Asrın Hastalıklarına
Sözler, şu zamanın yaralarına en münasip bir ilaçtır.
Esrar-ı Kur'âniyeye ait yazılan Sözler,
şu zamanın yaralarına en münasip bir ilâç, bir merhem
ve zulümatın tehacümatına maruz heyet-i İslâmiyeye en nâfi bir nur ve dalâlet vâdilerinde hayrete düşenler için
en doğru bir rehber olduğu itikadındayım.
Bilirsiniz ki, eğer dalâlet cehaletten gelse, izalesi kolaydır. Fakat dalâlet fenden ve ilimden gelse, izalesi müşküldür.
Eski zamanda ikinci kısım binde bir bulunuyordu.
Bulunanlardan ancak binden biri irşadla yola gelebilirdi.
Çünkü, öyleler kendilerini beğeniyorlar.
Hem bilmiyorlar, hem kendilerini bilir zannediyorlar.
Cenâb-ı Hak şu zamanda, i'câz-ı Kur'ân'ın mânevî lemeâtından olan malûm Sözleri, şu dalâlet zındıkasına bir tiryak hâsiyetini vermiş tasavvurundayım.
(RNK.5.MEKTUP)
"Şu zamanın yaralarına devadır."
Hem yazılan eserler, risaleler, ekseriyet-i mutlakası, hariçten hiçbir sebep gelmeyerek, ruhumdan tevellüt eden bir hâcete binaen, âni ve def'î olarak ihsan edilmiş. Sonra bazı dostlarıma gösterdiğim vakit, demişler:
"Şu zamanın yaralarına devadır."
İntişar ettikten sonra ekser kardeşlerimden anladım ki, tam şu zamandaki ihtiyaca muvafık ve derde lâyık bir ilâç hükmüne geçiyor.
(RNK.28.MEKTUP)
Herkes azap çekiyor, perişandır.
Kâinatın hadiselerini merakla dinleyerek, karışarak ruhlarını sersem ve akıllarını geveze etmişler.
Evet, şimdi küre-i arzda herkes ya kalben, ya ruhen,
ya aklen, ya bedenen gelen musibetten hissedarlıktan, azap çekiyor, perişandır.
Bilhassa ehl-i dalâlet ve ehl-i gaflet,
merhamet-i umumiye-i İlâhiye'den ve hikmet-i tamme-i Sübhâniye'den habersiz olduğundan, rikkat-i cinsiye sebebiyle nev-i beşerle alâkadar olduğundan, kendi eleminden başka nev-i beşerin şimdiki elîm ve dehşetli elemleriyle dahi müteellim olup azap çekiyor.
Çünkü, lüzumsuz ve mâlâyâni bir surette vazife-i hakikiyelerini ve elzem işlerini bırakıp âfâkî ve siyasî boğuşmalara ve kâinatın hadiselerini merakla dinleyerek, karışarak ruhlarını sersem ve akıllarını geveze etmişler.
"Zarara razı olana merhamet edilmez" mânâsında
اَلرَّاضِي بِالضَّرَرِ لاَيُنْظَرُلَهُ kaide-i esasiyesiyle şefkat hakkını ve merhamet liyakatını kendilerinden selb etmiştir.
Onlara acınmaz ve şefkat edilmez.
Ve lüzumsuz başlarına belâ getiririyorlar.
Ben tahmin ediyorum ki, bütün küre-i arzın bu yangınında ve fırtınalarında selâmet-i kalbini ve istirahat-ı ruhunu muhafaza eden ve kurtaran yalnız hakikî ehl-i îmân ve ehl-i tevekkül ve rızadır.
Bunun içinde en ziyade kendini kurtaranlar,
Risale-i Nur dairesine sadakatle girenlerdir.
Çünkü onlar, Risale-i Nur'dan aldıkları
îmân-ı tahkikî derslerinin nuruyla ve gözüyle,
herşeyde rahmet-i İlâhiye'nin izini, yüzünü görüp
herşeyde kemâl-i hikmetini,
cemâl-i adaletini müşahede ettiklerinden,
kemâl-i teslimiyet ve rıza ile rububiyet-i İlâhiye'nin icraatından olan musibetleri teslimiyetle ve gülerek karşılıyorlar, rıza gösteriyorlar.
Ve merhamet-i İlâhiye'den daha ileri şefkatlerini sürmüyorlar ki, elem ve azap çeksinler.
İşte bu hakikate binaen, değil yalnız hayat-ı uhreviyenin, belki dünyadaki hayatın dahi saadet ve lezzetini isteyenler, hadsiz tecrübeleriyle, Risale-i Nur'un îmânî ve Kur'ânî derslerinde bulabilir ve buluyorlar.
