Arama

Başlık ve içerikte ara

R.N. Fidanlığı

30 dk

RİSALE-İ NUR FİDANLIĞI

DİN

  • Din bir imtihandır, bir tecrübedir;

ervâh-ı âliyeyi ervâh-ı sâfileden tefrik eder.

(RNK-24.SÖZ)

  • Din hayâtın hayâtı, hem nûru, hem esası.

İhyâ-yı din ile olur şu milletin ihyâsı.

(RNK-SÖZLER-LEMAÂT)

ÎMÂN

  • Îmân, Cenâb-ı Hakk'ın, istediği kulunun kalbine,

cüz-i ihtiyarının sarfından sonra ilka ettiği bir nurdur.

(RNK-İŞÂRÂTÜ'L Î'CÂZ)

İnsan, nûr-u îmân ile âlâ-yı illiyyîne çıkar, Cennete lâyık bir kıymet alır. Ve zulmet-i küfür ile esfel-i sâfilîne düşer, Cehenneme ehil olacak bir vaziyete girer.

(RNK-23.SÖZ)

Îmân, insanı insan eder. Belki insanı sultân eder.

(RNK-23.SÖZ)

Îmân, bütün eşya arasında hakîki bir uhuvveti, irtibatı, ittisali ve ittihad rabıtalarını tesis eder.

(RNK-MESNEVÎ-İ NÛRİYE)

Îmân hem nurdur, hem kuvvettir.

Evet, hakikî îmânı elde eden adam, kâinata meydan okuyabilir ve îmânın kuvvetine göre, hâdisâtın tazyikatından kurtulabilir.

"Tevekkeltü Alâllah" der, sefine-i hayatta kemâl-i emniyetle, hâdisâtın dağlarvâri dalgaları içinde seyrân eder.

Bütün ağırlıklarını Kadîr-i Mutlak'ın yed-i kudretine emanet eder, rahatla dünyâdan geçer, berzahta istirahat eder. Sonra, saadet-i ebediyeye girmek için Cennete uçabilir.

Yoksa, tevekkül etmezse, dünyânın ağırlıkları, uçmasına değil, belki esfel-i sâfilîne çeker.

Demek, îmân tevhidi, tevhid teslimi, teslim tevekkülü, tevekkül saadet-i dâreyni iktiza eder.

(RNK-23.SÖZ)

EY İNSAN! SEN KENDİNE MÂLİK DEĞİLSİN!

  • Ey insan! Sen kendine mâlik değilsin.

Sen, kudreti nihâyetsiz bir Kadîr,rahmeti hadsiz bir Rahîm-i Zât-ı zü’l-Celâl’in memlüküsün (kölesisin).

(RNK-32.SÖZ)

Cenâb-ı Hakk'ın sana in'âm ettiği vücudun, cismin, âzâların, malın ve hayvânâtın ibâhadır, temlik değildir. İbâha ve ziyafetin kaidesi ise, mihmandarın rızası dahilinde tasarruf etmektir.

(RNK-BARLA LÂHİKASI)

İNSANIN AHSEN-İ TAKVİMDE YARATILIŞI

ESFEL-İ SÂFİLÎN-ÂLÂ-YI İLLİYÎN YOLCULUĞU

İnsan ahsen-i takvimde yaratıldığı ve ona gayet cami' bir istidat verildiği için, esfel-i sâfilînden tâ âlâ-yı illiyyîne, ferşten tâ Arşa, zerreden tâ şemse kadar dizilmiş olan makamâta, merâtibe, derecâta, derekâta girebilir ve düşebilir bir meydan-ı imtihana atılmış, nihayetsiz sukut ve suûda giden iki yol onun önünde açılmış bir mu'cize-i kudret ve netice-i hilkat ve acube-i san'at olarak şu dünyaya gönderilmiştir.

(RNK-İman ve Küfür Muvazeneleri/103)

Sen eğer nefis ve şeytanı dinlersen, esfel-i sâfilîne düşersin. Eğer hak ve Kur'ân'ı dinlersen, âlâ-yı illiyyîne çıkar, kâinatın bir güzel takvimi olursun.

(RNK-23.SÖZ)

İNSANIN EŞREF-İ MAHLÛKÂT VE HALİFE-İ ARZ OLUŞU

İnsan, saltanat-ı rubûbiyetin mehâsinine nâzır

ve esmâ-i kudsiyenin cilvelerine dellâl

ve kalem-i kudretle yazılan mektûbât-ı İlâhiye'yi mütalâa ile mütefekkir olduğu cihetle,

eşref-i mahlûkât ve halife-i arz olmuştur.

Bu itibarla, insanın Allah'a karşı ubûdiyet, vazifesidir.

Terk-i kebâir, takvâsıdır. Nefis ve şeytanla uğraşması, cihadıdır.

(RNK-MESNEVÎ-İ NURİYE)

İNSANIN VAZİFELERİ

İnsanın hilkatinden maksat; Mahfî hazine-i İlâhiye'yi keşif ile göstermek ve Kadîr-i Ezelîye bir burhan, bir delil, bir mâkes-i nurânî olmakla Cemâl-i Ezelî’nin tecellîsi için şeffaf bir mir'at, bir âyine olmaktır.

(RNK-MESNEVÎ-İ NURİYE)

Ahsen-i Takvim sırlarından biri de, şu mevcûdâttaki ziynetleri ve lâtif san'atları istihsankârâne temâşâ etmekle, onların Fâtır-ı Zülcemâl'inin marifetine muhabbet etmek ve onların Sâni-i Zülkemâl'inin huzuruna çıkmaya ve iltifatına mazhar olmaya bir iştiyaktır.

(RNK-23.SÖZ)

İnsan, şu dünyaya bir memur ve misafir olarak gönderilmiş. Çok ehemmiyetli istidat ona verilmiş.

Ve o istidâdâta göre ehemmiyetli vazifeler tevdi edilmiş.

Ve insanı o gayeye ve o vazifelere çalıştırmak için, şiddetli teşvikler ve dehşetli tehditler edilmiş.

(RNK-İman ve Küfür Muvazeneleri/115)

İNSAN-I MÜ'MİNİN KIYMETİ

  • İnsanın pek yüksek bir kıymeti olmasaydı, semavât ve arz onun istifadesine muti ve musahhar olmazdı.

(RNK-İŞÂRÂTÜ'L İ'CÂZ)

  • İnsan-ı mü'minin kıymeti, ihtiva ettiği san'at-ı âliye ile Esmâ-i Hüsnâ'dan in'ikâs eden cilvelerin nakışları nisbetindedir.

İnsan-ı kâfirin kıymeti ise, et, kemikten ibaret fâni ve sâkıt (düşük) maddesinin kıymetiyle ölçülür.

(RNK-MESNEVÎ-İ NURİYE)

İNSAN CENÂB-I HAK'DAN NEYİ İSTEMELİ

  • İnsanın Cenâb-ı Hak'tan hiçbir hakkı talep etmeye hakkı yoktur. Bilâkis, daima O'na şükretmeye medyundur. Çünkü, mülk O'nundur, insan O'nun memlüküdür.

(RNK-MESNEVÎ-İ NURİYE)

  • Fâniyim, fâni olanı istemem.

Âcizim, âciz olanı istemem.

Ruhumu Rahmân'a teslim eyledim; gayr istemem.

İsterim, fakat bir yâr-ı bâki isterim.

Zerreyim, fakat bir Şems-i Sermed isterim.

Hiç ender hiçim; fakat bu mevcûdâtı birden isterim.

(RNK-26.SÖZ)

  • Cenâb-ı Hakk’ı bulan neyi kaybeder?

Ve O'nu kaybeden neyi kazanır?

(RNK-6.MEKTUP)

İNSAN VE ESMÂ-İ İLÂHİYE

İnsan, üstünde nakışları görünen esmâ-i İlâhiye'ye âyinedarlık eder. İnsanın mahiyet-i câmiasında nakışları zâhir olan yetmişten ziyâde esmâ vardır.

(RNK-33.SÖZ)

İnsan ve insanın hayâtı, esmâ-i İlâhiye'nin tecelliyatına bir tarladır. Ve Cennette rahmet-i İlâhiye'nin envâının cilvelerine mazhardır. Ve hayat-ı uhreviyenin harika ve gayr-ı mütenahi semereleri için bir fidanlık veya bir çekirdektir.

(RNK-MESNEVÎ-İ NURİYE)

İnsan bütün esmâya mazhardır;... İsâ aleyhisselâmda, sair esmâ ile beraber, Kadîr ismi onda daha gâliptir. Ehl-i aşkta Vedûd ismi ve ehl-i tefekkürde Hakîm ismi daha ziyade hâkimdir.

