Rabb'e yolculuk
Âlemlerin Rabbi olan Allah içindir!
قُلْ اِنَّ صَلَاتٖى وَنُسُكٖى وَمَحْيَاىَ
وَمَمَاتٖى لِلّٰهِ رَبِّ الْعَالَمٖينَۙ
De ki: “Şübhesiz benim namazım da ibâdetlerim de
hayâtım ve ölümüm de âlemlerin Rabbi olan
Allah içindir!”
En`âm Sûresi, 162. Âyet
"Rabbe" teslim olmak
Dünya ve âhiret için yararlı işler yapan
Rablerine gönül huzuruyla teslim olanlar
اِنَّ الَّذ۪ينَ اٰمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ
وَاَخْبَتُٓوا اِلٰى رَبِّهِمْۙ
اُو۬لٰٓئِكَ اَصْحَابُ الْجَنَّةِۚ
İman edip dünya ve âhiret için yararlı işler
yapan ve Rablerine gönül huzuruyla teslim
olanlara gelince, işte onlar cennetliklerdir.
هُمْ ف۪يهَا خَالِدُونَ
Onlar orada ebedî kalacaklardır.
Hûd )As( Sûresi 23. Âyet
Rablerinden bir hidâyet üzeredirler
وَبِالْاٰخِرَةِ هُمْ يُوقِنُونَۜ
Onlar, âhirete de kat‘î olarak îmân ederler.
اُو۬لٰٓئِكَ عَلٰى هُدًى مِنْ رَبِّهِمْ
وَاُو۬لٰٓئِكَ هُمُ الْمُفْلِحُونَ
İşte onlar, Rablerinden bir hidâyet üzeredirler,
kurtuluşa erenler de işte ancak onlardır.
Bakara Sûresi,4-5.Âyet
Rabbe yol tutmak
قُلْ مَٓا اَسْـَٔلُكُمْ عَلَيْهِ مِنْ اَجْرٍ اِلَّا مَنْ شَٓاءَ
اَنْ يَتَّخِذَ اِلٰى رَبِّه۪ سَب۪يلًا
De ki: “(Ben) sizden buna (tebliğ vazîfeme) karşılık bir ücret değil, ancak Rabbisine bir yol tutmak isteyen kimse (olmanızı) istiyorum.”
Furkân Sûresi, 57.Âyet
Rabbisinden bir nûr (bir hidâyet) üzere olan o kimse
اَفَمَنْ شَرَحَ اللّٰهُ صَدْرَهُ لِلْاِسْلَامِ
فَهُوَ عَلٰى نُورٍ مِنْ رَبِّه۪ۜ
O hâlde Allah’ın, kalbini İslâm’a açıp da,
Rabbisinden bir nûr (bir hidâyet) üzere olan
o kimse (küfründeki inadından dolayı kalbi
mühürlenen kimse gibi) midir?
فَوَيْلٌ لِلْقَاسِيَةِ قُلُوبُهُمْ مِنْ ذِكْرِ اللّٰهِۜ
Öyleyse Allah’ın zikrine karşı kalbleri
katılaşmış olanların vay hâline!
اُو۬لٰٓئِكَ ف۪ي ضَلَالٍ مُب۪ينٍ
İşte onlar apaçık bir dalâlet içindedirler.
Zümer Sûresi,22.Âyet
Hicret, Rabbe doğru yola çıkmaktır
O'nun "Azîz ve Hakîm" olduğu bilinen
Rabbe hicret etmek
وَقَالَ اِنّ۪ي مُهَاجِرٌ اِلٰى رَبّ۪يۜ
(İbrâhîm:)
“Doğrusu ben Rabbime hicret ediciyim.
اِنَّهُ هُوَ الْعَز۪يزُ الْحَك۪يمُ
Muhakkak ki, Azîz (kudreti dâimâ üstün gelen),
Hakîm (her işi hikmetli olan) ancak O’dur” dedi.
Ankebût Sûresi, 26.Âyet
Râzı olan ve râzı olunan olarak Rabbine dön
يَٓا اَيَّتُهَا النَّفْسُ الْمُطْمَئِنَّةُۗ
(Allah, mü’min kuluna ise:)
“Ey nefs-i mutmainne
(kâmil bir îman sâhibi olarak huzûra ermiş olan nefis)!”
