Duaların kabul şartları
Nasıl dua edilir
فَادْعُوا اللّٰهَ مُخْلِص۪ينَ لَهُ الدّ۪ينَ
(siz) dînde O’na (karşı) ihlâslı (samîmi)
kimseler olarak Allah’a duâ edin
Mü'min Sûresi,14.Âyet
Rabbinize yalvara yalvara ve için için duâ edin!
Allah’ın rahmeti, iyilik edenlere (pek) yakındır.
اُدْعُوا رَبَّكُمْ تَضَرُّعًا وَخُفْيَةًۜ
Rabbinize yalvara yalvara ve için için duâ edin!
اِنَّهُ لَا يُحِبُّ الْمُعْتَدٖينَ
Şübhesiz O, haddi aşanları sevmez!
وَلَا تُفْسِدُوا فِى الْاَرْضِ بَعْدَ اِصْلَاحِهَا
وَادْعُوهُ خَوْفًا وَطَمَعًاۜ
Ve ıslâh edilmesinden sonra yeryüzünde fesad çıkarmayın; (azâbından) korkarak ve (rahmetini) ümîd ederek O’na duâ edin!
اِنَّ رَحْمَتَ اللّٰهِ قَرٖيبٌ مِنَ الْمُحْسِنٖينَ
Şübhe yok ki Allah’ın rahmeti,
iyilik edenlere (pek) yakındır.
A‘râf Sûresi, 55-56.Âyet
Fâtiha
بِسْمِ اللهِ الرَّحْمٰنِ الرَّحِيمِ
اَلْحَمْدُ لِلّٰهِ رَبِّ الْعَالَم۪ينَۙ اَلرَّحْمٰنِ الرَّح۪يمِۙ مَالِكِ يَوْمِ الدّ۪ينِۜ
Allah c.c lafzı bütün isimlerini kapsıyor. Allah c.c. bütün isimleriyle ve özellikle " Rahmân-Rahîm-Rab isimleriyle önce kendini bizlere tanıtıyor. Demek ki, her şeyden önce Rabbimizi isimleriyle tanımak (ma'rifetullah) ve bu isimlerin kâinatta, mevcûdat üzerinde ve hâdiselerdeki tecellilerini müşâhede etmek (tefekkür etmek); varlığına, ehadiyetine, vahdâniyetine şahidlik ederek tahkîki îmânı elde etmek gerekiyor.
اِيَّاكَ نَعْبُدُ
Bu tahkîki îmânı elde ettikten sonra ancak Allah'a hakîki mânâda kulluk ve ibadet edilebiliniyor. Bu îmân temeli tam oturmadan, kalplere yerleşmeden ibadet ve kulluk olamıyor. Temel olmadan bina dikilmediği gibi. O'ndan başkasına kulluk edilmemesi gerekiyor.
وَاِيَّاكَ نَسْتَع۪ينُۜ
Önce O'na kulluk vazifelerimizi yaptıktan sonra O'nun yardımını isteme hakkına sahip olabiliyoruz. O'na kulluk vazifelerini yapmadan, sadece zor durumda kaldığımız zamanlarda O'nu hatırlayıp, yardım istemek doğru değil.
اِهْدِنَا الصِّرَاطَ الْمُسْتَق۪يمَۙ
Rabbimi isim,sıfatları ve bunların kâinattaki tecellilerini şahid olduktan sonra , kulluk vazifelerimizi yerine getirdikten sonra dua makamına geçebiliyor ve bizi doğru yola iletmesini yine O'ndan talep ediyoruz. Allah cc için hiçbir şey yapmadan O'ndan yardım istemek doğru olmadığı gibi, O'nun yardımı olmadan da bizim doğru yolu bulabilmemiz mümkün değil.
صِرَاطَ الَّذ۪ينَ اَنْعَمْتَ عَلَيْهِمْۙ
O'nun doğru yola ulaştırdıkları (Peygamber ve Sahabe efendilerimiz) nın yoluna bizleri de ulaştırmasını istiyoruz. Mümine verilen gerçek nimetin de Peygamberin ve sahabelerin yolundan gitmesi olduğunu öğreniyoruz. Bu, dünya nimetlerinden çok daha hayırlıdır.
