Arama

Başlık ve içerikte ara

Dua

17 dk

Elmalılı Hamdi Yazır'ın Duası

İlâhî!

Hamdini sözüme sertac ettim,

zikrini kalbime mi'râc ettim,

kitabımı kendime minhac ettim.

Ben yoktum var ettin,

varlığından ha­berdar ettin,

aşkınla gönlümü bîkarar ettin.

İnayetine sığındım, kapına geldim.

Hidayetine sığındım lütfuna geldim.

Kulluk edemedim, affına geldim.

Şaşırtma beni, doğruyu söylet,

neş'eni duyur, hakikati öğret.

Sen duyurmazsan ben duyamam,

sen söyletmezsen ben söyleyemem,

sen sevdirmezsen ben sevemem.

Sevdir bize hep sevdiklerini.

Yerdir bize hep yerdiklerini.

Yar et bize erdirdiklerini.

Sevdir habibini, kâinata sevdirdin.

Sevdin de hıl'at-i risaleti giydirdin.

Makam-ı İbrahim'den Makam-ı Mahmud'a erdirdin',

server-i asfiya kıldın,

Hâtem-i enbiya kıldın.

Muhammed Mustafa kıldın.

Salât ü selâm, tahiyyât ü ikram, her türlü ihtiram ona,

onun âline, ahbabına, ailesine, ashabına ve etbaına

Ya Rab!

Yağmur Duaları

Ka'ab el - Ahbar'dan şöyle rivâyet edilmiştir:

Mûsâ (A.S.) zamanında büyük kuraklık ve kıtlık olmuş.

Mûsâ (A.S.) İsrâil Oğulları ile üç gün duâya çıktığı hâlde duâsı kabûl olmamıştı.

Allahu Teâlâ:
"İçinizde koğuculuk yapan kimse olduğu müddetçe Ben duânızı kabûl etmem." buyurdu.

Mûsâ (A.S.):

"O kimdir? Bize bildir de onu aramızdan çıkaralım" deyince,
Allahu Teâlâ:

"Yâ Mûsâ! Ben sizi koğuculuktan menederken,

Kendim mi koğucu olayım?" diye vahy eder.

Bunun üzerine Mûsâ (A.S.) da:

"Hepiniz koğuculuktan tevbe edin."buyurmuş ve hepsi tevbe ettikten sonra Allahu Teâlâ onlara rahmetini vermiştir.

{İMAM GAZALİ-İHYÂU 'ULÛMİ'D-DÎN.CİLD.1.S.887}

Tâbiînden olan Ebû Sıddık Nâci de şöyle anlatıyor:

"Süleyman (A.S) mâiyetiyle yağmur duâsına çıkmıştı.

Yolda sırt üstü yatan ve ayakları havada bir karınca gördü.

Karınca:
"Allah'ım! Ben de Senin yaratıklarından biriyim,

Senin rahmetine ve Senin bana vereceğin rızka muhtâcım, Sen bizi başkasının suçundan dolayı helâk etme." diye duâ ediyordu.

Bunu gören Süleyman (A.S.):
"Geri dönelim. Yağmur için gerekli duâ yapılmıştır." dedi."

{İMAM GAZÂLİ-İHYÂU 'ULÛMİ'D-DÎN.CİLD.1.S.888}

Mâlik bin Dinâr'a:

"Allah duâ et de bize rahmet versin" dediklerinde:

" Siz yağmurun geciktiğinden şikâyet ediyorsunuz.

Ben ise, bizim bu hâl ve hareketlerimize göre, üzerimize taş yağmasının gecikmiş olduğunu söylüyorum"dedi.

{İMAM GAZÂLİ-İHYÂU 'ULÛMİ'D-DÎN.CİLD.1.S.888}

Rivâyet olundu ki:

Bir gün İsâ (A.S) bir cemâat ile yağmur duâsı için sahaya çıktı, orada cemâate dönerek:

"Günâh işleyenler ve günâhkâr olanlar geri dönsün" buyurdu.

Günâhkâr oldukları için herkes geri döndü.

İçlerinde tek bir kişi kaldı.

İsâ (A.S.) ona dönerek:

"Sen hiç günâh işlemedin mi?"diye suâl etti.

Adamcağız:

"Vallahi bir defa namaz kılarken (parmağı ile işâret ederek) şu gözüm oradan geçen bir kadına ilişti,

namaza müteakip bu gözümü çıkardım.

Bundan başka günâh işlediğimi bilmiyorum."dedi.

