Gönüldeki tek Sevgili
Gönlümde yalnız sen varsın
Mevlâna (r.a) diyor ki;
Sevgili, gönlümde yalnız Sen varsın,
Senden başkası benim için kerpiç gibidir, taş gibidir,
kaya gibidir.
(Mevlâna. Dîvân-ı Kebîr/ Seçmeler. Cild 1.S.57)
Senin yâdından başka, gönlümü neye bağlarsam,
ona tevbeler olsun. Seni zikretmeksizin,
Seni anmaksızın, nerde oturursam tevbeler olsun.
(Mevlâna. Dîvân-ı Kebîr/ Seçmeler. Cild 4.S.323)
İçinde sevgiliden başka hiçbir şey bulunmayan şu gönlüme yemin ederim ki,
Senin sevmediklerini ben de sevmem.
Canımı sana fedâ edemezsem, o can dertsiz kalmasın,
Gamdan kurtulmasın, başından belâ eksik olmasın!
Gözlerim senin için ağlamıyorsa, kararsın;
Hiçbir şey göremez olsun!
(MEVLÂNÂ CELÂLEDDÎN-i RÛMÎ)
Gönülde Sen olmadıkça
Sensiz yaşamak, benim için haramdır
Mevlâna (r.a) diyor ki;
Sevgilim, şu balçık evde Sen olmadıkça
gönül mahzundur, perişandır,harab bir haldedir.
Ya eve gel, eve sahip ol,
yahut da ben bu evi temelinden yıkayım gitsin.
(Mevlâna. Dîvân-ı Kebîr/ Seçmeler. Cild 2.S.227)
Sevgilim!
Sensiz yaşamak, benim için haramdır;
Sen olmayınca bu dünyada nasıl yaşanılır, nasıl hayat sürülür.
Senin bulunmadığın yerde hayat sürmek, senin güzel yüzünü görmeden yaşamak, yaşayış zannedilen, yaşayış adı verilen bir ölümdür.
Dünya, acılarla, kederlerle, ızdıraplarla dolu; âdeta zehir gibidir. Sen ise, bu zehiri etkisiz bırakan bir panzehirsin.
Dünya bir tuzaktır, sen de o tuzağın yemisin;
Senin yüzünden biz, dünya tuzağına düşmüşüz, yaşıyoruz.
Senin sevgi suyun olmasa, gül bahçesi çoraklaşır, dikenlerle dolu bir çöl olur. Senin coşup kaynaman, heyecanın olmasa,
dünyanın hiç bir tadı kalmaz; ham, çiğ bir meyve gibi olur.
(Mevlâna. Dîvân-ı Kebîr/ Seçmeler. Cild 3.S.402)
"Bana; 'Gece oldu,pencereye bak' diyorsun.
Hayır,hayır,bence ancak Sen gidince gecedir".
(Mevlânâ.Dîvân-ı Kebîr/Seçmeler.Cild:4,S:304)
Seninle buluşmadıktan sonra, ömrün sürüp gitmesinde ne kâr vardır? Sana sığınmadıktan sonra kalkanın ne faydası vardır?
Sen benim rûhum olmadıkça, ben ruhtan ne elde edebilirim? Sen bana gönül gözü bağışlamadıkça ben bu baş gözünü ne yapayım?
Ey gönül; beşeriyet hâlinden, insanlıktan vazgeç de melek ol! Melek huylu olmazsa insanın hayvandan ne farkı vardır!
(Mevlâna. Dîvân-ı Kebîr/ Seçmeler. Cild 1.S.280)
Allah’ım!
Benim öyle bir canım var ki, bir an için olsun,
Sen’den ayrı düşmeye sabredemez!
Ayrılığa fazla dayanamadığı için, dağlardan köpürerek, ağlayarak, feryat ederek, başını taştan taşa çarparak
aslına doğru koşan sel denize kavuşunca ne olur?
Heyhat artık onun varlığı kalır mı?
