvûd, ashabını çok sevdikleri şeyleri yemekten sakındır ve korkut.
Şüphesiz kalbleri dünya şehvetlerine bağlı olanların akılları Benden men'edilmişlerdir.
Kullarımdan bir kula şehvetlerinden herhangi birisini tercih ettikleri zaman yapacaklarımın Bana en kolay geleni, ona Bana itaati haram kılmam, onu bundan mahrum etmemdir".
(İbn-i Kesir Tefsiri, Meryem 60.Âyet)
Gönülde şehvet, hikmeti örter.
Kalbin zulmeti şehvetidir.
İbrahim Hakkı (r.a) diyor ki;
Gönül, her şehvetten ve başkanlık sevdasından kurtulunca, onda hikmet nûru zuhur eder.
Hikmetin alameti, dünya şehvetleri sevgisini terk ve Mevlânın ünsiyet ve huzurunu istemek ve aramaktır.
Gönülde şehvet, hikmeti örter.
Kalbin zulmeti şehvetidir.
Nur ve huzur hikmettir.
Dünyada aydınlıkla karanlık bir yerde toplanmadığı gibi, hikmetle şehvet de bir gönülde toplanmaz.
O halde şehvetleri terk eden, hikmetlere mâlik olur.
Hikmetin başı, Allahü Teâlâ ile olmaktır.
Şehveti terk, hikmetin süsüdür.
Gönülde hikmet kuvvetlendikçe,
şehvet zayıflayarak yok olur.
(İbrahim Hakkı Hz. Mârifetnâme)
Binlerce kocadan arta kalan büyücü kadın
Mevlâna (r.a) diyor ki;
Çirkin binlerce kocadan arta kalan büyücü kadın gibi olan şu dünya, sana taht bağışlamış, baht bağışlamış, bütün âlemin hazinelerini sana vermiş, ne çıkar?
Bunların hepsi yok olup gitmeyecekler mi?
Üzerinde yaşadığımız şu aşağılık dünya çaresiz kalarak kötü yerlere düşen ve para karşılığında kendilerini azgın erkeklere satan talihsiz, zavallı kadınlara benzer.
Bunun delili şu ki, bir erkek belirli zaman o kadının yanındadır. Öbürü de arkada sıra beklemektedir.
Görüştüğü erkeği yolcu eder, öbürünü bağrına basar.
Öpüşünde ne sevgi vardır ne de vefa. O zavallı gönlünü vermeden, vucudunu verir, kendini satar.
Muhakkak ki, bu dünyadan ötede başka bir dünya var.
Onun da delili, nişanı şu ki; her gün dünyaya doğanlar ve yeni gelenler var, yine her gün bu dünyada yaşama nöbetini savmış, eskiyen, yıprananların da geçip gitmeleri var.
(MEVLÂNÂ CELÂLEDDÎN-i RÛMÎ)
Yakında onlara dünyalık açılır
Sâbit-i Bennâni anlatıyor:
Resûl-i Ekrem peygamber olarak gönderildiği zaman iblis, şeytanlara:
"Bir şey oldu, gidin bakın nedir",dedi.
Şeytanlar dünyayı altüst etti bir şey bulamadı.
İblis şeytanlara:
"Siz durun, ben bakayım", dedi.
Gitti, geldi ve:
"Muhammed (S.A.V.) peygamber olarak gönderildi", dedi.
İblis, durmadan şeytanları Resûl-i Ekrem'in Ashâbı'na gönderir, onları azıtmak ister, fakat gidenler boş olarak geri gelir ve:
"Biz böyle insanlar görmedik, biz bunlara hiç vesvese veremeyeceğiz. Bunlara verebildiğimiz azıcık vesvese de kıldıkları namaz ile mahvolup gidiyor", derler.
İblis:
"Sabredin, onlara biraz müsâde ediniz.
Yakında onlara dünyalık açılır, onlar dünyaya meylederler ve o zaman biz, onlara müessir oluruz", dedi.