غَيْرِ الْمَغْضُوبِ عَلَيْهِمْ وَلَا الضَّٓالّ۪ينَ
Dalâlete sapmışların, gazaba uğramışların (hristiyanların ve yahudilerin) yoluna gitmememiz için yine Allah'tan yardım istiyoruz.
...........
Âyetlerin sırasına baktığımızda anlıyoruz ki;
- Rabbimizi isim ve sıfatlarıyla, ef'aliyle tanıyarak, bunları kâinattaki varlıklar üzerinde müşâhede ettikten sonra hakîki Îmân elde edilebiliyor.
- Hakîki îmânı elde ettikten sonra , kulluk ve ibâdet gerçek manâda yapılabiliyor.
- Allah'a kulluk vazifelerini yerine getirmeden de O'ndan yardım istenemiyor.Dua edilmiyor.
- O'nun yardımı olmadan da doğru yolu bulamıyoruz, hidayete eremiyoruz.
- Doğru yolun da ancak Peygamber ve sahabe efendilerimizin yolu olduğunu öğreniyoruz.
- Mü'mine verilen gerçek ni'metin de bu yol olduğunu öğreniyoruz.
- Sûrede ilk önce Allah'tan üçüncü tekil şahıs olarak bahsediliyor. O'na önce" Allah) ki bu bütün isimlerini kapsıyor(- Rab-Rahman-Rahim ve Mâlik " isimleriyle tanıyıp yaklaştıktan sonra , sanki artık O,yanımızda ve sanki karşımızda duruyor gibi artık O'na;
" Sen" diye hitâb ederek;
اِيَّاكَ نَعْبُدُ
Diyerek, ikinci tekil şahıs olarak duaya ve isteklere başlıyoruz. Önce tanıyıp , ibadetlerle O'na yaklaşma, sonra istekler.,dualar başlıyor.
............
صِرَاطَ الَّذ۪ينَ اَنْعَمْتَ عَلَيْهِمْۙ
...
وَمَنْ يُطِعِ اللّٰهَ وَالرَّسُولَ
O hâlde kim Allah’a ve Resûl’e itâat ederse,
فَاُو۬لٰٓئِكَ
işte onlar;
مَعَ الَّذ۪ينَ اَنْعَمَ اللّٰهُ عَلَيْهِمْ
مِنَ النَّبِيّ۪نَ وَالصِّدّ۪يق۪ينَ وَالشُّهَدَٓاءِ وَالصَّالِح۪ينَۚ
Allah’ın kendilerine ni‘met verdiği peygamberler,
sıddîklar, şehîdler ve sâlih kimselerle berâberdirler.
وَحَسُنَ اُو۬لٰٓئِكَ رَف۪يقًاۜ
Hem işte onlar, ne güzel arkadaştırlar!
ذٰلِكَ الْفَضْلُ مِنَ اللّٰهِۜ
Bu lütuf, Allah’dandır!
وَكَفٰى بِاللّٰهِ عَل۪يمًا۟
(Ona mazhar olanı) hakkıyla bilici olarak da Allah yeter!
Nisâ Sûresi 69 70-.Âyet
1,“Evet, مِنَ النَّبِيّ۪نَ [peygamberler] nasıl ki sarâhatle (açıkça) Hazret-i Peygamber Aleyhissalâtü Vesselâm’a bakıyor. وَالصِّدّ۪يق۪ينَ [sıddîklar] fıkrasıyla Ebû Bekri’s-Sıddîk (ra)’a bakıyor.
Hem Peygamber Aleyhissalâtü Vesselâm’dan sonra ikinci olduğuna ve en evvel yerine geçeceğine işâret ettiği gibi, وَالشُّهَدَٓاءِ [şehîdler] kelimesiyle Hazret-i Ömer’i, Hazret-i Osman’ı, Hazret-i Ali’yi Rıdvânullâhi Aleyhim Ecmaîn’i berâber ifâde ediyor.
Hem üçü, Sıddîk’tan sonra nübüvvetin hilâfetine mazhar olacaklarını (halîfe olacaklarını) ve üçü de şehîd olacaklarını, fazîlet-i şehâdetleri de sâir fezâillerine (fazîletlerine) ilâve edileceğini işâret ediyor ve gaybî bir sûrette ifâde ediyor (gelecekten haber veriyor).
