Kadere îmân saadet getirir
Kadere îmân saâdet getirir
Kadere îmân o kadar lezzetli, saadetlidir ki tarif edilmez.
(RNK.26.SÖZ)
Herşey kaderle takdir edilmiştir.
Kısmetine râzı ol ki, rahat edesin.
Mâdem ki herşeyin Allah'tan olduğunu bilirsin
ve ona iz'ânın vardır.
Zararlı, menfaatli herşeyi tahsin ve
hüsn-ü rızâyla kabul etmek lâzımdır.
Îmâna gel ki, elemden emin olasın.
Kadere teslim ol ki, selâmette kalasın.
(RNK.MESNEVÎ-İ NÛRİYE)
Kaderden sana atılan bir musibet taşına
mâruz kaldığın zaman
Mer'ayı tecavüz eden koyun sürüsünü çevirtmek için çobanın attığı taşlara musâb olan bir koyun, lisan-ı haliyle,
"Biz çobanın emri altındayız. O bizden daha ziyade faidemizi düşünür. Madem onun rızası yoktur, dönelim" diye kendisi döner, sürü de döner.
Ey nefis!
Sen o koyundan fazla âsi ve dâll değilsin.
Kaderden sana atılan bir musibet taşına mâruz kaldığın zaman,
اِنَّا لِلّٰه وَاِنَّا اِلَيْهِ رَاجِعُونَ
söyle ve merci-i hakikîye dön,îmâna gel, mükedder olma.
O seni senden daha ziyade düşünür.
(RNK.MESNEVÎ-İ NURİYE)
Kadere îmân eden gamlardan kurtulur
مَنْ اٰمَنَ بِالْقَدَرِ أَمِنَ مِنَ الْكَدَرِ
Îmân-ı bi'l-kader rüknünün kıymettar meyveleri bu dünyada bulunduğuna bir delil, umum lisanında
مَنْ اٰمَنَ بِالْقَدَرِ أَمِنَ مِنَ الْكَدَرِ
darb-ı mesel olmuştur.
Yani, "Kadere îmân eden gamlardan kurtulur."
Hattâ ben kendi hayatımda binler tecrübelerimle
gördüm ve bildim ki, kadere îmân olmazsa
hayat-ı dünyeviye saadeti mahvolur.
Elîm musibetlerde, ne vakit kadere îmân cihetine bakardım,
musibet gayet hafifleşiyor görüyordum.
Ve "Kadere îmân etmeyen nasıl yaşayabilir?"
diye hayret ederdim.
(RNK. ASÂ-YI MÛSÂ)
İnsan kadere îmân etmezse
İnsan kadere îmân etmezse, küçük bir dairede cüz'î bir serbestiyet, muvakkat bir hürriyet içinde dünya kadar ağır bir yükü, biçare ruhun omuzunda taşımaya mecburdur.
Çünkü insan bütün kâinatla alâkadardır.
Nihayetsiz makàsıd ve metâlibi var.
Kudreti, iradesi, hürriyeti milyondan birisine kâfi gelmediği için, çektiği mânevî sıkıntı ağırlığı ne kadar müthiş ve muvahhiş olduğu anlaşılır.
İşte, kadere îmân, bütün o ağırlığı kaderin sefinesine atar, kemâl-i rahatla, ruh ve kalbin kemâl-i hürriyetiyle kemâlâtında serbest cevelânına meydan veriyor.
Yalnız nefs-i emmârenin cüz'î hürriyetini selb eder ve firavuniyetini ve rububiyetini ve keyfemâyeşâ hareketini kırar.
(RNK.26.SÖZ)
İnsan,kaderin kanununa tâbidir
Nefis daima ıztıraplar, kalâklar (endişeler) içinde evhamdan kurtulup tevekküle yanaşmıyor. Hükm-ü kadere razı olmuyor.
Halbuki, şemsin tulû ve gurubu muayyen ve mukadder olduğu gibi, insanın da bu dünyada tulû ve gurubu ve sair mukadderatı kalem-i kader ile cephesinde yazılıdır.
İsterse başını taşa vursun ki, o yazıları silsin
fakat başı kırılır, yazılara birşey olmaz ha!
Ve illâ muhakkak bilsin ki;
Semâvat ve arzın haricine kaçıp kurtulamayan insan,
Hâlık-ı Külli Şeyin rububiyetine muhabbetle rızâdâde olmalıdır.
(RNK.MESNEVÎ-İ NURİYE)
Herbir zîhayatın müddet-i hayatında geçireceği ahval ve etvârı, o kaderin kalemiyle tersim edilmiş.Çünkü, sergüzeşt-i hayatı, bir intizam ve mizanla cereyan ediyor, suretler değiştiriyor, şekiller alıyor.
Madem böyle umum zîhayatta kalem-i kader hükümrandır.
Elbette,âlemin en mükemmel meyvesi ve arzın halifesi ve emanet-i kübrânın hâmili olan insanın sergüzeşt-i hayatiyesi,herşeyden ziyade kaderin kanununa tâbidir.
(RNK.26.SÖZ)
Risale-i Nur Külliyatı / Kalp-Ruh Huzuru · Marifet Petekleri