{İMAM GAZÂLİ-İHYÂU 'ULÛMİ'D-DÎN.CİLD.3.S.76}
Dünyâlık sâhibi de dünyâ sevgisi sebebiyle ibâdetin tadını alıp zevkine varamaz
Hz. Îsâ (A.S.):
Size hakikatı söylüyorum; hasta adam hastalığı sebebiyle yemeğin tadını alamadığı gibi, dünyâlık sâhibi de dünyâ sevgisi sebebiyle ibâdetin tadını alıp zevkine varamaz.
{İMAM GAZÂLİ-İHYÂU 'ULÛMİ'D-DÎN.CİLD.3.S.484}
Âhirette bunun kat kat fazlasını kaybetmiştir.
İmam Gazâli (r.a) diyor ki;
Dünyâlıktan
bir bardak soğuk su içmek,
bir yeşilliğe bakmak
veyâ güzel bir kuş sesi dinlemek
gibi basit şeylerden de olsa zevk alan kimse,
âhirette bunun kat kat fazlasını kaybetmiştir.
{İMAM GAZÂLİ-İHYÂU 'ULÛMİ'D-DÎN.CİLD.3.S.484}
Dünyalıktan ne kadar verilirse, o nisbette âhiret eksilir.
{İMAM GAZÂLİ-İHYÂU 'ULÛMİ'D-DÎN.CİLD.4.S.504}
Gördüm ki dünya size doğru gelmekte.
Abdurrahman b. Avf (r.a) der ki:
Ben, kendisini ölüme götüren hastalığı esnasında
Ebu Bekir (r.a)'in huzuruna girdim,selam verdim.
Ağzından şu sözler çıktı:
"Gördüm ki dünya size doğru gelmekte.
Niçin geliyor ki?
O sizi kuşatıyor.
Bana öyle geliyor ki,sizler de
ipekten perde ve döşemeler,
atlastan yastık ve şilteler edinecek
ve yün yataklarda yatmaktan hurma dikeni
üzerinde yatıyormuşçasına acı duyacaksınız.
Allah'a yemin olsun ki,birinizin öne çıkıp,
herhangi bir had (şer'î ceza) olmaksızın,
başının vurulması, kendisi için, dünyanın bu
sefâhet denizinde yüzmesinden daha iyidir".
(Sahabeden Günümüze Allah Dostları.Cild:1,S:146)
Dünya bütün vakitlerini alıyor, meşgul ediyor!
İmam Gazâli (r.a) diyor ki;
İnsanlar dünyayı bilmediklerinden, hikmetinden gâfil olduklarından ve dünya ile lezzetlendiklerinden dolayı dünya bütün vakitlerini alıyor, meşgul ediyor!
Fakat onlar dünyayı bilememişler ve dünyadan gafil olmuşlardır. Böylece dünyanın meşgaleleri ardı ardınca onların üzerine akın etmiş, bir kısmı diğerini takip etmiştir. Sınırsız bir nihayete doğru onları sürüklemiştir.
Onlar meşgalelerinin çokluğuna dalmışlar ve maksatlarını unutmuşlardır.
(İMAM GAZALİ HAZRETLERİ - İHYA'DAN)
Son varacağınız konak için çalışınız!
Ömer b. Abdülaziz (r.a), bir hutbesinde şöyle demiştir:
Ey insanlar!
Muhakkak sizler öyle bir iş için yaratıldınız ki
eğer siz onu tasdik ederseniz muhakkak ahmaksınız,
eğer onu yalanlarsanız, muhakkak helak olanlardansınız.
Siz ebed için yaratıldınız.
Fakat sizler, bir evden bir eve naklediliyorsunuz.
Ey Allah in kulları!
Siz öyle bir evde bulunuyorsunuz ki o evde sizler için yiyeceklerinizde zehir, içeceklerinizde zakkum vardır.
Ancak ayrılmayı istemediğiniz bir şeyden ayrılmak suretiyle o evde sizi sevindiren bir nimet elde edebilirsiniz!
Bu bakımdan son varacağınız konak için çalışınız! Edediyyen kalacağınız ev için çaba sarfediniz!
Bunu söyledikten sonra ağlamaktan konuşamaz bir hale geldi ve minberden indi.
(İMAM GAZALI HAZRETLERİ-İHYA'DAN)
Dünya şehveti itaata engeldir
Ebu'l-Eşheb el-Utâridî der ki:
Allah Teâlâ Hz. Davud'a şöyle vahyetti:
"Ey Dâvûd, ashabını çok sevdikleri şeyleri yemekten sakındır ve korkut.