اِرْجِع۪ٓي اِلٰى رَبِّكِ رَاضِيَةً مَرْضِيَّةًۚ
“(Hem) râzı olan, (hem) kendisinden râzı olunan
(sen Rabbinden, O da senden râzı) olarak Rabbine dön!”
فَادْخُل۪ي ف۪ي عِبَاد۪يۙ
“Artık (sâlih) kullarımın arasına katıl!”
وَادْخُل۪ي جَنَّت۪ي
“Ve (onlarla) Cennetime gir!”
Fecr Sûresi, 27-30.Âyet
)nefs-i mutmainne ile rıza makamına ulaşarak
Rabbine dönmek arasındaki bağlantıya dikkat)
İsteyen, Kur'ân âyetleriyle Rabbine doğru bir yol tutar.
)İsteğe bağlı,zorlama yok(
اِنَّ هٰذِه۪ تَذْكِرَةٌۚ
Şübhesiz ki bu (âyetler), bir nasîhattir.
فَمَنْ شَٓاءَ اتَّخَذَ اِلٰى رَبِّه۪ سَب۪يلاً۟
Artık isteyen, Rabbine doğru bir yol tutar.
Müzzemmil Sûresi, 19.Âyet
Herşeyden alâkayı keserek Rabbe yönel!
وَاذْكُرِ اسْمَ رَبِّكَ وَتَبَتَّلْ اِلَيْهِ تَبْت۪يلًاۜ
Rabbinin ismini zikret
ve herşeyden alâka(nı) keserek O’na yönel!
Müzzemmil Sûresi,8.Âyet
Haydi pabuçlarını çıkar!
Rabbine kavuşmak istiyorsan
وَهَلْ اَتٰيكَ حَدٖيثُ مُوسٰىۘ
(Ey Habîbim!) Sana Mûsâ’nın haberi de geldi mi?
اِذْ رَاٰ نَارًا فَقَالَ لِاَهْلِهِ امْكُثُٓوا اِنّٖٓى اٰنَسْتُ نَارًا
لَعَلّٖٓى اٰتٖيكُمْ مِنْهَا بِقَبَسٍ اَوْ اَجِدُ عَلَى النَّارِ هُدًى
Hani bir ateş görmüştü de âilesine:
“(Siz burada) durun; doğrusu ben bir ateş gördüm;
belki ondan size bir kor getiririm; ya da ateşin yanında yol gösteren bir kimse bulurum” demişti.
فَلَمَّٓا اَتٰيهَا نُودِىَ يَا مُوسٰى
Nihâyet ona gelince kendisine:
“Ey Mûsâ!” diye seslenildi.
اِنّٖٓى اَنَا۬ رَبُّكَ فَاخْلَعْ نَعْلَيْكَۚ
“Muhakkak ki ben, senin Rabbinim;
haydi pabuçlarını çıkar!
اِنَّكَ بِالْوَادِ الْمُقَدَّسِ طُوًىۜ
Çünki sen, mukaddes vâdi Tuvâdasın!”
Tâ-Hâ Sûresi 9-12.Âyet
Hz. Mûsâ ağaçtan gelen o göz kamaştırıcı nûru görünce,
Cenâb-ı Hakk,"Ya Mûsâ,yolculuğu bırak ve elindeki asâyı at"diye buyurdu.
Mûsâ yalnız asâyı atmadı.
Gönlünde bulunan dünyaya ait bütün istekleri de attı.
Akrabasını,sevdiklerini,en yakın dostlarını da gönlünden çıkarıp attı.
Sonra Mûsâ'ya,
"Ayağına giydiğin nalınları da çıkar at"emri geldi.
Böylece ayağından çıkardığı bir çift nalınla beraber
birçok güzellikleri, zevkleri olan dünya ile âhireti de,
dolayısıyla yalnız dünyadaki,süsleri,hoşlukları değil,
âhirette vâdedilen zevkleri de gönlünden çıkardı.
Çünkü, gönül evine Cenâb-ı Hakk'tan başkası sığmaz.