Bunun üzerine İsâ (A.S.):

"O hâlde sen duâ et de ben âmin diyeyim"buyurdu.

O da böyle yaptı ve yağmur yağdı.

{İMAM GAZÂLİ-İHYÂU 'ULÛMİ'D-DÎN.CİLD.1.S.888-889}

Dualar niçin kabul olmuyor

İbrâhim b. Edhem'e:

-Allahü Teâlâ:

"Bana duâ edin, Ben size icâbet eder ve duâlarınızı kabûl ederim" buyurduğu hâlde, nasıl olur da bizim yaptığımız duâlar kabûl olmuyor"? diye sorarlar.

İbrâhim b. Edhem:

"Çünkü sizin kalpleriniz sekiz haslet üzerine ölmüştür,

onun için duâlarınız kabûl olmaz",

demiş ve bu sekiz hasleti şöyle anlatmıştır:

  • Allah'ı bildiniz,

fakat emirlerine itâat etmemekle hakkını yerine getirmediniz.

  • Kur'ânı okudunuz,

fakat mûcibiyle amel etmediniz.

  • Peygamberi sevdiğinizi iddia ettiniz,

fakat sünneti ile amel etmediniz.

  • Ölümden korktuğunuzu söylediniz,

fakat ölüm için hazırlanmadınız.

  • Allahü Teâlâ:

"Şeytan sizin için büyük bir düşmandır.

Onu düşman tanıyınız"(Fâtır.6) buyurdu,

siz ise dilinizle düşman tanıdığınız hâlde,

işinizle tamamen ona uydunuz ve isyân ettiniz.

  • Cehennemden korktuğunuzu iddia ettiğiniz hâlde,

bütün kuvvetinizle, işinizle kendinizi cehenneme attınız.

  • Cenneti sevdiğinizi iddia ettiğiniz hâlde,

cennet için hazırlanmadınız.

  • Sabahleyin kalkınca kendi kusurlarınızı arkaya attınız ve

başkalarının kusurlarıyla meşgul oldunuz.

Bu sûrette Rabb'inizi kızdırdınız, nasıl duânız kabûl olsun,dedi.

{İMAM GAZÂLİ-İHYÂU 'ULÛMİ'D-DÎN.CİLD.3.S.87-88}

İyileriniz duâ eder, duâları kabul olmaz

Ebû'd-Derdâ (R.A.) diyor:

"Ya iyiliği emreder, kötülükten nehyedersiniz,

veyâhud

Allahu Teâlâ size, büyüklerinize saygı göstermeyen ve küçüklerinize acımayan zâlim hükümdarları musallat eder.

İyileriniz duâ eder, duâları kabul olmaz,

yardım istersiniz, yardım olunmazsınız,

mağfiret dilersiniz, mağfiret olunmazsınız."

{İMAM GAZÂLİ-İHYÂU 'ULÛMİ'D-DÎN.CİLD.2.S.772}

Duaların kabul şartları

Önce Allah'a itaat edip, sonra O'ndan istekte bulunmak

Allah Teâlâ bazı kitaplarında şöyle buyurur:

"Ey ademoğlu!

Ben Allah'ım! Benden başka ilah yok!

Ben bir şeye 'ol'derim, o da oluverir.

Bana itaât et ki;

Ben de, sen bir şeye ol dediğinde o şeyi oluverir hâle getireyim."

(Abdülkadir Geylâni Külliyatı.S.607)

Duadan önce günahlar için istiğfar

İbn Kayyim'in (rh.a.), hocası Şeyhülislâm İbn Teymiyye'den aktarıyor:

"Bazen bir meseleyi bir türlü çözemiyorum.

Bin veya daha fazla Allah'a istiğfar ediyorum.

Sonunda Allah bana o bilginin kapısını açıyor.

Bazı zamanlarda boş alanlara giderek yanağımı toprağa sürüyor ve " Ey İbrahim'e öğreten! Bana da öğret." Diyorum.

(Ebû İshak el-Huveynî el-Eserî)('Gece yolcuları' kitabına yazdığı takdiminden)

Meleklerin mü'mine duâsı

Bütün melekler mü’minlere duâ ederler ve onlar için af dilerler. Bir mü’min, başka bir mü’min kardeşine gıyâbında duâ ettiğinde,

“Âmîn! Aynısı sana da olsun!” demekle vazîfeli melekler de vardır.

(Ibn-i Kesîr, c. 3, 236)

Dua etmeyi denediniz mi?

