Kâinâtın aşkı
Gökyüzünün aşkı
Mevlâna (r.a) diyor ki;
A gökyüzü, başımızın üstünde dönüp duruyorsun amma güneşin aşkıyle, Sen de benim hırkamı giyinmişsin,
sen de âşıksın benim gibi.
Vallahi âşıksın, hem de neden anladım, söyliyeyim:
İçin de terü-tâze, yemyeşil, apaydın, dışın da.
Deniz ıslatmamış seni, toprağa da boş vermişsin;
Ateşten de yanmıyorsun, yelden de eminsin.
A değirmen dolabı, dönüşün hangi su yüzünden?
Bir kerecik söyle bâri; ne de demirden yapılma bir dolapsın sen.
Bir dönüşte yeryüzünün kucağını irembağı'na çevirirsin; Gene bir dönersin, nice ağaçları köklerinden söker, atarsın.
Güneş bir mumdur, sense pervanesin sanki,
Pervane gibi bu çeşit bir mumun çevresinde dönüp dolaşırsın.
Hacar gibi sen de ehrama büründün, mavi bir örtü sarındın, Hacı gibi Kabe'yi tavaf edip duruyorsun.
Tanrı hac edilecek yere erişen amandadır dedi;
A Hak tanıyan gökyüzü, sen de eminsin âfetlerden.
Hepsi bahaneler; ne varsa aşktan ibaret;
Tanrı evidir aşk, sen de o evde konaklaşmışsın.
Bundan fazla söylemem, fakat andolsun Allah'a,
Şu gönülde, söylenecek ne ince sözler var,
yalnız söylemeye imkân yok.
(MEVLÂNÂ CELÂLEDDİN-DÎVÂN-I KEBîR II)
Dünyânın her cüzü, her şeyi âşıktır
Mevlâna (r.a) diyor ki;
Gökyüzü, emânet yükünü kabul etmedi!
Çünkü, âşıktı; hatâ etmekten korktu!
Aslında, dünyânın her cüzü, her şeyi âşıktır;
Her şeyin, her zerrenin, her atomun bile içine bir aşk ateşi düşmüştür!
Her şey, sevgili ile buluşmak için çırpınır durur;
her şey buluşma sarhoşudur!
Fakat onlar kendi sırlarını sana söylemezler.
Leylek, gök gibi yüksek bir köşkün üstüne yuva yapmış, leklek diye öterek;
‘Ey yardımı dilenen Allah; mülk Sen’indir, mülk Sen’indir!’ demek istiyor.
Herkes, her şey, Sen’i arıyor, Sen’in mahallende itikafa girmiş, Sen’in kereminin, lütfunun kâbesine yüzlerini dönmüşler, ibadet ediyorlar!
Bazen çeng gibi, kapının önünde Sana rükû etmekte,
Bazen ney gibi, Sen’in nefesinin ümidi ile kâmet getirmektedir!
(MEVLÂNÂ CELÂLEDDÎN-i RÛMÎ)
Gökyüzünde dolaşan ay
Gökyüzünde dolaşan ay,
Senin aşkının yüzünden bazen zayıflıyor, inceliyor,
Bazen de bedir haline geliyor, dolunay oluyor!
Böylece aşkın, aya bile yüzlerce dertler, hastalıklar vermektedir!
(MEVLÂNÂ CELÂLEDDÎN-i RÛMÎ)
Aşk ateşiyle yeşeren bağlar,bahçeler
Bağlar bahçeler su ile değil, aşk ateşiyle yeşermede, gelişmede.
(Mevlâna. Dîvân-ı Kebîr/ Seçmeler. Cild 1.S.403)
Allah Dostları / Muhabbetullah · Marifet Petekleri