Arama

Başlık ve içerikte ara

Peygamberlerin ve meleklerin duaları

10 dk

Hz.Muhammed'in duası

Rabbim! Bağışla! Merhamet eyle!

وَقُلْ رَبِّ اغْفِرْ وَارْحَمْ

(Habîbim, yâ Muhammed!) De ki:

“Rabbim! Bağışla! Merhamet eyle!

وَاَنْتَ خَيْرُ الرَّاحِم۪ينَ

Sen, merhamet edenlerin en hayırlısısın!”

Mü'minûn Sûresi, 118.Âyet

Ve “Rabbim! İlmimi artır!” de!

فَتَعَالَى اللّٰهُ الْمَلِكُ الْحَقُّۚ

İşte gerçek hükümdâr olan Allah, çok yücedir.

وَلَا تَعْجَلْ بِالْقُرْاٰنِ مِنْ قَبْلِ

اَنْ يُقْضٰٓى اِلَيْكَ وَحْيُهُۘ

(Ey Habîbim!)

Sana vahyedilmesi tamamlanmadan önce

Kur’ân’(ı okuma)da acele etme!

وَقُلْ رَبِّ زِدْن۪ي عِلْمًا

Ve “Rabbim! İlmimi artır!” de!

Tâhâ Sûresi,114.Âyet

Hz.Âdem ve Havvâ'nın duaları

Kusursuz bir çocuk ve şükür

هُوَ الَّذ۪ي خَلَقَكُمْ مِنْ نَفْسٍ وَاحِدَةٍ

Sizi tek bir nefisten (Âdem’den) yaratan

وَجَعَلَ مِنْهَا زَوْجَهَا لِيَسْكُنَ اِلَيْهَاۚ

ve ondan da gönlü ona ısınsın diye

eşini (Havvâ’yı) yaratan O’dur.

فَلَمَّا تَغَشّٰيهَا حَمَلَتْ حَمْلًا خَف۪يفًا فَمَرَّتْ بِه۪ۚ

İşte ne zaman ki (o) onu örtüp bürüdü,

(eşi) hafif bir yük yüklendi de onu (bir müddet) gezdirdi.

فَلَمَّٓا اَثْقَلَتْ دَعَوَا اللّٰهَ رَبَّهُمَا

Nihâyet (yükü) ağırlaşınca

Rableri olan Allah’a şöyle duâ ettiler:

لَئِنْ اٰتَيْتَنَا صَالِحًا لَنَكُونَنَّ مِنَ الشَّاكِر۪ينَ

“Yemîn olsun ki, eğer bize kusursuz bir çocuk verirsen,

elbette (bu ni‘metine de) şükredenlerden oluruz!”

A'râf Sûresi,189.Âyet

Hz.Süleyman'ın duaları

حَتّٰٓى اِذَٓا اَتَوْا عَلٰى وَادِ النَّمْلِۙ قَالَتْ نَمْلَةٌ

Nihâyet neml (karınca) vâdisine geldiklerinde,

(içlerinde reis olan) bir karınca:

يَٓا اَيُّهَا النَّمْلُ ادْخُلُوا مَسَاكِنَكُمْۚ

“Ey karıncalar!

Yuvalarınıza girin!

لَا يَحْطِمَنَّكُمْ سُلَيْمٰنُ وَجُنُودُهُۙ وَهُمْ لَا يَشْعُرُونَ

Süleymân ve orduları farkında olmayarak sizi ezmesin!” dedi.

فَتَبَسَّمَ ضَاحِكًا مِنْ قَوْلِهَا

Bunun üzerine (Süleymân) onun sözünden dolayı

gülercesine tebessüm etti ve dedi ki:

وَقَالَ رَبِّ اَوْزِعْنٖٓى اَنْ اَشْكُرَ نِعْمَتَكَ الَّتٖٓى اَنْعَمْتَ عَلَىَّ

وَ عَلٰى وَالِدَىَّ وَاَنْ اَعْمَلَ صَالِحًا تَرْضٰيهُ

وَاَدْخِلْنٖى بِرَحْمَتِكَ فٖى عِبَادِكَ الصَّالِحٖينَ

“Rabbim!

Beni ve ana-babamı ni‘metlendirdiğin ni‘metine şükretmemi ve râzı olacağın sâlih ameller işlememi bana ilhâm eyle ve rahmetinle beni sâlih kullarının arasına kat!”