Deniz kenarına oturmuş, gözlerini de ilerdeki bir noktaya dikmişti. Belki de bir saattir öylece duruyordu.

Onun bu hali, alışveriş için balıkçı sandallarının kıyıya dönmesini bekleyen bir ihtiyarın dikkatini çekti.

Yaşlı adam, seke seke onun yanına gidip:

"Merhaba delikanlı"!. dedi.

"Bu gün deniz çok harika değil mi"?

Küçük çocuk, başını çevirmeden;

"Ama rüzgarlı", dedi.

"Topum denize düşünce sürükleyip götürdü".

Adam, çocuğun yanına oturup:

"Eğer biraz genç olsaydım, yüzüp onu alırdım"!. dedi.

"Ama şimdi adım bile atamıyorum".

Küçük çocuk, ona cevap vermedi. Ve kıyıdan uzaklaşan topunu daha iyi görebilmek için, hemen yanındaki tümseğe çıktı.

Yaşlı adam, sakin bir ses tonuyla:

"Ümidini hiçbir zaman kaybetme"!. dedi.

"Bence dua etsen çok iyi olur".

Çocuk, büyük bir sevinçle:

"Dua etsem topum geri gelir mi"? diye sordu.

"Denize düştüğü yeri bilir mi"?

"Allah isterse eğer, ona öğretir"!. dedi ihtiyar.

"Topun geri gelmese de, duaların sevabı sana yeter".

Küçük çocuk, yaşlı adamın sözlerini biraz düşündükten sonra, her okuduğunda dedesinden bahşiş kopardığı duaları ard arda sıraladı.Daha sonra da, topun dönmesi için Allah'tan yardım istedi.

Ama üzüntüsü azalmamıştı.

O topa bir sürü para harcamış, bayram parasını bile ona katmıştı. Şimdi artık tek şansı, bazen olduğu gibi,

rüzgarın âniden yön değiştirmesiydi.

Ama deniz çok büyüktü, topu ise küçücük.

Akşam üstü hava biraz daha sertleşti. Ve güneş batmak üzereyken sandallar döndü. Çocuk, eve gitmek istemiyordu. Bu yüzden de ihtiyarla birlikte oyalandı.

Yaşlı adam, hep aynı balıkçıdan alışveriş yapardı.

Sonunda onu bulup:

"Avınız inşallah iyi geçmiştir"!.dedi.

"Eğer varsa, birkaç kilo alabilirim".

Sandaldaki adam, bir kova içindeki balıkları gösterip:

"Zaten ancak o kadarcık tutmuştum", dedi.

"Denizde av diye bir şey kalmadı".

"Dua etmeyi denediniz mi"? diye atıldı çocuk.

"Ümidinizi sakın kaybetmeyin"!.

Balıkçı için her şey tesadüftü.

Bunun için de rasgele derlerdi.

Ama şimdi bir şey hatırlamıştı.

Yıllar yılı unuttuğu bir şeyi.

Çocuğun yanaklarını okşarken:

"Dua ha"!. diye mırıldandı. "O zaman tutabilir miyim"?

"Tutamasanız bile, duaların sevabı size yeter", dedi çocuk. "Bunu yeni öğrendim".

Balıkçı, böyle bir sözü ilk defa duyuyordu.

Başını ağır ağır sallayarak:

"Ben de yeni öğrendim"!. diye gülümsedi.

"Üstelik de küçük bir öğretmenden".

Çocuk, bu sözlerden çok hoşlanmıştı. Artık topun gitmesine üzülmüyordu. Yanındaki yaşlı adam ona bir göz kırparken, balıkçı tekrar sandala yöneldi ve ağların üzerindeki eski örtüyü açtı. Bir top vardı orada. Henüz ıslak olduğundan,

ışıl ışıl parıldayan bir futbol topu. Balıkçı, onu çocuğa uzatip:

"Öğretmenlerin hakkı hiç ödenmez"!. dedi.

"Bunu biraz önce denizde buldum"!.

Küçük çocuk, rüyada olmalıydı. Hiç beklenmedik şeylerin yaşandığı bir rüya. Aceleyle sağa sola bakındı.

Ama her şey gerçekti. Balıkçı da, sandal da, ihtiyar da.

Topu ise, işte ellerindeydi. Ona sıkıca sarilip:

"Bir daha benden izinsiz gezmek yok"!. dedi.

"Ya dua etmeseydim ne olurdun o zaman"?

...

Sizler de dua etmeyi denediniz mi sıkıntılı anlarınızda?