Şüphesiz kalbleri dünya şehvetlerine bağlı olanların akılları Benden men'edilmişlerdir.
Kullarımdan bir kula şehvetlerinden herhangi birisini tercih ettikleri zaman yapacaklarımın Bana en kolay geleni, ona Bana itaati haram kılmam, onu bundan mahrum etmemdir".
(İbn-i Kesir Tefsiri, Meryem 60.Âyet)
Dünya sevgisi ve îmân
Abdülkadir Geylâni (r.a) diyor ki;
Kalpte zerre kadar dahi dünya sevgisi bulunduğu müddetçe iman sıhhat bulmaz.
Îmân yakîne (kesin bilgiye), yakîn mârifete, mârifet de ilme dönüşürse, işte sen o zaman Allahü Teâlâ için çabalayan bir kimse olursun.
(Abdülkadir Geylâni Külliyatı.S.439)
Abdülkadir Geylâni (r.a) diyor ki;
Gerçek îmân sahibi bu dünyaya ve içindekilere yakınlık duymaz. Kısmetini aldıktan sonra dünyadan kalbiyle Allah'a doğru uzaklaşır.
(Abdülkadir Geylâni Külliyatı.S.220)
Fudayl b. İyad (r.a.) der ki:
Dünyaya değer verdiğiniz sürece kalplerinizin îmânın tadına varması imkânsızdır.
(Sahabeden günümüze Allah dostları,10 cild-2.cild,sayfa 451)
Dünya sevgisi ve Allah sevgisi
Abdülkadir Geylâni (r.a) diyor ki;
Mal sevgisini kalbinizden çıkarın, evlerinizde, ceplerinizde, kölelerinizin, bekçilerinizin yanında tutun ve ölümü gözetleyin.
Hırsınızı azaltın ve çok ileriye dönük planlar yapmayı bırakın.
Bayezid Bistami'den şöyle nakledilmiştir:
İrfan sahibi bir mü'min,
Allah'tan ne dünyayı, ne âhireti ister.
Mevlâ'sından yalnızca Mevlâ'sını ister.
(Abdülkadir Geylâni Külliyatı.S.79)
Abdülkadir Geylâni (r.a) diyor ki;
A dünyanın kulları ! A âhiretin kulları !
Siz ne Allah'ı,ne dünyayı ne de âhireti biliyorsunuz.
Siz duvar mısınız?
Birinizin putu dünya,
diyerinizin ki âhiret;
öteki, insanlara kul olmuş,
berikinin putu şehvet ve lezzet.
Biri, övünmek ve insanlar tarafından kabul edilmek peşinde.
Allah'ın dışındaki herşey puttur.
Allah'ın dostları dünyayı âhireti değil,
Allah'ın rızasını dilerler.
(Abdülkadir Geylâni Külliyatı.S.302)
Abdülkadir Geylâni (r.a) diyor ki;
Dünyanın isteklisi çoktur.
Âhiretin isteklisi ise azdır.
Hakk'ın isteklisi ise azın da azıdır.
(Abdülkadir Geylâni Külliyatı.S.334)
Abdülkadir Geylâni (r.a) diyor ki;
Âlimin,
sultanların ve halkın kapısına götüren ayakları olmaz.
Zâhidin,
insanların malını almak için eli olmaz.
Allah muhibbinin de,
O'ndan başkasına bakan gözleri olmaz.
Sâdık bir muhib,samîmi bir âşık,halktan kiminle karşılaşırsa karşılasın, mahbûbundan başkasına nazar etmez.
Onun
baş gözünde dünyanın,
kalp gözünde âhiretin
sır gözünde de Mevlâ'sından gayrısının
en küçük bir ehemmiyeti yoktur.
(Abdülkadir Geylâni Külliyatı.S.392)
Abdülkadir Geylâni (r.a) diyor ki;
Allah dışındaki herşey bir kabuktan ibarettir.
Allah'ı aramak ve O'na yaklaşmayı istemek ise özdür, kabuğun içidir.
(Abdülkadir Geylâni Külliyatı.S.235)
Abdülkadir Geylâni (r.a) diyor ki;
Allah dostları dünyada ve âhirette
Allah'la beraber olmaktan başka bir şey istemezler.