(RNK-24.SÖZ)

Âyinedir bu âlem, herşey Hak ile kaim,

Mir'ât-ı Muhammed'den Allah görünür dâim.

(RNK-BARLA LÂHİKASI)

KÂİNÂTIN VE MEVCÛDÂTIN HİKMETLERİ

Bütün mevcûdât, o mü'minin nazarında, Seyyid-i Kerîm’inin ve Mâlik-i Rahîm’inin birer mûnis hizmetkârı, birer dost memuru, birer şirin kitabıdır.

(RNK-2.SÖZ)

Kâinat, bütün evsaf-ı kemâliyeyle muttasıf bir Hâlık’ın vücub-u vücud ve vahdetine delâlet ve şehadet eder.

Evet, kâinat O Hâlık’ın nûrunun gölgesi, esmâsının tecelliyatı, ef'alinin âsârıdır.

(RNK-MESNEVÎ-İ NURİYE)

Kendini zîşuurlara bildirmek ve tanıttırmak isteyen perde-i gayb arkasında öyle bir san'atkâr var ki, herbir san'atıyla çok hünerlerini ve kemâlâtını teşhirle kendini sevdirmek ve medh ü senâsını ettirmek ister.

(RNK-4.ŞUÂ)

Muhyiddin-i Arabî naklettiği bir hadîs-i şerifde,

Allah c.c. buyuruyor ki;

"Mahlûkatı yarattım ki, Bana bir âyine olsun ve âyinede cemâlimi göreyim".

(RNK-İŞÂRÂTÜ'L ÎCÂZ)

KÂİNAT-MEVCÛDÂT VE ESMÂ-İ İLÂHİYE

  • Esmâ-i İlâhiye'nin herbiri ayrı ayrı birer âyine ister.

Cenâb-ı Hakk'ın Esmâ-i Hüsnâ'sının had ve hesaba gelmez türlü türlü tecelliyâtı vardır.

Mahlûkatın tenevvüleri ve ihtilâfları, o tecelliyâtın tenevvülerinden ileri geliyor.

(RNK-24.MEKTUP)

  • Hakîki hakaik-i eşya, esmâ-i İlâhiye'dir.

Mâhiyet-i eşya ise, o hakaikin gölgeleridir. Hattâ, birtek zîhayat şeyde, yalnız zâhir olarak yirmi kadar esmâ-i İlâhiye'nin cilve-i nakşı görünebilir.

(RNK-32.SÖZ)

  • Her şeyden Cenâb-ı Hakk'a karşı pencereler hükmünde çok vecihler var. Bütün mevcûdâtın hakaiki, bütün kâinatın hakikati, esmâ-i İlâhiye'ye istinad eder. Herbir şeyin hakikati, bir isme veyahut çok esmâya istinad eder.

(RNK-32.SÖZ)

Herşey Cenâb-ı Hakk'ın nâmına hareket eder.

(RNK-1.SÖZ)

Bakınız: En sert ve hissiz o koca taşlar, nasıl balmumu gibi evâmir-i tekvîniyeye karşı yumuşaklık gösteriyorlar!

Ve memur-u İlâhî olan o lâtif sulara, o nazik köklere,

o ipek gibi damarlara o derece mukavemetsiz ve kasavetsizdir.

Güya bir âşık gibi, o lâtif ve güzellerin temasıyla kalbini parçalıyor, yollarında toprak oluyor.

(RNK-20.SÖZ)

  • Bak şu kâinat bostanına, şu zeminin bağına, şu semânın yıldızlarla yaldızlanmış güzel yüzüne dikkat et.

Göreceksin ki, bir Sâni-i Zülcelâl’in, bir Fâtır-ı Zülcemâl’in, o serilmiş ve serpilmiş masnuattan herbir masnu üstünde,

Hâlık-ı Külli Şey’e mahsus bir sikkesi;

ve herbir mahlûku üstünde, Sâni-i Külli Şey’e has bir hâtemi;

ve kalem-i kudretin birer menşûru olan sahâif-i leyl ve nehar, yaz ve baharda yazılan tabakat-ı mevcûdât üstünde, taklit kabul etmez bir turra-i garrâsı vardır.

(RNK-22.SÖZ)

TABİAT

  • Tabiat, Allah'ın san'atı ve şeriat-ı fıtriyesidir.

Herbir şeyde, Sâni’in vahdetine delâlet eden bir âyet ve bir alâmet vardır.

(RNK-İŞÂRÂTÜ'L-Î'CÂZ)

  • Rubûbiyet-i âmmedeki daire-i esbab-ı zâhiriyede,

ehl-i gafletin nazarında hikmeti ve sebebi bilinmeyen işlerde, tesadüf namını vermişler.

Ve hikmetleri ihata edilmeyen bazı ef'âl-i İlâhiye’nin kanunlarını, tabiat perdesi altında gizlenmiş, görememişler, tabiata müracaat etmişler.

(RNK-TARİHÇE-İ HAYAT)

TEVHİD VE ESBAB

  • Tevhid dahi iki çeşittir. Biri tevhid-i âmî ve zâhirîdir ki, "Cenâb-ı Hak birdir; şeriki, naziri yoktur. Bu kâinat onundur.

"İkincisi tevhid-i hakikîdir ki, herşey üstünde sikke-i kudretini ve hâtem-i rubûbiyetini ve nakş-ı kalemini görmekle, doğrudan doğruya herşeyden O’nun nuruna karşı bir pencere açıp, O’nun birliğine ve herşey O’nun dest-i kudretinden çıktığına ve ulûhiyetinde ve rubûbiyetinde ve mülkünde hiçbir vechile hiçbir şerîki ve muini olmadığına, şuhûda yakın bir yakînle tasdik edip îmân getirmektir ve bir nevi huzûr-u daimî elde etmektir.

(RNK-22.SÖZ)

Evet, izzet ve azâmet isterler ki, esbab, perdedar-ı dest-i kudret ola aklın nazarında.Tevhid ve ehadiyet isterler ki, esbab ellerini çeksinler tesir-i hakîkiden.

(RNK-11.ŞUÂ)

Allah birdir.

Başka şeylere müracaat edip yorulma.

Onlara tezellül edip minnet çekme.

Onlara temelluk edip boyun eğme.

Onların arkasına düşüp zahmet çekme.

Onlardan korkup titreme.

Çünkü; Sultân-ı Kâinat birdir. Herşeyin anahtarı O'nun yanında, herşeyin dizgini O’nun elindedir. Herşey O'nun emriyle halledilir. O'nu bulsan, her matlûbunu buldun; hadsiz minnetlerden, korkulardan kurtuldun.

(RNK-20.MEKTUP)

  • Bir köy muhtarsız olmaz.

Bir iğne ustasız olmaz, sahipsiz olamaz.

Bir harf kâtipsiz olamaz, biliyorsun.

Nasıl oluyor ki, nihayet derecede muntazam şu memleket hâkimsiz olur?

(RNK-10.SÖZ)

Herşeyi Sâhib-i Hakikî'sine ver veya O'na isnad et. O'nun ismiyle al ki rahat edesin. Ve illâ, bu kadar eşyayı vücuda getirip nizam ve intizamlarını temin edecek o kadar ilâhları kabule muztar kalacaksın.

(RNK-MESNEVÎ-İ NURİYE)

Bir zîhayat, cüz'î bir şifası veya bir rızkı veya bir hidayeti için Cenâb-ı Hak’tan başkasına hakîki minnettar olmak ve başkasına perestişkârâne medih ve senâ etmek, rubûbiyetin azametine dokunur ve ulûhiyetin kibriyasına ilişir ve mâbudiyet-i mutlakanın haysiyetine dokundurur, celâlini müteessir eder.

(RNK-2.ŞUÂ)

KUR'ÂN-I KERÎM

Kur'ân'ın vazife-i asliyesi, daire-i Rubûbiyet'in kemâlât ve şuûnâtını ve daire-i ubûdiyetin vezâif ve ahvâlini tâlim etmektir.

(RNK-20.SÖZ)

Kur'ân bir hâfızdır, kudret kalemiyle kâinat sahifelerinde yazılan âyâtı okuyor. Güya Kur'ân, kâinat kitabının kıraatidir ve nizâmâtının tilâvetidir ve Nakkaş-ı Ezelî’nin şuûnâtını okuyor ve fiillerini yazıyor.