Belki dualarınız hemen gerçekleşmeyebilir ,

ama o duaların sevapları yeter sizlere.

Yeni öğrendim ben de, dua en kıymetli hazine bizim için.

Biter diye korkmayın. İstediğiniz kadar kullanın.

Öğle bir hazine ki, sınırsız ve karşılıksız verilmiş hem de.....

'Elhamdulillah'ın değeri

Allah'ın mümin kuluna karşı olan bağış ve fazilette o derece yüksektir ki, bu kul

"Elhamdulillah (Hamd Allah'a mahsustur)" dediğinde, ona bütün ölçülere baskın gelen ağırlıkta sevap yazar.

Nitekim Sünen-i ibn-i Mace'de, Abdullah bin Ömer'e dayanarak kaydedildiğine göre Peygamber efendimiz şöyle buyuruyor:

"Allah'ın kullarından biri

"Ya Rabbi, sana zatının ululuğuna, saltanatının yüceliğine yaraşır biçimde hamd ederim" dedi.

Bu sözün değerini ölçemeyen kulun amellerini yazmakla görevli melekler ne yazacaklarını bilemediler. Bunun üzerine Allah'in huzuruna çıkarak:

"Ya Rabbi! Senin kullarından biri öyle bir söz söyledi ki, onu nasıl değerlendirip yazacağımızı bilemiyoruz" dediler.

Yüce Allah, -kulunun ne dediğini daha iyi bildiği halde- meleklere:

"Kulum ne dedi?" diye sordu.

Melekler:

"Ya Rabbi! O, "Ey Rabbim! Sana zatının ululuğuna ve saltanatının yüceliğine yaraşır biçimde hamd ederim' dedi" diye cevap verdiler.

Bunun üzerine Allah o meleklere:

"Kulumun o sözünü ağzından çıktığı gibi yazın.

O sözün karşılığını,kulum kıyamet günü huzuruma geldiğinde bizzat ben kararlaştırıp veririm.." buyurdu..."

(Fizilalil Kur'an)

Kısmetinde yoksa ne sana nasib olur, ne sen bir çaba ile onu elde edebilirsin

Abdülkadir Geylâni (r.a) diyor ki;

Sen iste yahut isteme;

senin hakkında takdir edilen seni bulur.

Bu hususta O'na "şöyle olsun","böyle olsun" diye yol göstermeye de kalkma.

Bir şey kısmetinde yoksa ne sana nasib olur,

ne sen bir çaba ile onu elde edebilirsin.

O halde terbiyeni takın. Kadere rıza göster.

Emirlerine uymak ve nehiylerinden sakınmak sûretiyle Rabb'ine itaât et.

(Abdülkadir Geylâni Külliyatı.S.622)

Âsânı taşa vur

Elmalılı Hamdi Yazır diyor ki;

Hz. Musa, susuzluktan ve kuraklıktan yanıp kavrulan kavmi için Cenab-ı Hak'tan su diliyor, yağmur duasına çıkıyor. Cenab-ı Allah da bu duayı kabul ile istenilenden daha büyük harikulâde bir nimet ihsan ediyor.

Gelip geçici bir yağmur yerine, İsrailoğulları'nın on iki boyundan her birine mahsus ayrı ayrı on iki pınar fışkırtıyor ve bununla yüce varlığına ve ilahî inayetine açık bir belge bahşediyor.

Öylesine bahşediyor ki, duanın arkasından fiilî bir teşebbüsün lüzumunu emrediyor, "asân ile taşa vur!" diyor.

Demek ki, o sırada Hz. Musa, farzedelim bu ilahî emre derhal uymayıp da "asâyı taşa vurmanın suyla ne ilgisi var?" gibi aklî ve indî bir kıyas yapmaya ve kendi kendine fikir yürütmeye kalkışsaydı, bu nimet tecellî etmeyecekti, dualar ve yapılan araştırmalar belki de boşa çıkacaktı.

O halde harikanın en büyük sırrı, bu sebebin ilhamında ve bu büyük nimetin o sebebe bağlanmış olmasındadır:

Kuru taşları yarıp pınarlar fışkırtmaya kadir olan Allah Teâlâ, istenen suları doğrudan doğruya ihsan etmiyor da bir manevî sebeple bir maddî sebebe teşebbüs üzerine ihsan ediyor.

Esasen manevi sebep olan dua, maddî sebebin ilhamına da vesile oluyor. İlham olunan maddi sebebin teşebbüse dönüşmesi, yani asânın taşa vurulması ile de sular fışkırıyor.