Neml Sûresi 18. 19. Âyet

Hz.Mûsâ'nın duaları

Rabbim, beni yolun doğrusuna ulaştırır

وَلَمَّا تَوَجَّهَ تِلْقَٓاءَ مَدْيَنَ

Nihâyet Medyen’e doğru yönelince:

قَالَ عَسٰى رَبّٖٓى اَنْ يَهْدِيَنٖى سَوَٓاءَ السَّبٖيلِ

“Olur ki Rabbim, beni yolun doğrusuna ulaştırır” dedi.

Kasas Sûresi, 22. Âyet

Önce muhtaç olana iyilik et,

sonra Rabinden sadece hayır iste.

فَسَقٰى لَهُمَا ثُمَّ تَوَلّٰٓى اِلَى الظِّلِّ

Bunun üzerine (Mûsâ) o ikisinin yerine (hayvanlarını) sulayıverdi; sonra gölgeye çekildi de:

فَقَالَ رَبِّ اِنّ۪ي لِمَٓا اَنْزَلْتَ اِلَيَّ مِنْ خَيْرٍ فَق۪يرٌ

“Rabbim! Gerçekten ben, bana indireceğin her hayra muhtâcım!” dedi.

Kasas Sûresi, 24.Âyet

[ Kasas, 24.Âyet lerin AÇIKLAMASI:

Hz. Mûsâ (as) Mısır'dan yola çıkıp, Medyen şehrine kadar çöllerde haftalarca aç ve susuz yolculuk yapmış, çaresiz ve bî'tâb düşmüştür.Yolda rastladığı çoban kızların hayvanlarını sulamış ve karşılığında onlardan bir ücret beklememiştir. İyilik yapmıştır.

Karşılıksız yaptığı bu iyilikten sonra Allah'a dua etmiştir.Karşılıksız bir iyilik yaptıktan sonra içinde bulunduğu durumdan kendisini kurtarması için Allah'a yalvarmıştır.

Allah c.c. O'nun bu duasını kabul etmiştir. Hayvanlarını suladığı kızlar aslında Medyen'de Peygamber olan Hz. Şuayp (as)ın kızlardır. Kızlar O'nu babaları ile tanıştırmış ve Hz Şuayp (as) de Hz. Mûsâ (as) ı kızlarından biriyle evlendirmiş, ona on sene ev ve iş vermiştir.

Yâni; zor durumda kalıp, ihtiyaç sahiplerine karşılıksız iyilik yapıp, sonra kenara çekilip Allah'a dua edip, ihtiyaçlarını O'ndan istemek "Şübhe yok ki Allah’ın rahmeti, iyilik edenlere (pek) yakındır." a nâil olmuştur. Zor durumda olanlar, zor durumda olan birine yardım ederse (örneğin sadaka vererek), kendine de Allah c.c. yardım eder.Tarihde bunun örnekleri çoktur.]

Hz. Músâ')As(ın Duası

قَالَ رَبِّ اغْفِرْ ل۪ي وَلِاَخ۪ي وَاَدْخِلْنَا ف۪ي رَحْمَتِكَۘ

(Mûsâ:) “Rabbim! Bana ve kardeşime mağfiret eyle

ve bizi rahmetine koy!

وَاَنْتَ اَرْحَمُ الرَّاحِم۪ينَ۟

Çünki sen, merhametlilerin en merhametlisisin!” dedi.

A'râf Sûresi ,151.Âyet

Bize bu dünyada da, âhirette de iyilik yaz

وَاكْتُبْ لَنَا ف۪ي هٰذِهِ الدُّنْيَا حَسَنَةً

وَفِي الْاٰخِرَةِ اِنَّا هُدْنَٓا اِلَيْكَۜ

Ve (Mûsâ:)

“Bize bu dünyada da, âhirette de iyilik yaz;

şübhesiz ki biz sana yöneldik.” (dedi).

قَالَ عَذَاب۪ٓي اُص۪يبُ بِه۪ مَنْ اَشَٓاءُۚ

(Allah ise) buyurdu ki:

“Azâbımı, (kötülük yapanlardan)

dilediğime isâbet ettiririm.

وَرَحْمَت۪ي وَسِعَتْ كُلَّ شَيْءٍۜ

Rahmetim ise herşeyi kaplamıştır.

