Âhirette pişmanlık
Peygamberine ve âyetlerine tâbi‘ olsaydık!
وَلَوْ اَنَّٓا اَهْلَكْنَاهُمْ بِعَذَابٍ مِنْ قَبْلِه۪
Eğer gerçekten biz, onları bundan
(kendilerini haberdâr etmeden)
önce bir azâb ile helâk etseydik, elbette:
لَقَالُوا رَبَّنَا لَوْلَٓا اَرْسَلْتَ
اِلَيْنَا رَسُولًا فَنَتَّبِعَ اٰيَاتِكَ مِنْ قَبْلِ اَنْ نَذِلَّ وَنَخْزٰى
“Rabbimiz!
Bize bir peygamber gönderseydin de,
aşağılığa ve rezilliğe düşmeden önce
senin âyetlerine tâbi‘ olsaydık!” derlerdi.
قُلْ كُلٌّ مُتَرَبِّصٌ
De ki: “Herkes (kendi âkıbetini) bekleyicidir!
فَتَرَبَّصُواۚ
Öyle ise (siz de) bekleyin!
فَسَتَعْلَمُونَ مَنْ اَصْحَابُ الصِّرَاطِ
السَّوِيِّ وَمَنِ اهْتَدٰى
Artık doğru yolun sâhiblerinin kimler olduğunu
ve kimlerin hidâyete erdiğini yakında bileceksiniz!”
Tâhâ Sûresi,134-135.Âyet
(Biz) bir peygamber göndermedikçe (kimseye) azâb ediciler değiliz.
Peygambere tâbi olan azâba uğramaz
وَكُلَّ اِنْسَانٍ اَلْزَمْنَاهُ طَٓائِرَهُ ف۪ي عُنُقِه۪ۜ
Ve her insanın amelini, kendi boynuna bağladık.
وَنُخْرِجُ لَهُ يَوْمَ الْقِيٰمَةِ كِتَاباً يَلْقٰيهُ مَنْشُوراً
Kıyâmet günü onun için (o amellerinin yazıldığı)
bir kitab çıkarırız ki, onu açılmış olarak
önünde bulur.
اِقْرَأْ كِتَابَكَۜ
“Kitâbını oku!
كَفٰى بِنَفْسِكَ الْيَوْمَ عَلَيْكَ حَس۪يباًۜ
Bugün sana hesab sorucu olarak nefsin yeter!” (denilecek).
مَنِ اهْتَدٰى فَاِنَّمَا يَهْتَد۪ي لِنَفْسِه۪ۚ وَمَنْ ضَلَّ
فَاِنَّمَا يَضِلُّ عَلَيْهَاۜ
Kim hidâyete ererse,
artık ancak kendisi için hidâyete ermiş olur.
وَمَنْ ضَلَّ فَاِنَّمَا يَضِلُّ عَلَيْهَاۜ
Kim de dalâlete düşerse, o takdirde ancak
kendi aleyhine dalâlete düşmüş olur.
وَلَا تَزِرُ وَازِرَةٌ وِزْرَ اُخْرٰىۜ
Hem hiçbir günahkâr,
başkasının günâhını yüklenmez.
وَمَا كُنَّا مُعَذِّب۪ينَ حَتّٰى نَبْعَثَ رَسُولاً
(Biz) bir peygamber göndermedikçe
(kimseye) azâb ediciler değiliz.
İsrâ Sûresi, 13-14-15.Âyet
“Keşke ben,peygamberle berâber bir yol tutsaydım!”
وَيَوْمَ تَشَقَّقُ السَّمَٓاءُ بِالْغَمَامِ وَنُزِّلَ الْمَلٰٓئِكَةُ تَنْز۪يلاً
O gün gökyüzü, bulutlarla yarılacak
ve melekler bölük bölük indirilecektir.
اَلْمُلْكُ يَوْمَئِذٍۨ الْحَقُّ لِلرَّحْمٰنِۜ
O gün, gerçek mülk (hâkimiyet) Rahmân’ındır.
وَكَانَ يَوْماً عَلَى الْكَافِر۪ينَ عَس۪يراً
Kâfirlere ise, zor olan bir gündür!
وَيَوْمَ يَعَضُّ الظَّالِمُ عَلٰى يَدَيْهِ
O gün zâlim kimse, ellerini ısırıp şöyle der:
يَقُولُ يَا لَيْتَنِي اتَّخَذْتُ مَعَ الرَّسُولِ سَب۪يلاً
“Keşke ben, peygamberle berâber
bir yol tutsaydım!”
يَا وَيْلَتٰى لَيْتَن۪ي لَمْ اَتَّخِذْ فُلَاناً خَل۪يلاً
“Vay hâlime!
Ne olurdu ben falancayı dost edinmeseydim!”