(RNK-MESNEVÎ-İ NURİYE)

Kur'ân-ı Mu'cizü'l-Beyân'ın, bütün kâinattaki âdiyat namıyla yad olunan, harikulâde ve birer mucize-i kudret olan mevcûdât üstündeki âdet ve ülfet perdesini keskin beyanatıyla yırtıp, o hakaik-ı acibeyi zîşuura açıp, nazar-ı ibretlerini celb edip, ukûle tükenmez bir hazine-i ulûm açar.

(RNK-12.SÖZ)

Herbir harf-i Kur'ân, bir hakaik hazinesi hükmüne geçer; bazan birtek harf, bir sahife kadar hakikatleri ders verir.

(RNK-29.MEKTUP)

  • Kur'ân,
  • kulûbe kut ve gıda
  • ve ukûle kuvvet ve gınâ
  • ve ruha mâ ve ziya
  • ve nüfusa devâ ve şifa olduğundan usandırmaz.

(RNK-25.SÖZ)

  • Âyât-ı Kur'âniyede öyle bir câmiiyet var ki,
  • her derde deva,
  • her hacete gıda olabilir.

Evet, öyle olmak lâzım gelir. Çünkü, daima terakkiyatta kat'-ı merâtip eden bütün tabakat-ı ehl-i kemâlin rehber-i mutlakı, elbette şu hâsiyete mâlik olması elzemdir.

(RNK-25.SÖZ)

DÜNYÂNIN ÜÇ YÜZÜ VAR

Dünyanın üç yüzü var.

Birinci yüzü Cenâb-ı Hakk'ın esmâsına bakar.

Onların nukuşunu gösterir. Mânâ-yı harfiyle, onlara âyinedarlık eder.

Dünyanın şu yüzü, hadsiz mektubât-ı Samedâniye'dir. Bu yüzü gayet güzeldir; nefrete değil, aşka lâyıktır.

İkinci yüzü Âhirete bakar. Âhiretin tarlasıdır, Cennetin mezraasıdır, rahmetin mezheresidir.

Şu yüzü dahi, evvelki yüzü gibi güzeldir.

Tahkire değil, muhabbete lâyıktır.

Üçüncü yüzü; İnsanın hevesâtına bakan ve gaflet perdesi olan ve ehl-i dünyanın mel'abe-i hevesâtı olan yüzdür. Şu yüz çirkindir. Çünkü fânidir, zâildir, elemlidir, aldatır.

(RNK.32.SÖZ)

Dünyânın âhirete bakan yüzüyle, esmâ-i İlâhiye'ye mukabil olan yüzünü sevmek sebeb-i noksaniyet değil, belki medâr-ı kemâldir.

(RNK-27.SÖZ)

DÜNYÂDAKİ MEHÂSİN, KEMÂLÂT VE TEZYİNÂT

Şu seyl-i kâinattaki muvakkat parlayan mehâsin ve kemâlât, bir Şems-i Sermedî'nin lemeât-ı cemâl-i esmâsıdır.Masnûdaki kemâlât, tamamen Sâni'deki kemâlden akan bir feyizdir.

(RNK-MESNEVÎ-İ NURİYE)

Şu dünyâdaki tezyinat, yalnız telezzüz veya tenezzüh için değil. Çünkü bir zaman lezzet verse, firakıyla birçok zaman elem verir. Sana tattırır, iştihanı açar, fakat doyurmaz. Çünkü ya onun ömrü kısa, ya senin ömrün kısadır; doymaya kâfi değil.

Demek kıymeti yüksek, müddeti kısa olan şu tezyinat ibret içindir,şükür içindir. Usul-ü daimîsine teşvik içindir; başka, gayet ulvî gayeler içindir.

(RNK-10.SÖZ)

Bu dünyâ menzilinde görünen leziz şeyler, lezzet ve zevk için değildir. Çünkü, visallerinin lezzeti, firaklarının elemine mukabil gelmez.

(RNK-MESNEVİ-İ NURİYE)

Bütün mahlûkatın yüzüne tebessüm eden bütün ziynetli nebâtat ve hayvânattaki tezyinat ve gösterişler, bilbedâhe, perde-i gayb arkasında bu süslü ve güzel san'atlarla kendini tanıttırmak ve sevdirmek ve bildirmek isteyen bir Zât-ı Zülcelâl'in vücub-u vücuduna ve vahdetine delâlet ederler.

Demek, eşyadaki süslü vaziyetler, gösterişli keyfiyetler, tanıttırmak ve sevdirmek sıfatlarına kat'iyen delâlet eder.

Sevdirmek ve tanıttırmak sıfatları ise, bilbedâhe, Vedûd, Mâruf bir Sâni-i Kadîr'in vücub-u vücuduna

ve vahdetine şehadet eder.

(RNK-33.SÖZ)

  • Dünyâ, bir kitâb-ı Samedânî'dir. Huruf ve kelimâtı nefislerine değil, belki başkasının zât ve sıfât ve esmâsına delâlet ediyorlar.

Öyle ise ma‘nâsını bil, al! Nukûşunu bırak, git!

Hem bir mezraadır, ek ve mahsûlünü al, muhâfaza et; müzahrefâtını at, ehemmiyet verme!

Hem birbiri arkasında, dâim gelen geçen âyineler mecmûasıdır.

Öyle ise, onlarda tecellî edeni bil, envârını gör ve onlarda tezâhür eden esmânın tecelliyâtını anla ve müsemmâlarını sev ve zevâle ve kırılmaya mahkûm olan o cam parçalarından alâkanı kes!

Hem seyyar bir ticâretgâhtır.

Öyle ise alış-verişini yap, gel ve senden kaçan ve sana iltifât etmeyen kâfilelerin arkalarından beyhûde koşma, yorulma!”

(RNK-17.SÖZ)

Ahsen-i Takvim sırlarından biri de, şu mevcûdâttaki ziynetleri ve lâtif san'atları istihsankârâne temâşâ etmekle, onların Fâtır-ı Zülcemâl'inin marifetine muhabbet etmek ve onların Sâni-i Zülkemâl'inin huzuruna çıkmaya ve iltifatına mazhar olmaya bir iştiyaktır.

(RNK-23.SÖZ)

Marifetullah olduktan sonra, dünyâ lezzetlerine iştiha olmadığı gibi, Cennete bile iştiyak geri kalır.

(RNK-MESNEVİ-İ NURİYE)

EŞYADAKİ CEMÂL VE KEMÂL

  • Hakikat nokta-i nazarında, eşyadaki cemâl ve kemâl, Esmâ-i İlâhiye'ye aittir ve onların nukuş ve cilveleridir.

(RNK-24.MEKTUP)

Şu seyl-i kâinattaki muvakkat parlayan mehâsin ve kemâlât, bir Şems-i Sermedî’nin lemeât-ı cemâl-i esmâsıdır.Masnûdaki kemâlât, tamamen Sâni’deki kemâlden akan bir feyizdir.

(RNK-MESNEVÎ-İ NURİYE)

Ne kadar iyilik ve güzellik ve nimet varsa, doğrudan doğruya O Cemîl ve Rahîm-i Mutlak'ın hazine-i rahmetinden ve ihsanat-ı hususiyesinden gelir.

(RNK-2.ŞUÂ)

FÂNİ DÜNYA VE HAYÂTIN GÂYESİ

  • Eğer insan enâniyetine istinad edip, hayat-ı dünyeviyeyi gaye-i hayal ederek, derd-i mâişet içinde, muvakkat bazı lezzetler için çalışsa, gâyet dar bir daire içinde boğulur, gider.

Ona verilen bütün cihazât ve âlât ve letâif, ondan şikâyet ederek haşirde onun aleyhinde şehadet edeceklerdir ve dâvâcı olacaklardır.

(RNK-23.SÖZ)

İnsana verilen bütün cihâzât-ı acîbe, bu ehemmiyetsiz hayât-ı dünyeviye için değil, belki pek ehemmiyetli bir hayât-ı bâkiye için verilmişler.

(RNK-23.SÖZ)

Bu hayâtın gāyesi ve netîcesi hayât-ı ebediye olduğu gibi bir meyvesi de, hayâtı veren Zât-ı Hayy-ı Muhyî’ye karşı şükür ve ibâdet ve hamd ve muhabbettir ki,

bu şükür ve muhabbet ve hamd ve ibâdet ise,

hayâtın meyvesi olduğu gibi, kâinâtın gāyesidir.

Bundan anla ki, bu hayâtın gāyesini:

‘Rahatça yaşamak ve gafletli lezzetlenmek ve heveskârâne ni‘metlenmektir’ diyenler,

gāyet çirkin bir cehâletle, münkirâne, belki de kâfirâne, bu pek çok kıymetdâr olan hayat ni‘metini ve şuûr hediyesini ve akıl ihsânını istihfâf ve tahkîr edip, dehşetli bir küfrân-ı ni‘met ederler.”