وَالصَّالِح۪ينَ [sâlih kimseler] kelimesiyle Ashâb-ı Suffe, Bedir, Rıdvân gibi mümtâz zevâta (seçkin zâtlara) işâret ederek وَحَسُنَ اُولٰٓئِكَ رَف۪يقاً [İşte onlar, ne güzel arkadaştırlar!] cümlesiyle, ma‘nâ-yı sarîhiyle (açık ma‘nâsıyla) onlara ittibâa (tâbi‘ olmaya) teşvîk ve Tâbiînlerdeki tebaiyeti (tâbi‘ olma vasfını) çok müşerref ve güzel göstermekle, ma‘nâ-yı işârîsiyle (işâret ettiği ma‘nâsıyla) hulefâ-i erbaanın (dört halîfenin) beşincisi olarak اِنَّ الْخِلَافَةَ بَعْد۪ي ثَلَاثُونَ سَنَةً
[Şübhesiz ki benden sonra hilâfet, otuz senedir]
hadîs-i şerîfinin hükmünü tasdîk ettiren müddet-i hilâfetinin (halîfelik süresinin) azlığıyla berâber, kıymetini azîm (çok büyük) göstermek için ma‘nâ-yı işârîsiyle Hazret-i Hasan Radıyallâhü Anh’ı gösterir.”
(Lem‘alar, 7. Lem‘a, 28-29)
Allah’ın rahmeti, iyilik edenlere (pek) yakındır.
اِنَّ رَحْمَتَ اللّٰهِ قَرٖيبٌ مِنَ الْمُحْسِنٖينَ
Şübhe yok ki Allah’ın rahmeti,
iyilik edenlere (pek) yakındır.
A‘râf Sûresi, 56.Âyet
Beni (ibadetle) zikredin ki, (ben de) sizi (rahmetimle) yâd edeyim
فَاذْكُرُون۪ٓي اَذْكُرْكُمْ
Öyle ise beni (ibadetle) zikredin ki,
(ben de) sizi (rahmetimle) yâd edeyim
وَاشْكُرُوا ل۪ي وَلَا تَكْفُرُونِ۟
Ve bana şükredin fakat bana nankörlük etmeyin!
Bakara Sûresi, 152.Âyet
Allah'a itaat etmeden,O'ndan beklentiye girme
Bana verdiğiniz sözü yerine getirin ki
ben de size vaad ettiklerimi vereyim.
يَا بَن۪ٓي إِسْرَٓائ۪يلَ اذْكُرُوا نِعْمَتِيَ الَّت۪ٓي اَنْعَمْتُ عَلَيْكُمْ
Ey İsrâiloğulları!
Size verdiğim nimetimi hatırlayın,
وَاَوْفُوا بِعَهْد۪ٓي اُو۫فِ بِعَهْدِكُمْ
bana verdiğiniz sözü yerine getirin ki
ben de size vaad ettiklerimi vereyim.
وَاِيَّايَ فَارْهَبُونِ
Asıl bana itaatsizlikten sakının.
Bakara Sûresi,40.Âyet
Önce Allah'a kulluk,sonra O'ndan isteme
مُحَمَّدٌ رَسُولُ اللّٰهِۜ
Muhammed Allah’ın Resûlüdür.
وَالَّذ۪ينَ مَعَهُٓ اَشِدَّٓاءُ عَلَى الْكُفَّارِ رُحَمَٓاءُ بَيْنَهُمْ
تَرٰيهُمْ رُكَّعًا سُجَّدًا يَبْتَغُونَ فَضْلًا مِنَ اللّٰهِ وَرِضْوَانًاۘ
Ve onun berâberinde bulunanlar;
- kâfirlere karşı çok şiddetli,
- kendi aralarında gāyet merhametlidirler,
- onları çokça rükû‘ eden kimseler
ve çokça secde eden kimseler olarak görürsün;
- (onlar) Allah’dan bir lütuf ve bir rıdvân (sâdece O’nun rızâsını) isterler.