Böylece hidayet bürhanı tamamiyle tecellî ediyor. Bunu da "yiyin, için, fesat çıkarmayın" irşad ve ikazı takip ediyor.

(Elmalılı Kur'an Tefsiri.Bakara Sûredi,60)

Duâ etmek, tevekkül ve tefviz sahibi olan âriflerin yolu değildir.

İbrahim Hakkı (r.a) diyor ki;

Duâ etmek, tevekkül ve tefviz sahibi olan âriflerin yolu değildir. Zira onlar, âlemde meydana gelen her şeyin,

hikmet ve faydadan uzak olmadığını anlamıştır.

Çok ârifleri, Allahü Teâlâ'nın zikri, O'ndan istemekten meşgul etmiştir. Çok kâmiller, Allahü Teâlâ'nın taksimine güvenerek, istemeyi terk etmeyi edeb bilmişlerdir.

Kazâ ve kader hükümlerinden onlara câri olan hâllere râzı olmuştur.Çünkü, kulunun neye muhtaç olduğunu Allahü Teâlâ bilir.

Ârif, Mevlâ'nın meşiyeti ile yetinmiştir.

İhtiyâcını O'na arz etmekten hayâ etmiştir.

Her şeyi her yönü ile kuşatan ilim, ancak Rabbü'l-âlemin Hazretlerine mahsus olunca, O'ndan başka tedbir ve ihtiyâr etmeye hiçkimse lâyık değildir.

Bütün işlerini Rabbü'l-âlemin Hazretleri'ne ısmarlamalısın. O'na güvenerek teslim ve rızâ semtine gitmelisin.

(İbrahim Hakkı Hz. Mârifetnâme.S.724-733)

Ben benim için iyi olanı ne bileyim.

Peygamberlerden (aleyhimüsselam) birine Cenâb-ı Hakk tarafından,

"iste, verilsin" hitâbı geldi.

O ise cevabında:

"Her yönden âlim, her yönden câhile, iste, verilsin der.

Ben benim için iyi olanı ne bileyim.

İstediğim, Senin benim için tedbir ve ihtiyâr etmendir.

Ancak onunla selâmet bulurum"demiştir.

(İbrahim Hakkı Hz. Mârifetnâme.S.730)

Dua ve Duada Allah'a yakınlık nedir?

Elmalılı Hamdi Yazır diyor ki;

Dua: Esasen davet gibi çağırmak mânâsına masdardır. Sonra küçükten büyüğe, aşağıdan yukarıya meydana gelen talep ve niyaz mânâsına âdet olmuş ve isim olarak da kullanılmıştır ki dua dinledim, dua okudum denir.

Duanın hakikati, kulun, şanı yüce olan Rabbinden mütevazi bir şekilde medet, ihtimam ve yardım dilemesidir.

Bütün olaylar sebeplere bağlı ise, dua da o sebeplerden biridir.

Duadan maksat bildirmek değil, kulluk göstermek;

tevazu ve alçak gönüllülük arz ederek müracaatta bulunmaktır.

Maksat bu olunca, kaza ve kaderine rıza ile beraber Allah'a dua etmek, insanlık hissesini tercih değil;

Allah'ın kudretine her şeyden fazla saygı duymaktır.

Bu da en büyük makamdır.

Cebrail'in ve Hz. İbrahim'in zikredilen sözleri de yerine göre duanın en beliğ olanıdır. İstenenin açıkça ifade edilmesi, duanın zaruretlerinden değildir. Zaman olur ki edep ve yerini bilen huzur ehli için hâl, sözden daha edepli olur.

"Ey Rabbim huzurundayım, hâlim sana malum." demek, söyleyenin makamına, kalbinin doğruluk ve ihlas derecesine göre, en belağatlı dualardan daha belağatlı olur. Daha doğrusu dua açık olduğu gibi kinaye ve ima ile de olur.

Bu bakımdandır ki ikram sahibi ve çok cömert olan Allah'a karşı hamd ve övgü arz etmek, duayı da içine alır.

Bu sebeple: "Duanın en üstünü, Allah'a hamd olsun, demektir." buyurulmuştur.

"Kullarım sana benden sordukları zaman..." âyetinde veya diye açıkça söylenmeyerek cevabında doğrudan doğruya "Ben yakınım." buyurulmuş, vasıta kaldırılmış, yakınlık da duaya icabetle açıklanmıştır ki bunda büyük bir incelik vardır.