(RNK.TARİHÇE-İ HAYAT)
Bu dünyadaki mânevî cehennem ve mânevî cennet
Kur'ân-ı Hakîmin sırr-ı i'câzıyla hakikî bir tefsiri olan
Risale-i Nur, bu dünyada
bir mânevî cehennemi dalâlette gösterdiği gibi,
îmânda dahi bu dünyada mânevî bir cennet bulunduğunu ispat ediyor.
Ve günahların ve fenalıkların ve haram lezzetlerin içinde mânevî elîm elemleri gösterip
hasenat ve güzel hasletlerde ve hakaik-i Şeriatın amelinde cennet lezaizi gibi mânevî lezzetler bulunduğunu ispat ediyor.
Sefahet ehlini ve dalâlete düşenleri o cihetle,
aklı başında olanlarını kurtarıyor.
Çünkü, bu zamanda iki dehşetli hal var.
Birincisi:
Âkıbeti görmeyen, bir dirhem hazır lezzeti ileride bir batman lezzetlere tercih eden hissiyat-ı insaniye akıl ve fikre galebe ettiğinden, ehl-i sefaheti sefahetten kurtarmanın çare-i yegânesi, aynı lezzetinde elemi gösterip hissini mağlûp etmektir.
Ve يَسْتَحِبُّونَ الْحَيٰوةَ الدُّنْيَا âyetinin işaretiyle, bu zamanda âhiretin elmas gibi nimetlerini, lezzetlerini bildiği halde, dünyevî kırılacak şişe parçalarını onlara tercih etmek, ehl-i îmân iken ehl-i dalâlete o hubb-u dünya ve o sır için tâbi olmak tehlikesinden kurtarmanın çare-i yegânesi, dünyada dahi cehennem azabı gibi elemleri göstermekle olur ki, Risale-i Nur o meslekten gidiyor.
Yoksa, bu zamandaki küfr-ü mutlakın ve fenden gelen dalâletin ve sefahetteki tiryakiliğin inadı karşısında, Cenâb-ı Hakkı tanıttırdıktan sonra ve Cehennemin vücudunu ispat ile ve onun azabıyla insanları fenalıktan, seyyiattan vazgeçirmek yoluyla ondan, belki de yirmiden birisi ders alabilir.
Ders aldıktan sonra da,
"Cenâb-ı Hak Gafûrü'r-Rahîm'dir,
hem Cehennem pek uzaktır" der,
yine sefahetine devam edebilir.
Kalbi, ruhu hissiyatına mağlûp olur.
Bu asırda ikinci dehşetli hal:
Eski zamanda küfr-ü mutlak ve fenden gelen dalâletler ve küfr-ü inadîden gelen temerrüd, bu zamana nisbeten pek azdı.
Onun için, eski İslâm muhakkiklerinin dersleri, hüccetleri o zamanlarda tam kâfi olurdu.
Küfr-ü meşkûkü çabuk izale ederlerdi.
Allah'a îmân umumî olduğundan, Allah'ı tanıttırmakla ve Cehennem azabını ihtar etmekle çokları sefahetlerden, dalâletlerden vazgeçebilirlerdi.
Şimdi ise, eski zamanda bir memlekette bir kâfir-i mutlak yerine, şimdi bir kasabada yüz tane bulunabilir.
Eskide, fen ve ilimle dalâlete girip inat ve temerrüd ile hakaik-i îmâna karşı çıkana nisbeten şimdi yüz derece ziyade olmuş.
Bu mütemerrid inatçılar, firavunluk derecesinde bir gurur ile ve dehşetli dalâletleriyle hakaik-ı îmâniyeye karşı muaraza ettiklerinden, elbette bunlara karşı, atom bombası gibi, bu dünyada onların temellerini parça parça edecek bir hakikat-i kudsiye lâzımdır ki, onların tecavüzatını durdursun ve bir kısmını îmâna getirsin.
İşte, Cenâb-ı Hakka hadsiz şükürler olsun ki, bu zamanın tam yarasına bir tiryak olarak Kur'ân-ı Mucizü'l-Beyânın bir mu'cize-i mâneviyesi ve lemeatı bulunan Risale-i Nur, pek çok muvazenelerle, en dehşetli muannid, mütemerridleri, Kur'ân'ın elmas kılıcıyla kırıyor.
Ve kâinat zerreleri adedince vahdâniyet-i İlâhiye'ye ve îmânın hakikatlerine hüccetleri, delilleri gösteriyor ki, yirmi beş seneden beri en şiddetli hücumlara karşı mağlûp olmayıp galebe etmiş ve ediyor.