Fetih Sûresi 29. Âyet
Önce itaat,sonra duâ ile istekler
اَلَّذ۪ينَ يَقُولُونَ رَبَّنَٓا اِنَّـنَٓا اٰمَنَّا
فَاغْفِرْ لَنَا ذُنُوبَنَا وَقِنَا عَذَابَ النَّارِۚ
Onlar ki: “Rabbimiz!
Muhakkak ki biz îmân ettik;
artık günahlarımızı bize bağışla
ve bizi o ateşin azâbından muhâfaza eyle!” derler.
اَلصَّابِر۪ينَ وَالصَّادِق۪ينَ وَالْقَانِت۪ينَ
وَالْمُنْفِق۪ينَ وَالْمُسْتَغْفِر۪ينَ بِالْاَسْحَارِ
(Onlar:) Sabredenler, doğru olanlar, itâat edenler,
(mallarını Allah yolunda) sarf edenler
ve seherlerde (sabah namazı vaktinden önce)
mağfiret dileyenlerdir.
Âl-i İmrân Sûresi,16-17.Âyet
Önce namazla Allah'a müracaat,
sonra dua ve istekler.
وَالَّذٖينَ يَبٖيتُونَ لِرَبِّهِمْ سُجَّدًا وَقِيَامًا
Onlar ki, Rablerine secde eden kimseler olarak
ve kıyâma durarak gecelerler.
وَالَّذٖينَ يَقُولُونَ رَبَّنَا اصْرِفْ عَنَّا عَذَابَ جَهَنَّمَۗ
Ve onlar ki: “Rabbimiz!
Cehennem azâbını bizden uzaklaştır!
اِنَّ عَذَابَهَا كَانَ غَرَامًاۗ
Çünki onun azâbı devamlıdır” derler
Furkân Sûresi 64-.65 Âyet
Önce Allah'a karşı vazifeleri yapıp,
sonra Mevlâ'nın yardımını beklemek
فَاَق۪يمُوا الصَّلٰوةَ وَاٰتُوا الزَّكٰوةَ وَاعْتَصِمُوا بِاللّٰهِۜ
Namazı dosdoğru kılın zekâtı verin ve
Allah’(ın dînin)e sımsıkı tutunun!
هُوَ مَوْلٰيكُمْۚ
O sizin Mevlâ’nızdır.
فَنِعْمَ الْمَوْلٰى وَنِعْمَ النَّص۪يرُ
İşte O ne güzel Mevlâ ve ne güzel yardımcıdır!
Hacc Sûresi, 78. Âyet
Dualara icâbet edilmesi için;
Îmânın gereği olarak,hak yolu bulmak,
Allah'ın da'vetine icabet edip, O'nun rızâsını kazanacak sâlih ameller yapmak gerekiyor
سَاَلَكَ عِبَاد۪ي عَنّ۪ي فَاِنّ۪ي قَر۪يبٌۜ
(Habîbim, yâ Muhammed!)
Kullarım sana benden sorarsa,
şübhe yok ki ben (onlara) pek yakınım.
اُج۪يبُ دَعْوَةَ الدَّاعِ اِذَا دَعَانِۙ
Bana duâ ettiği zaman duâ edenin duâsına cevab veririm;
فَلْيَسْتَج۪يبُوا ل۪ي وَلْيُؤْمِنُوا ب۪ي لَعَلَّهُمْ يَرْشُدُونَ
öyle ise (onlar da) benim (rızâm) için (da‘vetime) icâbet etsinler ve bana îmân etsinler; tâ ki hak yolu bulsunlar.
Bakara Sûresi, 186.Âyet
Allah'a teslim, Kur'ân'a tâbi olun ki
yardım olunasınız.
وَاَن۪يبُٓوا اِلٰى رَبِّكُمْ وَاَسْلِمُوا لَهُ مِنْ قَبْلِ
اَنْ يَأْتِيَكُمُ الْعَذَابُ ثُمَّ لَا تُنْصَرُونَ
Öyle ise, size o azabın gelmesinden önce Rabbinize yönelin ve O’na teslîm olun; sonra yardım olunmazsınız.