فَسَاَكْتُبُهَا لِلَّذ۪ينَ يَتَّقُونَ وَيُؤْتُونَ الزَّكٰوةَ

وَالَّذ۪ينَ هُمْ بِاٰيَاتِنَا يُؤْمِنُونَۚ

Fakat (âhirette) onu (günahlardan) sakınanlara,

zekâtı verenlere ve âyetlerimize îmân edenlere yazacağım!”

A'râf Sûresi,156.Âyet

Hz. Nûh (a.s)ın Duası

رَبِّ اغْفِرْ ل۪ي وَلِوَالِدَيَّ وَلِمَنْ دَخَلَ بَيْتِيَ

مُؤْمِنًا وَلِلْمُؤْمِن۪ينَ وَالْمُؤْمِنَاتِۜ

“Rabbim!

Bana, ana-babama, evime mü’min olarak girene,

(bütün) mü’min erkeklere ve mü’min kadınlara mağfiret eyle!

وَلَا تَزِدِ الظَّالِم۪ينَ اِلَّا تَبَارًا

Zâlimlere de helâktan başka bir şey artırma!”

Nûh Sûresi,28.Âyet

Yûnus asm'ın Duası

Yûnus asm, Allah'tan izinsiz görevini terk etti, kendini balığın karnında buldu.Hatasını anlayıp pişman oldu. Bu hatasını kendi adına "zalimlik" olarak değerlendirdi

Allah'a dua ile yalvardı ve kurtluş istedi

Allah da duasını kabul edip o'nu kurtardı.

Kurtuluş isteyen mü'minler de aynı yolu izlerse

Allah da onları böyle kurtarır

وَذَا النُّونِ

Zünnûn’u da (balık sâhibi Yûnus’u da an)!

اِذْ ذَهَبَ مُغَاضِبًا فَظَنَّ اَنْ لَنْ نَقْدِرَ عَلَيْهِ

فَنَادٰى فِي الظُّلُمَاتِ

Hani (kavmine) kızan biri olarak, (bizden izinsiz) gitmişti de kendisini (bu yüzden) aslâ sıkıştırmayacağımızı sanmıştı; derken (balığın karnında) karanlıklar içinde (kalıp):

اَنْ لَٓا اِلٰهَ اِلَّٓا اَنْتَ سُبْحَانَكَۗ

اِنّ۪ي كُنْتُ مِنَ الظَّالِم۪ينَۚ

“Senden başka ilâh yoktur; seni tenzîh ederim!

Gerçekten ben (nefsine) zulmedenlerden oldum!”

diye nidâ etmişti.

فَاسْتَجَبْنَا لَهُۙ وَنَجَّيْنَاهُ مِنَ الْغَمِّۜ

Nihâyet (biz de) onun duâsını kabûl ettik

ve onu kederden kurtardık.

وَكَذٰلِكَ نُنْجِي الْمُؤْمِن۪ينَ

İşte, mü’minleri böyle kurtarırız.

Enbiyâ Sûresi,87-88.Âyet

O, tesbîh edenlerden olmasaydı

فَلَوْلَٓا اَنَّهُ كَانَ مِنَ الْمُسَبِّح۪ينَۙ

لَلَبِثَ ف۪ي بَطْنِه۪ٓ اِلٰى يَوْمِ يُبْعَثُونَ

Fakat gerçekten o, tesbîh edenlerden olmasaydı,

mutlakā (insanların) diriltilecekleri güne kadar

onun karnında kalırdı.

Sâffât Sûresi, 143-144.Âyet

Hz. İbrahim'in duası

(Habîbim, yâ Muhammed!)

Onlara İbrâhîm’in haberini de oku!

Hani, babasına ve kavmine:

“(Siz) nelere tapıyorsunuz?” demişti.

(Onlar:)

“Birtakım putlara tapıyoruz, öyle ki (biz) onlara tapmakta devam eden kimseleriz” dediler.

(İbrâhîm:)

“Peki duâ ettiğiniz zaman (onlar) sizi işitiyorlar mı? Yâhut size fayda sağlıyor veya zarar verebiliyorlar mı?” dedi.

(Onlar:)

“Hayır! (Biz) atalarımızı böyle yapar bulduk” dediler.

(İbrâhîm) dedi ki:

“Siz ve önceki atalarınız, artık nelere tapmakta olduğunuzu gördünüz mü?”