(Mevlâna. Dîvân-ı Kebîr/ Seçmeler. Cild 1.S.446)
Hiç Leyla’yı ister mi?
Mevlâna (r.a) diyor ki;
Âşığın gözü senin güzelliğinin gül bahçesini görünce,
artık o kalkar da ömrü az olan,çabucak solan güllerin bahçesine gelir mi?
Fâni olan dünya bahçelerine ancak gâfil kişiler, ham kişiler gelir.
(MEVLÂNÂ CELÂLEDDÎN-i RÛMÎ)
Yaratıcının mecnûnu olan kişi, O'nun divanesi kesilen kişi hiç Leyla’yı ister mi?
(MEVLÂNÂ CELÂLEDDÎN-i RÛMÎ)
Senin sevgini öğrendikten, seni tanıdıktan sonra gözümüz bütün dünya güzellerini görmez oldu.
(Mevlâna. Dîvân-ı Kebîr/ Seçmeler. Cild 4.S.220)
Sen'in güzel yüzünden başka bir yüze âşık olmak haramdır, haramdır,haram.
(Mevlâna. Dîvân-ı Kebîr/ Seçmeler. Cild 1.S.201)
Seni aşktan alıp, dünyâ sevgisine doğru çeken dost,
İyice bil ki senin düşmanındır. O sana haset etmededir.
(MEVLÂNÂ CELÂLEDDÎN-i RÛMÎ)
Nimetleri verenin güzelliği önünde dünya nimetleri gönüle soğuk geliyor.
(Mevlâna. Dîvân-ı Kebîr/ Seçmeler. Cild 2.S.143)
O'nun güneş gibi ışık saçan yüzü, başka güzellerin güzelliğini söndürür.
(Mevlâna. Dîvân-ı Kebîr/ Seçmeler. Cild 1.S.77)
Sevgili, gönlümde yalnız Sen varsın,
Senden başkası benim için kerpiç gibidir, taş gibidir,
kaya gibidir.
(Mevlâna. Dîvân-ı Kebîr/ Seçmeler. Cild 1.S.57)
Eğer sevgiliye kavuştunsa, bağlı, bahçeli cennet budur.
Eğer, ayrı düştünse, cehennem,ateş budur.
(Mevlâna. Dîvân-ı Kebîr/ Seçmeler. Cild 4.S.60)
Ey aşkının susuzluğuna bizim gibi
yüzbinlerce insanın fedâ olduğu üstün varlık,
bana ne su ver, ne ekmek ver, ne huzur ver, ne uyku ver!
Ben yalnız Sen’i istiyorum.
(Mevlâna. Dîvân-ı Kebîr/ Seçmeler. Cild 2.S.249)
Irmağa dalan kişiye elbisesi yük olur.
Benim şu sarığım ile hırkam yük oluyor,ağır geliyor.
Mal, mülk mutluluğu ulaşmak sebepleri,
hepsi de o tatlı, edâlı ay yüzlüdendir.
Sevgili bana yakınlık gösterir, vefâlı olursa,
mal da O'dur, mülk de O'dur.
(Mevlâna. Dîvân-ı Kebîr/ Seçmeler. Cild 1.S.31)
Senin nakşın, hayalin gönlümüze yerleştiğinden beri, nereye oturursak oturalım, Sen'inle beraber olduğumuz için orası cennet olur!
(Mevlâna. Dîvân-ı Kebîr/ Seçmeler. Cild 1.S.439)
Güzeller güzelini, pek büyük ve eşsiz varlığı mânen hisseden kişi gelip geçici güzelliği bulunan,
fâni olan güzellere nasıl olur da gönül verir?
Allah'ın lütfunu ümid eden kişi, o lütuftan başka hiçbir şeye gönül bağlamaz.
(Mevlâna. Dîvân-ı Kebîr/ Seçmeler. Cild 1.S.58)
Sevgilinin bir bakışı, etek dolusu paradan daha iyidir.