(RNK-30. LEM'A)

Senin hayatının gayelerin (den biri) senin fıtratında vaz edilen cihazâtın anahtarlarıyla esmâ-i kudsiye-i İlâhiye'nin gizli definelerini açmaktır, Zât-ı Akdesi o esmâ ile tanımaktır.

(RNK-11.SÖZ)

Ahsen-i takvim suretinde yaratılan insan, hayât-ı dünyeviyeye hasr-ı fikir etse, yüz derece sermayece hayvandan yüksek olduğu halde, yüz derece serçe kuşu gibi bir hayvandan aşağı düşer.

(RNK-23.SÖZ)

İnsan, ipi boğazına sarılıp istediği yerde otlamak için başıboş bırakılmamıştır. Belki, bütün amellerinin suretleri alınıp yazılır ve bütün fiillerinin neticeleri muhasebe için zaptedilir.

(RNK-10.SÖZ)

Ey nefsim ve ey arkadaşım! Aklınızı başınıza toplayınız. Sermaye-i ömür ve istidad-ı hayâtınızı, hayvan gibi, belki hayvandan çok aşağı bir derecede şu hayât-ı fâniye ve lezzet-i maddiyeye sarf etmeyiniz.

Yoksa, sermayece en âlâ hayvandan elli derece yüksek olduğunuz halde, en ednâsından elli derece aşağı düşersiniz.

(RNK-11.SÖZ)

  • Yarın seni zillet ve rezaletlere mâruz bırakmakla terk edecek olan dünyânın sefahetini bugün kemâl-i izzet ve şerefle terk edersen, pek aziz ve yüksek olursun.

Çünkü, o seni terk etmeden evvel sen onu terk edersen, hayrını alır, şerrinden kurtulursun. Fakat vaziyet mâkûse olursa, kaziye de mâkû̂se olur.

(RNK-MESNEVİ-İ NURİYE)

Zâhire müptelâ olan akıl, şu keşmekeş kâinatta perestiş ettiği şeylerin zevâlini görmekle meyusâne feryad eder.

(RNK-17.SÖZ)

  • Şu dünyâ çok gaddardır, mekkâr (hileci) dır.

Bir lezzet verse, bin elem takar, çektirir.

Bir üzüm yedirse, yüz tokat vurur.

(RNK-17.LEM'A)

  • Dünyânın lezâizi zehirli bala benzer.

Lezzeti nisbetinde elemi de vardır.

(RNK-MESNEVÎ-İ NURİYE)

  • Sen burada misafirsin.

Ve buradan da diğer bir yere gideceksin.

Misafir olan kimse, beraberce getiremediği birşeye kalbini bağlamaz.

Bu menzilden ayrıldığın gibi, bu şehirden de çıkacaksın. Ve keza, bu fâni dünyadan da çıkacaksın.

Öyle ise, aziz olarak çıkmaya çalış.

Vücudunu Mûcid'ine feda et.

Mukabilinde büyük bir fiyat alacaksın.

(RNK-MESNEVİ-İ NURİYE)

  • Güzel değil batmakla kaybolan bir mahbup.

Çünkü zevâle mahkûm, hakîki güzel olamaz.

Aşk-ı ebedî için yaratılan ve âyine-i Samed olan kalb ile sevilmez ve sevilmemeli.

(RNK-17.SÖZ)

Bil ki, şu âlemin fenâsından sonra sana refakat etmeyen ve dünyânın harabıyla senden mufarakat eden birşeye kalbini bağlamak sana lâyık değildir.

(RNK-17.LEM'A)

Kabir kapısında bekleyen bir adam, arkasındaki fâni dünyaya riyâkârâne bakması, acınacak bir hamakattir ve dehşetli bir hasârettir.

(RNK-30.MEKTUP)

Her kim hayât-ı fâniyeyi esas maksat yapsa, zâhiren bir cennet içinde olsa da, mânen cehennemdedir.

Ve her kim hayât-ı bâkıyeye ciddî müteveccih ise, saadet-i dâreyne mazhardır. dünyası ne kadar fenâ ve sıkıntılı olsa da, dünyâsını Cennetin intizar salonu hükmünde gördüğü için hoş görür, tahammül eder, sabır içinde şükreder.

(RNK-8.SÖZ)

  • Âhirette seni kurtaracak bir eserin olmadığı takdirde, fâni dünyâda bıraktığın eserlere de kıymet verme.

(RNK-MESNEVÎ-İ NURİYE)

  • Bu dünyâ çabuk tebeddül eder bir misafirhane olduğunu yakinen îmân edip bildim.

Onun için, hakîki vatan değil, her yer birdir.

Madem vatanımda bâki kalmayacağım;

beyhûde ona karşı çabalamak, oraya gitmek bir şeye yaramıyor.

Madem her yer misafirhanedir; eğer misafirhane sahibinin rahmeti yâr ise, herkes yardır, her yer yarar. Eğer yâr değilse, her yer kalbe bardır ve herkes düşmandır.

(RNK-16.MEKTUP)

  • Şu perişan dünyada, âvâre nev-i beşer içinde, semeresiz bir hayatta, sahipsiz, hâmisiz bir surette, âciz, miskin bir insan, bütün dünyanın sultanı da olsa kaç para eder?

(RNK-ÂSÂ-YI MÛSÂ)

Gayr-ı meşrû bir muhabbetin neticesi, merhametsiz azap çekmektir. Çünkü, Cenâb-ı Hakk’a ait muhabbeti nefsinize verdiniz; mahbubunuz olan nefsinizin hadsiz belâsını çekiyorsunuz.

(RNK-32.SÖZ)

İnsan, eğer kesrete dalıp, kâinat içinde boğulup, dünyânın muhabbetiyle sersem olarak fânilerin tebessümlerine aldansa, onların kucaklarına atılsa, elbette nihayetsiz bir hasârete düşer. Hem fenâ, hem fâni, hem ademe düşer. Hem mânen kendini idam eder.

Eğer lisân-ı Kur'ân'dan kalb kulağıyla îmân derslerini işitip başını kaldırsa, vahdete müteveccih olsa, ubûdiyetin miracıyla arş-ı kemâlâta çıkabilir,

bâki bir insan olur.

Kâinata dağınık bütün muhabbetlerin, O’nun esmâ ve sıfâtına karşı verilmiş bir muhabbettir; sen sûiistimal etmişsin, cezasını da çekiyorsun.

Çünkü, yerinde sarf olunmayan bir muhabbet-i gayr-ı meşruanın cezası, merhametsiz bir musibettir.

(RNK-24.SÖZ)

Rahmânü'r-Rahîm ismiyle, hurilerle müzeyyen Cennet gibi senin bütün arzularına câmi' bir meskeni senin cismanî hevesâtına ihzar eden;

ve sair esmâsıyla senin ruhun, kalbin, sırrın, aklın ve sair letâifin arzularını tatmin edecek ebedî ihsânâtını o Cennette sana müheyyâ eden;

ve herbir isminde mânevî çok hazine-i ihsan ve kerem bulunan bir Mahbûb-u Ezelî’nin, elbette bir zerre muhabbeti kâinata bedel olabilir; kâinat O'nun bir cüz'î tecellî-i muhabbetine bedel olamaz.

(RNK-24.SÖZ)

  • Evet dünyaya âid işler kırılmaya mahkûm şişeler hükmündedir. Bâkî umûr-ı uhreviye ise, gāyet sağlam elmaslar kıymetindedir.

İnsanın fıtratındaki şiddetli merak ve harâretli muhabbet ve dehşetli hırs ve inadlı taleb ve hâkezâ şedîd hissiyâtlar, umûr-ı uhreviyeyi kazanmak için verilmiştir.

O hissiyâtı şiddetli bir sûrette fânî umûr-ı dünyeviye tevcîh etmek, fânî ve kırılacak şişelere bâkî elmas fiyatlarını vermek demektir.

(RNK-9. MEKTUP)

ALLAH'IN HESABINA DÜNYÂYA BAKIŞ

Allah'ın hesabına kâinata bakan adam her ne müşahede ederse ilimdir. Eğer gaflet ile esbab hesabına bakarsa, ilim zannettiği şey de cehl olur.

(RNK-MESNEVÎ-İ NURİYE)

Mün'im-i Hakikî'yi hatıra getirmeyen ve O'nun namıyla verilmeyen nimeti yemeyiniz.

(RNK-17.LEM'A)

Hayatımın bana bakması bir ise, Zât-ı Hayy ve Muhyî'ye bakması yüzdür. Bana ait neticesi bir ise, Hâlık'ıma ait bindir. O cihet uzun zaman, belki zaman istemez; bir an yaşaması yeter.