لَقَدْ اَضَلَّن۪ي عَنِ الذِّكْرِ بَعْدَ اِذْ جَٓاءَن۪يۜ
“Yemîn olsun ki, (o) bana geldikten sonra
beni Zikir’den (Kur’ân’dan), saptırdı.”
وَكَانَ الشَّيْطَانُ لِلْاِنْسَانِ خَذُولاً
Şeytan ise, insanı (işte o gün, böyle)
yardımsız bırakır.
وَقَالَ الرَّسُولُ يَا رَبِّ اِنَّ قَوْمِي
اتَّخَذُوا هٰذَا الْقُرْاٰنَ مَهْجُوراً
Peygamber: “Ey Rabbim!
Doğrusu kavmim bu Kur’ân’ı (ortada)
terk edilmiş (bir şey) saydılar” dedi.
Furkân Sûresi, 25-30.Âyet
Keşke Allah’a itâat etseydik, peygambere de itâat etseydik
يَوْمَ تُقَلَّبُ وُجُوهُهُمْ فِي النَّارِ
يَقُولُونَ يَا لَيْتَنَٓا اَطَعْنَا اللّٰهَ وَاَطَعْنَا الرَّسُولَا
O gün, yüzleri ateş içinde çevrilirken:
“Eyvah bize! Keşke Allah’a itâat etseydik,
peygambere de itâat etseydik!” diyeceklerdir.
وَقَالُوا رَبَّنَٓا اِنَّٓا اَطَعْنَا سَادَتَنَا
وَكُـبَرَٓاءَنَا فَاَضَلُّونَا السَّب۪يلَا
Ve: “Rabbimiz!
Gerçekten biz, reislerimize ve büyüklerimize
uyduk da (onlar) bizi (hak) yoldan saptırdılar” diyeceklerdir.
رَبَّنَٓا اٰتِهِمْ ضِعْفَيْنِ مِنَ الْعَذَابِ
وَالْعَنْهُمْ لَعْناً كَب۪يراً۟
“Rabbimiz!
Onlara azabdan iki kat ver
ve onlara büyük bir lâ‘netle lâ‘net et!”
Ahzâb Sûresi, 66-67-68.Âyet
İhmâl ettiğimiz şeylerden dolayı bize yazıklar olsun
وَلَوْ تَرٰٓى اِذْ وُقِفُوا عَلٰى رَبِّهِمْۜ
Rablerinin huzuruna getirilirken
sen onları bir görsen!
حَتّٰٓى اِذَا جَٓاءَتْهُمُ السَّاعَةُ بَغْتَةً
Nihâyet kıyâmet onlara ansızın geldiği zaman,
onlar günahlarını sırtlarına yüklenerek:
قَالُوا يَا حَسْرَتَنَا عَلٰى مَا فَرَّطْنَا ف۪يهَاۙ
“Orada (dünyada) ihmâl ettiğimiz şeylerden dolayı
bize yazıklar olsun!” diyeceklerdir.
اَلَا سَٓاءَ مَا يَزِرُونَ
وَهُمْ يَحْمِلُونَ اَوْزَارَهُمْ عَلٰى ظُهُورِهِمْۜ
Dikkat edin, yüklenmekte oldukları
şeyler ne kötüdür!
وَمَا الْحَيٰوةُ الدُّنْيَٓا اِلَّا لَعِبٌ وَلَهْوٌۜ
İşte dünya hayâtı bir oyun ve
bir eğlenceden başka birşey değildir!
وَلَلدَّارُ الْاٰخِرَةُ خَيْرٌ لِلَّذ۪ينَ يَتَّقُونَۜ
Ve elbette âhiret yurdu, (günahlardan)
sakınmakta olanlar için daha hayırlıdır.
اَفَلَا تَعْقِلُونَ
Hiç akıl erdirmez misiniz?
En'âm Sûresi,29-31-32.Âyet
Bugün de biz sizi unuttuk
وَلَوْ تَرٰٓى اِذِ الْمُجْرِمُونَ نَاكِسُوا رُؤُ۫سِهِمْ عِنْدَ رَبِّهِمْۜ
(Ey Resûlüm!)
Rablerinin huzûrunda başlarını öne eğen
kimseler olduklarında günahkârları bir görsen!
رَبَّنَٓا اَبْصَرْنَا وَسَمِعْنَا فَارْجِعْنَا نَعْمَلْ صَالِحًا اِنَّا مُوقِنُونَ
(O zaman:) “Rabbimiz!
Gördük, işittik; şimdi bizi (dünyaya bir daha) döndür de sâlih bir amel işleyelim; doğrusu biz (artık) kesin olarak inanan kimseleriz” (derler).