Sevgilinin güzel yüzü varken, kim para derdi çeker?
O vefalı güzelin tatlı bakışı varken,
şu gaddar dünyayı artık kim düşünür?
(Mevlâna. Dîvân-ı Kebîr/ Seçmeler. Cild 1.S.441)
Yarattığı eserlerini kendine perde yaparak kendini gizlemiş olan, eşsiz güzeli mânâ gözüyle gören gönül, nasıl olur da, gelip geçici olan dünya mülküne bakar?
(Mevlâna. Dîvân-ı Kebîr/ Seçmeler. Cild 4.S.109)
Allah'ım!
Bitmez, tükenmez cömertliğinle
bana hesapsız mülkler versen,
ne kadar gizli hazinelerin varsa
onları önüme koysan,
ben candan secde ederek
yüzümü yerlere korum da derim ki:
"Ey Allah'ım!
Benim için Senin aşkın bütün bunların hepsinden daha değerlidir."
(Mevlâna. Dîvân-ı Kebîr/ Seçmeler. Cild 1.S.113)
Dünyadaki yaşayışımız, bazan tatlıdır, hoştur,
bazan da kederlerle doludur, hoş değildir.
Aklını başına al da sen,
daima hoş yaşama mülkünü bağışlayana gönül ver;
fâni dünyaya değil, ebedî hayat lütfedene âşık ol!
(Mevlâna. Dîvân-ı Kebîr/ Seçmeler. Cild 3.S.367)
Ey sıfatları açıkta olan,görünen,
zâtı can gibi gizli olan Allah'ım!
Senin zâtına yemin ederim ki,
benim bütün dileğim, arzum, bütün isteyim,
ancak sensin, ben seni seviyorum, seni istiyorum, başkasını değil.
(Mevlâna. Dîvân-ı Kebîr/ Seçmeler. Cild 1.S.98)
Sensiz ben altın kadehle cennet şarabı içsem zevk duyamam. Bana ancak baş ağrısı verir, bende mahmurluk, sersemlik kalır.
(Mevlâna. Dîvân-ı Kebîr/ Seçmeler. Cild 1.S.368)
Dünyâda Sen'den başka bir güzel göremiyoruz.
Mevlâna (r.a) diyor ki;
Dünyâda her âşık, kendine bir güzel seçmiştir.
O'na gönül vermiştir.
Ama biz zâten dünyâda Sen'den başka bir güzel göremiyoruz.
Ey can ;
Eğer Sen'den başka bir ay yüzlü olsaydı,
Onu gözümüz görmezdi.
Sen'den başkasını da biz kıskanmayız.
Ey insanlar;
Tek O'ndan, O'nun güzelliğinden bahsetmeyin de,
O'ndan başka dünyadaki bütün güzeller sizin olsun gözüm yok.
Güzeller güzelini,
Pek büyük ve eşsiz varlığı mânen hisseden kişi gelip geçici güzelliği bulunan,fâni olan güzellere nasıl olur da gönül verir?
Allah’ın lütfunu ümit eden kişi,
O lütfundan başka hiçbir şeye gönül bağlamaz.
Her ağacın, her dalın meyvesi, O’nun cömertliğinin, kereminin şahididir. Sararmış yüzüm, döktüğüm gözyaşları da gönlümün, aşkımın şahididir!
(MEVLÂNÂ CELÂLEDDÎN-i RÛMÎ)
Sen öyle eşsiz bir güzelsin ki
Mevlâna (r.a) diyor ki;
Biz mest olmuşuz; başımız dönmede, başkalarının yaptıkları işlerle bizim ilgimiz yok.
Dünya alt üst olsa, yakılsa, yıkılsa umurumuzda değil. Yeter ki senin aşkını kaybetmeyelim.
Yeter ki senin aşkın ebedî olsun.
Bugün biz senin misafiriniz. Güler yüzünüzün mesti olduğumuz için seni bırakıp başka yere gidemiyoruz.
