Arama

Başlık ve içerikte ara

Fakirlik - Zenginlik

5 dk

Nasib varsa mutlak surette gelecek

Îsâ (a.s.)çölün otlarında yer, küçük su birikintilerinden içer, mağaralara ve yıkıntılara sığınırdı. Uyuduğunda bir kayaya veya koluna yaslanırdı.

İnançlı kimse de böyle yapar. Rabb'inin huzuruna bu şekilde çıkmaya gayret eder.

Dünyada onun alacağı bir nasip varsa mutlak surette gelecek, o da, kalbi baştaki gibi Allah'la olup hiç değişmeden, ondan tastamam faydalanacaktır.

Çünkü zühd, insanın kalbine yerleştikten sonra dünya malının gelmesi ve onun nasibini ondan yararlanması onu değiştirmez.

(Abdülkadir Geylâni Külliyatı.S.144-145)

Dünyâdan nasibin ancak sana taksim edilen kadardır.

(Abdülkadir Geylâni Külliyatı.S.437)

Güzel zenginlik

Mevlâna (r.a) diyor ki;

Din yolunda sarfetmek üzere kazandığın mala,

Peygamber, “ne güzel mal” demiştir.

-Suyun gemi içinde olması geminin helâkidir.

Gemi altındaki su ise gemiye; geminin yürümesine yardımcıdır.

-Mal, mülk sevgisini gönülden sürüp çıkardığındandır ki Süleyman, ancak yoksul adını takındı.

-Ağzı kapalı testi, içi hava ile dolu olduğundan derin ve uçsuz bucaksız su üstünde yüzüp gitti.

İşte, yoksulluk havası oldukça insan,

dünya denizine batmaz, o denizin üstünde durur.

Bütün bu dünya, onun mülkü olsa bu mülk, gözünde hiçbir şey değildir. Şu halde kalbini Min Ledün (marifetullah ve muhabbetullah) ululuğunun havasıyla doldur, ağzını da bağla, mühürle!

(MEVLÂNÂ CELÂLEDDÎN-i RÛMÎ)

Mevlâna (r.a) diyor ki;

Muhammed Bahaüddin-i Nakşibend Hazretleri esnaf olan bir müridinin dükkânının önünden geçerken, bakar ki müridi müşterilerle meşguldür.

Dükkanda alışveriş yoğundur. Hazret sonra döner müridin kalbine nazâr eder. Müridin kalbi ise Allah ile meşguldür.

İşte o anda hazretin dillerde dolaşan şu ifadesi zuhura gelir:" El kârda, gönül yârda".

(Mevlâna. Dîvân-ı Kebîr/ Seçmeler. Cild 3.S.393)

Abdülkadir Geylâni (r.a) diyor ki;

Mal sevgisini kalbinizden çıkarın, evlerinizde, ceplerinizde, kölelerinizin, bekçilerinizin yanında tutun ve ölümü gözetleyin.

Hırsınızı azaltın ve çok ileriye dönük planlar yapmayı bırakın.

Bayezid Bistami'den şöyle nakledilmiştir:

"İrfan sahibi bir mü'min, Allah'tan ne dünyayı,

ne âhireti ister. Mevlâ'sından yalnızca Mevlâ'sını ister".

(Abdülkadir Geylâni Külliyatı.S.79)

Abdülkadir Geylâni (r.a) diyor ki;

Dünya elde ya da cepte olabilir. Güzel bir düşünceye bağlı olarak dünya malı toplanabilir.

Fakat, dünya sevgisi kalbe girmemelidir. Kalbin kapısında durabilir ama, kapıdan içeri alınması olmaz.

(Abdülkadir Geylâni Külliyatı.S.226-227)

Abdülkadir Geylâni (r.a) diyor ki;

Zühd, insanın kalbine yerleştikten sonra dünya malının gelmesi ve onun nasibini ondan yararlanması onu değiştirmez.

(Abdülkadir Geylâni Külliyatı.S.144-145)

Hz. Ali (R.A.):

"Bir adam bütün dünyanın servetini eline geçirse,

fakat bununla beraber Allah rızasını niyet etse,

bu adam yine zâhiddir. Bu servet zühdüne zarar vermez." demiştir.

{İMAM GAZÂLİ-İHYÂU 'ULÛMİ'D-DÎN.CİLD.3.S.581}

Bir kâmil demiştir ki,

"Seni Mevlândan alıkoyan her şey dünyadır".