(Abdülkadir Geylâni Külliyatı.S.84)
İmam Gazâli (r.a) diyor ki;
Mal sevgisi ile mukayyed olan gönül köledir.
Bundan kurtulan hürdür.
Onu bu kölelikten kurtaran, Allahü teâlâ'dır.
(İMAM GAZALİ-İHYAU "ULÜMID-DIN.CİLD.4.5.354)
İmam Gazâli (r.a) diyor ki;
Allah sevgisini zayıflatan sebeplerden birisi dünya sevgisidir.
Âile, evlâd, akraba, mal, akar, hayvan, bağ-bahçe ve bostan sevgileri de böyledir. Hepsi Allah sevgisini azaltır.
{İMAM GAZÂLİ-İHYÂU 'ULÛMİ'D-DÎN.CİLD.4.S.569}
Hasan-ı Basri diyor:
Vallahi parayı üstün tutan kimseyi Allah zelil eder.
{İMAM GAZÂLİ-İHYÂU 'ULÛMİ'D-DÎN.CİLD.3.S.519}
İbrahim Hakkı (r.a) diyor ki;
Mevlâsını unutup, zikir ve fikirden yüz çevirip, dünyaya ve dünyayı isteyenlere tamamen meyl ve muhabbetle nefsine uyup hevâsına gidenden, Allahü Teâlâ uzak olup, inâyetini kaldırır, kendine bırakıp ona kahr ve gadab eder".
(İbrahim Hakkı Hz. Mârifetnâme.S.541)
İbrahim Hakkı (r.a) diyor ki;
Hakk'ın aşkından başka olan her zevk ve safâ,
bela ve cevr û cefâdır.
(İbrahim Hakkı Hz.Mârifetnâme)
İbrahim Hakkı (r.a) diyor ki;
Dünya ve içindekiler mel'undur;
ancak Allahü Teâlâ'yı zikr, Kur'an-ı Kerim okumak
ve Allah rızası için olan sözler, ameller, haller ve işler mel'un değildir.
(İbrahim Hakkı Hz. Mârifetnâme.S.527)
Dünya sevgisi-Âhiret ilişkisi
Süfyan es-Sevrî'den naklediliyor:
Kim dünyaya tutulur ve âşıkıyla sermest olursa,
âhiret korkusu ve bilinci onun kalbinden sökülüp atılır.
(Sahabeden Günümüze Allah Dostları.Cild:4,S:409)
Dünya ile âhiret birbirinin zıddı olup,
birini razı eden, diğerini kızdırır.
Dünya ile âhiret doğu ile batı gibidir.
Birine meyl ettiğin kadar öbüründen yüz çevirirsin.
(İbrahim Hakkı Hz. Mârifetnâme.S.533)
Onları dünya ile kirletmek istemiyorum
Ebu Bekir b. Muhammed el-Ensârî, Hz. Ebu Bekir r.a.'e şöyle denildiğini nakleder:
"Ey Allah Rasûlü s.a.v. nün halifesi!
Bedir savaşına katılanlardan zekat memuru tayin etmeyecek misin"?
Bu soru üzerine o şöyle der:
" Ben onların yüksek derecelerinden haberdarım.
İşte bu sebeple onları dünya ile kirletmek istemiyorum".
(Sahabeden Günümüze Allah Dostları.Cild:1,S:150)
Mevlâna (r.a), dünya için diyor ki;
Dünya bir leştir; aklınızı başınıza alın da,
akbaba gibi gözünüzü leşe dikmeyin!
(Mevlâna. Dîvân-ı Kebîr/ Seçmeler. Cild 1.S.441)
Dünya sevgisi, su üstüne yapılan resme benzer.
Kararı yoktur,geçer gider.
(Mevlâna. Dîvân-ı Kebîr/ Seçmeler. Cild 2.S.99)
Kuş havadadır, gölgesi yerde kuş gibi uçar görünür. Ahmağın biri, o gölgeyi avlamaya kalkışır,
tâkati kalmayıncaya kadar koşar.
O gölgenin havadaki kuşun aksi olduğundan;
o gölgenin aslının nerde bulunduğundan haberi yok!