İşte, Risale-i Nur ekser muvazeneleriyle küfür ve dalâletin dünyadaki elîm ve ürkütücü neticelerini göstermekle, en muannid ve nefisperest insanları dahi o menhus, gayr-ı meşru lezzetlerden ve sefahetlerden bir nefret verip, aklı başında olanları tövbeye sevkeder
Risale-i Nur'da pekçok muvazenelerle ispat edilmiştir ki,
ehl-i sefahet ve dalâlet, dünyada dahi bir mânevî cehennem içinde azap çekerler;
ve ehl-i îmân ve salâhat, dünyada dahi bir mânevî cennet içinde, İslâmiyet ve insaniyet midesiyle ve îmânın tecelliyat ve cilveleriyle, mânevî bir cennet lezzetleri tadabilir, belki derece-i îmânlarına göre istifade edebilirler.
Fakat, bu fırtınalı zamanın
hissi iptal eden
ve beşerin nazarını âfâka dağıtan ve boğan cereyanlar,
iptal-i his nev'inden bir sersemlik vermiş ki,
ehl-i dalâlet mânevî azabını muvakkaten tam hissedemiyor;
ehl-i hidâyete dahi gaflet basıyor, hakikî lezzetini tam takdir edemiyor.
(RNK.ÎMÂN VE KÜFÜR MUVAZENELERİ)
Risaletü'n-Nur bir urvetü'l-vüskadır.
لَٓا اِكْرَاهَ فِي الدّ۪ينِ قَدْ تَبَيَّنَ الرُّشْدُ مِنَ الْغَيِّۚ
فَمَنْ يَكْفُرْ بِالطَّاغُوتِ وَيُؤْمِنْ بِاللّٰهِ
فَقَدِ اسْتَمْسَكَ بِالْعُرْوَةِ الْوُثْقٰىۗ لَا انْفِصَامَ لَهَاۜ
وَاللّٰهُ سَم۪يعٌ عَل۪يمٌ
Dîn(e girme)de zorlama yoktur;
îman küfürden şübhesiz iyice ayrılmıştır.
Artık kim tâğûtu (Allah’ın yerine tuttuk(ları herşeyi) inkâr edip Allah’a îmân ederse,böylece şübhesiz kopmayan çok sağlam kulpa tutunmuştur!
Allah ise, Semî‘ (hakkıyla işiten)dir,
Alîm (herşeyi bilen)dir.
(Bakara Suresi 256. Ayet)
Risaletü'n-Nur bu asırda, bu tarihte bir urvetü'l-vüskadır. Yani çok muhkem, kopmaz bir zincir ve bir hablullahtır. Ona elini atan yapışan, necat bulur diye mânâ-yı remziyle haber verir.
(RNK-Asâ-yı Mûsâ/117)
Ona elini atan yapışan, necat bulur diye mânâ-yı remziyle haber verir.
(RNK. ASÂ-YI MÛSÂ)
Âhireti bildikleri ve îmân ettikleri halde dünyayı âhirete severek tercih etmek
Evet kardeşlerim; bu zamanda öyle dehşetli cereyanlar ve hayatı ve cihanı sarsacak hâdiseler içinde hadsiz bir metanet ve itidal-i dem ve nihayetsiz bir fedakârlık taşımak gerektir.
Evet,
يَسْتَحِبُّونَ الْحَيٰوةَ الدُّنْيَا عَلَى اْلاٰخِرَةِ
âyetinin sırr-ı işarîsiyle, âhireti bildikleri ve îmân ettikleri halde dünyayı âhirete severek tercih etmek ve kırılacak şişeyi bâki elmasa bilerek rıza ve sevinçle tercih etmek ve âkıbeti görmeyen kör hissiyatın hükmüyle, hazır bir dirhem zehirli bir lezzeti, ileride bir batman sâfi lezzete tercih etmek, bu zamanın dehşetli bir marazı, bir musibetidir.
O musibet sırrıyla, mü'minler dahi bazan ehl-i dalâlete taraftar olmak gibi dehşetli hatâda bulunuyorlar.
Cenâb-ı Hak, ehl-i imanı ve Risale-i Nur şakirtlerini bu musibetlerin şerrinden muhafaza eylesin. Âmin.
(RNK.SİKKE-İ TASDÎK-İ GAYBÎ)
Bu asrın bir hassası şudur ki, Hayat-ı dünyeviyeyi hayat-ı bakiyeye
bilerek tercih ettiriyor
يَسْتَحِبُّونَ الْحَيٰوةَ الدُّنْيَا
bahsinde denilmiş ki:
Bu asrın bir hassası şudur ki, hayat-ı dünyeviyeyi hayat-ı bakiyeye bilerek tercih ettiriyor. Yani, kırılacak bir cam parçasını baki elmaslara bildiği halde tercih etmek bir düstur hükmüne geçmiş.