“İşte şübhesiz ki onlar (ilâh edindiğiniz şeyler),

benim düşmanımdır; ancak âlemlerin Rabbi müstesnâ! (O,) beni yaratandır; bana doğru yolu gösteren de O’dur!”

“Beni yediren de, beni içiren de ancak O’dur!”

“Hem hastalandığım zaman da bana ancak

O şifâ verir!”

“O ki, beni vefât ettirecek; sonra beni diriltecek.”

“Dîn (hesab) günü hatâlarımı benim için bağışlayacağını umduğum O’dur!”

)Allah'ın hakkını verdikten sonra duaya başlıyor(.

“Rabbim! Bana hikmet ihsan buyur

ve beni sâlih kimseler arasına kat!”

“Sonraki (ümmet)ler içinde benim için bir lisân-ı sıdk (güzel bir medihle anılmayı) nasîb eyle!”

“Ve beni Naîm Cennetinin vârislerinden kıl!”

“Babama da mağfiret eyle; çünki o dalâlete düşenlerdendir.”

“Ve (insanların) diriltilecekleri gün, beni utandırma!”

O gün ki, (onda) ne mal fayda verir, ne de evlâd!

Ancak Allah’a selîm (sağlam) bir kalble gelen müstesnâ.

(O gün) Cennet takvâ sâhiblerine yaklaştırılır!

Şuarâ Sûresi,69-90.Âyet

Rabbimiz!

وَاِذْ يَرْفَعُ اِبْرٰهٖيمُ الْقَوَاعِدَ مِنَ الْبَيْتِ وَاِسْمٰعٖيلُۜ

رَبَّنَا تَقَبَّلْ مِنَّاۜ اِنَّكَ اَنْتَ السَّمٖيعُ الْعَلٖيمُ

Ve bir zaman İbrâhîm, İsmâîl ile berâber Beyt’in (Kâ‘be’nin) temellerini yükseltiyordu.

(Ve şöyle duâ ediyorlardı:)

“Rabbimiz! (Yaptığımızı) bizden kabûl buyur!

Şübhe yok ki Semî‘ (her duâyı işiten),

Alîm (her şeyi bilen) ancak sensin!”

رَبَّنَا وَاجْعَلْنَا مُسْلِمَيْنِ لَكَ وَمِنْ ذُرِّيَّتِنَٓا اُمَّةً مُسْلِمَةً لَكَۖ

وَاَرِنَا مَنَاسِكَنَا وَتُبْ عَلَيْنَاۚ اِنَّكَ اَنْتَ التَّوَّابُ الرَّحٖيمُ

“Rabbimiz! Bizi, sana teslîm olan kimseler eyle ve neslimizden sana teslîm olan bir ümmet (çıkar)!

Bize, (râzı olacağın hac, kurban gibi) kulluk usûllerimizi göster ve tevbelerimizi kabûl buyur!

Şübhesiz ki Tevvâb (tevbeleri çok kabûl eden),

Rahîm (merhameti bol olan) ancak sensin!”

رَبَّنَا وَابْعَثْ فٖيهِمْ رَسُولًا مِنْهُمْ يَتْلُوا عَلَيْهِمْ اٰيَاتِكَ

وَيُعَلِّمُهُمُ الْكِتَابَ وَالْحِكْمَةَ وَيُزَكّٖيهِمْۜ

اِنَّكَ اَنْتَ الْعَزٖيزُ الْحَكٖيمُ۟

“Rabbimiz!

Onlara (neslimize) de içlerinden bir peygamber gönder ki, kendilerine senin âyetlerini okusun ve kendilerine Kitâb’ı ve hikmeti (Kitabdaki hükümleri) öğretsin ve onları (günahlardan) temizlesin!

Muhakkak ki Azîz (kudreti dâimâ üstün gelen),

Hakîm (her işi hikmetli olan) ancak sensin!”

Bakara Sûresi 127.128.. ..129Âyet

Yûsuf (a.s.)'ın Duası

Günah işlemekten Allah'a sığındı

قَالَتْ فَذٰلِكُنَّ الَّذ۪ي لُمْتُنَّن۪ي ف۪يهِۜ

(O kadın) dedi ki:

“İşte, hakkında beni kınadığınız kimse budur!

وَلَقَدْ رَاوَدْتُهُ عَنْ نَفْسِه۪ فَاسْتَعْصَمَۜ

Yemîn olsun ki (ben) onun nefsinden murâd almak istedim de o, iffetini muhâfaza etti (ve beni reddetti).

