Arama

Başlık ve içerikte ara

Tevekkül-Rızık-Kanaat

6 dk

Allah, sen hayatta kaldıkça o rızkı verecektir.

Ey insan!

Rahm-ı mâderde iken, tıfl iken, ihtiyar ve iktidardan mahrum bir vaziyette iken, seni pek leziz rızıklar ile besleyen Allah, sen hayatta kaldıkça o rızkı verecektir.

Baksana:

Her bahar mevsiminde sath-ı arzda yaratılan enva-ı erzakı kim yaratıyor ve kimler için yaratıyor? Senin ağzına getirip sokacak değil ya!

Yahu, eğlencelere, bahçelere gidip dallarda sallanan o güleç yüzlü leziz meyveleri koparıp yemek zahmet midir? Allah insaf versin!

Hülâsa:

Allah'ı itham etmekle işini terk edip Allah'ın işine karışma ki, nankör âsiler defterine kaydolmayasın.

(RNK.MESNEVÎ-İ NURİYE)

O rızk-ı helâl, iktidar ve ihtiyar ile mâkûsen mütenasiptir.

Hırs ve kanaatin tesiratı, zîhayat âleminde gayet geniş bir düsturla cereyan ediyor.

Ezcümle, rızka muhtaç ağaçların fıtrî kanaatleri, onların rızkını onlara koşturduğu gibi, hayvânâtın hırsla meşakkat ve noksaniyet içinde rızka koşmaları, hırsın büyük zararını ve kanaatin azîm menfaatini gösterir.

Hem zayıf umum yavruların lisan-ı halleriyle kanaatleri, süt gibi lâtif bir gıdanın, ummadığı bir yerden onlara akması ve canavarların hırsla noksan ve mülevves rızıklarına saldırması, dâvâmızı parlak bir surette ispat ediyor.

Hem semiz balıkların vaziyet-i kanaatkârânesi, mükemmel rızıklarına medar olması ve tilki ve maymun gibi zeki hayvanların hırsla rızıkları peşinde dolaşmakla beraber kâfi derecede bulmamalarından cılız ve zayıf kalmaları, yine hırs ne derece sebeb-i meşakkat ve kanaat ne derece medar-ı rahat olduğunu gösterir.

Belki o rızk-ı helâl, iktidar ve ihtiyar ile mâkûsen mütenasiptir. Çünkü, çocukların iktidar ve ihtiyarı geldikçe rızkı azalır, uzaklaşır, sakilleşir.

اَلْقَنَاعَةُ كَنْزٌ لاَ يَفْنٰى -(kanaat tükenmez bir hazinedir) hadisinin sırrıyla, kanaat bir define-i hüsnü maişet ve rahat-ı hayattır.Hırs ise, bir maden-i hasâret ve sefalettir.

(RNK.19.LEM'A)

Tevekkül, kanaat ve iktisat

öyle bir hazine ve bir servettir ki, hiçbir şeyle değişilmez

Tevekkül, kanaat ve iktisat öyle bir hazine ve bir servettir ki, hiçbir şeyle değişilmez. Hem tasannu ve temellukten beni kurtaran bir parça kuru ekmek yemek ve yüz yamalı bir libas giymek, bana daha hoş geliyor.

Gayrın en âlâ baklavasını yemek, en murassâ libasını giymek ve onların hatırını saymaya mecbur olmak,

bana nâhoş geliyor.

Hem âhirete müteveccih a'mâle mukàbil sadaka ve hediyeyi almak, âhiretin bâki meyvelerini dünyada fâni bir surette yemek demektir.

(RNK.2.MEKTUP)

Kanaat, ticaretli bir şükrandır;

hırs, hasâretli bir küfrandır.

Ey kanaatsiz, hırslı ve iktisatsız, israflı ve haksız, şekvâlı, gafil insan!

Kat'iyen bil ki, kanaat, ticaretli bir şükrandır;

hırs, hasâretli bir küfrandır.

Ve iktisat, nimete güzel ve menfaatli bir ihtiramdır.

İsraf ise, nimete çirkin ve zararlı bir istihfaftır.

Eğer aklın varsa kanaate alış ve rızaya çalış.

Tahammül etmezsen, "Yâ Sabûr" de ve sabır iste, hakkına razı ol, teşekkî etme.

Kimden kime şekvâ ettiğini bil, sus.

Herhalde şekvâ etmek istersen, nefsini Cenâb-ı Hakka şekvâ et; çünkü kusur ondadır.

(RNK.24.MEKTUP)

İhtiyaç dairesi, nazar dairesi kadar büyüktür, geniştir

İhtiyaç dairesi, nazar dairesi kadar büyüktür, geniştir. Hattâ, hayal nereye gitse, ihtiyaç dairesi dahi oraya gider; orada da hâcet vardır. Belki, her ne ki elde yok, ihtiyaçta vardır. Elde olmayan ihtiyaçta vardır; elde bulunmayan ise hadsizdir.

Halbuki daire-i iktidar, kısa elimin dairesi kadar kısa ve dardır.Demek, fakr ve ihtiyaçlarım dünya kadardır. Sermayem ise, cüz-i lâyetecezzâ gibi cüz'î bir şeydir.

İşte, şu cihan kadar ve milyarlar ile ancak istihsal edilen hâcet nerede? Ve bu beş paralık cüz-ü ihtiyarî nerede? Bununla onların mübayaasına gidilmez, bununla onlar kazanılmaz. Öyle ise başka bir çare aramak gerektir.