Cenab-ı Allah, duada kulu ile kendisi arasına bir vasıtanın girmesini istemiyor ve sanki diyor ki:

"Kulum, vasıtaya dua vaktinden başkasında muhtac olabilirse de, dua vaktinde benimle onun arasında vasıta yoktur."

"Ben yakınım" buyurulup "kullarım bana yakındır" buyurulmaması da gayet anlamlıdır. Çünkü kul, varlığı mümkün olduğundan, kul olması yönüyle yokluğun merkezinde ve faniliğin en aşağı noktasındadır.

Bunun Hak Teâlâ'ya bizzat yaklaşması mümkün değildir. Bu bakımdan yakınlık kul tarafından değil,

Allah tarafındandır.

Şimdi bu iki nükte düşünülürse, şu gerçeğe erilir ki dua eden kimsenin gönlü, Allah'tan başkasıyla meşgul olduğu müddetçe gerçekten dua etmiş olmaz. Allah'tan başka şeylerin hepsinden uzak olduğu vakit de Hakk'ın birliğinin marifetine dalar.

Bu makamda kaldıkça kendi hakkını düşünme ve insanlık nasibini talepten kaçınır, bütün vasıtalar kaldırılır ve o zaman Allah'ın yakınlığı hasıl olur.

Çünkü kul, kendi arzusuna yönelik olduğu sürece Allah'a yaklaşamaz, o arzu engelleyici bir vasıta olur.

Bu, kaldırıldığı zaman ise:

"Ben işimi Allah'a bırakıyorum. Şüphesiz ki Allah kullarını görür." (Ğâfir, 40/44) âyetindeki havale, tam bir samimiyetle ortaya çıkmış bulunur.

Göz, Hakk'ın gözü olarak görür;

kulak, Hakk'ın kulağı olarak işitir;

kalb Hakk'ın aynası olarak bilir, duyar, ister.

O zaman milyonlarca sebeplerin, asırlarca zamanların yapamadığı şeyler, Allah'ın dilemesi hükmüyle, "ol" demekle oluverir.

İşte dua, böyle bir yakınlık vasıtasıdır ve dolayısıyla ibadetlerin en üstünüdür.

Nitekim Peygamber (s.a.v.) Efendimiz:

"Dua, ibadetin iliğidir." buyurmuştur.

Diğer bir hadis-i şerifte ise:

"Dua ibadetten ibarettir." diyerek:

"Bana dua ediniz ki, size icabet edeyim."

(Ğâfir, 40/60) âyetini okumuştur.

Dikkat edilirse görülür ki duayı önemsemeyenler, ibadeti önemsemeyenlerdir. Bunlar ise Allah'ın yakın olduğunu ve duaya cevap verdiğini bilmeyen ve hatta Allah'a ortak kabul edenlerdir. Bunlar, Hakk'a yalvarmaktan kaçınırlar da yaratıkların takdirine kavuşmayı cana minnet bilirler.

(Elmalılı Tefsiri.Bakara,186)

Duaya icâbet

Bunlar dünyada yerine gelmesi mukadder olmayan isteklerinin bedelidir

Abdülkadir Geylâni (r.a) diyor ki;

Sen duâ edersin, O da zamanı geldiğinde sana cevap verir. Onun vakti O'nun dilediği vakittir. Bu konuda dünya ve âhirette senin için bir maslahat varsa; o şeyin tahakkuk etmesi ve vaktinin dolması uygun düşer.

Eğer icâbette bir gecikme olursa, O'nu suçlama!

Duâ etmekten usanma! Çünkü ahmak olmazsan hüsrâna kapılmazsın. Şayet duân hemen kabul edilmemişse, onun karşılığı âhirettedir.

Nebî (a.s.) den gelen sahih bir hadiste buyrulduğu gibi:

"Kul kıyâmet günü sahifelerinde hatırlamadığı iyilikler görür. Ona şöyle söylenir: Bunlar dünyada yerine gelmesi mukadder olmayan isteklerinin bedelidir."

(Abdülkadir Geylâni Külliyatı.S.645)

Süfyân bin Uyeyne:

"Kimsenin kusurları onu duâ etmekten alıkoymasın.

Çünkü Allahu Teâlâ en kötü mahluk olan şeytanın bile duâsını kabul etmiştir."Rahmet kapısından koğulduğu vakit.

