Yağmur yağması
Yağmur için istiğfar
فَقُلْتُ اسْتَغْفِرُوا رَبَّكُمْ اِنَّهُ كَانَ غَفَّارًاۙ
“Hem ‘Rabbinize istiğfâr edin
(O’ndan mağfiret dileyin);
çünki O, Gaffâr (çok bağışlayıcı)dır!’ dedim
يُرْسِلِ السَّمَٓاءَ عَلَيْكُمْ مِدْرَارًاۙ
وَيُمْدِدْكُمْ بِاَمْوَالٍ وَبَنٖينَ وَيَجْعَلْ لَكُمْ
جَنَّاتٍ وَيَجْعَلْ لَكُمْ اَنْهَارًاۜ
(Hem onlara dedim ki:)
‘(O’ndan mağfiret dileyin ki) üzerinize semâyı
(gökten yağmuru), bol bol göndersin!’ ”
“Size mallar ve oğullar ile yardım etsin,
sizin için (yeryüzünde) nice bahçeler kılsın ve size nice
getirsin ırmaklar
Nûh (As) Sûresi 10. Âyet
Nûh (As) Sûresi 11. Ayet
Nûh (As) Sûresi 12. Ayet
O’na tevbe edin ki, üzerinize semâyı bol bol
(yağmur olarak) göndersin
وَيَا قَوْمِ اسْتَغْفِرُوا رَبَّكُمْ
ثُمَّ تُوبُٓوا اِلَيْهِ يُرْسِلِ السَّمَٓاءَ عَلَيْكُمْ مِدْرَاراً
وَيَزِدْكُمْ قُوَّةً اِلٰى قُوَّتِكُمْ
“Ey kavmim!
Rabbinizden mağfiret dileyin, sonra O’na tevbe edin ki, üzerinize semâyı bol bol (yağmur olarak) göndersin(3) ve gücünüze güç katsın!
وَلَا تَتَوَلَّوْا مُجْرِم۪ينَ
Günahkârlar olarak (haktan) yüz çevirmeyin!”
Húd (As)Sûresi,52.Âyet
3,“Yağmursuzluk bir musîbettir ve cezâ-yı amel (amelin karşılığı) bir azabdır. Buna karşı ağlamakla ve hüzün ve kederle niyaz ve hazînâne (hüzünlenerek) yalvarmakla ve pek ciddî nedâmet (pişmanlık) ve tevbe ve istiğfâr ile karşılamak ve sünnet-i seniye dâiresinde, bid‘alar (dîne sonradan sokulan hurâfeler) karışmadan, şerîatın ta‘yîn ettiği tarzda dergâh-ı İlâhiyeye ilticâ etmek (sığınmak) ve duâ ve o hâle mahsus ubûdiyetle (kullukla) mukābele etmektir.
Hem böyle umûmî musîbetler, ekser nâsın (insanların çoğunun) hatâsından geldiği cihetle, o insanların ekser kısm-ı a‘zamı (çok büyük kısmı) tevbe ve nedâmet (pişmanlık) ve istiğfâr etmekle def‘ olur.”
(Emirdağ Lâhikası-I, 43)
Şırıl şırıl akan bir su indirdik
وَاَنْزَلْنَا مِنَ الْمُعْصِرَاتِ مَٓاءً ثَجَّاجًاۙ
Sık(ıp üzerinize yağmur yağdır)ıcı olan
(bulut)lardan da şırıl şırıl (akan) bir su indirdik!
لِنُخْرِجَ بِه۪ حَبًّا وَنَبَاتًاۙ
وَجَنَّاتٍ اَلْفَافًاۜ
Tâ ki onunla dâneler, bitkiler ve sarmaş
dolaş olmuş bahçeler çıkaralım.
Nebe Sûresi, 14-16.Âyet
Allah, gökten bir su indirdi de,
اَلَمْ تَرَ اَنَّ اللّٰهَ اَنْزَلَ مِنَ السَّمَٓاءِ مَٓاءً
فَسَلَكَهُ يَنَاب۪يعَ فِي الْاَرْضِ
Görmedin mi?
