Arama

Başlık ve içerikte ara

Dünyadan Allah'a

10 dk

Elindeki asâyı at Ayağına giydiğin nalınları da çıkar at

Hz. Mûsâ ağaçtan gelen o göz kamaştırıcı nûru görünce,

Cenâb-ı Hakk,

"Ya Mûsâ,yolculuğu bırak ve elindeki asâyı at"diye buyurdu.

Mûsâ yalnız asâyı atmadı. Gönlünde bulunan dünyaya ait bütün istekleri de attı. Akrabasını,sevdiklerini,

en yakın dostlarını da gönlünden çıkarıp attı.

Sonra Mûsâ'ya,

"Ayağına giydiğin nalınları da çıkar at"emri geldi.

Böylece ayağından çıkardığı bir çift nalınla beraber birçok güzellikleri, zevkleri olan dünya ile âhireti de,

dolayısıyla yalnız dünyadaki,süsleri,hoşlukları değil, âhirette vâdedilen zevkleri de gönlünden çıkardı.

Çünkü, gönül evine Cenâb-ı Hakk'tan başkası sığmaz.

(Mevlâna. Dîvân-ı Kebîr/ Seçmeler. Cild 1.S.117)

Aşk uğruna dünyayı feda edin de kurtulun

Mevlâna (r.a) diyor ki;

Dünya malına karşı duyulan aşırı istek,aşırı özlem,

bir örümcek gibi durmadan seni avlamak için ağ örmektedir.

Bu sebeple süslü, kıymetli elbiseler giymek arzusunu,

Bedeni besleyecek nefis gıdaları,

Baş olmak, yüksek mevkilere geçmek hırsını,

Hepsini aşk uğrunda feda edin de kurtulun!

Ey insanlar!

Aşka sarılın, onun çağrısına cevap verin.

Ona gidin, onu bırakmayın.

Çünkü, Allah aşka ölümsüzlük vermiştir.

Seni aşktan alıp, dünyâ sevgisine doğru çeken dost,

İyice bil ki senin düşmanındır. O sana haset etmededir.

(MEVLÂNÂ CELÂLEDDÎN-i RÛMÎ)

İki akçeyi bir avucumda yan yana getirmedim.

Tabiin âlimlerinden Hasan Basri hazretleri bir gün Rabia'ya:

"Sana ihsan olunan ilimden bir harf olsun öğret,

ey Rabia!.." dedi.

Hazret-i Rábia:

"Ey Hasan! Kölelikten kurtulduğumdan beri iplik eğirip satarım da, geçimimi böylece temin ederim. Fakat hiçbir zaman iki akçeyi bir avucumda yan yana getirmedim.

Korktum ki, ikisi bir yere gelirse beni Hak Teala'dan uzaklaştırır, marifetullahtan alıkoyar..."

Râbiatu'l Adeviye sultân Cennet karşılığı yapılan ibâdetler için:"Sizler ücretle tutulmuş ameleler gibisiniz"demiştir.

{İMAM GAZÂLİ-İHYÂU 'ULÛMİ'D-DÎN.CİLD.3.S.468}

Fâni güzellerden ebedî güzelliklere

Mevlâna (r.a) diyor ki;

Ey fâni güzele gönül vererek beden balçığından,

nefsâni arzulardan kurtulamayan zavallı!

Sen ötelerde manâ göklerindeki güzelliklerden nasıl haberdar olabilirsin?

(MEVLÂNÂ CELÂLEDDÎN-i RÛMÎ)

Mevlâna (r.a) diyor ki;

Karga gübreye âşıksa ona de ki:

‘O sevgi ona yakışır, ama gül bahçesinde yeşillikler içinde bülbüllerin gülü sevmeleri ne de hoştur.’

Yâni şehvet peşinde koşarak fâni güzellere gönül verenler, koşsun dursunlar ama sonu utanç olan kirli arzulardan kendilerini kurtararak gerçek sevgiliyi bulanlar ne mutlu kişilerdir.

(MEVLÂNÂ CELÂLEDDÎN-i RÛMÎ)

Mevlâna (r.a) diyor ki;

Ne vakte kadar fâni olan,

ölü sayılan sevgiliyi kucaklayacaksın?

Öyle bir cânı kucakla ki, O’na son yoktur.