(MEVLÂNÂ CELÂLEDDÎN-i RÛMÎ)
Ey hayatlarını kazanmak için uğraşan, didinen insanlar!
Biraz da ruhlarınızın ihtiyacı için didinin, uğraşın.
Bizim burada büyük bir işimiz, büyük bir vazifemiz var!
(MEVLÂNÂ CELÂLEDDÎN-i RÛMÎ)
Dünya nimetlerinin sarhoşluğu ile
kendimize hayatı zehir ettik ve binlerce kuyuya düştük.
Ancak onun aşkı bizi bir çengel gibi tutar,
dışarıya çeker, çıkarır.
(Mevlâna. Dîvân-ı Kebîr/ Seçmeler. Cild 1.S.151)
Dünya sevgisi, dünya tuzağı öyle berbat, öyle fena bir tuzaktır ki, padişahlar ve aslanlar, köpekler gibi o pisliğin içine düşmüşler, boğazlarına kadar gömülmüşlerdir.
(Mevlâna. Dîvân-ı Kebîr/ Seçmeler. Cild 3.S.88)
Ey fâni güzele gönül vererek beden balçığından,
nefsâni arzulardan kurtulamayan zavallı!
Sen ötelerde manâ göklerindeki güzelliklerden nasıl haberdar olabilirsin?
(MEVLÂNÂ CELÂLEDDÎN-i RÛMÎ)
Karga gübreye âşıksa ona de ki:
‘O sevgi ona yakışır, ama gül bahçesinde yeşillikler içinde bülbüllerin gülü sevmeleri ne de hoştur.’
Yâni şehvet peşinde koşarak fâni güzellere gönül verenler, koşsun dursunlar ama sonu utanç olan kirli arzulardan kendilerini kurtararak gerçek sevgiliyi bulanlar ne mutlu kişilerdir.
(MEVLÂNÂ CELÂLEDDÎN-i RÛMÎ)
Ne vakte kadar fâni olan,
ölü sayılan sevgiliyi kucaklayacaksın?
Öyle bir cânı kucakla ki, O’na son yoktur.
(MEVLÂNÂ CELÂLEDDÎN-i RÛMÎ)
Aklını başına al da şu dünyada fâni güzellere gönlünü kaptırma; sen ebedî sürecek olan güzellik denizine gel!
Gel de buluşma kaynağına git!
O gerçek ölümsüz sevgilinin iki mahmur gözünü seyret!
(Mevlâna. Dîvân-ı Kebîr/ Seçmeler. Cild 2.S.80)
Dünyadaki yaşayışımız, bazan tatlıdır, hoştur,
bazan da kederlerle doludur, hoş değildir.
Aklını başına al da sen, daima hoş yaşama mülkünü bağışlayana gönül ver; fâni dünyaya değil, ebedî hayat lütfedene âşık ol!
(Mevlâna. Dîvân-ı Kebîr/ Seçmeler. Cild 3.S.367)
Şu dünya çayırlığında çok fazla bayılıp gezme!
"Neden gezmeyecek mişim" de deme!
Bu fazla dolaşmalar da can gözüne perdedir.
Beden tılsımı her zehiri bal gibi, şeker gibi gösteriyor.
O, kendini perde arkasında gizleyen bir gelindir.
Aslında senin gerçeği görmene bir perde olmuştur.
Ey gönül!
Sen, çeşit, çeşit, renk renk olan perdelerden çık,sıyrıl, aklını başına al da; perdeler seni gerçek dosttan ayırmasın.
(Mevlâna. Dîvân-ı Kebîr/ Seçmeler. Cild 3.S.201
Hz. Îsâ (a.s) dünya için ne diyor?
Hz. Îsâ (a.s) bir defâsında başının altına bir taş yastık koymuştu.
Şeytan ona görünerek;
"İşte dünyâlığa meyl ediyorsun."demesi üzerine taş yastığı da başından atmıştır.
{İMAM GAZÂLİ-İHYÂU 'ULÛMİ'D-DÎN.CİLD.3.S.494}
Îsâ (A.S.) Havârilerine:
"Ey iyilerden olabilmek için dünyâlık peşinde koşan insan,
iyi bil ki senin için iyilik dünyâyı terk etmektedir." demiştir.