(RNK-4.ŞUÂ)

Maddiyata esbab hesabıyla bakılırsa cehalettir.

Allah hesabıyla olursa mârifet-i İlâhiye’dir.

(RNK-MESNEVÎ-İ NÛRİYE)

MÂNÂ-YI İSMİYLE---MÂNÂ-YI HARFİYLE BAKMAK

  • Herşey, nefsinde mânâ-yı ismiyle fânidir, mefkuttur, hâdistir, mâdumdur.

Fakat mânâ-yı harfiyle ve Sâni-i Zülcelâl'in esmâsına âyinedarlık cihetiyle ve vazifedarlık itibarıyla şahittir, meşhuddur, vâciddir, mevcuttur.

(RNK-29.MEKTUP)

  • Eşyanın insana ait gayesi bir ise,

Sâni'inin esmâsına ait binlerdir.

(RNK-18.SÖZ)

Mahlûkata mânâ-yı harfiyle bakmak elzemdir ki, insan, insan olsun.

(RNK-EMİRDAĞ LÂHİKASI)

Cenâb-ı Hakk’ın mâsivâsına, yani kâinata mânâ-yı harfi ile ve O'nun hesabına bakmak lâzımdır.

Mânâ-yı ismi ile ve esbab hesabına bakmak hatâdır.

Evet, herşeyin iki ciheti vardır. Bir ciheti Hakk’a bakar, diğer ciheti de halka bakar.

Halka bakan cihet, Hakk’a bakan cihete tenteneli bir perde veya şeffaf bir cam parçası gibi, altında Hakk’a bakan cihet-i isnadı gösterecek bir perde gibi olmalıdır.

Binaenaleyh,

nimete bakıldığı zaman Mün'im,

san'ata bakıldığı zaman Sâni,

esbaba nazar edildiği vakit Müessir-i Hakîki zihne ve fikre gelmelidir.

(RNK-MESNEVÎ-İ NURİYE)

BEKÂ İSTİYORSAN!

  • Eğer şu fâni dünyada bekâ istiyorsan, bekà fenâdan çıkıyor. Nefs-i emmâre cihetiyle fenâ bul ki, bâki olasın.

(RNK-17.SÖZ)

  • İnsanın ebede uzanmış emelleri ve kâinatı ihâta etmiş efkârları ve ebedî saadetlerinin envâına yayılmış arzuları gösterir ki, bu insan ebed için halk edilmiş ve ebede gidecektir.

Bu dünyâ ona bir misafirhanedir ve âhiretine bir intizar salonudur.

(RNK-10.SÖZ)

Şu fâni âlemin sermedî Sâni'i için başka ve bâki bir âlemi var ki, ibâdını oraya sevk ve ona teşvik eder.

(RNK-10.SÖZ)

İnsana verilen bütün cihâzât-ı acîbe, bu ehemmiyetsiz hayat-ı dünyeviye için değil, belki pek ehemmiyetli bir hayat-ı bâkiye için verilmişler.

(RNK-23.SÖZ)

Ey insanlar!

Fâni, kısa, faydasız ömrünüzü bâki, uzun, faydalı, meyvedar yapmak ister misiniz? Madem istemek insaniyetin iktizasıdır; Bâkî-i Hakikî'nin yoluna sarf ediniz. Çünkü Bâkî'ye müteveccih olan şey, bekànın cilvesine mazhar olur.

(RNK-3.LEM'A)

  • Ebedî ve sermedî olan bir cemâlin seyirci müştâkı ve âyinedar âşıkı, elbette bâki kalıp ebede gidecektir.

(RNK-11.SÖZ)

  • Ey devamı isteyen nefis!
  • Daimî olan bir Zât'ın zikrine devam eyle ki, devam bulasın.
  • O'ndan nur al ki sönmeyesin.
  • O'nun cevherine sadef ve zarf ol ki kıymetli olasın.
  • O'nun nesim-i zikrine beden ol ki, hayattar olasın.
  • Esmâ-i İlâhiye’den birisinin hayt-ı şuaıyla temessük et ki, adem deryâsına ̈ düşmeyesin.

(RNK-MESNEVÎ-İ NURİYE)

İnsan, ebed için yaratılmıştır. Onun hakîki lezzetleri, ancak marifetullah, muhabbetullah, ilim gibi umûr-u ebediyededir.

(RNK.-İŞÂRÂTÜ'L-İ'CÂZ)

Kayyûm-u Bâkî olan Zât-ı Zülcelâl’e verilen ve O'nun yolunda sarf edilen şu ömr-ü zâil, bâkîye inkılâb eder, bâkî meyveler verir.

O vakit ömür dakikaları, âdetâ tohumlar, çekirdekler hükmünde, zâhiren fenâ bulur, çürür; fakat âlem-i bekàda saadet çiçekleri açarlar ve sünbüllenirler ve âlem-i berzahta ziyâdâr, mûnis birer manzara olurlar.

(RNK-6.SÖZ)

  • İnsan, eğer kesrete dalıp, kâinat içinde boğulup, dünyanın muhabbetiyle sersem olarak fânilerin tebessümlerine aldansa, onların kucaklarına atılsa, elbette nihayetsiz bir hasârete düşer. Hem fenâ, hem fâni, hem ademe düşer. Hem mânen kendini idam eder.

Eğer lisan-ı Kur'ân'dan kalb kulağıyla îmân derslerini işitip başını kaldırsa, vahdete müteveccih olsa, ubûdiyetin miracıyla arş-ı kemâlâta çıkabilir,

bâki bir insan olur.

(RNK-24.SÖZ)

MÂRİFETULLAH VE MUHABBETULLAH

  • Bütün ulûm-u hakikiyenin esası ve madeni ve nûru ve rûhu marifetullahtır ve onun üssü'l-esası da îmân-ı billâhtır.

(RNK-23.SÖZ)

  • Marifetullah olduktan sonra, dünyâ lezzetlerine iştiha olmadığı gibi, Cennete bile iştiyak geri kalır.

(RNK-MESNEVİ-İ NURİYE)

O'nu tanıyan ve itaat eden, zindanda dahi olsa bahtiyardır. O'nu unutan, saraylarda da olsa zindandadır, bedbahttır.

(RNK-13.SÖZ)

Kendini zîşuurlara bildirmek ve tanıttırmak isteyen perde-i gayb arkasında öyle bir san'atkâr var ki, herbir san'atıyla çok hünerlerini ve kemâlâtını teşhirle kendini sevdirmek ve medh ü senâsını ettirmek ister.

(RNK-4.ŞUÂ)

Maddiyata esbab hesabıyla bakılırsa cehalettir.

Allah hesabıyla olursa mârifet-i İlâhiye'dir.

(RNK-MESNEVÎ-İ NÛRİYE)

  • Ey nefisperest nefsim, ve ey dünyâperest arkadaşım!

Muhabbet şu kâinatın bir sebeb-i vücududur.

Hem şu kâinatın rabıtasıdır, hem şu kâinatın nûrudur, hem hayatıdır.

İnsan, kâinatın en câmi' bir meyvesi olduğu için, kâinatı istilâ edecek bir muhabbet, o meyvenin çekirdeği olan kalbine derc edilmiştir.

İşte, şöyle nihayetsiz bir muhabbete lâyık olacak, nihayetsiz bir kemâl sahibi olabilir.

(RNK-24.SÖZ)

  • Kat'iyen bil ki, hilkatin en yüksek gayesi ve fıtratın en yüce neticesi, îmân-ı billâh'tır. Ve insaniyetin en âli mertebesi ve beşeriyetin en büyük makamı, îmân-ı billâh içindeki marifetullah'tır.

Cin ve insin en parlak saadeti ve en tatlı nimeti,

o marifetullah içindeki muhabbetullah'tır.

Ve rûh-u beşer için en hâlis sürur ve kalb-i insan için en sâfi sevinç, o muhabbetullah içindeki lezzet-i ruhaniyedir.

Evet, bütün hakikî saadet ve hâlis sürur ve şirin nimet ve sâfi lezzet, elbette marifetullah ve muhabbetullah' tadır. Onlar, onsuz olamaz.

(RNK-20.MEKTUP)

  • Kâinata dağınık bütün muhabbetlerin,

O’nun esmâ ve sıfâtına karşı verilmiş bir muhabbettir;

sen sûiistimal etmişsin, cezasını da çekiyorsun.

Çünkü, yerinde sarf olunmayan bir muhabbet-i gayr-ı meşruanın cezası, merhametsiz bir musibettir.