(MEVLÂNÂ CELÂLEDDÎN-i RÛMÎ)

Mevlâna (r.a) diyor ki;

Aklını başına al da şu dünyada fâni güzellere gönlünü kaptırma; sen ebedî sürecek olan güzellik denizine gel!

Gel de buluşma kaynağına git!

O gerçek ölümsüz sevgilinin iki mahmur gözünü seyret!

(Mevlâna. Dîvân-ı Kebîr/ Seçmeler. Cild 2.S.80)

Mevlâna (r.a) diyor ki;

Dünyadaki yaşayışımız, bazan tatlıdır, hoştur,

bazan da kederlerle doludur, hoş değildir.

Aklını başına al da sen, daima hoş yaşama mülkünü bağışlayana gönül ver; fâni dünyaya değil, ebedî hayat lütfedene âşık ol!

(Mevlâna. Dîvân-ı Kebîr/ Seçmeler. Cild 3.S.367)

Mevlâna (r.a) diyor ki;

Şu dünya çayırlığında çok fazla bayılıp gezme!

"Neden gezmeyecek mişim" de deme!

Bu fazla dolaşmalar da can gözüne perdedir.

Beden tılsımı her zehiri bal gibi, şeker gibi gösteriyor.

O, kendini perde arkasında gizleyen bir gelindir.

Aslında senin gerçeği görmene bir perde olmuştur.

Ey gönül!

Sen, çeşit, çeşit, renk renk olan perdelerden çık,sıyrıl, aklını başına al da; perdeler seni gerçek dosttan ayırmasın.

(Mevlâna. Dîvân-ı Kebîr/ Seçmeler. Cild 3.S.201

İbrahim Hakkı (r.a) diyor ki;

Dünya ile âhiret birbirinin zıddı olup,

birini razı eden, diğerini kızdırır.

Dünya ile âhiret doğu ile batı gibidir.

Birine meyl ettiğin kadar öbüründen yüz çevirirsin.

(İbrahim Hakkı Hz. Mârifetnâme.S.533)

İbrahim Hakkı (r.a) diyor ki;

Dünya ve içindekiler mel'undur;

ancak

Allahü Teâlâ'yı zikr,

Kur'an-ı Kerim okumak

ve Allah rızası için olan sözler, ameller, haller ve işler mel'un değildir.

(İbrahim Hakkı Hz. Mârifetnâme.S.527)

Abdülkadir Geylâni (r.a) diyor ki;

Gerçek îmân sahibi bu dünyaya ve içindekilere yakınlık duymaz. Kısmetini aldıktan sonra dünyadan kalbiyle Allah'a doğru uzaklaşır.

(Abdülkadir Geylâni Külliyatı.S.220)

Kul ile Rabbi arasında perde kulun kendisidir

İmam Rabbânî (r.a) diyor ki;

Kişi sevdiği ile beraberdir.

Kalbinde Allah (c.c) sevgisinden başka bir sevgi bırakmayanlara ne mutlu. Ve ancak onun rızasını isteyenlere müjdeler olsun!

Görünüşte insanlarla beraber ve onlarla alışverişte ise de, hakîkatde Allah (c.c) ile beraber.

Kalp, birden fazla şeyi sevemez. Bir şeyle kurduğu sevgi bağı kalkmadıkça, bir başkasıyla sevgi bağı kuramaz.

Kalbin mal, evlat, mevki, övülme, insanlara karşı üstün olma gibi, çeşitli arzu ve bağlantıları, ancak bir sevgili içindir. O da kendidir.

Sayılan bu şeylerin sevgisi, kendi sevgisinin bir bölümüdür.

Sayılan bu şeyleri onlar için değil de, kendisi için istemektedir ve sevmektedir.

Nefsin kendine olan sevgisi kalmazsa,

tabî olarak onlara karşı olan sevgisi de kalmaz.

Bunun için denilmiştir ki;

-Kul ile Rabbi arasında perde kulun kendisidir.

Âlem-dünya değil.

Çünkü âlemin kendisi,

kul tarafından istenmiyor ki perde olsun.

Kulun ancak ve ancak düşündüğü, kendisidir,

kendi nefsidir.

Onun için perde kuldur, başkası değil.

Kul, tamamıyla kendi isteğinden, düşüncelerinden sıyrılmadığı sürece, onun isteği Rabbi olmaz.