{İMAM GAZÂLİ-İHYÂU 'ULÛMİ'D-DÎN.CİLD.3.S.466}
Hz. İsa (A.S.) a havarileri:
Bize bir yer göster, senin için bir bina inşa edelim, dediler.
O zaman bir deniz kenarında imiş.
Buyurdu ki:
" Deniz dalgaları üzerine bina kuran kimdir?
Dünyadan korkunuz. Onu devamlı kalınacak yer sanmayınız."
(İbrahim Hakkı Hz. Mârifetnâme.S.524)
Hz Îsâ (A.S.):
"Ey havâriler, dünyayı Rab tutmayınız ki,
o sizi kendisine kul etmesin." demiştir.
(İbrahim Hakkı Hz. Mârifetnâme.S.524)
Dünyadan kendilerine yetecek kadarını aldılar.
Muhammed b. Hasan şöyle demiştir:
Edeb, marifet, ilim ve fazilet ehli, Allah Teala'nın dünyayı hakir kıldığını ve dostları için dünyaya razı olmadığını, dünyanın onun nezdinde hakir ve önemsiz olduğunu Hz. Peygamber'in dünyada zahid olup, ashabını onun fitnesinden sakındırdığını bildikleri zaman ondan az yediler. Fazlasını ahiret için gönderdiler.
Dünyadan kendilerine yetecek kadarını aldılar.
Meşgul edeni bıraktılar.
Elbiselerden avretlerini örtecek kadarını giydiler.
Yemekten açlığı giderecek kadarını yediler.
Dünyaya yok olacak gözüyle baktılar.
Ahirete ebedi kalacak gözüyle nazar ettiler.
Bu bakımdan onlar dünyadan bir binicinin azığı kadar azıklandılar. Dünyayı harap edip onunla ahireti tamir ettiler. Ahirete kalpleriyle bakıp, gelecekte ona gözleriyle bakacaklarını anladılar. Bedenleriyle ahirete yakında irtihal edeceklerini bildikleri için kalpleriyle ahirete irtihal ettiler.
Az yoruldular. Uzun zaman nimetlendiler.
Bütün bunlar, kerim olan Mevlâlarının tevfiki ile oldu. Mevlâlarının kendileri için sevdiğini sevdiler, kerih gördüğünü de kınadılar.
(İMAM GAZALI HAZRETLERİ-İHYA'DAN)
Dünyaya talip olana hayret ediyorum
Hz. Ali bir hutbesinde şöyle demiştir:
Size Allah'tan sakınmayı tavsiye ediyorum.
Sizi terkeden dünyayı terketmeyi istemiyorsanız da...
O dünya ki bedenlerinizi çürütüyor.
Siz ise onu yemlemek istiyorsunuz!
Sizin ve dünyanın misali, seferde olan bir grubun misâline benziyor, bu grup sanki yolculuklarının sonuna varmışlar, sanki bir işarete ulaşmışlar. Oysa sona varmak için daha ne kadar zamanın akıp geçmesi gerekiyor?
Nice kişi vardır ki dünyada bir günü kaldığı, kendisini arayan biri arkasına takıldığı halde dünyada kalmayı ve ayrılmamayı ümit ediyor!
Bu bakımdan dünyanın şiddet ve saldırısından ürkmeyin. Çünkü, yokluğa doğru gidiyor.
Dünyaya talip olana hayret ediyorum;
ölüm onu aradığı halde o dünyayı anıyor.
Kendisi gafil olduğu halde kendisinden gåfil olunmamaktadır.
(İMAM GAZALI HAZRETLERİ-İHYA'DAN)
Bu dünyâ, insanın cân düşmanıdır.
İmam Rabbânî (r.a) dünya için diyor ki;
En iyi kimse, kalbi dünyâya bağlı olmıyan
ve Allah sevgisi ile çarpandır.
Dünyâ muhabbeti, günâhların başıdır.
Dünyâyı sevmekden kurtulmak da, ibâdetlerin başıdır. Çünki Allahü teâlâ, dünyâya düşkün olmağı sevmez.
Onu yaratdığı zemândan beri, hiç sevmemişdir.