Şübhesiz ki Allah, gökten bir su indirdi de,
onu yerdeki kaynaklara koydu;
ثُمَّ يُخْرِجُ بِه۪ زَرْعًا مُخْتَلِفًا اَلْوَانُهُ
sonra onunla renkleri muhtelif
ekinler çıkarıyor;
ثُمَّ يَه۪يجُ فَتَرٰيهُ مُصْفَرًّا
sonra kurur da onu sararmış görürsün;
ثُمَّ يَجْعَلُهُ حُطَامًاۜ
sonra da onu bir çöp yapıyor.
اِنَّ ف۪ي ذٰلِكَ لَذِكْرٰى لِاُو۬لِي الْاَلْبَابِ۟
Şübhe yok ki bunda (selîm) akıl sâhibleri için gerçekten bir nasîhat vardır.(3)
Zümer Sûresi,21.Âyet
(3) “Gözleri küsûfa uğramış (tutulmuş) bazı adamlar, gözleri önünde vukūa gelen gayr-ı mahdud (sayısız) husûsî haşir ve neşirleri (dirilmeleri) gözleriyle gördükleri hâlde, kıyâmet-i kübrâyı (büyük kıyâmeti) ve haşr-i umûmîyi (herkesin diriltilmesini) nasıl istiğrâb ediyorlar (garib görüyorlar)? Acabâ çiçek açıp, semere veren (meyve veren) ağaçlarda her sene îcâd (yoktan var) edilen meyvelerin haşir ve neşirlerini gördükten sonra haşr-i umûmîyi istib‘âd eden (akıldan uzak gören) hiç sıkılmaz mı?”
(Mesnevî-i Nûriye, Habâb, 94-95)
Suyu (buluttan) bol bol döktük.
كَلَّا لَمَّا يَقْضِ مَٓا اَمَرَهُۜ
Hayır!
(İnsan, Rabbinin) kendisine emrettiğini
(tam olarak) yerine getirmedi!
-Devamı-
Şimdi o insan, yiyeceğine (bir) baksın!
Şübhesiz ki biz, suyu (buluttan) bol bol döktük.
Sonra yeri (bitki ile) güzelce yardık.
Böylece orada size ve hayvanlarınıza bir fayda olmak üzere, ekinler, üzüm bağları, yoncalar, zeytinlikler, hurmalıklar, iri ve sık ağaçlı bahçeler, meyveler ve çayırlar bitirdik.(3)
Abese Sûresi,23-32.Âyet
(3) “(Şu âyet) bütün esbâbı (sebebleri), îcad kābiliyetinden (yaratabilir olmaktan) azleder. Ma‘nen der: ‘Size ve hayvanâtınıza rızkı yetiştirmek için su semâdan geliyor. O suda, size ve hayvanâtınıza acıyıp şefkat edip rızık yetiştirmek kābiliyeti olmadığından, su gelmiyor, gönderiliyor’ demektir. Hem toprak, nebâtâtıyla (bitkileriyle) açılıp, rızkınız oradan geliyor. Hissiz, şuursuz toprak, sizin rızkınızı düşünüp şefkat etmek kābiliyetinden pek uzak olduğundan, toprak kendi kendine açılmıyor, birisi o kapıyı açıyor, ni‘metleri ellerinize veriyor. Hem otlar, ağaçlar sizin rızkınızı düşünüp merhameten size meyveleri, hubûbâtı yetiştirmekten pek çok uzak olduğundan, âyet gösteriyor ki, onlar bir Hakîm-i Rahîm’in (sonsuz hikmet ve merhamet sâhibi olan Allah’ın) perde arkasından uzattığı ipler ve şeritlerdir ki, ni‘metlerini onlara takmış, zîhayatlara (canlılara) uzatıyor.”
(Zülfikār, 25. Söz, 49)
Furkân-ı Hakîm / Îmân Delilleri ve Kâinat · Marifet Petekleri