O çare ise şudur ki:

O cüz-i ihtiyarîden dahi vaz geçip, irade-i İlâhiye'ye işini bırakıp, kendi havl ve kuvvetinden teberri edip,

Cenâb-ı Hakk'ın havl ve kuvvetine iltica ederek hakikat-i tevekküle yapışmaktır.

(RNK.17.SÖZ)

Eğer malı çok seversen, hırsla değil, belki kanaatle malı talep et, tâ çok gelsin.

(RNK.22.MEKTUP)

Îmân tevhidi, tevhid teslimi, teslim tevekkülü, tevekkül saadet-i dâreyni iktiza eder.

Îmân hem nurdur, hem kuvvettir.

Evet, hakikî îmânı elde eden adam, kâinata meydan okuyabilir ve îmânın kuvvetine göre, hâdisâtın tazyikatından kurtulabilir.

"Tevekkeltü alâllah" der, sefine-i hayatta kemâl-i emniyetle, hâdisâtın dağlarvâri dalgaları içinde seyran eder.

Bütün ağırlıklarını Kadîr-i Mutlak'ın yed-i kudretine emanet eder, rahatla dünyadan geçer, berzahta istirahat eder. Sonra, saadet-i ebediyeye girmek için Cennete uçabilir.

Yoksa, tevekkül etmezse, dünyanın ağırlıkları, uçmasına değil, belki esfel-i sâfilîne çeker.

Demek,

îmân tevhidi, tevhid teslimi, teslim tevekkülü, tevekkül saadet-i dâreyni iktiza eder.

(RNK.23.SÖZ)

Kim bize medet verecek?

Şu acip âlemin elbette bir müdebbiri

ve şu muntazam memleketin bir mâliki,

şu mükemmel şehrin bir sahibi,

şu musannâ sarayın bir ustası vardır.

Biz çalışmalıyız, O'nu tanımalıyız.

Çünkü, anlaşılıyor ki, bizi buraya getiren O'dur.

O'nu tanımazsak kim bize medet verecek?

Dillerini bilmediğimiz ve onlar bizi dinlemedikleri

şu âciz mahlûklardan ne bekleyebiliriz?

(RNK.22.SÖZ)

Bırak biçare feryadı!

Bırak biçare feryadı, belâdan gel, tevekkül kıl.
Zira feryat belâ-ender, hatâ-ender belâdır, bil.

Belâ vereni buldunsa,

atâ-ender, safâ-ender belâdır, bil.
Bırak feryadı, şükür kıl manend-i belâbil, demâ keyfinden güler hep gül mül.

Ger bulmazsan, bütün dünya cefâ-ender, fenâ-ender hebâdır, bil.
Cihan dolusu belâ başında varken, ne bağırırsın küçük bir belâdan? Gel, tevekkül kıl.

Tevekkülle belâ yüzünde gül, ta o da gülsün.
O güldükçe küçülür, eder tebeddül.

Bil, ey hodgâm!

Bu dünyada saadet, terk-i dünyada.
Hüdâbin isen, O kâfidir,

bıraksan da bütün eşya lehinde.

Ger hodbin isen helâkettir,

ne yaparsan bütün eşya aleyhinde.

Demek terki gerektir her iki halde bu dünyada.

Terki demek: Hüdâ mülkü, O'nun izni, O'nun namıyla bakmakta.

Ticaret istiyorsan ger, şu fâni ömrünü bâkiye tebdilde.

Eğer nefsine talipsen, çürüktür, hem temelsiz de.
Eğer âfâkı istersen, fenâ damgası üstünde.

Demek değmez ki alınsa, çürük maldır hep bu çarşıda.
Öyle ise geç, iyi mallar dizilmiş arkasında.

(RNK.17.SÖZ)

Çün:gibi

Belâbil:bülbüller

Demâ:her zaman

cefâ-ender:cefâ ve sıkıntı içinde

fenâ-ender:gelip geçicilik içinde

hebâ-ender:boşluk ve hiçlik içinde

Kâinattan küsmüş, dünya ziynetinden iğrenmiş, vücudundan bıkmış ruhlara melce' ve mence' Allah'dır

Allah'a tevekkül edene Allah kâfidir.

Allah, Kâmil-i Mutlak olduğundan, lizatihî mahbubdur.

Allah, Mûcid, Vâcibü'l-Vücud olduğundan

kurbiyetinde vücut nurları,

bu'diyetinde adem zulmetleri vardır.

Allah, melce' ve mence'dir.

Kâinattan küsmüş, dünya ziynetinden iğrenmiş, vücudundan bıkmış ruhlara melce' ve mence' odur.

Allah Bâkî'dir; âlemin bekası ancak O'nun bekasıyladır. Allah Mâlik'tir; sendeki mülkünü senin için saklamak üzere alıyor.

Allah, Ganiyy-i Muğnî'dir; herşeyin anahtarı O'ndadır.

Bir insan Allah'a hâlis bir abd olursa, Allah'ın mülkü olan kâinat, onun mülkü gibi olur.

(RNK.MESNEVÎ-İ NURİYE)

Risale-i Nur Külliyatı / Dünya Hayatı, Rızık ve Kanaat · Marifet Petekleri

İlgili yazılar