(Mevlâna. Dîvân-ı Kebîr/ Seçmeler. Cild 1.S.117)
Peygamber Efendimiz )s.a.v ,(.
insanları ve şehri terk edip Hira'ya çıkınca Rabbiyle buluştu,vahiy geldi.
Gönlün Rabb'e bağlanması, Kur'ân'ı ilimle öğrenmeye bağlı
وَلِيَعْلَمَ الَّذ۪ينَ اُو۫تُوا الْعِلْمَ اَنَّهُ الْحَقُّ مِنْ رَبِّكَ
فَيُؤْمِنُوا بِه۪ فَتُخْبِتَ لَهُ قُلُوبُهُمْۜ
Ve kendilerine ilim verilmiş olanlar,
gerçekten onun (bu Kur’ân’ın), Rabbinden (gelen)
hak olduğunu bilsin de ona îmân etsinler,
derken kalbleri ona gönülden bağlansın!
وَاِنَّ اللّٰهَ لَهَادِ الَّذ۪ينَ اٰمَنُٓوا اِلٰى صِرَاطٍ مُسْتَق۪يمٍ
Şübhesiz ki Allah, îmân edenleri dosdoğru
bir yola elbette hidâyet edendir.
Hacc Sûresi,54.Âyet
Artık dileyen, Rabbine varan bir yol tutar.
اِنَّ لِلْمُتَّق۪ينَ مَفَازًاۙ
حَدَٓائِقَ وَاَعْنَابًاۙ
وَكَوَاعِبَ اَتْرَابًاۙ
وَكَأْسًا دِهَاقًاۜ
Şübhesiz ki takvâ sâhibleri için (büyük) bir kurtuluş, bahçeler ve üzüm bağları, göğüsleri tomurcuklanmış aynı yaşta kızlar ve dolu kadehler vardır!
لَا يَسْمَعُونَ ف۪يهَا لَغْوًا وَلَا كِذَّابًاۚ
(Cennet ehli) orada boş bir söz ve yalan işitmezler.
جَزَٓاءً مِنْ رَبِّكَ عَطَٓاءً حِسَابًاۙ
(Bunlar) Rabbinden bir mükâfât ve
(O’nun fazlından, ziyâdesiyle) yeterli
bir ihsân olarak (verilir).
رَبِّ السَّمٰوَاتِ وَالْاَرْضِ
وَمَا بَيْنَهُمَاۙ الرَّحْمٰنِ لَا يَمْلِكُونَ مِنْهُ خِطَابًاۙ
Göklerin ve yerin ve ikisi arasında bulunanların
Rabbinden, o Rahmân’dan ki, (bütün mahlûkāt, azametinden) O’na karşı bir hitâba mâlik olamazlar!
يَوْمَ يَقُومُ الرُّوحُ وَالْمَلٰٓئِكَةُ صَفًّاۜ
O gün ruh (Cebrâîl) ve melekler saf saf olarak
ayakta durur.
لَا يَتَكَلَّمُونَ اِلَّا مَنْ اَذِنَ لَهُ الرَّحْمٰنُ وَقَالَ صَوَابًا
Rahmân’ın kendisine izin verdiği kimseden başkası konuşamaz; ve (o konuşan da ancak) doğruyu söyler!
ذٰلِكَ الْيَوْمُ الْحَقُّۚ
İşte bu, o hak olan gündür.
فَمَنْ شَٓاءَ اتَّخَذَ اِلٰى رَبِّه۪ مَاٰبًا
Artık dileyen, Rabbine varan bir yol tutar.
اِنَّٓا اَنْذَرْنَاكُمْ عَذَابًا قَر۪يبًاۚ
Şübhesiz ki biz, sizi yakın bir azâb ile korkuttuk.
يَوْمَ يَنْظُرُ الْمَرْءُ مَا قَدَّمَتْ يَدَاهُ
O gün kişi, ellerinin takdîm ettiği şeye
(önceden işlediği ameline) bakar
وَيَقُولُ الْكَافِرُ يَا لَيْتَن۪ي كُنْتُ تُرَابًا
ve kâfir: “Ah! Keşke ben toprak olaydım!” der.
Nebe Sûresi,31-40.Âyet
Furkân-ı Hakîm / Rab İsmi, Esmâsı ve Ef'âli · Marifet Petekleri