Sen öyle eşsiz bir güzelsin ki, Allah'a yemin ederim ki yüzünün güzelliğini düşününce, hayâl edince şu gönlüm beni bırakıp gidiyor.
(Mevlâna. Dîvân-ı Kebîr/ Seçmeler. Cild 1.S.19)
Sensiz yaşamak, benim için haramdır
Mevlâna (r.a) diyor ki;
Eğer Senden başkasını ümit edersem, ümitsizliğe düşeyim.
Eğer varlığım Senin için değilse, o varlık yıkılsın, harab olsun.
(Mevlâna. Dîvân-ı Kebîr/ Seçmeler. Cild 1.S.190)
Dost bizimle beraber olunca, her yer oturulacak, eğlenilecek yerdir. Kendinden habersiz, fakat dostun yerinden haberli olan kişi ne mutludur.
(Mevlâna. Dîvân-ı Kebîr/ Seçmeler. Cild 1.S.381)
Senin sevgin olmadan bir gül koklasam,
acımadan dikenmişim gibi hemen beni yak.
(Mevlâna. Dîvân-ı Kebîr/ Seçmeler. Cild 2.S.299)
Biz, Hakk'ın bize lutfettiği nûrla diriyiz.
O nûr bizi yaşatıyor.
(Mevlâna. Dîvân-ı Kebîr/ Seçmeler. Cild 2.S.346)
Dostun hayâli bizimle oldukça bütün ömrümüz seyirle,
seyranla geçer, mutlu bir hayat yaşarız.
Ey gönül; gönül nerede muradına ererse, sevdiğine kavuşursa, oradaki bir diken, binlerce hurmadan daha iyidir, daha hoştur.
(Mevlâna. Dîvân-ı Kebîr/ Seçmeler. Cild 4.S.13)
Allah'ım! Benim öyle bir canım var ki, bir an için olsun,
Senden ayrı düşmeye sabredemez.
(Mevlâna. Dîvân-ı Kebîr/ Seçmeler. Cild 1.S.446)
Seninle buluşmadıktan sonra,
ömrün sürüp gitmesinde ne kâr vardır?
Sana sığınmadıktan sonra,
kalkanın ne faydası vardır?
Sen benim rûhum olmadıkça,
ben ruhtan ne elde edebilirim?
Sen bana gönül gözü bağışlamadıkça,
ben bu baş gözünü ne yapayım?
Ey gönül;
Beşeriyet hâlinden, insanlıktan vazgeç de melek ol!
Melek huylu olmazsa insanın hayvandan ne farkı vardır!
(Mevlâna. Dîvân-ı Kebîr/ Seçmeler. Cild 1.S.280)
Ben yedi kat yerin dibine geçsem, sen yanımda bulununca göklerin üstündeymişim gibi yücelirim.
Fakat, sen yanımda olmayınca, yedi kat göğün üstünde bulunsam, orası benim için aşağıların aşağısıdır.
(Mevlâna. Dîvân-ı Kebîr/ Seçmeler. Cild 2.S.214)
Kalbimin meşgul olmasını istemedim
Vüheyb anlatıyor:
Abdullah İbni Ömer (r.a) bir devesini sattı.
Bazıları:"Deveyi satmasaydın, yanında tutsaydın iyi olmaz mıydı"? Dediler.
İbni Ömer:
"Evet, işimize yarıyordu. Fakat kalbimin bir köşesini de tutmuştu. Ben ise kalbimin herhangi bir şeyle meşgul olmasını istemedim" dedi.
(Sahabeden Günümüze Allah Dostları.Cild:2,S:418)
Hakk'ı kaybetmekten sakının
Abdülkadir Geylâni (r.a) diyor ki;
Hakk'ı kaybetmekten sakının!
O'nu kaybettiğiniz zaman,herşeyi kaybetmişinizdir.