Dünyâ ve dünyâya düşkün olanlar, mel’ûndur
ve Allahü teâlânın merhametinden uzakdırlar.
Hadîs-i şerîfde buyuruldu ki,
"Dünyâ mel’ûndur ve dünyâda, Allah için yapılmıyan herşey de mel’ûndur".
Dünyâ demek, kalbi Allahü teâlâdan gâfil eden,
O'nu unutduran, kalbe Allahdan başkalarını getiren şeyler demekdir. Allahü teâlâyı unutduran mallar, sebebler, mevkı’ler, şerefler hep dünyâ olur.
Vennecm sûresinin,
"Bizi düşünmiyenlerden, bizden yüz çevirenlerden,
sen de yüzünü çevir. Onları sevme!" meâlindeki yirmidokuzuncu âyeti, böyle olduğunu açıkca göstermekdedir.
İşte bu dünyâ, insanın cân düşmanıdır.
Bu dünyânın düşkünleri, hiç toparlanamaz, kendilerine gelemezler. Âhiretde de, pişmân olacaklar, çok acılarla karşılaşacaklar.
Dünyâyı terk etmek demek, kalbin onu sevmemesi,
ona düşkün olmaması, kıymet vermemesi demekdir.
Ona düşkün olmamak da, varlığı ile yokluğu müsâvî olmakdır.
İnsanın böyle olabilmesi için,
Allah adamlarının yanında yetişmesi lâzımdır.
(MEKTÛBÂT-I RABBÂNÎ.197.MEKTUP)
Allahü Teala'nın yanında dünyanın hiç kıymeti yok ve onu sevmiyor.
İmam Rabbânî (r.a) diyor ki;
Dünyanın aldatıcı süslerine, varlığı ile yokluğuna aldırış etmemek lâzımdır.Çünkü, Allahü Teala'nın yanında dünyanın hiç kıymeti yok ve onu sevmiyor.
Öyle ise bir kul için dünyalığın olmaması, olmasından daha hayırlıdır.
Dünyanın kimseye fayda vermediğini ve elden çabuk çıkıp gittiğini herkes biliyor, hatta görüyor. Bunlara kavuşmak için uğraşıp da, ansızın hepsini bırakıp gidenlerin halinden ibret alınız.
(MEKTUBÂT-I RABBÂNÎ 74.MEKTUP)
İlimsiz kalb ölüme mahkûmdur
Fakat, aşırı korku yaranın acısını duyurmadığı gibi,
aşırı dünya sevgisi de hissi ibtâl etmiştir.
Feth-i Mûsılî:
"Yemek içmekten kesilen hasta misâli gibi,
ilim ve hikmetten mahrûm kalb de ölüme mahkûmdur." diyor.
Bu söz doğrudur; çünkü vücûdun gıdâsı yemek içmek olduğu gibi, kalbin gıdası da ilim ve hikmettir.
Kalb de bunlarla yaşar. İlimsiz kalb ölüme mahkûmdur.
Fakat, aşırı korku yaranın acısını duyurmadığı gibi,
aşırı dünya sevgisi de hissi ibtâl etmiştir.
{İMAM GAZÂLİ-İHYÂU 'ULÛMİ'D-DÎN.CİLD.1.S.25}
ŞİİRLER
Beyitler
Bu dünyâya gönül viren sonucı pişmân olısar,
Dünyâ benüm dedükleri hep ana düşmân olısar.
Yûnus Emre
Miskin âdem oğlanı nefse zebûn olmuştur.
Miskin âdem oğlanı nefse zebûn olmuştur.
Hayvan cânavar gibi otlamağa kalmuşdur.
Hergiz ölümin sanmaz ölesi günin anmaz.
Bu dünyâdan usanmaz gaflet öğün almışdur.
Oğlanlar öğüt almaz yiğitler tevbe kılmaz.
Kocalar tâat kılmaz sarp rüzgâr olmışdur.
Beğler azdı yolından bilmez yoksul hâlinden.
Çıktı rahmet gölinden nefis göline talmışdur.
Yûnus sözi âlimden zinhâr olma zalimden.
Korkadurun ölümden cümle toğan ölmişdür.
Yûnus Emre
Allah Dostları / Dünya ve Allah Sevgisi · Marifet Petekleri