وَاتَّبِعُٓوا اَحْسَنَ مَٓا اُنْزِلَ اِلَيْكُمْ مِنْ رَبِّكُمْ مِنْ قَبْلِ
اَنْ يَأْتِيَكُمُ الْعَذَابُ بَغْتَةً وَاَنْتُمْ لَا تَشْعُرُونَۙ
Siz farkında bile değilken, o azabın size ansızın gelmesinden önce,Rabbinizden size indirilenin en güzeline (Kur’ân’a) tâbi‘ olun!
Zümer Sûresi,54-55.Âyet
يَٓا اَيُّهَا النَّبِيُّ حَسْبُكَ اللّٰهُ وَمَنِ اتَّبَعَكَ مِنَ الْمُؤْمِن۪ينَ۟
Ey peygamber!
Sana ve mü’minlerden sana tâbi‘ olanlara,
Allah yeter!
Enfâl Sûresi,64.Âyet
Allah'ın şefkat ve merhamet şartları
وَاللّٰهُ رَؤُ۫فٌ بِالْعِبَادِ
Allah ise, kullar(ın)a karşı çok şefkatli olandır.
Bakara Sûresi 207.Âyet
İtaat edene merhamet edilir.
وَاَط۪يعُوا اللّٰهَ وَالرَّسُولَ لَعَلَّكُمْ تُرْحَمُونَۚ
Hem Allah’a ve peygambere itâat edin!
Tâ ki merhamet olunasınız.
Âl-i İmrân Sûresi, 132.Âyet
Onlar da benim davetime icâbet etsinler
سَاَلَكَ عِبَاد۪ي عَنّ۪ي فَاِنّ۪ي قَر۪يبٌۜ
(Habîbim, yâ Muhammed!)
Kullarım sana benden sorarsa,
şübhe yok ki ben (onlara) pek yakınım.
اُج۪يبُ دَعْوَةَ الدَّاعِ اِذَا دَعَانِۙ
Bana duâ ettiği zaman duâ edenin duâsına
cevab veririm;
فَلْيَسْتَج۪يبُوا ل۪ي وَلْيُؤْمِنُوا ب۪ي لَعَلَّهُمْ يَرْشُدُونَ
öyle ise (onlar da) benim (rızâm) için
(da‘vetime) icâbet etsinler
ve bana îmân etsinler; tâ ki hak yolu bulsunlar.
Bakara Sûresi, 186.Âyet
İbâdet ve şükür rahmeti celbeder
Nankörlük rahmeti uzaklaştırır
فَاذْكُرُونٖٓى اَذْكُرْكُمْ وَاشْكُرُوا لٖى وَلَا تَكْفُرُونِ۟
Öyle ise beni (ibâdetle) zikredin ki,
(ben de) sizi (rahmetimle) yâd edeyim;
ve bana şükredin fakat bana nankörlük etmeyin!
Bakara Sûresi, 152. Âyet
Kur'ân'ı işitip,itâat ettikten sonra dua edilir
اٰمَنَ الرَّسُولُ بِمَٓا اُنْزِلَ اِلَيْهِ مِنْ رَبِّهٖ وَالْمُؤْمِنُونَۜ
Peygamber, kendisine
Rabbinden indirilene îmân etti, mü’minler de!
كُلٌّ اٰمَنَ بِاللّٰهِ وَمَلٰٓئِكَتِهٖ وَكُتُبِهٖ وَرُسُلِهٖۜ
Hepsi Allah’a, meleklerine, kitablarına ve peygamberlerine:
لَا نُفَرِّقُ بَيْنَ اَحَدٍ مِنْ رُسُلِهٖ۠
“Peygamberlerinden hiçbirinin arasında ayırım yapmayız” diye îmân ettiler ve şöyle dediler:
وَقَالُوا سَمِعْنَا وَاَطَعْنَا
“İşittik ve itâat ettik!
غُفْرَانَكَ رَبَّنَا وَاِلَيْكَ الْمَصٖيرُ
Rabbimiz!
Mağfiretini dileriz; dönüş(ümüz) ancak sanadır!”
لَا يُكَلِّفُ اللّٰهُ نَفْسًا اِلَّا وُسْعَهَاۜ
Allah, kimseyi gücünün yetmeyeceği bir şeyle
mükellef tutmaz.
لَهَا مَا كَسَبَتْ وَعَلَيْهَا مَا اكْتَسَبَتْۜ
Kazandığı (iyilik) kendi lehine,
işlediği (kötülük) de kendi aleyhinedir.
