Amellerin ücretleri
Ubûdiyet, önceden aldığımız ni'metlere arşılıktır
Ey nefis!
Ubûdiyet, mukaddeme-i mükâfat-ı lâhika değil, belki netice-i nimet-i sabıkadır. Evet, biz ücretimizi almışız; ona göre hizmetle ve ubûdiyetle muvazzafız.
Çünkü, ey nefis,
Hayr-ı mahz olan vücudu sana giydiren Hâlık-ı Zülcelâl, sana iştihalı bir mide verdiğinden, Rezzâk ismiyle, bütün mat'umâtı bir sofra-i nimet içinde senin önüne koymuştur.
Sonra sana hassasiyetli bir hayat verdiğinden,
o hayat dahi bir mide gibi rızık ister.
Göz, kulak gibi bütün duyguların, eller gibidir ki, rû-yi zemin kadar geniş bir sofra-i nimeti, o ellerin önüne koymuştur.
Sonra, mânevî çok rızık ve nimetler isteyen insaniyeti sana verdiğinden,
âlem-i mülk ve melekût gibi geniş bir sofra-i nimet, o mide-i insaniyetin önüne ve aklın eli yetişecek nisbette sana açmıştır.
Sonra, nihayetsiz nimetleri isteyen ve hadsiz rahmetin meyveleriyle tagaddî eden ve insaniyet-i kübrâ olan İslâmiyeti ve îmânı sana verdiğinden, daire-i mümkinat ile beraber Esmâ-i Hüsnâ ve sıfât-ı mukaddesenin dairesine şamil bir sofra-i nimet ve saadet ve lezzet sana fethetmiştir.
Sonra, îmânın bir nuru olan muhabbeti sana vermekle,
gayr-ı mütenâhi bir sofra-i nimet ve saadet ve lezzet sana ihsan etmiştir.
Yani, cismâniyetin itibarıyla küçük, zayıf, âciz, zelil, mukayyet, mahdut bir cüzsün. O'nun ihsanıyla, cüz'î bir cüzden, küllî bir küll-ü nuranî hükmüne geçtin.
Zira,
hayatı sana vermekle, cüz'iyetten bir nevi külliyete;
ve insaniyeti vermekle hakikî külliyete;
ve İslâmiyeti vermekle ulvî ve nuranî bir külliyete;
ve marifet ve muhabbeti vermekle muhit bir nura seni çıkarmış.
İşte, ey nefis, sen bu ücreti almışsın. Ubûdiyet gibi lezzetli, nimetli, rahatlı, hafif bir hizmetle mükellefsin. Halbuki buna da tembellik ediyorsun. Eğer yarım yamalak yapsan da, güya eski ücretleri kâfi gelmiyormuş gibi, çok büyük şeyleri mütehakkimâne istiyorsun.
Ve hem "Niçin duam kabul olmadı?" diye nazlanıyorsun.
Evet, senin hakkın naz değil, niyazdır. Cenâb-ı Hak, Cenneti ve saadet-i ebediyeyi, mahz-ı fazl ve keremiyle ihsan eder. Sen daima rahmet ve keremine iltica et.
(RNK.24.SÖZ)
Üretimizi peşin almışız
Ubudiyet, sebkat eden(daha önce verilen) nimetin neticesi ve onun fiyatıdır. Gelecek bir nimetin mükâfat mukaddemesi ve vesilesi değildir.
Meselâ,
insanın en güzel bir surette yaratılışı, ubudiyeti iktizâ eden sâbık bir nimet olduğu ve sonra da, îmânın îtâsıyla kendisini sana tarif etmesi, ubudiyeti iktiza eden sabık nimetlerdir.
Evet, nasıl ki midenin îtâsıyla (verilmesiyle) bütün mat'ûmat(yiyecekler) îtâ (hediye) edilmiş gibi telâkki ediliyor; hayatın îtâsıyla da, âlem-i şehadet müştemil bulunduğu nimetler ile beraber îtâ edilmiş gibi telâkki ediliyor.
Ve keza,
nefs-i insanînin îtâsıyla, bu mide için mülk ve melekût âlemleri nimetler sofrası gibi kılınmıştır.
Kezâlik,
îmânın îtâsıyla, mezkûr sofralarla beraber, Esmâ-i Hüsnâ'da iddihar edilen defineleri de sofra olarak verilmiş oluyor.
Bu gibi ücretleri peşin aldıktan sonra, devam ile hizmete mülâzım olmak lâzımdır. Hizmet ve amelden sonra verilen nimetler, mahzâ O'nun fazlındandır.
(RNK.MESNEVİ-İ NURİYE)
Buradaki a'mâl berzahta ve âhirette meyve verir
Bu dünya dârü'l-hikmettir, dârü'l-hizmettir;
dârü'l-ücret ve mükâfat değil.
Buradaki a'mâl ve hizmetlerin ücretleri berzahta ve âhirettedir.
Buradaki a'mâl berzahta ve âhirette meyve verir.
Madem hakikat budur; a'mâl-i uhreviyeye ait neticeleri dünyada istememek gerektir. Verilse de, memnunâne değil, mahzunâne kabul etmek lâzımdır.
Çünkü, Cennetin meyveleri gibi, kopardıkça yerine aynı gelmek sırrıyla bâki hükmünde olan amel-i uhrevî meyvesini, bu dünyada fâni bir surette yemek, kâr-ı akıl değildir. Bâki bir lâmbayı, bir dakika yaşayacak ve sönecek bir lâmba ile mübadele etmek gibidir.
Âlem-i bekada birtek meyve, fâni dünyânın bin bahçesine müreccahtır. Onun için o mübarek meyveleri burada yememeli. Eğer istenilmeyerek yedirilirse; şükredilmeli; mükâfât için değil, belki teşvik için bir ihsân-ı İlâhi olarak telâkki edilmeli...
(RNK. 29. MEKTUP)
A'mâl-i sâlihanın ücretleri, meyveleri, nurları berzahta, âhirettedir.
O bâki meyveleri bu dünyaya çekmek ve bu dünyada onları istemek, âhireti dünyaya tâbi etmek demektir. O amel-i salihin ihlâsı kırılır, nuru gider.
Evet, o meyveler istenilmez, niyet edilmez.
Verilse, teşvik için verildiğini düşünüp şükreder."
(RNK.KASTAMONU LÂHİKASI)
Hem âhirete müteveccih a'mâle mukàbil sadaka ve hediyeyi almak, âhiretin bâki meyvelerini dünyada fâni bir surette yemek demektir.
(RNK.2.MEKTUP)
Ubûdiyet, emr-i İlâhîye ve rızâ-yı İlâhîye bakar.
Ubûdiyetin dâîsi emr-i İlâhî ve neticesi rızâ-yı Hak'tır.
Semerâtı ve fevâidi uhreviyedir.
(RNK.17.LEM'A)
Risale-i Nur Külliyatı / İbadet · Marifet Petekleri