Dünyanın Güzellikleri
Allah sana bakmıyor ki
Hz.Âişe (r.a) şöyle der:
Elbiselerimi giymiştim. Evin içinde yürüyerek eteklerime bakıyordum. Elbiseler ve etek üzerime uymuştu. Tam o sırada babam Ebu Bekir (r.a) içeri girdi ve şöyle seslendi:
"Ey Âişe! Şu anda Allah'ın sana (iyi nazarla) bakmadığını bilmiyor musun"?
Yine Hz. Âişe (r.a)'den naklediliyor:
Bir defasında yeni bir gömlek giymiştim.
Ona bakınmaya başladım.Pek hoşuma gitmişti.
Babam Ebu Bekir (r.a) dedi ki:
"Neden bakıyorsun öyle? Allah sana bakmıyor ki..."?
"Bu nedendir"? dedim. O şöyle cevap verdi:
"Bilmez misin ki bir kula dünya süsleri sebebiyle ucub (kendini beğenme) gelirse,o zineti bırakıncaya kadar
Allah ona bakmaz".
Bu söz üzerine gömleği çıkartıp tasadduk ettim.
Ebu Bekir (r.a) dedi ki:
"Umulur ki bu davranışın,yaptığın hataya kefaret olur".
(Sahabeden Günümüze Allah Dostları.Cild:1,S:149)
Lezzetlerde ölümü hatırlamak
İmam Gazâli (r.a) diyor ki;
Dünyalık bir şey hoşuna gittiği zaman insan hemen,
ondan ayrılacağını hatırlamalıdır.
Bir gün İbn Muti evine baktı ve evi hoşuna gitti.
Sonra:
"Vallahi ölüm olmasa seninle sevinir ve eğer dar olan mezara girmeyecek olsam, dünyalıktan hoşlanırdım.
Fakat şimdi bunların hepsi boş şeylerdir" diyerek ağlamağa başladı.
{İMAM GAZÂLİ-İHYÂU 'ULÛMİ'D-DÎN.CİLD.4.S.810}
Neden yaratana değil de, onun yarattığı esere gönül veriyorsun!
Mevlâna (r.a) diyor ki;
Ey ümitle, korku ile dünya malı üzerinde titreyip duran kişi!
Biraz da sana bu malları, bu nimetleri vereni,
sana bakışı, görüşü ve bağışlayanı düşün, ona bak!
Ey isteyen, ey âşık!
Sana bu isteği vereni düşün; eseri yaratanı gör! Neden yaratana değil de, onun yarattığı esere gönül veriyorsun!
Daha ne zamana kadar dünya nakışlarını, dünya güzellerini ve güzelliklerini, dünya gül bahçelerinde seyre dalacaksın?
Dön de, onun sırlarını, hikmetlerini düşün!
Kara topraktan başkaldırıp çıkan çeşitli meyve ağaçlarındaki meyvelere o tadı, o kokuyu,
o rengi, o güzelliği kim verdi?
O güzel renkler hangi ressamın fırçasından çıktı?
(Mevlâna. Dîvân-ı Kebîr/ Seçmeler. Cild 2.S.25-29)
Mevlâna (r.a) diyor ki;
Artık, yaratılmışlardan vaz geç de, yaratılışı seyret, Yaratanı düşün, hayran ol!
Yarattıklarına bakarak yaratıcıyı düşünelim,
ötemize geçirerek O’nu gönlümüzde arayalım!
Ne vakte kadar fâni olan,
ölü sayılan sevgiliyi kucaklayacaksın?
Öyle bir cânı kucakla ki, O’na son yoktur.
(MEVLÂNÂ CELÂLEDDÎN-i RÛMÎ)
Mevlâna (r.a) diyor ki;
Bütün âlem onun güzelliğinden nurlandı, aydınlandı.
Sende görecek göz yok da, o güzelliği, o nûru göremiyorsun, ben ne yapayım? .
(Mevlâna. Dîvân-ı Kebîr/ Seçmeler. Cild 4.S.216)
Mevlâna (r.a) diyor ki;
Onun güneş gibi ışık saçan yüzü, başka güzellerin güzelliğini söndürür.
(Mevlâna. Dîvân-ı Kebîr/ Seçmeler. Cild 1.S.77)
İnsan dünyadan kıymetlidir
Dilenci kendisini padişah sanır
Sen, altın madenisin, değerli bir kimyasın!..
Mevlâna (r.a) diyor ki;
Ey insanoğlu!
Bazen ağlıyorsun, gözyaşı döküyorsun,
bazen de altın sevdasına kapılıyor, toprak eliyor,
altın kırıntıları arıyorsun!
Fakat düşünmüyorsun ki,
sen, altın madenisin, değerli bir kimyasın!..
Bir dilenci, padişahtan ihsan isterse, şaşılmaz.
Ama bir padişah, dilenciden bir şeyler ister, dilenirse,
işte buna şaşılır!