Rahmânü'r-Rahîm ismiyle, hurilerle müzeyyen Cennet gibi senin bütün arzularına câmi' bir meskeni senin cismanî hevesâtına ihzar eden;

ve sair esmâsıyla senin ruhun, kalbin, sırrın, aklın ve sair letâifin arzularını tatmin edecek ebedî ihsânâtını o Cennette sana müheyyâ eden;

ve herbir isminde mânevî çok hazine-i ihsan ve kerem bulunan bir Mahbûb-u Ezelî’nin, elbette bir zerre muhabbeti kâinata bedel olabilir;

kâinat O’nun bir cüz'î tecellî-i muhabbetine bedel olamaz.

(RNK-24.SÖZ)

  • Vedûd ismine mazhar olan muhakkıkîn-i evliya, "Bütün kâinatın mayası muhabbettir.

Bütün mevcûdâtın harekâtı muhabbetledir.

Bütün mevcûdâttaki incizap ve cezbe ve câzibe kanunları muhabbettendir" demişler.

Vedûd ismine mazhar bir kısım evliya,

"Cenneti istemiyoruz. Bir lem'a-i muhabbet-i İlâhiye ebeden bize kâfidir" demişler.

(RNK-32.SÖZ)

KALBİN VE RÛHUN DERECE-İ HAYATI

  • Hayvâniyetten çık, cismâniyeti bırak, kalb ve rûhun derece-i hayatına gir. Tevehhüm ettiğin geniş dünyâdan daha geniş bir daire-i hayat, bir âlem-i nûr bulursun.

(RNK-MESNEVÎ-İ NURİYE)

Kalb, ebedü'l-âbâda müteveccih açılmış bir penceredir; bu fâni dünyaya razı değildir.

(RNK-MESNEVÎ-İ NURİYE)

Evet, nasıl bir çiçek, güneşin küçücük bir âyinesidir.

Şu koca güneş dahi, gök denizinde, Şems-i Ezelî’nin Nur isminden tecellî eden bir lem'anın katre-misal bir âyinesidir.

Ey kalb-i insanî!

Sen nasıl bir güneşin âyinesi olduğunu bundan bil.

Bu şartı yaptıktan sonra kemâlini bulursun.

(RNK-24.SÖZ)

ACZ VE FAKR

  • Cenâb-ı Hak,

hadsiz kudret ve nihayetsiz rahmetini göstermek için, insanda hadsiz bir acz, nihayetsiz bir fakr derc eylemiştir.

(RNK-2.LEM'A)

Fâtır-ı Hakîm, insanın mahiyet-i mâneviyesinde nihayetsiz azîm bir acz ve hadsiz cesîm bir fakr derc etmiştir —tâ ki, kudreti nihayetsiz bir Kadîr-i Rahîm ve gınâsı nihayetsiz bir Ganiyy-i Kerîm bir Zât’ın hadsiz tecelliyâtına cami' geniş bir âyine olsun.

(RNK-23.SÖZ)

İnsandaki kusur sonsuz olduğu gibi, acz, fakr ve ihtiyacına da nihayet yoktur.

(RNK-MESNEVİ-İ NURİYE)

Sen öyle bir zâfiyet, acz, fakirlik, miskinlik gibi hallere mahalsin ki, ciğerine yapışan ve çok defa büyülttükten sonra ancak görülebilen bir mikroba mukavemet edemezsin; seni yere serer, öldürür.

(RNK-MESNEVÎ-İ NURİYE)

Bismillah öyle mübarek bir definedir ki, senin nihayetsiz aczin ve fakrın, seni nihayetsiz kudrete, rahmete raptedip Kadîr-i Rahîm'in dergâhında aczi, fakrı en makbul bir şefaatçi yapar.

(RNK-1.SÖZ)

Kâmil insanlar, aczde ve havfullahta öyle bir lezzet bulmuşlar ki, kendi havl ve kuvvetlerinden şiddetle teberrî edip Allah'a acz ile sığınmışlar; aczi ve havfı kendilerine şefaatçi yapmışlar.

(RNK-7.SÖZ)

UBÛDİYET

Îmânî hükümlerin takviye ve inkişaf ettirilmesi, ancak tekrar ile teceddüd eden ibadetle olur.

(RNK-İŞÂRÂTÜ'L-İ'CÂZ)

İbadet, fikirleri Sâni-i Hakîm'e çevirttirmek içindir.

(RNK-İŞÂRÂTÜ'L-İ'CÂZ)

Abd ile Mâbud arasında en yüksek ve en lâtif olan nisbet, ancak ibadettir.

(RNK.-İŞÂRÂTÜ'L-İ'CÂZ)

İbadetin mânâsı şudur ki:

Dergâh-ı İlâhî ‘de abd kendi kusurunu ve acz ve fakrını görüp kemâl-i Rubûbiyet'in ve kudret- i Samedâniye'nin ve rahmet-i İlâhiye'nin önünde hayret ve muhabbetle secde etmektir.

(RNK-9.SÖZ)

Ubûdiyet, emr-i İ̇lâhîye ve rıza-yı İ̇lâhîye bakar. Ubûdiyetin dâîsi emr-i İ̇lâhî ve neticesi rıza-yı Hak'tır. Semerâtı ve fevâidi uhreviyedir.

(RNK-17.LEM'A)

Allah'a abd ve asker olmak öyle lezzetli bir şereftir ki, tarif edilmez.

(RNK-7.SÖZ)

Allah'a hakikî abd olan, başkalara abd olamaz.

(RNK-TARİHÇE-İ HAYAT)

Ey insan! Şu kâinattan maksad-ı âlâ, tezahür-ü Rubûbiyete karşı, ubûdiyet-i külliye-i insaniyedir. Ve insanın gaye-i aksâsı (en son gayesi,) o ubûdiyete ulûm ve kemâlâtla yetişmektir..

(RNK-20.SÖZ)

NEFİS VE ENANİYET

  • Hükm-ü Kur'âna göre, bu zamanda mimsiz medeniyetin icabâtından olarak hâcât-ı zaruriye dörtten yirmiye çıkmış. Tiryakilikle, görenekle ve itiyadla (alışkanlıkla), hâcat-ı gayr-ı zaruriye, hâcât-ı zaruriye hükmüne geçmiş.

Âhirete îmân ettiği halde, "Zaruret var"diye ve zaruret zannıyla dünya menfaati ve maişet derdi için dünyâyı âhirete tercih ediyor.

(RNK-EMİRDAĞ LÂHİKASI)

Tevâzu, mahviyet ve terk-i enaniyet, bu zamanda ehl-i hakikate lâzım ve elzemdir. Çünkü, bu asırda en büyük tehlike benlikten ve hodfuruşluktan ileri geldiğinden, ehl-i hak ve hakikat, mahviyetkârâne daima kusurunu görmek ve nefsini ittiham etmek gerektir.

(RNK-TARİHÇE-İ HAYAT)

ALLAH KORKUSU

Hâlık-ı Zülcelâl'inden havf etmek, O'nun rahmetinin şefkatine yol bulup iltica etmek demektir...Hem Allah'tan havf eden, başkaların kasavetli (üzüntülü), belâlı havfından kurtulur.

(RNK-24.SÖZ)

DUA VE ZİKİR

Şu âlemde mü'minin mü'mine karşı en büyük yardımı dua iledir.

(RNK-BARLA LAHİKASI)

Zikreden adamın, feyz-i İ̇lâhî'yi celb eden muhtelif lâtifeleri vardır.

(RNK-MESNEVÎ-İ NURİYE)

Kelime-i Tevhidin tekrar ile zikrine devam etmek, kalbi pek çok şeylerle bağlayan bağları, ipleri kırmak içindir. Ve nefsin tapacak derecede sanem ittihaz ettiği mahbuplardan yüzünü çevirtmektir.

(RNK-MESNEVÎ-İ NURİYE)

Çok esmâya mazhar ve çok vazifelerle mükellef ve çok düşmanlara müptelâ olan insan, münâcâtında, istiâzesinde çok isimleri zikreder.

Nasıl ki, nev-i insanın medâr-ı fahri ve elhak en hakikî insan-ı kâmil olan Muhammed-i Arabî aleyhissalâtü vesselâm, Cevşenü'l-Kebîr namındaki münâcâtında bin bir ismiyle dua ediyor, ateşten istiâze ediyor.

(RNK-24.SÖZ)

Nİ'MET VE RIZIK

Nimet içinde in'âm görünür, Rahmân'ın iltifatı hissedilir. Nimetten in'âma geçsen, Mün'imi bulursun.

