Cehennem
Cehennemden kurtuluş Allah'ın lütfudur
Rabbinden bir lütuf olarak (Allah) onları Cehennem azâbından korumuştur.
Tarafımızdan kendilerine
en güzel (saâdet) takdîr edilmiş olanlar
اِنَّ الَّذ۪ينَ سَبَقَتْ لَهُمْ مِنَّا الْحُسْنٰٓىۙ
اُو۬لٰٓئِكَ عَنْهَا مُبْعَدُونَۙ
Şübhesiz ki tarafımızdan kendilerine en güzel (saâdet) takdîr edilmiş olanlar var ya, işte onlar ondan (Cehennemden) uzaklaştırılmış kimselerdir.
Enbiyâ Sûresi, 101.Âyet
Âhirette azâbı Allah defeder
مَنْ يُصْرَفْ عَنْهُ يَوْمَئِذٍ فَقَدْ رَحِمَهُۜ
Kim ki, kendisinden o gün (azab) def‘ edilir,
artık gerçekten (Allah) ona rahmet etmiştir.
وَذٰلِكَ الْفَوْزُ الْمُب۪ينُ
İşte apaçık kurtuluş budur!
En'âm Sûresi, 16.Âyet
Allah bize lûtfetti de (derilerden içeri)
nüfûz edici o azabdan bizi korudu!
وَاَقْبَلَ بَعْضُهُمْ عَلٰى بَعْضٍ يَتَسَٓاءَلُونَ
Hem (Cennet ehli) birbirlerine dönüp
(hâllerinden) karşılıklı sorarlar.
قَالُٓوا اِنَّا كُنَّا قَبْلُ ف۪ٓي اَهْلِنَا مُشْفِق۪ينَ
Derler ki:
“Daha önce gerçekten biz, (dünyada) âilemizin yanında iken (Allah’dan) korkan kimselerdik!”
فَمَنَّ اللّٰهُ عَلَيْنَا وَوَقٰينَا عَذَابَ السَّمُومِ
“İşte Allah bize lûtfetti de (derilerden içeri)
nüfûz edici o azabdan bizi korudu!”
Tûr Sûresi,25-27.Âyet
Rabbinden bir lütuf olarak (Allah) onları
Cehennem azâbından korumuştur.
اِنَّ الْمُتَّق۪ينَ ف۪ي مَقَامٍ اَم۪ينٍۙ
Muhakkak ki takvâ sâhibleri,
emin bir makamdadırlar.
ف۪ي جَنَّاتٍ وَعُيُونٍۚ
Bahçelerde ve pınar başlarında!
يَلْبَسُونَ مِنْ سُنْدُسٍ وَاِسْتَبْرَقٍ مُتَقَابِل۪ينَۚ
İnce ipekten ve kalın ipekten (elbiseler)
giyerek karşılıklı oturanlardır.
كَذٰلِكَ۠ وَزَوَّجْنَاهُمْ بِحُورٍ ع۪ينٍۜ
İşte böyle!
Hem onları iri gözlü hûrilerle evlendirmişizdir.
يَدْعُونَ ف۪يهَا بِكُلِّ فَاكِهَةٍ اٰمِن۪ينَۙ
Orada emniyet içinde kimseler olarak
(canlarının çektiği) her meyveyi isterler.
لَا يَذُوقُونَ ف۪يهَا الْمَوْتَ اِلَّا الْمَوْتَةَ الْاُو۫لٰىۚ
وَوَقٰيهُمْ عَذَابَ الْجَح۪يمِۙ
فَضْلًا مِنْ رَبِّكَۜ
İlk ölümden (dünyadaki vefatlarından) başka orada ölüm tatmazlar ve Rabbinden bir lütuf olarak (Allah) onları Cehennem azâbından korumuştur.
ذٰلِكَ هُوَ الْفَوْزُ الْعَظ۪يمُ
İşte büyük kurtuluş budur!
Duhân Sûresi,51-57.Âyet
Allah’ın merhamet ettiği kimseler müstesnâ,
dostun dosta faydası olmaz
اِنَّ يَوْمَ الْفَصْلِ م۪يقَاتُهُمْ اَجْمَع۪ينَۙ
Şübhesiz ki (hak ile bâtılın birbirinden ayrılarak
hüküm verileceği) o ayırış günü, onların hep
birlikte buluşma vaktidir.
يَوْمَ لَا يُغْن۪ي مَوْلًى عَنْ مَوْلًى شَيْـٔاً وَلَا هُمْ يُنْصَرُونَۙ
O gün, bir dostun bir dosta hiçbir faydası olmaz
ve onlar yardım olunmazlar.
اِلَّا مَنْ رَحِمَ اللّٰهُۜ
Ancak Allah’ın merhamet ettiği kimseler müstesnâ.
اِنَّهُ هُوَ الْعَز۪يزُ الرَّح۪يمُ۟
Şübhesiz ki Azîz (kudreti dâimâ üstün gelen),
Rahîm (çok merhamet edici) olan ancak O’dur.
Duhân Sûresi.40-42.Âyet
Allah, Peygamber göndermeden insanları
Cehenneme atsaydı,
وَمَٓا اَهْلَكْنَا مِنْ قَرْيَةٍ اِلَّا لَهَا مُنْذِرُ
Hâlbuki (biz) hiçbir memleketi, (halkına) nasîhat vermek üzere kendisine (gönderilen) korkutucuları (peygamberleri) olmadan helâk etmedik.
ونَۗۛذِكْرٰى۠ۛ
وَمَا كُنَّا ظَالِم۪ينَ
Ve (aslâ) zâlimler olmadık.
Şuarâ Sûresi, 208-209.Âyet
Îmân edenler ateşten korunun!
