Gurbet
Her şeyle kesb-i muarefe eder.
Îmân, Şems-i Ezelî'den vicdan-ı beşere ihsan edilen
bir nur ve bir şuadır ki, vicdanın içyüzünü tamamıyla ışıklandırır.
Ve bu sayede, bütün kâinatla bir ünsiyet, bir emniyet peyda olur ve her şeyle kesb-i muarefe eder.
Ve insanın kalbinde öyle bir kuvve-i mâneviye husule gelir ki, insan, o kuvvetle her musibete, her hadiseye karşı mukavemet edebilir.
Ve öyle bir vüs'at ve genişlik verir ki, insan o vüs'atle geçmiş ve gelecek zamanları yutabilir.
(RNK.İŞÂRÂTÜ'L-Î'CÂZ)
Madem O var, sana bakar; sana herşey var.
Asıl gurbette, kimsesizlikte kalan odur ki, îmân ve teslimiyetle O'na intisap etmesin veya intisabına ehemmiyet vermesin.
(RNK-25.LEM'A)
Hem madem Sözler senin vicdanınla konuşabilirler. Herbir Sözü, şahsımdan değil, belki Kur'ân'ın dellâlından sana bir mektuptur ve eczahane-i kudsiye-i Kur'âniye'den birer reçetedir farz et. Gaybûbet içinde hâzırâne bir musâhabe dairesini onlarla aç.
(RNK.BARLA LÂHİKASI)
İhtiyarlık gurbeti
Evet, ey ihtiyar ve ihtiyareler!
Madem Rahîm bir Hâlık'ımız var;
bizim için gurbet olamaz.
Madem O var; bizim için herşey var.
Madem O var; melâikeleri de var.
Öyleyse bu dünya boş değil;
hâli dağlar, boş sahrâlar Cenâb-ı Hakk'ın ibâdıyla doludur.
Zîşuur ibâdından başka, O'nun nuruyla, O'nun hesabıyla taşı da, ağacı da birer mûnis arkadaş hükmüne geçer, lisan-ı halle bizimle konuşabilirler ve eğlendirirler.
Evet, bu kâinatın mevcudatı adedince ve bu büyük kitab-ı âlemin harfleri sayısınca, vücuduna şehadet eden; ve zîruhların medar-ı şefkat ve rahmet ve inâyet olabilen cihazatı ve mat'ûmâtı ve nimetleri adedince rahmetini gösteren deliller, şahitler, bize Rahîm, Kerîm, Enîs, Vedûd olan Hâlık'ımızın, Sâni'imizin, Hâmî'mizin dergâhını gösteriyorlar.
O dergâhta en makbul bir şefaatçi, acz ve zaaftır.
Ve acz ve zaafın tam zamanı da ihtiyarlıktır.
Böyle bir dergâha makbul bir şefaatçi olan ihtiyarlıktan küsmek değil, sevmek lâzımdır.
(RNK.TARİHÇE-İ HAYAT)
Gurbet acılarına bir şifadır
Bu dünyâ çabuk tebeddül eder bir misafirhane olduğunu yakinen îmân edip bildim.
Onun için, hakîki vatan değil, her yer birdir.
Madem vatanımda bâki kalmayacağım;
beyhûde ona karşı çabalamak, oraya gitmek bir şeye yaramıyor.
Madem her yer misafirhanedir; eğer misafirhane sahibinin rahmeti yâr ise, herkes yardır, her yer yarar.
Eğer yâr değilse, her yer kalbe bardır ve herkes düşmandır.
(RNK-16.MEKTUP)
Risale-i Nur Külliyatı / Dünya Hayatı, Rızık ve Kanaat · Marifet Petekleri