(RNK-17..SÖZ)

Nimete bakıldığı zaman Mün'im, san'ata bakıldığı zaman Sâni, esbaba nazar edildiği vakit Müessir-i Hakikî zihne ve fikre gelmelidir.

(RNK-MESNEVÎ-İ NURİYE)

Gözle görünen bu hadsiz in'âmlar, ihsanlar, lütuflar, keremler, inâyetler, rahmetler, perde-i gayb arkasında bir Zât-ı Rahmân-ı Rahîm’in bulunduğunu sönmemiş akıllara, ölmemiş kalblere gösterir.

(RNK-9.ŞUÂ)

ŞÜKÜR

  • Şükrün mikyâsı kanaattir, iktisattır ve rızadır ve memnuniyettir. Şükürsüzlüğün mizanı hırstır ve israftır, hürmetsizliktir, haram helâl demeyip rast geleni yemektir.

(RNK-28.MEKTUP)

  • Lezzetli bir nimeti insan yese, eğer şükretse,

o yediği nimet, o şükür vasıtasıyla bir nur olur,

uhrevî bir meyve-i Cennet olur.

Verdiği lezzetle, Cenâb-ı Hakk’ın iltifat-ı rahmetinin eseri olduğunu düşünmekle, büyük ve daimî bir lezzet ve zevk veriyor.

(RNK-28.MEKTUP)

  • İki esas üzerine kemâlât-ı insaniye neşvünemâ bulur. Bununla insan, insan olur.

Biri: Cenâb-ı Mün'im-i Hakîki'nin bütün nimetlerinin herbir çeşitlerini size ihsas ettirip şükrettirmekten ibarettir. Siz de hissedip şükür ve ibadetini etmelisiniz.

İkincisi: Âleme tecellî eden esmâ-i kudsiye-i İlâhiye'nin bütün tecelliyâtının aksamını, birer birer, size o cihazât vasıtasıyla bildirip tattırmaktır. Siz dahi tatmakla tanıyarak îmân getirmelisiniz.

(RNK-11.SÖZ)

TEVEKKÜL-KANAAT-İKTİSAT

  • Ey insan! Rahm-ı mâderde iken, tıfl iken, ihtiyar ve iktidardan mahrum bir vaziyette iken, seni pek leziz rızıklar ile besleyen Allah, sen hayatta kaldıkça o rızkı verecektir.

Allah'ı itham etmekle işini terk edip Allah'ın işine karışma ki, nankör âsiler defterine kaydolmayasın.

(RNK-MESNEVÎ-İ NURİYE)

  • Tevekkül, kanaat ve iktisat öyle bir hazine ve bir servettir ki, hiçbir şeyle değişilmez. Hem âhirete müteveccih a'mâle mukâbil sadaka ve hediyeyi almak, âhiretin bâki meyvelerini dünyada fâni bir surette yemek demektir.

(RNK-2.MEKTUP)

  • İnsan zayıftır; belâları çok.

Fakirdir; ihtiyacı pek ziyade.

Âcizdir; hayat yükü pek ağır.

Eğer, Kadîr-i Zülcelâl’e dayanıp tevekkül etmezse ve itimad edip teslim olmazsa, vicdânı daim azap içinde kalır. Semeresiz meşakkatler, elemler, teessüfler onu boğar. Ya sarhoş ya canavar eder.

(RNK-6.SÖZ)

  • Ey kanaatsiz, hırslı ve iktisatsız, israflı ve haksız, şekvâlı, gafil insan!

Kat'iyen bil ki, kanaat, ticaretli bir şükrandır;

hırs, hasâretli bir küfrandır.

Ve iktisat, nimete güzel ve menfaatli bir ihtiramdır. İsraf ise, nimete çirkin ve zararlı bir istihfaftır.

(RNK-24.MEKTUP)

  • Îmân hem nurdur, hem kuvvettir. Evet, hakîki îmânı elde eden adam, kâinata meydan okuyabilir ve îmânın kuvvetine göre, hâdisâtın tazyikatından kurtulabilir.

"Tevekkeltü Alâllah" der, sefine-i hayatta kemâl-i emniyetle, hâdisâtın dağlarvâri dalgaları içinde seyrân eder.

Bütün ağırlıklarını Kadîr-i Mutlak'ın yed-i kudretine emanet eder, rahatla dünyâdan geçer, berzahta istirahat eder. Sonra, saadet-i ebediyeye girmek için Cennete uçabilir.

Yoksa, tevekkül etmezse, dünyânın ağırlıkları, uçmasına değil, belki esfel-i sâfilîne çeker.

Demek, îmân tevhidi, tevhid teslimi, teslim tevekkülü, tevekkül saadet-i dâreyni iktiza eder.

(RNK-23.SÖZ)

  • İnsan, Cenâb-ı Hakk’ı tanımazsa ve O'na tevekkül etmezse, o vakit, insan, gayet derecede âciz ve zayıf, nihayet derecede muhtaç, fakir, hadsiz musibetlere maruz, elemli, kederli bir fâni hayvan hükmünde olup, bütün sevdiği ve alâka peydâ ettiği bütün eşyadan mütemadiyen firak elemini çeke çeke, nihayette, bâki kalan bütün ahbabını bir firak-ı elîm içinde bırakıp, kabrin zulümatına yalnız olarak gider.

Hem müddet-i hayatında gayet cüz'î bir ihtiyar ve küçük bir iktidar ve kısacık bir hayat ve az bir ömür ve sönük bir fikir ile, nihayetsiz elemlerle ve emellerle faidesiz çarpışır ve hadsiz arzuların ve makàsıdın tahsiline, semeresiz, boşu boşuna çalışır.

Hem kendi vücudunu yükleyemediği halde, koca dünyâ yükünü biçare beline ve kafasına yüklenir. Daha Cehenneme gitmeden Cehennem azâbını çeker.

(RNK-32.SÖZ)

  • Bir lokma kırk paraya; bir lokma on kuruşa...

Ağza girmeden, boğazdan geçtikten birdirler.

Yalnız birkaç saniye, ağızda bir fark var.

Müfettiş ve kapıcı olan zaikayı taltif ve memnun etmek için birden ona gitmek, israfın en sefihidir.

(RNK-İlk Dönem Eserleri/292)

  • Tertib-i mukaddematta tefviz, tembelliktir.

Terettüb-ü neticede tevekküldür. Semere-i sa'yine, kısmetine rıza kanaattir; meyl-i sa'yi kuvvetlendirir. Mevcuda iktifa, dûnhimmetliktir. (RNK-İlk Dönem Eserleri/304)-

CÜZ-İ İHTİYAR

Her kim ki rahmetin nihayetsiz denizini bulsa, elbette bir katre serap hükmünde olan cüz-i ihtiyarına itimat etmez, rahmeti bırakıp ona müracaat etmez.

(RNK-17.SÖZ)

Ey nefis! Seni tutup düşmekten muhafaza eden Zât-ı Kayyûm’a dayan. Senin mevcudiyetinden dokuz yüz doksan dokuz parça O'nun uhdesindedir.

Senin elinde yalnız bir parça kalır. En iyisi o parçayı da O'nun hazinesine at ki rahat olasın.

(RNK-MESNEVÎ-İ NURİYE)

Bu dünya tecrübe meydanıdır. Akla kapı açılır, fakat ihtiyarı elinden alınmaz.

(RNK-24.SÖZ)

İhtiyar sahibi olanların içinde, arı emsali gibi vahiy ve ilhamla tenevvür edenlerin amelleri, cüz-ü ihtiyarîsine itimad edenlerin amellerinden daha mükemmeldir.

(RNK-24.SÖZ)

ADALET

Hakîki adâlet ve te’sirli cezâ odur ki, Allah’ın emri nâmıyla olsun, yoksa te’sîri yüzden bire iner.

Saâdet-i beşeriye dünyâda adâlet ile olabilir.

Adâlet ise doğrudan doğruya Kur’ân’ın gösterdiği yol ile olabilir.”

(RNK-İLK DÖNEM ESERLERİ)

KADER

Kaderi tenkit eden, başını örse vurur, kırar. Rahmeti ittiham eden, rahmetten mahrum kalır.

(RNK-2.LEM'A)

Herşey kaderle takdir edilmiştir.

Kısmetine râzı ol ki, rahat edesin.

(RNK-MESNEVÎ-İ NURİYE)

Madem ki herşeyin Allah'tan olduğunu bilirsin ve ona iz'ânın vardır. Zararlı, menfaatli herşeyi tahsin ve hüsn-ü rızâyla kabul etmek lâzımdır.

(RNK-MESNEVÎ-İ NURİYE)

Madem hayat, Esmâ-i Hüsnâ'nın nukuşunu gösterir. Hayatın başına gelen herşey hasendir.