يَٓا اَيُّهَا الَّذ۪ينَ اٰمَنُوا قُٓوا اَنْفُسَكُمْ وَاَهْل۪يكُمْ نَارًا
وَقُودُهَا النَّاسُ وَالْحِجَارَةُ
Ey îmân edenler!
Kendinizi ve âilenizi, yakıtı insanlar
ve taşlar olan bir ateşten koruyun!
عَلَيْهَا مَلٰٓئِكَةٌ غِلَاظٌ شِدَاد
ٌ لَا يَعْصُونَ اللّٰهَ مَٓا اَمَرَهُمْ وَيَفْعَلُونَ مَا يُؤْمَرُونَ
Onun üzerinde sert, şiddetli, Allah’ın kendilerine
emrettiğine isyân etmeyen ve ne emrolunurlarsa
yapan melekler (zebâniler) vardır.
Tahrîm Sûresi 6.Âyet
Cehennemi mutlakā göreceksiniz!
لَتَرَوُنَّ الْجَح۪يمَۙ
And olsun (siz) Cehennemi mutlakā göreceksiniz!
ثُمَّ لَتَرَوُنَّهَا عَيْنَ الْيَق۪ينِۙ
Sonra (yine) and olsun,
siz onu gözün(üzün) kat‘î bilişiyle göreceksiniz!
ثُمَّ لَتُسْـَٔلُنَّ يَوْمَئِذٍ عَنِ النَّع۪يمِ
Sonra o gün, (size dünyada verilmiş olan)
ni‘metlerden (teker teker) mutlakā sorulacaksınız!
Tekâsür Sûresi, 6-8.Âyet
وَاِنْ مِنْكُمْ اِلَّا وَارِدُهَاۚ
Hem sizden oraya uğramayacak hiçbir kimse yoktur.
كَانَ عَلٰى رَبِّكَ حَتْماً مَقْضِياًّۚ
(Bu,) Rabbinin kendi üzerine aldığı kesinleşmiş
bir hükümdür.
Meryem Sûresi, 71.Âyet
Kâfirler için hazırlanmış olan ateşten sakının!
يَٓا اَيُّهَا الَّذ۪ينَ اٰمَنُوا لَا تَأْكُلُوا الرِّبٰٓوا اَضْعَافاً مُضَاعَفَةًۖ
Ey îmân edenler!
Kat kat artırılmış olarak fâizi yemeyin!
وَاتَّقُوا اللّٰهَ لَعَلَّكُمْ تُفْلِحُونَۚ
Ve Allah'dan sakının, tâ ki kurtuluşa eresiniz!
وَاتَّقُوا النَّارَ الَّت۪ٓي اُعِدَّتْ لِلْكَافِر۪ينَۚ
Ve kâfirler için hazırlanmış olan ateşten sakının!
وَاَط۪يعُوا اللّٰهَ وَالرَّسُولَ
Hem Allah’a ve peygambere itâat edin!
لَعَلَّكُمْ تُرْحَمُونَۚ
Tâ ki merhamet olunasınız.
Âl-i İmrân Sûresi, 130-131-132.Âyet
Ateşin azâbından muhafaza eden şeyler
اَلَّذ۪ينَ يَقُولُونَ رَبَّنَٓا اِنَّـنَٓا اٰمَنَّا فَاغْفِرْ لَنَا
ذُنُوبَنَا وَقِنَا عَذَابَ النَّارِۚ
Onlar ki: “Rabbimiz!
Muhakkak ki biz îmân ettik;
artık günahlarımızı bize bağışla
ve bizi o ateşin azâbından muhâfaza eyle!” derler.
اَلصَّابِر۪ينَ وَالصَّادِق۪ينَ وَالْقَانِت۪ين
وَالْمُنْفِق۪ينَ وَالْمُسْتَغْفِر۪ينَ بِالْاَسْحَارِ
(Onlar:)
- Sabredenler,
- doğru olanlar,
- itâat edenler,
- (mallarını Allah yolunda) sarf edenler
- ve seherlerde (sabah namazı vaktinden önce) mağfiret dileyenlerdir.
Âl-i İmrân Sûresi,16-17.Âyet
Allah kullara asla zulmedici değildir.
مَنْ عَمِلَ صَالِحًا فَلِنَفْسِه۪ وَمَنْ اَسَٓاءَ فَعَلَيْهَاۜ
Kim sâlih bir amel işlerse, artık kendi lehinedir;
kim de kötülük ederse, o takdirde (o da) kendi aleyhinedir.
وَمَا رَبُّكَ بِظَلَّامٍ لِلْعَب۪يدِ
Rabbin ise kullar(ın)a aslâ zulmedici değildir!
Fussilet Sûresi,46.Âyet
Bu, ellerinizle yapıp ettikleriniz yüzündendir
ذٰلِكَ بِمَا قَدَّمَتْ اَيْدٖيكُمْ وَاَنَّ اللّٰهَ لَيْسَ بِظَلَّامٍ لِلْعَبٖيدِۙ
İşte bu, ellerinizle yapıp ettikleriniz yüzündendir ve kuşkusuz Allah kullara asla zulmedici değildir.
Enfâl Sûres,51,.Âyet
İnsanlar (isyanlarıyla) kendilerine zulmediyorlar.
اِنَّ اللّٰهَ لَا يَظْلِمُ النَّاسَ شَيْـًٔا
Şübhesiz ki Allah, insanlara hiçbir şekilde zulmetmez;
وَلٰكِنَّ النَّاسَ اَنْفُسَهُمْ يَظْلِمُونَ
fakat insanlar (isyanlarıyla) kendilerine zulmediyorlar.
Yûnus (As) Sûresi 44. Âyet
Furkân-ı Hakîm / Ölüm, Âhiret ve Kurtuluş · Marifet Petekleri