(Abdülkadir Geylânî Külliyâtı. S:418)
Aşk, kalpte Allah'tan başka hiçbirşey bırakmaz,hepsini yakar.
İbrahim Hakkı (r.a) diyor ki;
Ey aziz!
Ehlullah demişlerdir ki,
Aşk, insanın kalbinde bir ateş olup,
kalpte Allah'tan başka hiçbirşey bırakmaz,hepsini yakar.
Ma'şukundan başka şey isteyen âşık, âşık sayılmaz.
Çünkü o nefs ve hevâya meyildir.
Zirâ, Allah aşkı bir ateştir.
Âşığın kalbinde masivá bırakmaz, hepsini yakar.
(İbrahim Hakkı Hz. Mârifetnâme)
Bir kalpte iki sevgi olmaz
Abdülkadir Geylânî hazretleri şöyle buyurmuştur:
Başkaları için duyduğun sevgiyi kalbinden çıkarıp attığın zaman Allah'ı bulursun.
(Abdülkadir Geylânî Külliyâtı. S:213)
Allah'ı seven başkasını sevemez.
Allah sevgisi, kalbindeki diyer sevgileri çıkartır.
(Abdülkadir Geylânî Külliyâtı. S:263)
Hem Allah'ı, hem insanları seven kalp olmaz.
İçinde hem dünyayı hem âhireti barındıran kalp olmaz.
(Abdülkadir Geylâni Külliyatı-S.266)
Dünyayı istiyorsan kalbinden âhireti çıkar.
Âhireti istiyorsan dünyayı çıkar.
Mevlâ'yı istiyorsan kalbinden hem dünyayı,
hem âhireti ve hem de Mevlâ dışındaki herşeyi çıkar.
Çünkü, kalbinde Allah'ın dışında birşey bulunduğu sürece Allah'ın sana yakınlığını göremezsin,
O'nunla aranda sıcaklık ve yakınlık gerçekleşmez.
(Abdülkadir Geylâni Külliyatı.S.157)
Allah'ın sevgisi ile başkasının sevgisi bir kalpte bir arada bulunmaz.
Allah c.c.
"Allah hiçkimsenin göğsünde iki kalp yaratmamıştır" buyuruyor.
Dünya ile âhiret bir arada bulunmaz.
Yaratan ile yaratılan bir arada bulunmaz.
Fâni şeyleri terk et ki yok olmayan Bir'i elde edesin.
Canını ve malını Allah yolunda ada ki Cenneti elde edesin.
Allah c.c.
"Allah Cennet karşılığı insanlardan canlarını ve mallarını satın almıştır" buyuruyor.
Sonra kalbinden Allah'ın dışındaki şeyleri at ki Allah'a yakınlığa erebilesin, dünyada ve âhirette O'nunla birlikte olabilesin.
Ey Allah'ı seven!
Kaderin seni nereye döndürürse oraya dön,
Allah'a yakınlık evi olan kalbini temizle.
Kalbinde Allah dışında ne varsa onları süpür ve kapısında tevhid, ihlas ve doğruluk kılıcıyla otur ve o kapıyı O'ndan başka kimseye açma. Kalbinin hiçbir köşesini Allah'tan başkasıyla meşgul etme.
(Abdülkadir Geylâni Külliyatı-S.117-118)
İki cihanı istemekten kurtulmuştur
İbrahim Hakkı (r.a) diyor ki;
Mevlâ'nın muhabbeti zevki ile meşgul olan,
iki cihanı istemekten kurtulmuştur.
(İbrahim Hakkı Hz. -Mârifetnâme)
Hakkın aşkından başka olan her zevk ve sefâ,
belâ ve cevr û cefâdır.
Gönül bahçesinde ma'rifet güllerini ve çiçeklerini koklayıp, vahdet bahçesini seyretmek ve aşk nağmelerini dinlemek herşeyden lezzetlidir.