(RNK-İman ve Küfür Muvazeneleri/141)

HİKMET

  • Herbir şey, hikmet üzere vaz edilmiştir.

Faidesiz, abes yoktur. Her şeyin, her zîhayatın neticesi, hikmeti, kendine ait bir ise, Sânii’ne ait neticeleri, Fâtır’ına bakan hikmetleri binlerdir.

(RNK-MESNEVÎ-İ NURİYE)

  • Sahife-i âlemin eb'âd-ı vâsiası (geniş mesafeler) ında Nakkaş-ı Ezelî’nin yazdığı silsile-i hâdisâtın satırlarına hikmet nazarıyla bak ve fikr-i hakikatle sarıl.

Tâ ki mele-i âlâdan uzanan şu selâsil-i resâil, seni âlâ-yı illiyyîn-i tevhide çıkarsın.

(RNK-MESNEVÎ-İ NURİYE)

  • Rubûbiyet-i âmmedeki daire-i esbab-ı zâhiriyede,

ehl-i gafletin nazarında hikmeti ve sebebi bilinmeyen işlerde, tesadüf namını vermişler.

Ve hikmetleri ihata edilmeyen bazı ef'âl-i İlâhiye'nin kanunlarını, tabiat perdesi altında gizlenmiş, görememişler, tabiata müracaat etmişler.

(RNK-.TARİHÇE-İ HAYAT)

AHLÂK-I İSLAMİYE

Eğer biz ahlâk-ı İslâmiyenin ve hakaik-i îmâniyenin kemâlâtını ef'âlimizle izhar etsek, sair dinlerin tâbileri, elbette cemaatlerle İslâmiyete girecekler; belki küre-i arzın bazı kıt'aları ve devletleri de İslâmiyete dehâlet edecekler.

(RNK-TARİHÇE-İ HAYAT-HUTBE-İ ŞÂMİYE)

VİCDAN VE AKIL

Vicdanın ziyâsı, ulûm-u diniyedir.

Aklın nûru, fünûn-u medeniyedir.

İkisinin imtizacıyla hakikat tecellî eder.

(RNK-İLK DÖNEM ESERLERİ)

TERAKKİ VE MEDENİYET

  • Evet, hakîki terakki ise, insana verilen kalb, sır, ruh, akıl, hattâ hayal ve sair kuvvelerin hayât-ı ebediyeye yüzlerini çevirerek, herbiri kendine lâyık hususî bir vazife-i ubûdiyetle meşgul olmaktadır.

Yoksa, ehl-i dalâletin terakki zannettikleri, hayât-ı dünyeviyenin bütün inceliklerine girmek ve zevklerinin her çeşitlerini, hattâ en süflîsini tatmak için bütün letâifini ve kalb ve aklını nefs-i emmâreye musahhar edip yardımcı verse, o terakki değil, sükûttur.

(RNK-23.SÖZ)

Herbir kemâlin, herbir ilmin, herbir terakkiyâtın, herbir fennin bir hakikat-i âliyesi var ki, o hakikat bir ism-i İlâhîye dayanıyor.

(RNK-20.SÖZ)

Her bir fen, geniş mikyasıyla ve hususi âyinesiyle ve dürbünlü gözüyle ve ibretli nazarıyla bu kâinatın Hâlık-ı Zülcelâl’ini esmâsıyla bildirir, sıfâtını, kemâlâtını tanıttırır.

(RNK-13.SÖZ)

  • Her kıştan sonra bir bahar, her geceden sonra bir sabah olduğu gibi, nev-i beşerin dahi bir sabahı, bir baharı olacak inşaallah.

Hakikat-i İslâmiyenin güneşiyle, sulh-u umumî dairesinde hakikî medeniyeti görmeyi rahmet-i İlâhiye’den bekleyebilirsiniz.

(RNK-TARİHÇE-İ HAYATI-HUTBE-İ ŞÂMİYE)

GÜZEL DÜŞÜNMEK

Fâtır-ı Hakîm ve Kadîr-i Alîm, kemâl-i intizamla, herşeyi güzel yaratmış, güzel teçhiz etmiş, güzel gayelere tevcih etmiş, güzel vazifelerle tavzif etmiş, güzel tesbihat yaptırıyor, güzel ibadet ettiriyor.

(RNK-24.SÖZ)

Kâinattaki herşey, her hadise, ya bizzat güzeldir,

ona hüsn-ü bizzat denilir; veya neticeleri cihetiyle güzeldir ki, ona hüsn-ü bilgayr denilir.

(RNK-18.SÖZ)

  • Âkıl odur ki, ferahlı ve güzel şeylerle meşgul olup çirkin, sıkıntılı şeylere ehemmiyet vermez,

şekvâ ve merak yerinde şükreder, sevinir.

(RNK-14.ŞUÂ)

  • Güzel ahlâklı güzel düşünür.

Güzel düşünen, güzel levhaları görür.

Fena ahlâklı, fena düşündüğünden, fena levhaları görür.

(RNK-28.MEKTUP)

KALBİN VE RÛHUN RAHATI

  • Hakîki zevk ve elemsiz lezzet ve kedersiz sevinç ve hayattaki saadet yalnız îmândadır ve îmân hakikatleri dairesinde bulunur.

Yoksa, dünyevî bir lezzette çok elemler var. Bir üzüm tanesi yedirir, on tokat vurur, hayâtın lezzetini kaçırır.

(RNK-13.SÖZ)

  • Îmân ve tevhid ile bakan, âlemi nurlu görür

ve illâ âlemi zulümat içerisinde görecektir.

(RNK-MESNEVÎ-İ NURİYE)

  • Sahife-i âlemin eb'âd-ı vâsiasıında Nakkaş-ı Ezelî’nin yazdığı silsile-i hâdisâtın satırlarına hikmet nazarıyla bak ve fikr-i hakikatle sarıl.

Tâ ki mele-i âlâdan uzanan şu selâsil-i resâil, seni âlâ-yı illiyyîn-i tevhide çıkarsın.

(RNK-MESNEVÎ-İ NURİYE)

  • Âhiret gibi dünya saadeti dahi ibadette ve Allah'a asker olmaktadır.

Öyle ise biz daima "Elhamdü lillâhi ale't-tâati ve't-tevfîk" demeliyiz ve Müslüman olduğumuza şükretmeliyiz.

(RNK-3.SÖZ)

Bu dünyânın hayâtı pek çabuk değişmesine ve zevâline ve fenâ ve fâni, âkıbetsiz lezzetlerine ve firak ve iftirak tokatlarına karşı bir ehemmiyetli medar-ı teselli ise, samimi dostlarla görüşmektir.

(RNK-13.ŞUÂ)

O'nu tanıyan ve itaat eden, zindanda dahi olsa bahtiyardır. O'nu unutan, saraylarda da olsa zindandadır, bedbahttır.

(RNK-13.SÖZ)

İnsan, ebed için yaratılmıştır. Onun hakikî lezzetleri, ancak marifetullah, muhabbetullah, ilim gibi umûr-u ebediyededir.

(RNK-İŞÂRÂTÜ'L ÎCÂZ)

Îmâna gel ki, elemden emin olasın.

Kadere teslim ol ki, selâmette kalasın.

(RNK-MESNEVÎ-İ NÛRİYE)

Herşey Cenâb-ı Hakk'ın nâmına hareket eder.

(RNK-1.SÖZ)

Bütün mevcudat, esmâsının cilvelerine mazhar olan Zât-ı Vâcibü'l-Vücudu bulan, herşeyi bulur.

(RNK-26.SÖZ)

LEVHA-İ HİKMET

Ben başımın üstünde onu bir levha-i hikmet olarak tâlik etmişim. Her sabah ve akşam ona bakarım, dersimi alırım:

Dost istersen Allah yeter.

Evet, O dost ise herşey dosttur.

Yârân istersen Kur'ân yeter.

Evet, ondaki enbiya ve melâike ile hayalen görüşür ve vukuatlarını seyredip ünsiyet eder.

Mal istersen kanaat yeter.

Evet, kanaat eden iktisat eder;

iktisat eden bereket bulur.

Düşman istersen nefis yeter.

Evet, kendini beğenen belâyı bulur, zahmete düşer; kendini beğenmeyen safâyı bulur, rahmete gider.

Nasihat istersen ölüm yeter.

Evet, ölümü düşünen, hubb-u dünyadan kurtulur ve âhiretine ciddî çalışır.

(RNK-23.MEKTUP)

Risale-i Nur Külliyatı / Risale-i Nur · Marifet Petekleri

İlgili yazılar