{İMAM GAZÂLİ-İHYÂU 'ULÛMİ'D-DÎN.CİLD.1.S.884-885}

Abdülkadir Geylâni (r.a) diyor ki;

Duan kabul edildiği zaman sükûnete eriyor ve bırakıyorsun. Kabul edilmeyecek olursa itiraz ediyorsun. Sıddıkların alâmetlerinden biri de herşeyde Allah'a yönelmeleridir.

(Abdülkadir Geylâni Külliyatı.S.357)

Kendisinden duâ isteyene ne diyor?

Ebu Galâ'dan naklediliyor:

Bir adam Âmir b. Kays'a;

"Benim için Allah'tan bağışlanma dile" dedi.

Âmir de;

"Sen, kendi nefsi için bunu yerine getirmekten âciz olan birinden mi bunu istiyorsun?

Allah'a itaat et, O'na duâ et, duânı kabul edecektir" dedi.

(Sahabeden Günümüze Allah Dostları.Cild:5,S:28)

Vermediğime verdiğimden daha çok sevinenlerdir

Abdussamed b. Na'kal, Vehb b. Münebbih'den rivayet ediyor:

Zebur'da şöyle yazılı olduğunu gördüm:

"Ey Dâvud! İnsanların hangisinin sırat köprüsünden daha hızlı geçeceğini biliyor musun?

  • Hükmüme razı olanlar ve
  • zikrinden dilleri ıslak olanlar sıratı en hızlı geçeceklerdir.

Hangi fakirlerin daha üstün olduğunu biliyor musun?

  • Verdiğim nimetlere şükreden,
  • hükmüme ve taksimime razı olanlar en üstün olanlardır.

Ey Dâvud!

Hangi müminlerin makam bakımından daha üstün olduğunu biliyor musun?

  • Vermediğime verdiğimden daha çok sevinenlerdir".

(Sahabeden Günümüze Allah Dostları.Cild:3,S:130)

Herşeyi Allah'tan isteyin

Abdülkadir Geylâni (r.a) diyor ki;

Her şeyi O'ndan iste, başkasından değil.

Senin durumunda olan yaratılmış kimselere ezilip büzülme. Sadece O'na karşı alçal ve her türlü muamelen O'nunla olsun.

(Abdülkadir Geylâni Külliyatı.S.48)

Abdülkadir Geylâni (r.a) diyor ki;

Her şeyi Yaratandan isteyin. O'na ulaşmak için varınızı yoğunuzu harcayın. Allah dostları Rabb'lerine yakın olmak için ruhlarını harcadılar. İstedikleri şeyin değerini bildikleri için ruhlarını harcamak onlara çok kolay geldi.

(Abdülkadir Geylâni Külliyatı.S.305)

Abdülkadir Geylâni (r.a) diyor ki;

Ey Allah'ın kulları! Akıllı olun.

Ölmeden önce mâbudunuzu tanımaya çalışın.

Gece ve gündüz bütün ihtiyaçlarınızda O'nu kendinize vesile edinin.

Verse de vermese de O'ndan istemek bir ibâdettir.

O'nu itham etmeyin. İsteklerinizde aceleci olmayın.

O'ndan istemekten usanmayın.

O'ndan tevâzu ile isteyin.

İsteğinize cevap gecikirse O'na itiraz etmeyin.

O, neyin hayrınıza olduğunu sizden daha iyi bilir.

(Abdülkadir Geylâni Külliyatı.S.448)

Abdülkadir Geylâni (r.a) diyor ki;

İnanan kimse Allah'tan başka kimseden korkmaz ve başkasından hiçbir şey beklemez. Onun kalbine ve sırrına güç verilmiştir.

(Abdülkadir Geylâni Külliyatı.S.68)

Abdülkadir Geylâni (r.a) diyor ki;

İhtiyaçlarınızı insanlardan değil, Allah'tan isteyin.

İlla ki insanlardan isteyeceksiniz, o zaman kalplerinizle Allah'ın huzuruna giriniz.

Çünkü O, size hangi taraftan aramanız gerektiğini ilham eder. İstediğiniz size verilse de, verilmese de, bu onlardan değil, O'ndandır.

(Abdülkadir Geylâni Külliyatı.S.76)

Abdülkadir Geylâni (r.a) diyor ki;

İnsanlardan bir şey isteyenler; Allah Azze ve Celle'yi tanımayan, yakìni, mârifeti ve îmânı zayıf, sabrı az olan kimselerdir.

İffetinden dolayı istemekten kaçınan ise;

Allah Azze ve Celle'ye dâir ilmi çok, yakîni ve îmânı kuvvetli, Rabbi Azze ve Celle'yi tanıması ve O'ndan hayâ etmesi hergün ve her an arttırılan kimsedir.