وَلَئِنْ لَمْ يَفْعَلْ مَٓا اٰمُرُهُ لَيُسْجَنَنَّ وَلَيَكُونًا مِنَ الصَّاغِر۪ينَ

Yine yemîn olsun ki, eğer ona emrettiğimi yapmazsa, mutlakā zindana atılacak ve mutlakā küçük düşenlerden olacaktır.”

قَالَ رَبِّ السِّجْنُ اَحَبُّ اِلَيَّ مِمَّا يَدْعُونَن۪ٓي اِلَيْهِۚ

(Yûsuf) dedi ki:

“Rabbim!

Zindan bana, bunların beni kendisin

e da‘vet ettikleri şeyden daha sevimlidir.

وَاِلَّا تَصْرِفْ عَنّ۪ي كَيْدَهُنَّ اَصْبُ اِلَيْهِنَّ

وَاَكُنْ مِنَ الْجَاهِل۪ينَ

Eğer onların tuzaklarını benden def‘ etmezsen,

onlara meyleder ve câhillerden olurum.”

فَاسْتَجَابَ لَهُ رَبُّهُ فَصَرَفَ عَنْهُ كَيْدَهُنَّۜ

Bunun üzerine Rabbi onu(n duâsını) kabûl etti de

(o kadınların) tuzaklarını ondan def‘ etti.

اِنَّهُ هُوَ السَّم۪يعُ الْعَل۪يمُ

Şübhesiz ki Semî‘ (hakkıyla işiten),

Alîm (herşeyi bilen) ancak O’dur.

Yûsuf )As(Sûresi,32-34-.Âyet

Canımı Müslüman olarak al

ve beni sâlih kimseler arasına kat!

رَبِّ قَدْ اٰتَيْتَن۪ي مِنَ الْمُلْكِ وَعَلَّمْتَن۪ي مِنْ تَأْو۪يلِ الْاَحَاد۪يثِۚ

“Rabbim!

Bana mülkden (bir nasib) verdin

ve bana rüyâların ta‘bîrinden (bir ilim) öğrettin.

فَاطِرَ السَّمٰوَاتِ وَالْاَرْضِ

Ey gökleri ve yeri hakkıyla yaratan!

فِي الدُّنْيَا وَالْاٰخِرَةِۚ اَنْتَ وَلِيّ۪

Sen, dünyada da âhirette de benim velîmsin

(gerçek dostumsun).

تَوَفَّن۪ي مُسْلِماً وَاَلْحِقْن۪ي بِالصَّالِح۪ينَ

Canımı Müslüman olarak al

ve beni sâlih kimseler arasına kat!”

Yûsuf (As) Sûresi, 101.Âyet

Hz. Eyyûb'ün duası

وَاَيُّوبَ اِذْ نَادٰى رَبَّهُٓ اَنّٖى مَسَّنِىَ الضُّرُّ

(Ey Habîbim!) Eyyûb’ü de (an)!

Hani Rabbine: “Zarar gerçekten bana dokundu;

وَاَنْتَ اَرْحَمُ الرَّاحِمٖينَۚ

sen merhametlilerin en merhametlisisin”

diye nidâ etmişti.

فَاسْتَجَبْنَا لَهُ فَكَشَفْنَا مَا بِهٖ مِنْ ضُرٍّ

وَاٰتَيْنَاهُ اَهْلَهُ وَمِثْلَهُمْ مَعَهُمْ رَحْمَةً مِنْ عِنْدِنَا وَذِكْرٰى لِلْعَابِدٖينَ

Bunun üzerine (biz de) onun duâsını kabûl etmiştik de

kendisinde bulunan zararı (o hastalığı) açmış (kaldırmış)tık; katımızdan bir rahmet ve (bize) kulluk edenlere bir ibret olmak üzere, ona âilesini ve onlarla berâber bir mislini daha verdik.

Enbiyâ Sûresi, 83. 84.Âyet

Hz. Zekeriyyâ'nın duası

وَزَكَرِيَّٓا اِذْ نَادٰى رَبَّهُ

Zekeriyyâ’yı da (yâd et)!

Hani (o da) Rabbine:

رَبِّ لَا تَذَرْنٖى فَرْدًا وَاَنْتَ خَيْرُ الْوَارِثٖينَۚ

“Rabbim!