(İbrahim Hakkı Hz. Mârifetnâme.S.559)
Abdülkadir Geylâni (r.a) diyor ki;
Allah sevgisi bir kulun kalbine yerleşince, O'na yakınlık duyar ve kendini O'ndan alıkoyan herşeyden kaçar.
(Abdülkadir Geylâni Külliyatı.S.39)
Abdülkadir Geylâni (r.a) diyor ki;
Nefsine gem vur.
Allah'tan râzı ol ve başkalarıyla ilişkini kes.
Allah'ı lâyıkıyla tanıyınca kadar buna devam et.
Çünkü Allah'ı tanıdığın vakit hiçbir şeye ihtiyacın kalmaz, kalbin O'na güvenir, sırrın durulur ve Rabbin seni bilir.
Neticede beden gözün dünyayı, kalp gözün âhireti,
sır gözün de Hakk'ın dışında herşeyi (mâsivâ) değersiz görmeye başlar.
Allah dışında hiçbir şeyi gözünde büyütmezsin.
İşte o zaman bütün yaratıklar nezdinde değerli olursun.
(Abdülkadir Geylâni Külliyatı.S.35)
Ebû Bekir (r.a);
Allahü Teâlâ ya olan hâlis sevginin zevkine varan,
dünyalıktan vazgeçer ve bütün insanlardan yüz çevirir. demiştir.
{İMAM GAZÂLİ-İHYÂU 'ULÛMİ'D-DÎN.CİLD.4.S.537}
Aşksız geçen ömrü hiç hesaba katma, yaşadım sanma!
Mevlâna (r.a) diyor ki;
Bir sînede kim nâr-ı muhabbet eseri yok,
Zulmette ol nûr-ı Hudâ'dan haberi yok.
(Mevlâna. Dîvân-ı Kebîr/ Seçmeler. Cild 1.S.197)
Kimin gönlünde bu aşktan eser yoksa,
o Allah'ın nazarında çer-çöptür, taştır, topraktır.
(Mevlâna. Dîvân-ı Kebîr/ Seçmeler. Cild 2.S.180)
Sevgilim!
Hangi gönülde senin sevgin gizli değilse, o gönül imansızdır, o gönül müslüman olmaz. Bir şehirde bir sultanın heybeti görülmüyorsa, orası yıkık bile olmasa sen orayı yıkılmış, virân olmuş say.
(Mevlâna. Dîvân-ı Kebîr/ Seçmeler. Cild 4.S.144)
Onun aşkından, ateşinden haberi olmayan mümin, aşk yoluna düşmüş, Hakk âşıklarının gözlerinde kafirdir.
(Mevlâna. Dîvân-ı Kebîr/ Seçmeler. Cild 1.S.259)
Aşksız geçen ömrü hiç hesaba katma, yaşadım sanma!
Aşk,âb-ı hayattır.Onu canla, gönülle kabul et!
(Mevlâna. Dîvân-ı Kebîr/ Seçmeler. Cild 2.S.89)
Bir kişi çok değerli eşsiz bir inci gibi olsa, aşktan haberi yoksa ondan uzaklaş. Çünkü dünyada insana aşktan başka ne akraba vardır, ne de baba.
(Mevlâna. Dîvân-ı Kebîr/ Seçmeler. Cild 1.S.197)
Ey âşık! Vakit geçirmeden âşıklar evine dön gel!
Çünkü,aşksız ömür geçirmek, ömrü hebâ etmek,boş yere harcamaktır.
(Mevlâna. Dîvân-ı Kebîr/ Seçmeler. Cild 1.S.134)
ŞİİRLER
Beyitler
Her kimde ışk var-ısa, ayruk nesne sığmaz anda,
Dost döşeğine geçemez, at u katır yahut deve.
Yûnus Emre
Yûnus Seni seveliden, beşâret oldu cânına,
Her dem yeni dirlikdedür, her giz ömrün eskitmeye.
Yûnus Emre
Allah Dostları / Muhabbetullah · Marifet Petekleri