Kalbine de Allah (c.c) sevgisi yerleşmez.

Bu büyük devlet de, ancak zâtı tecelliye bağlı mutlak fena gerçekleştikten sonra olur. Karanlığın kalkması güneşin doğmasıyla olur.

Zâtı muhabbet diye bahsedilen bu sevgi oluştuğu zaman da, seven kişi nazarında sevilenin (Allah) eziyetiyle ikrâmı bir olur.

İşte o anda ihlas gerçekleşir.

O zaman Rabbine ancak onun için ibâdet eder.

Kendi nefsi için değil.

Nimetler istemek için ibadet etmez.

Belâların kalkması için yalvarıp yakarmaz.

Çünkü, belâ da, nimet de onun için bir olur".

(MEKTUBÂT-I RABBANÎ 24.MEKTUP)

Benim isteklerim mi?

Allah (c.c)'ın rızası mı?

Mevlâna (r.a) diyor ki;

Ey Hakk âşığı!

Şunu iyi bil ki, senin yolun Hakk'ın rızasını aramak yoludur!

Dostun dileğini, isteğini arıyorsan,

sana kendi dileğini, kendi isteğini aramak haramdır!

(Mevlâna. Dîvân-ı Kebîr/ Seçmeler. Cild 1.S.236)

Kim Allah'ı murad ediyorsa, ona dünyada da âhirette de zühd gereklidir.

İbrahim Hakkı (r.a) diyor ki;

Zühd, dünyanın ziynet ve lezzetinden, mal,makam

ve izzetinden, azından ve çoğundan kurtulmaktır.

Nitekim ölüm de bunlardan geçmektir.

Zühdün esası, iki cihanı da terk edebilmektir.

Nitekim Habib-i Ekrem (s.a.v) buyurdu ki:

"Dünya, ahiret ehline, ahiret de dünya ehline haramdır. Ehlullaha ise ikisi de haramdır".

(İBRAHİM HAKKI HAZRETLERİ)

Abdülkadir Geylâni (r.a) diyor ki;

Kim ahireti istiyorsa, ona dünyada zühd gereklidir.

Ve kim Allah'ı murad ediyorsa, ona da âhirette zühd gereklidir.

Dünyasını ahiret için, âhiretini de Rabbi için terk etmelidir.

Gerçek izzet, şeref Allahü Teâlâ'ya taatte ve günahları terk etmektedir.

Bu kalp

sevdiği şeylerin tamamını terk etmedikçe,

her gittiği yerden kesilmedikçe,

bütün mahluklara karşı zâhid olmadıkça

sıhhat ve felah bulamaz, düzelemez.

Terket ki terkettiğin şeyden daha hayırlısı sana verilsin.

(Abdülkadir Geylani Külliyatı.S.680)

Abdülkadir Geylâni (r.a) diyor ki;

Hakk'ı arayan kimse herşeyden kopup ayrılır.

O, yaratılan herşeyin Allah ile arasında bir perde olduğunun farkındadır. Neyin yanında durursa o,

Allah'a perde olur.

(Abdülkadir Geylâni Külliyatı.S.208)

Yaratılanlar birer perdedir.

Allah (c.c), yarattığı eserlerini Kendine perde yapmıştır.

Mevlâna (r.a) diyor ki;

Yarattığı eserlerini kendine perde yaparak kendini gizlemiş olan, eşsiz güzeli mânâ gözüyle gören gönül,

nasıl olur da, gelip geçici olan dünya mülküne bakar?

(Mevlâna. Dîvân-ı Kebîr/ Seçmeler. Cild 4.S.109)

Allahım!

Yarattığın her varlık, her şey, Sen'in san'atını, yaratma gücünü, kuvvetini, kudretini gösteren birer ayna.

(Mevlâna. Dîvân-ı Kebîr/ Seçmeler. Cild 3.S.202)

Bu dünyada gördüğümüz güzellikler, güzel eserler canları Hakk'a götürürler.

(Mevlâna. Dîvân-ı Kebîr/ Seçmeler. Cild 1.S.53)

Şu dünyada gördüğümüz güzeller, gönüldeki güzeli gizleyen perdedeki resimlerdir. Perdeyi kaldır, içeri gir de. sevgilinle başbaşa kal!