Ben bundan çok hayret ediyordum.
Bugünlerde ihtar edildi ki, nasıl bir uzv-u insanî hastalansa, yaralansa, sair âzâ vazifelerini kısmen bırakıp onun imdadına koşar.
Öyle de, hırs-ı hayat ve hıfzı ve zevk-i hayat ve aşkı taşıyan ve fıtrat-ı insaniyede derc edilen bir cihaz-ı insaniye, çok esbapla yaralanmış, sair letâifi kendiyle meşgul edip sukut ettirmeye başlamış; vazife-i hakikiyelerini onlara unutturmaya çalışıyor.
Hem nasıl ki bir cazibedar sefihane ve sarhoşane şâşaalı bir eğlence bulunsa, çocuklar ve serseriler gibi, büyük makamlarda bulunan insanlar ve mesture hanımlar dahi o cazibeye kapılıp hakikî vazifelerini tatil ederek iştirak ediyorlar.
Öyle de, bu asırda hayat-ı insaniye, hususan hayat-ı içtimaiyesi öyle dehşetli, fakat cazibeli ve elîm, fakat meraklı bir vaziyet almış ki, insanın ulvî latifelerini ve kalb ve aklını nefs-i emmaresinin arkasına düşürüp pervane gibi o fitne ateşlerine düşürttürüyor.
Evet, hayat-ı dünyeviyenin muhafazası için, zaruret derecesinde olmak şartıyla, bazı umur-u uhreviyeye muvakkaten tercih edilmesine ruhsat-ı şer'iye var.
Fakat, yalnız bir ihtiyaca binaen helâkete sebebiyet vermeyen bir zarara göre tercih edilmez, ruhsat yoktur.
Halbuki bu asır, o damar-ı insanîyi o derece şırınga etmiş ki, küçük bir ihtiyaç ve âdi bir zarar-ı dünyevî yüzünden elmas gibi umur-u diniyeyi terk eder.
Evet, insaniyetin yaşamak damarı ve hıfz-ı hayat cihazı, bu asırda israfatla ve iktisatsızlık ve kanaatsizlik ve hırs yüzünden bereketin kalkmasıyla ve fakr u zaruret, maişet ziyadeleşmesiyle o derece o damar yaralanmış ve şerait-i hayatın ağırlaşmasıyla o derece zedelenmiş ve mütemadiyen ehl-i dalâlet nazar-ı dikkati şu hayata celb ede ede o derece nazar-ı dikkati kendine celb etmiş ki, ednâ bir hâcât-ı hayatiyeyi büyük bir mesele-i diniyeye tercih ettiriyor.
Bu acip asrın bu acip hastalığına ve dehşetli marazına karşı Kur'ân-ı Mu'cizü'l-Beyânın tiryak misâl ilâçlarının nâşiri olan Risale-i Nur dayanabilir; ve onun metîn, sarsılmaz, sebatkâr, hâlis, sadık, fedakâr şakirtleri mukavemet edebilir.
Öyleyse, herşeyden evvel onun dairesine girmeli, sadakatle, tam metanet ve ciddî ihlâs ve tam itimadla ona yapışmak lâzım ki, o acip hastalığın tesirinden kurtulsun.
(RNK-KASTAMONU LÂHİKASI)
Her mü'min gayet kuvvetli bir îmân-ı tahkikî lâzımdır ki dayanabilsin.
Evet, bu asrın dehşetine karşı taklidî olan itikadın istinad kal'aları sarsılmış ve uzaklaşmış ve perdelenmiş olduğundan, her mü'min, tek başıyla dalâletin cemaatle hücumuna mukavemet ettirecek gayet kuvvetli bir îmân-ı tahkikî lâzımdır ki dayanabilsin.
Risale-i Nur, bu vazifeyi en dehşetli bir zamanda ve en lüzumlu ve nazik bir vakitte, herkesin anlayacağı bir tarzda, hakaik-i Kur'âniye ve îmâniyenin en derin ve en gizlilerini gayet kuvvetli burhanlarla ispat ederek, o îmân-ı tahkikîyi taşıyan hâlis ve sadık şakirtleri dahi, bulundukları kasaba, karye ve şehirlerde, hizmet-i îmâniye itibarıyla âdetâ birer gizli kutup gibi, mü'minlerin mânevî birer nokta-i istinadı olarak, bilinmedikleri ve görünmedikleri ve görüşülmedikleri halde, kuvve-i mâneviye-i itikadları cesur birer zâbit gibi, kuvve-i mâneviyeyi ehl-i îmânın kalblerine verip mü'minlere mânen mukavemet ve cesaret veriyorlar.
(RNK,29.MEKTUP)
Risale-i Nur Külliyatı / Risale-i Nur · Marifet Petekleri