(Abdülkadir Geylâni Külliyatı.S.663)

Mevlâna (r.a) diyor ki;

Dilenciden birşey dilenmek akıl kârı değildir.

Dünya bir dilencidir. Sen de asıl pâdişahı unutuyor, dünyadan birşeyler istiyorsun.

Zavallı dünya! O da tesiri yüksek bir şarap işmiş de mest olmuş, bir yerde duramıyor, dönüp duruyor.

(Mevlâna. Dîvân-ı Kebîr/ Seçmeler. Cild 1.S.147)

Mevlâna (r.a) diyor ki;

Kendinize gelin; Hak’tan isteyin, başkasından değil.

Suyu denizde arayın, kuru derede değil!

(MEVLÂNÂ CELÂLEDDÎN-i RÛMÎ)

Ehlûllah demişlerdir ki:

"Dünyayı anlayan ondan uzak durur.

İnsanları anlayan onlara karışmaz.

İhtiyaç kıblesi Hazret-i Hakk'tır.

Halktan isteyen mahrûm kalmaya müstehaktır.

Dünyayı terk edene sıkıntıları kolay gelir.

Allah için bir şeyi terk edene, Allahü Teâlâ ondan hayırlısını karşılık verir".

(İbrahim Hakkı Hz. Mârifetnâme.S.526)

Emevi'lerden biri Ebû Hâzim'e yazdığı mektupta:

"İhtiyacını bildir, gönderelim",dedi.

Hâzım da:

"Ben ihtiyacımı Mevlâ'ma yazdım; gönderdiğini kabul eder, göndermediğine kanaat ederim", diye cevab verdi.

{İMAM GAZÂLİ-İHYÂU 'ULÛMİ'D-DÎN.CİLD.3.S.531}

Duanın en üstünü, Allah'a hamd olsun, demektir

İkram sahibi ve çok cömert olan Allah'a karşı hamd ve övgü arz etmek, duayı da içine alır.

Bu sebeple:

"Duanın en üstünü, Allah'a hamd olsun, demektir." buyurulmuştur.

(Elmalılı Tefsiri.Bakara,186)

Dua yerine geçer

Allahü Teâlâ Yakub Aleyhisselam'a:

"Oğlunu senden niçin ayırdığımızı biliyor musun"? diye sordu.

Yakub alayhisselam:

"Bilmiyorum" Deyince.

Allahü teâla:

Sen oğullarina:

"Korkarım siz başka bir şeyle meşgul iken kurt onu yer" dedin de Beni unuttun.

Onların gafletlerini düşündün de, Benim onu koruyacağımı hatırlamadın.

İşte bunun için oğlun Yusuf Aleyhisselam'ı senden ayırdım".

Yine Allahü teâlâ:

"Niçin idde ettiğimi biliyor musun"? Diye sordu.

Yakub Aleyhisselam:

"Bilmiyorum". Deyince

Allahü Teâlâ:

"Çünkü bu defa ümidini Bana bağladın ve:

"Allah'ın onların hepsini birden bana getirmesi yakın bir ümiddir.

(Yusuf.83)

ve

"Oğlullarım, gidin, Yusufla kardeşinden bir haber arayın. Allah'ın rahmetinden ümidinizi kesmeyin.(Yusuf.87) dediğin için iade ettim".

(IMAM GAZALİ-İHYAU 'ULÛMİ'D-DİN.CİLD.4.5.98)

Konuşmalara dikkat!

Dua yerine geçebilir.

"Her şeye razıyım" dersen!

Ebu Bekir b. Vâsıtî anlatıyor:

Semnûn b. Hamza (r.a) bir gün,

"Ya Rab! Bana takdir ettiğin her şeye razıyım" dedi.

Bunun üzerine hasta oldu. Ondört gün küçük abdestini yapamadı. Acısından kumda çırpınan yılan gibi çırpınıyor, kıvranıyordu.

Nihayet hastalığı geçti.

Rahatlayan Semnûn "Ey Rab! Sana tevbe ediyorum" dedi.

(Sahabeden Günümüze Allah Dostları.Cild:3,S:281)

Beyitler

Güçtür kat'i Hakk'ın yolu dergâhı hem gâyet ulu,

Sıdk ile olmazsan kulu etmez yolu âsan sana.

Yûnus Emre

Allah Dostları / Zikir ve Duâ · Marifet Petekleri

İlgili yazılar