(Mevlâna. Dîvân-ı Kebîr/ Seçmeler. Cild 2.S.132)

Gözümü açınca herşeyde senin güzelliğini, san'atını, yaratma gücünü görürüm. Dudaklarımı açınca hepsinin vahdet şarabını içerim.

(Mevlâna. Dîvân-ı Kebîr/ Seçmeler. Cild 2.S.276)

Hz. Ali (ra):

"Ben görmediğim Allah'a ibadet etmem", diye buyurmuştu.

"Yâ Ali! Sen bu baş gözü ile Allah'ı nasıl görebilirsin"? diye sonranlara;

"Her şeyde, her zerrede O'nun kudretini, sıfatını görüyorum" diye cevap vermişti.

(Mevlâna. Dîvân-ı Kebîr/ Seçmeler. Cild 3.S.309)

Her zerrede, her şeyde kâinatı yaratanın kudretini görenler ve onun ilâhi güzelliğini kendilerine mihrap edinenler için, yüz çeşit namaz, yüz çeşit rükû, yüz çeşit secde vardır.

(Mevlâna. Dîvân-ı Kebîr/ Seçmeler. Cild 4.S.21)

Ey âşıklar, benlik elbisesinden, kendinde oluş elbisesinden soyunun! Dâima, diri olanın yarattığı varlıklarda, onun kendi san'atını, kendi güzelliğini görün, seyre dalın, hayrân olun!

(Mevlâna. Dîvân-ı Kebîr/ Seçmeler. Cild 1.S.392)

O, yüzünü sizden gizlemiştir. Kendinin göstermiyor ama, eserleriyle kendi varlığını apaçık göstermektedir.

Yüzü ile gizlenmiştir ama, eserleri ile kendini açığa vurmuştur.

(Mevlâna. Dîvân-ı Kebîr/ Seçmeler. Cild 1.S.437)

Matlûbun kokusu, yalnız namâzda duyulur.

Dünyâda asıldan haber veren yalnız namâzdır.

İmam Rabbânî (r.a) diyor ki;

Bu fakîre göre bu dünyâda olan her şey, sûret ve hayâldir. Burada matlûbun (istenilen), maksûdun(arzu edilen) kokusunu bile duymuyorum.

Dünyâ Âhiretin tarlasıdır ve tohum ekecek zamândır.

Matlûbu burada aramak, boşuna uğraşmaktır.

Ele bir şey geçmez. Yâhut başka şeyleri matlûb sanarak, insan rü’yâ ile, hayâl ile oyalanıp kalır.

Nitekim birçok kimse, bu hâle düşmüştür.

Dünyâda asıldan haber veren yalnız namâzdır.

Matlûbun kokusu, yalnız namâzda duyulur.

Namâzdan başka şeylerde, bu koku yoktur.

(MEKTÛBÂT-I RABBÂNÎ 263.MEKTUP)

Kâinâtın ve tüm varlığın yaratılış gâyesi, insanların onları tefekkür ederek

mârifet makamına ulaşması içindir.

İbrahim Hakkı (r.a) diyor ki;

Ey aziz!

Mârifet ehli demişlerdir ki, Hakk Teâlâ iki cihânı ve onlarda olanları tamamen insan için var etmiştir.

Ta ki âlemde olan san'atlara bakıp, eşyada bulunan hikmetleri bilsin.

(İbrahim Hakkı Haz. Mârifetnâme.S.407)

Tefekkür,insanları mârifet makamına çıkarır

İmam Gazâli (r.a) diyor ki;

İnsanların özelliği, yeryüzüne ve göklerin melekûtuna, âfak ve enfüsün şayân-ı hayret hallerine bakarak, bundan Allah'ı mârifete geçmektir.

Zirâ, bu mârifet sayesinde insan, mukarreb meleklerin arasına girer ve Allahü Teâlâ'ya yaklaşarak, sıddıklar ve Peygamberler zümresinde haşrolur.

{İMAM GAZÂLİ-İHYÂU 'ULÛMİ'D-DÎN.CİLD.4.S.786}

Ârif kurbete uçarken,âbid ise cennete yürümektedir.

Abdülkadir Geylâni (r.a) diyor ki;

Tefekkür ilmi, Furkan yani tevhid bilgisidir.

Ârif kişi, ma'rûf ve mahbûbuna bu ilimle ulaşır.