وَلَوْ شِئْنَا لَاٰتَيْنَا كُلَّ نَفْسٍ هُدٰيهَا
Hâlbuki dileseydik, herkese hidâyetini elbette verirdik;
وَلٰكِنْ حَقَّ الْقَوْلُ مِنّ۪ي لَاَمْلَـَٔنَّ جَهَنَّمَ
مِنَ الْجِنَّةِ
وَالنَّاسِ اَجْمَع۪ينَ
fakat (herkesi kendi irâdesinde serbest bırakarak) benden: “Cehennemi, bütün cinlerden ve insanlardan (emirlerime isyân edenlerle)
muhakkak dolduracağım!” sözü hak olmuştur.
فَذُوقُوا بِمَا نَس۪يتُمْ لِقَٓاءَ يَوْمِكُمْ هٰذَاۚ
Öyle ise, bu gününüzle karşılaşmayı unuttuğunuz için (azâbı) tadın (bakalım)!
اِنَّا نَس۪ينَاكُمْ
Çünki (bugün de) biz sizi unuttuk;
وَذُوقُوا عَذَابَ الْخُلْدِ بِمَا كُنْتُمْ تَعْمَلُونَ
o hâlde yapmakta olduklarınızdan dolayı
tadın ebedî azâbı!
Secde Sûresi, 12-14.Âyet
Size âyetlerim okunmuyor muydu?
وَتَرٰى كُلَّ اُمَّةٍ جَاثِيَةً۠
Ve (o gün) her ümmeti câsiye
(diz çökmüş) olarak görürsün!
كُلُّ اُمَّةٍ تُدْعٰٓى اِلٰى كِتَابِهَ
Her ümmet, kendi kitâbına
(amel defterlerine) çağrılır.
اَلْيَوْمَ تُجْزَوْنَ مَا كُنْتُمْ تَعْمَلُونَ
(Onlara şöyle denilir:)
“Bugün, yapmakta olduklarınızla
karşılık göreceksiniz!”
هٰذَا كِتَابُنَا يَنْطِقُ عَلَيْكُمْ بِالْحَقِّۜ
“Bu, size karşı hakkı söyleyen
(aleyhinize şâhidlik eden) kitâbımızdır.
اِنَّا كُنَّا نَسْتَنْسِخُ مَا كُنْتُمْ تَعْمَلُونَ
Şübhesiz ki biz, yapmakta olduğunuz şeyleri yazıyorduk.”
فَاَمَّا الَّذ۪ينَ اٰمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ
فَيُدْخِلُهُمْ رَبُّهُمْ ف۪ي رَحْمَتِه۪ۜ
Fakat îmân edip sâlih ameller işleyenlere gelince,
işte Rableri onları rahmetine koyacaktır.
ذٰلِكَ هُوَ الْفَوْزُ الْمُب۪ينُ
İşte apaçık kurtuluş budur!
وَاَمَّا الَّذ۪ينَ كَفَرُوا۠
İnkâr edenlere gelince, (onlara da şöyle denilir:)
اَفَلَمْ تَكُنْ اٰيَات۪ي تُتْلٰى عَلَيْكُمْ
“Size âyetlerim okunmuyor muydu?
فَاسْتَكْـبَرْتُمْ وَكُنْتُمْ قَوْماً مُجْرِم۪ينَ
Fakat (siz) büyüklük tasladınız
ve bir günahkârlar topluluğu oldunuz.”
Câsiye Sûresi,28-31.Âyet
İbret Alacak Kadar Yaşatmadık mı
وَهُمْ يَصْطَرِخُونَ ف۪يهَاۚ
Onlar orada şöyle feryâd ederler:
رَبَّنَٓا اَخْرِجْنَا نَعْمَلْ صَالِحاً غَيْرَ الَّذ۪ي كُنَّا نَعْمَلُۜ
“Rabbimiz! Bizi (bu Cehennemden) çıkar ki (dünyada) işlemekte olduğumuz (günahlar)dan başka, sâlih bir amel işleyelim!”
اَوَلَمْ نُعَمِّرْكُمْ مَا يَتَذَكَّرُ ف۪يهِ مَنْ تَذَكَّرَ
(Onlara:)
“Sizi, ibret alacak bir kimsenin, kendisinde ibret
alacağı (bir süre) kadar yaşatmadık mı?
وَجَٓاءَكُمُ النَّذ۪يرُۜ
Size (bu günün dehşetinden haber veren)
korkutucu da geldi.
فَذُوقُوا فَمَا لِلظَّالِم۪ينَ مِنْ نَص۪يرٍ۟
Öyle ise tadın (azâbı)!
Artık zâlimler için hiçbir yardımcı yoktur (denilir).
Fâtır Sûresi, 37.Âyet
Furkân-ı Hakîm / Ölüm, Âhiret ve Kurtuluş · Marifet Petekleri