رَبَّنَا لَا تُؤَاخِذْنَٓا اِنْ نَسٖينَٓا اَوْ اَخْطَاْنَاۚ
(Ey mü’minler! Şöyle duâ ediniz:)
“Rabbimiz!
Eğer unutursak veya hatâ edersek, bi
zi mes’ûl tutma!
رَبَّنَا وَلَا تَحْمِلْ عَلَيْنَٓا اِصْرًا كَمَا حَمَلْتَهُ
عَلَى الَّذٖينَ مِنْ قَبْلِنَاۚ
Rabbimiz!
Bizden öncekilere onu yüklediğin gibi,
bize de ağır bir yük yükleme!
رَبَّنَا وَلَا تُحَمِّلْنَا مَا لَا طَاقَةَ لَنَا بِهٖۚ
Rabbimiz!
Kendisine (dayanabilmek için)takatimiz
olmayan şeyi de bize yükleme!
وَاعْفُ عَنَّا۠ وَاغْفِرْ لَنَا۠
Hem bizi affeyle! Ve bizi bağışla!
وَارْحَمْنَا۠
Hem bize merhamet buyur!
اَنْتَ مَوْلٰينَا
Sen bizim Mevlâmızsın;
فَانْصُرْنَا عَلَى الْقَوْمِ الْكَافِرٖينَ
artık kâfirler topluluğuna karşı bize yardım eyle
Bakara Sûresi 285-286. Âyet
Kur'ân daki nasihatler karşısında yapılan secde
Ve teheccüd namazında seher vaktinde duâ
اِنَّمَا يُؤْمِنُ بِاٰيَاتِنَا الَّذ۪ينَ اِذَا ذُكِّرُوا بِهَا خَرُّوا سُجَّدًا
وَسَبَّحُوا بِحَمْدِ رَبِّهِمْ وَهُمْ لَا يَسْتَكْبِرُونَ
Bizim âyetlerimize ancak o kimseler îmân ederler ki, bunlarla kendilerine nasîhat edildiği zaman,
secde eden kimseler olarak yere kapanırlar;
ve Rablerine hamd ile tesbîh ederler,
hem onlar kibirlenmezler.(1)
(1) Bu âyet-i kerîme, Kur’ân-ı Kerîm’deki
on dört secde âyetinin dokuzuncusudur.
Tilâvet secdesinin ta‘rîfi için, bakınız;
(sahîfe 175, hâşiye 2)
تَتَجَافٰى جُنُوبُهُمْ عَنِ الْمَضَاجِعِ
يَدْعُونَ رَبَّهُمْ خَوْفًا وَطَمَعًاۘ
وَمِمَّا رَزَقْنَاهُمْ يُنْفِقُونَ
(Teheccüd namazı kılmak için)
yanları yataklardan uzaklaşır;
korkarak ve umarak Rablerine duâ ederler
ve kendilerini rızıklandırdığımız şeylerden
(Allah yolunda) sarf ederler.
فَلَا تَعْلَمُ نَفْسٌ مَٓا اُخْفِيَ لَهُمْ مِنْ قُرَّةِ اَعْيُنٍۚ
جَزَٓاءً بِمَا كَانُوا يَعْمَلُونَ
Artık, yapmakta olduklarına bir karşılık olarak onlar için göz aydınlığı olacak olan (ni‘metler)den nelerin saklandığını kimse bilmez.(2)
Secde Sûresi,15-17.Âyet
(2) Muğîre bin Şu‘be şöyle demiştir: Peygamber (ASM)’ı minberde şöyle derken işittim:
“Mûsâ (AS) Rabbine: ‘Yâ Rab! Cennete girecek olanlardan, derecesi en aşağı olan kimdir?’ diye sordu.
Allah-ü Teâlâ: ‘Cennetliklerin Cennete girmesinden sonra Cennete giren kişidir.’ Orada kendisine: ‘Cennete gir’, denilecektir.
O da: ‘Nasıl gireyim ki, herkes yerine yerleşmiş ve (ni‘metlerden) aldıklarını almışlar’ diyecektir. Bunun üzerine kendisine: ‘Dünya hükümdarlarından birinin (dünyada) olan ni‘metleri kadar ni‘metin sana verilmesine râzı olur musun?’ denilecektir. O da: ‘Evet yâ Rab, râzı olurum’ diyecektir.