Ârifin ilminin neticesi, rûhanîyet ile kurbet âlemine uçmaktır.

Demek ki ârif kurbete uçmaktadır, âbid ise cennete yürümektedir.

(Abdülkadir Geylâni Külliyatı.S.781)

Hüner, O'nu düşünmektir, yoksa görülenleri değildir.

İmam Gazâli (r.a) diyor ki;

Göz ile görülen her şeyi Kur'ân-ı Kerîm şehâdet âlemi (görülen âlem) diye anlatır. Göz ile görülmeyene de gayb ve melekût âlemi der.

Yâni,"İbrâhime göklerin melekûtunu gösterdik" buyururken, gözle görülmeyen âlemi kastetmiştir.

Hüner, O'nu düşünmektir, yoksa görülenleri değildir.

O hâlde, aklın başında ise melekût âlemini düşün ki belki bu sayede sana gök kapılarının esrarı açılır da kalbin ile onun içersinde cevelân ederek Arş-ı A'zam'a kadar yükselirsin.

O sırada da Ömer b. El-Hattâb'ın (R.A.):

"Kalbim Rabb'imi gördü" dediği mertebeye yükselmen umulur.

Zira uzak mesafelere ulaşmak, yakın mesafeleri aşmakla mümkündür. İnsana en yakın olan nefistir.

{İMAM GAZÂLİ-İHYÂU 'ULÛMİ'D-DÎN.CİLD.4.S.795}

Kâinâtı tefekkür, insanı mârifete,

oradan da muhabbetullaha götürür.

İbrahim Hakkı (r.a) diyor ki;

Allahü Teâlâ'nın sanatındaki, yaptıklarındaki bediayı, nizam, intizam ve güzellikleri düşünmek ve kalbe getirmek, Allahü Teâlâ'yı tanımaya götürür.

Tefekkür, kalbi gaflet denizine dalmaktan korumaktır.

Tefekkür, hikmet pınarlarının coştuğu menba ve cevherler madenidir.

Tefekkür, maksud olan mârifeti istemek,

Mevlâ'nın ni'met ayetleriyle neş'elenmektir,

muhabbet denizinden bir kâse içmektir.

(İbrahim Hakkı Hz. Mârifetnâme.S.688-689)

Dünyadaki bütün mahlûkat,

insanı Allah'a yaklaştırmak içindir.

İmam Gazâli (r.a) diyor ki;

Dünyadaki bütün mahlûkat, insanı âhiret saadetine ulaştırmak ve Allah'a yaklaştırmak içindir.

{İMAM GAZÂLİ-İHYÂU 'ULÛMİ'D-DÎN.CİLD.4.S.168}

Gözün yaratılma sebebi

İmam Gazâli (r.a) diyor ki;

Göz, göklerin ve yerlerin melekûtuna ibret nazarıyla bakmak için yaratılmıştır.

{İMAM GAZÂLİ-İHYÂU 'ULÛMİ'D-DÎN}

ŞİİRLER

Beyitler

Ne dünyadan safa bulduk, ne ehlinden recamız var
Ne dergâhı Huda’dan maada bir ilticamız var.

Nefi'den

Sevdim seni hep vârım yağmâdır alan alsın

Sevdim seni hep vârım yağmâdır alan alsın

Gördüm seni efkârım yağmâdır alan alsın

Aldı çü beni benden geçdim bu cân u tenden

Aklım dahi her vârım yağmâdır alan alsın

Ben varlığımı atdım dost varlığına yetdim

Her assılı bâzârım yağmâdır alan alsın

Geçdim ben âd u sandan çıkdım ben o dükkândan

Hep 'ırz ile vakârım yağmâdır alan alsın

Geldi dile dildârım buldum gül‐i gülzârım

Şimdengerü hep vârım yağmâdır alan alsın

Sen gâib u hâzırsın her hâlime nâzırsın

Ahvâl ile etvârım yağmâdır alan alsın

Çün buldu gönül yârım terk eyledim ağyârım

Îmân ile zünnârım yağmâdır alan alsın

Mısrî’ye vücûb imkân bir oldu kamu a'yân

Tâ'at ile ezkârım yağmâdır alan alsın

Niyâzî Mısrî

Allah Dostları / Dünya ve Allah Sevgisi · Marifet Petekleri

İlgili yazılar