Daha şaşılacak şey şu ki; o padişah, dilenciye o kadar çok yalvarır, O kadar çok niyazda bulunur ki, dilenci, bu yakarışlara aldanır da, kendisini padişah sanır!
(MEVLÂNÂ CELÂLEDDÎN-i RÛMÎ)
Hakk âşığının gönlü arşın da üstündedir!
Mevlâna (r.a) diyor ki;
Neyi çok seviyorsan, neyin üstüne titriyorsan,
bil ki sen osun, senin değerin ancak odur!
İşte bu yüzdendir ki,
Hakk âşığının gönlü arşın da üstündedir!
(Mevlâna. Dîvân-ı Kebîr/ Seçmeler. Cild 2.S.13)
Bütün güzellikler, Rabbin güzelliğinden birer damla
Mevlâna (r.a) diyor ki;
Ey bütün dünya güzellerinde kendi güzelliğinden birer zerre bulunan! Hepsi de kendi eserin, kendi yarattıkların olan büyük yaratıcı!
Dünyâda görülen bütün güzellerden, güzelliklerden maksat Sen’in güzelliğindir. Öbürleri hep birer bahanedir.
(MEVLÂNÂ CELÂLEDDÎN-i RÛMÎ)
Dünyayı besleyip,yetiştiren lûtuf güneşi, her zerreye,
her şeye lûtuflarda bulunmuştur.
Yalnız kuşlara, kelebeklere, balıklara güzel renkler bağışlamamış, yılanlara bile süslü gömlekler giydirmiştir.
(Mevlâna. Dîvân-ı Kebîr/ Seçmeler. Cild 1.S.133)
Bütün güzellerin güzellikleri,
onun güzellik denizinden bir damla.
(Mevlâna. Dîvân-ı Kebîr/ Seçmeler. Cild 1.S.36)
Gül, kendi güzelliği ile, bir güzellik bağışlayanın bulunduğuna şahitlik eder.
(Mevlâna. Dîvân-ı Kebîr/ Seçmeler. Cild 1.S.38)
Bu dünyada gördüğümüz güzellikler, güzel eserler
canları Hakk'a götürürler.
(Mevlâna. Dîvân-ı Kebîr/ Seçmeler. Cild 1.S.53)
Senin güzel yüzünü görünce,
gül de, gül bahçesi de gülmeğe başladı.
(Mevlâna. Dîvân-ı Kebîr/ Seçmeler. Cild 1.S.119)
Herkeste onun güzelliğinden kırıntılar var. Fakat ben,
o güzellik mâdenini, o güzellik hazinesini istiyorum.
(Mevlâna. Dîvân-ı Kebîr/ Seçmeler. Cild 1.S.205)
Bütün güzellikler, nergis gibi gözler, gül gibi yanaklar hep O'ndandır. O'nun Cemâlinin tecellisindendir.
(Mevlâna. Dîvân-ı Kebîr/ Seçmeler. Cild 1.S.384)
Bir İranlı şâir, bütün güzelliklerin Hakk'ın güzelliğinin bir tecellisi olduğunu anladığı için;
" Sevgilim! Senin güzelliğin, Allah'ın lütuflarının bir aynasıdır; bırak da, ayna da Hakk'ı görelim" diye yazmıştır.
(Mevlâna. Dîvân-ı Kebîr/ Seçmeler. Cild 3.S.442)
Her nerede bir güzel varsa, bir güzellik görülüyorsa, onların hepsinde senin güzelliğin görülmede, hepsinde senin nûrun parlamaktadır.
(Mevlâna. Dîvân-ı Kebîr/ Seçmeler. Cild 4.S.68)
Bizim gözümüze bak, Hakk'ın cemâlini gör.
Çünkü, bu göz bildiğiniz göz değildir, hakikat gözüdür.
Yakîn, gerçek iman nuruyla parıldayan bir gözdür.
Hatta, Hakk da cemâlini bizde görür.
Bunu fazla açıklama ki kanım yere akmasın.
(Mevlâna. Dîvân-ı Kebîr/ Seçmeler)
Ey güneş gibi eşsiz olan sevgili, gel!
Senin güzel yüzün olmadıkça, bağ da, yapraklar da sarı sarıdır.
Gel, sevgilim gel!
Dünya sensiz tozdur, topraktır.
Şu meclis, şu neşe, şu zevk âlemi, sensiz tatsızdır, soğuktur.
(Mevlâna. Dîvân-ı Kebîr/ Seçmeler. Cild 4.S.16)
İmam Rabbânî (r.a) diyor ki;
Mahlûkat, ancak yüce Hakk'ın cemaline, güzelliğine aynadır. Tamamı ile âlem, şanı büyük Vacib Zat'ın sıfatlarının mazharları ve isimlerinin tecelligâhlarıdır.
Esma ve sıfat kemalâtının dahi, aynalarıdır.
(MEKTUBÂT-I RABBANÎ 512.MEKTUP)
Allah Dostları / Dünya ve Allah Sevgisi · Marifet Petekleri