Bu sefer kendisine: ‘İşte sana bu ve bunun bir, iki ve üç misli!’ denilecek. O da: ‘Râzı oldum ey Rabbim!’ diyecektir. Yine kendisine: ‘İşte sana bu ve bunun on misli daha!’ denilecek. O da: ‘Râzı oldum, ey Rabbim!’ diyecektir. Nihâyet kendisine: ‘İşte sana bunlarla birlikte, gönlünün istediği ve gözünün hoşlandığı herşey!’ denilecektir.”
(İbn-i Kesîr, c. 1, 75)
Sâlih amel,ibâdet ve duaya icâbet
وَقَالَ رَبُّكُمُ ادْعُون۪ٓي اَسْتَجِبْ لَكُمْۜ
Rabbiniz buyurdu ki:
“Bana duâ edin, size icâbet edeyim
(duânıza cevab vereyim)!
اِنَّ الَّذ۪ينَ يَسْتَكْبِرُونَ عَنْ عِبَادَت۪ي
سَيَدْخُلُونَ جَهَنَّمَ دَاخِر۪ينَ۟
Şübhesiz benim ibâdetimden (yüz çevirip) kibirlenenler, yakında zelîl olan kimseler olarak Cehenneme gireceklerdir!”
Mü’min Sûresi, 60.Âyet
Tevbe edip, Allah'ın yoluna uyuduktan sonra dua
Duadan önce tevbe
وَيَا قَوْمِ اسْتَغْفِرُوا رَبَّكُمْ ثُمَّ تُوبُٓوا اِلَيْهِ
يُرْسِلِ السَّمَٓاءَ عَلَيْكُمْ مِدْرَاراً
وَيَزِدْكُمْ قُوَّةً اِلٰى قُوَّتِكُمْ
“Ey kavmim! Rabbinizden mağfiret dileyin,
sonra O’na tevbe edin ki, üzerinize semâyı bol bol (yağmur olarak) göndersin ve gücünüze güç katsın!
وَلَا تَتَوَلَّوْا مُجْرِم۪ينَ
Günahkârlar olarak (haktan) yüz çevirmeyin!”
Hûd )As(Sûresi, 52.Âyet
Esmâü’l-Hüsnâ ile dua
وَلِلّٰهِ الْاَسْمَٓاءُ الْحُسْنٰى فَادْعُوهُ بِهَاۖ
Esmâ-ü’l-Hüsnâ (en güzel isimler) ise Allah’ındır!
Öyleyse O’na onlarla duâ edin;
A'râf Sûresi,180.Âyet.
[AÇIKLAMASI: Cevşen-i Kebir duası Peygamberimize Hz.Cebrail tarafından Allah'tan getirilen bir duadır. Cevşende Peygamberimiz, Allah c.c. ye O'nun binbir ismiyle dua etmiştir. Bir çok Allah dostu da Cevşeni okuyarak dua etmişlerdir.
Bu Âyet-i Kerimede ; "Esmâü’l-Hüsnâ (en güzel isimler) ise Allah’ındır! Öyleyse O’na onlarla duâ edin" buyurulmaktadır.]
O'nun güzel isimleriyle dua
قُلِ ادْعُوا اللّٰهَ اَوِ ادْعُوا الرَّحْمٰنَۜ اَيًّا مَا تَدْعُوا
De ki:
“İster Allah diyerek, ister Rahmân diyerek yakarın;
hangisiyle yakarsanız olur,
فَلَهُ الْاَسْمَٓاءُ الْحُسْنٰىۚ
çünkü bütün güzel isimler O’na mahsustur.”
İsrâ Sûresi,110.Âyet
Allah dilemedikçe, (siz) isteyemezsiniz!
وَمَا تَشَٓاؤُ۫نَ اِلَّٓا اَنْ يَشَٓاءَ اللّٰهُۜ
Hem, Allah (sizin serbestçe istemenizi)
dilemedikçe, (siz) isteyemezsiniz!