Beni tek bırakma; sen (herkes fenâ bulduktan sonra,

bâkî kalarak) vârislerin en hayırlısısın” diye nidâ etmişti.

فَاسْتَجَبْنَا لَهُؗ وَوَهَبْنَا لَهُ يَحْيٰى وَاَصْلَحْنَا لَهُ زَوْجَهُۜ

Bu yüzden (biz de) onun duâsını kabûl ettik

ve ona Yahyâ’yı ihsân ettik; (yaşı geçmiş) hanımını da kendisi için (çocuk sâhibi olmaya) elverişli bir hâle getirdik.

Enbiyâ Sûresi, 89. 90.Âyet

Peygamberlerin duaları niçin kabul olmuş?

اِنَّهُمْ كَانُوا يُسَارِعُونَ فِى الْخَيْرَاتِ وَيَدْعُونَنَا رَغَبًا وَرَهَبًاۜ

Gerçekten onlar (bütün bu peygamberler) hayırlı işlerde koşuşurlar, ümîd ederek ve korkarak bize duâ ederlerdi.

وَكَانُوا لَنَا خَاشِعٖينَ

Ve bize gönülden bağlı kimselerdi.

Enbiyâ Sûresi, 90.Âyet

Meleklerin tesbih ve duası

اَلَّذٖينَ يَحْمِلُونَ الْعَرْشَ وَمَنْ حَوْلَهُ يُسَبِّحُونَ بِحَمْدِ رَبِّهِمْ

وَيُؤْمِنُونَ بِهٖ وَيَسْتَغْفِرُونَ لِلَّذٖينَ اٰمَنُواۚ

Arşı taşıyan ve onun etrâfında bulunan (melek)ler,

Rablerine hamd ile (O’nu) tesbîh ederler

ve O’na îmân ederler ve (kendileri gibi)

îmân edenler için mağfiret dilerler.

رَبَّنَا وَسِعْتَ كُلَّ شَىْءٍ رَحْمَةً وَعِلْمًا

فَاغْفِرْ لِلَّذٖينَ تَابُوا وَاتَّبَعُوا سَبٖيلَكَ

وَقِهِمْ عَذَابَ الْجَحٖيمِ

(Şöyle derler:)

“Rabbimiz!

(Sen) herşeyi rahmet ve ilim cihetiyle kuşatmışsındır;

artık tevbe edip senin yoluna uyanlara mağfiret eyle

ve onları Cehennem azâbından koru!”

رَبَّنَا وَاَدْخِلْهُمْ جَنَّاتِ عَدْنٍۨ

الَّتٖى وَعَدْتَهُمْ وَمَنْ صَلَحَ مِنْ اٰبَٓائِهِمْ

وَاَزْوَاجِهِمْ وَذُرِّيَّاتِهِمْۜ

“Rabbimiz!

Hem onları, hem onların atalarından, zevcelerinden

ve nesillerinden sâlih olan kimseleri,

kendilerine va‘d buyurduğun Adn Cennetlerine koy!

اِنَّكَ اَنْتَ الْعَزٖيزُ الْحَكٖيمُ

Şübhesiz ki Azîz (kudreti dâimâ üstün gelen),

Hakîm (her işi hikmetli olan) ancak sensin!”

1,Bütün melekler mü’minlere duâ ederler ve onlar için af dilerler. Bir mü’min, başka bir mü’min kardeşine gıyâbında duâ ettiğinde, “Âmîn! Aynısı sana da olsun!” demekle vazîfeli melekler de vardır.

(İbn-i Kesîr, c. 3, 236)

وَقِهِمُ السَّيِّـَٔاتِۜ

“Ve onları kötülüklerden koru!

وَمَنْ تَقِ السَّيِّـَٔاتِ يَوْمَئِذٍ فَقَدْ رَحِمْتَهُۜ

Zâten kimi o gün (dünyada iken) kötülüklerden korursan, (kıyâmet günü) ona artık gerçekten merhamet etmiş olursun.

وَذٰلِكَ هُوَ الْفَوْزُ الْعَظٖيمُ۟

İşte büyük kurtuluş ancak budur!”

Mü’min Sûresi 7-9. Âyet

Furkân-ı Hakîm / Dua, Zikir ve Tesbîh · Marifet Petekleri

İlgili yazılar