Rab-İmtihân
Rab-Varlık yokluk imtihânı
فَاَمَّا الْاِنْسَانُ اِذَا مَا ابْتَلٰيهُ رَبُّهُ
فَاَكْرَمَهُ وَنَعَّمَهُ فَيَقُولُ رَبّ۪ٓي اَكْرَمَنِۜ
Fakat insan, Rabbi kendisini (varlıkla) imtihân edip, ona ikramda bulunduğu ve ona ni‘met verdiği zaman,bunun üzerine: “Rabbim bana ikrâm etti!” der.
وَاَمَّٓا اِذَا مَا ابْتَلٰيهُ فَقَدَرَ
عَلَيْهِ رِزْقَهُ فَيَقُولُ رَبّ۪ٓي اَهَانَنِۚ
Hâlbuki onu (yoklukla) imtihân edip de rızkını
kendisine daralttığı zaman:
“Rabbim bana ihânet etti!” der.
كَلَّا بَلْ لَا تُكْرِمُونَ الْيَت۪يمَۙ
Hayır! (Siz) doğrusu yetime ikrâm etmiyorsunuz!
وَلَا تَحَٓاضُّونَ عَلٰى طَعَامِ الْمِسْك۪ينِۙ
Ve yoksulu yedirmeye,
birbirinizi teşvîk etmiyorsunuz!
وَتَأْكُلُونَ التُّرَاثَ اَكْلاً لَماًّۙ
Hem mîrâsı,
helâl haram demeyen bir yiyişle yiyorsunuz!
وَتُحِبُّونَ الْمَالَ حُباًّ جَماًّۜ
Ve malı, aşırı bir sevgi ile seviyorsunuz!
كَلَّٓا اِذَا دُكَّتِ الْاَرْضُ دَكاًّ دَكاًّۙ
Hayır! Yer (çarpıla çarpıla) un ufak
olarak dümdüz edildiği zaman!
وَجَٓاءَ رَبُّكَ وَالْمَلَكُ صَفاًّ صَفاًّۚ
Rabbin(in emri) geldiği ve melekler
saf saf dizildiği (zaman)!
وَج۪ٓيءَ يَوْمَئِذٍ بِجَهَنَّمَ يَوْمَئِذٍ يَتَذَكَّرُ
O gün Cehennem de getirilir;
insan o gün (günahlarını) hatırlar;
الْاِنْسَانُ وَاَنّٰى لَهُالذِّكْرٰىۜ
artık o hatırlama(nın faydası)
ona nereden olacak?
يَقُولُ يَا لَيْتَن۪ي قَدَّمْتُ لِحَيَات۪يۚ
(O zaman insan:)
"Keşke ben, (bu ebedî) hayâtım için önceden
(dünyada iken iyi ameller) yapsaydım!” der.
فَيَوْمَئِذٍ لَا يُعَذِّبُ عَذَابَهُٓ اَحَدٌۙ
Artık o gün, O’nun (Allah’ın) azâbı gibi,
hiç kimse azâb edemez!
وَلَا يُوثِقُ وَثَاقَهُٓ اَحَدٌۜ
Ve O’nun bağı gibi, hiç kimse bağ vuramaz!
Fecr Sûresi, 15-26.Âyet
Rab-Darlık ve hastalık imtihanları
وَلَقَدْ اَرْسَلْنَٓا اِلٰٓى اُمَمٍ مِنْ قَبْلِكَ
Andolsun ki senden önceki ümmetlere de
elçiler gönderdik.
فَاَخَذْنَاهُمْ بِالْبَأْسَٓاءِ وَالضَّرَّٓاءِ لَعَلَّهُمْ يَتَضَرَّعُونَ
Ardından, belki yalvarıp yakarırlar diye
onları darlık ve hastalıklara uğrattık.
فَلَوْلَٓا اِذْ جَٓاءَهُمْ بَأْسُنَا تَضَرَّعُوا
Hiç olmazsa kendilerine tarafımızdan bir sıkıntı
geldiğinde içten bir niyazda bulunsalardı!
وَلٰكِنْ قَسَتْ قُلُوبُهُمْ وَزَيَّنَ لَهُمُ الشَّيْطَانُ
مَا كَانُوا يَعْمَلُونَ
Fakat kalpleri iyice katılaştı;
şeytan da onlara yaptıklarını şirin gösterdi.
فَلَمَّا نَسُوا مَا ذُكِّرُوا بِه۪ فَتَحْنَا عَلَيْهِمْ اَبْوَابَ كُلِّ شَيْءٍۜ
Buna rağmen kendisiyle nasîhat edildikleri
şeyleri unutunca, üzerlerine herşeyin
(bütün ni‘metlerin) kapılarını açtık
(ve kendilerini bollukla imtihân ettik).
حَتّٰٓى اِذَا فَرِحُوا بِمَٓا اُو۫تُٓوا اَخَذْنَاهُمْ بَغْتَةً
فَاِذَا هُمْ مُبْلِسُونَ
Nihâyet kendilerine verilenler yüzünden (tam) ferahlandıkları zaman, onları ansızın yakaladık;
bir anda hepsi ümidsizliğe düşen kimseler oldular.
فَقُطِعَ دَابِرُ الْقَوْمِ الَّذ۪ينَ ظَلَمُواۜ
Sonunda zulmeden kavmin kökü kesildi.
وَالْحَمْدُ لِلّٰهِ رَبِّ الْعَالَم۪ينَ
Her türlü övgü, âlemlerin Rabbi olan
Allah’a mahsustur.
En‘âm Sûresi, 42-43-44-45 Âyet
"Rabbe" tevekkül
اَلَّذ۪ينَ صَبَرُوا وَعَلٰى رَبِّهِمْ يَتَوَكَّلُونَ
Onlar sabredenler ve Rablerine tevekkül edenlerdir
Ankebût Sûresi,58-59.Âyet
Rabbe âsî olmak
وَعَصٰٓى اٰدَمُ رَبَّهُ فَغَوٰىۖ
Âdem, Rabbi(nin emri)ne âsî oldu da şaşırdı.
Tâ-Hâ Sûresi,121.Âyet
Furkân-ı Hakîm / Rab İsmi, Esmâsı ve Ef'âli · Marifet Petekleri