اِنَّ اللّٰهَ كَانَ عَلٖيمًا حَكٖيمًاۗ
Muhakkak ki Allah, Alîm (herkesin hâlini bilen)dir,
Hakîm (her işi hikmetli olan)dır
İnsan Sûresi 30. Âyet
وَمَا تَشَٓاؤُ۫نَ اِلَّٓا اَنْ يَشَٓاءَ اللّٰهُ رَبُّ الْعَالَمٖينَ
Âlemlerin Rabbi olan Allah dilemedikçe,
siz dileyemezsiniz!
Tekvîr Sûresi, 29. Âyet
Tevbe edip senin yoluna uyanlara mağfiret eyle
Meleklerin tesbih ve duası
اَلَّذٖينَ يَحْمِلُونَ الْعَرْشَ وَمَنْ حَوْلَهُ يُسَبِّحُونَ بِحَمْدِ رَبِّهِمْ
وَيُؤْمِنُونَ بِهٖ وَيَسْتَغْفِرُونَ لِلَّذٖينَ اٰمَنُواۚ
Arşı taşıyan ve onun etrâfında bulunan (melek)ler,
Rablerine hamd ile (O’nu) tesbîh ederler
ve O’na îmân ederler ve (kendileri gibi)
îmân edenler için mağfiret dilerler.
رَبَّنَا وَسِعْتَ كُلَّ شَىْءٍ رَحْمَةً وَعِلْمًا
فَاغْفِرْ لِلَّذٖينَ تَابُوا وَاتَّبَعُوا سَبٖيلَكَ
وَقِهِمْ عَذَابَ الْجَحٖيمِ
(Şöyle derler:)
“Rabbimiz!
(Sen) herşeyi rahmet ve ilim cihetiyle kuşatmışsındır;
artık tevbe edip senin yoluna uyanlara mağfiret eyle
ve onları Cehennem azâbından koru!”
رَبَّنَا وَاَدْخِلْهُمْ جَنَّاتِ عَدْنٍۨ
الَّتٖى وَعَدْتَهُمْ وَمَنْ صَلَحَ مِنْ اٰبَٓائِهِمْ
وَاَزْوَاجِهِمْ وَذُرِّيَّاتِهِمْۜ
“Rabbimiz!
Hem onları, hem onların atalarından, zevcelerinden
ve nesillerinden sâlih olan kimseleri,
kendilerine va‘d buyurduğun Adn Cennetlerine koy!
اِنَّكَ اَنْتَ الْعَزٖيزُ الْحَكٖيمُ
Şübhesiz ki Azîz (kudreti dâimâ üstün gelen),
Hakîm (her işi hikmetli olan) ancak sensin!”
1,Bütün melekler mü’minlere duâ ederler ve onlar için af dilerler. Bir mü’min, başka bir mü’min kardeşine gıyâbında duâ ettiğinde, “Âmîn! Aynısı sana da olsun!” demekle vazîfeli melekler de vardır.
(İbn-i Kesîr, c. 3, 236)
وَقِهِمُ السَّيِّـَٔاتِۜ
“Ve onları kötülüklerden koru!
وَمَنْ تَقِ السَّيِّـَٔاتِ يَوْمَئِذٍ فَقَدْ رَحِمْتَهُۜ
Zâten kimi o gün (dünyada iken) kötülüklerden korursan, (kıyâmet günü) ona artık gerçekten merhamet etmiş olursun.
وَذٰلِكَ هُوَ الْفَوْزُ الْعَظٖيمُ۟
İşte büyük kurtuluş ancak budur!”
Mü’min Sûresi 7-9. Âyet
Peygamberlerin duaları niçin kabul olmuş?
اِنَّهُمْ كَانُوا يُسَارِعُونَ فِى الْخَيْرَاتِ وَيَدْعُونَنَا رَغَبًا وَرَهَبًاۜ
Gerçekten onlar (bütün bu peygamberler) hayırlı işlerde koşuşurlar, ümîd ederek ve korkarak bize duâ ederlerdi.
وَكَانُوا لَنَا خَاشِعٖينَ
Ve bize gönülden bağlı kimselerdi.
Enbiyâ Sûresi, 90.Âyet
Furkân-ı Hakîm / Dua, Zikir ve Tesbîh · Marifet Petekleri