(İbrahim Hakkı Hz. Mârifetnâme.S.528)

Yalnız iki kişiye gıpta olunur:

Biri Allahü Teâlâ'nın mal verip, bu maldan gece gündüz veren kimse, diğeri de, Allahü Teâlâ'nın kendisine Kur'an verip, gece gündüz onunla amel eden kimsedir.

(İbrahim Hakkı Hz. Mârifetnâme.S.528-529)

Mevlâna (r.a) diyor ki;

Dünya nedir? Allah’dan gâfil olmaktır.

Kumaş, para, ölçüp tartarak ticaret etmek ve kadın; dünya değildir.

(MEVLÂNÂ CELÂLEDDÎN-i RÛMÎ)

İmam Rabbânî (r.a) diyor ki;

Dünyâ demek, kalbi Allahü teâlâdan gâfil eden, O'nu unutduran, kalbe Allahdan başkalarını getiren şeyler demekdir. Allahü teâlâyı unutduran mallar, sebebler, mevkı’ler, şerefler hep dünyâ olur.


İşte bu dünyâ, insanın cân düşmanıdır. Bu dünyânın düşkünleri, hiç toparlanamaz, kendilerine gelemezler. Âhıretde de, pişmân olacaklar, çok acılarla karşılaşacaklar.

Dünyâyı terk etmek demek, kalbin onu sevmemesi,

ona düşkün olmaması, kıymet vermemesi demekdir.

Ona düşkün olmamak da, varlığı ile yokluğu müsâvî olmakdır.

İnsanın böyle olabilmesi için, Allah adamlarının yanında yetişmesi lâzımdır.

(MEKTÛBÂT-I RABBÂNÎ.197.MEKTUP)

Fakirliğin beş hâli

Gazâlî o adamın bu fakirliğinin beş halde olabileceğini söyler.

Şöyle ki:

Birinci Hâl:

Muhtaç olduğu bu mal, ona verilse bundan hoşlanmaz, istikrah eder. Kendisini meşgul edeceğini düşünerek şerrinden korunmak için ondan kaçınır. Onun bu hâli, malı karşısındaki en üstün hâldir. Buna zühd, kendisine de zâhid denir.

İkinci Hâl:

Bu mala heves etmez. Eline geçecek olsa ne sevinir ne de üzülür. Bu hale rıza, sahibine de razı denir.

Üçüncü Hâl:

Mala kavuşmak, kavuşmamaktan daha iyidir.

Bu mala rağbeti olduğu için peşinden koşmuş değildir, kendiliğinden gelince memnun kalmıştır.

Bu kanaattir, sahibine kâni denir. Çünkü mevcutla yetinmiş, azıcık bir hevesi olmakla beraber bunun peşinde koşmamış.

Dördüncü Hâl:

Kaybettiği serveti aramaması, acziyeti sebebiyledir.

Mala karşı heveslidir, imkânı olsa peşinde koşup arayacaktır. Buna hırs, sahibine hâris denir.

Beşinci Hâl:

Elinde olmayan servete muhtaç olma hâlidir. Onun temîni zarûridir. Ekmeği olmayan aç, elbisesi olmayan çıplak gibi. Buna ızdırâr, sâhibine de muzdar denir. Bunun teminine hevesi kuvvetli olsa da, zayıf olsa da fark etmez. Fakat buna heves etmemek pek enderdir.

Şu halde, bunlar fakirin beş hâlidir ve en üstünü zühd'dür.[2]

[2] İbrahim Canan, Kutub-i Sitte Tercüme ve Şerhi, Akçağ Yayınları:7/433-434.

"Bismillah" diyerek ağını denize atar

Atâ-i Horasâni şöyle anlatıyor:

"Peygamberlerden birisinin (Musa A.S.) yolu deniz kenarına uğrar.

Adamın birisi orada balık avlıyor.

"Bismillah" diyerek ağını denize atar,

fakat ağına balık gelmez, boşa çıkar.

Biraz ötede başka birisini görür.

O, "Bism's-şeytan (şeytanın adıyla)"der ve ağını atar.

O kadar balık çıkar ki adam onları toplamaktan usanır.

Buna şaşan peygamber:

"Ya Rab! Bunların hepsi senin kudretinde, bu nasıl oluyor"? diye sorar.

Allahü Teâlâ meleklere:

"Bu peygambere, her ikisinin mevkiini gösterin" buyurur.

Mûsâ Aleyhisselam ağına balık düşmeyenin mevkiini görünce:

"Yeter Ya Rab, buna razıyım"der.

(IMAM GAZALİ-İHYAU ULÜMID-DIN CİLD.4.5.361)

Allahım! Dünyayı bize bollaştır da dünya malına değer vermeyelim

Hz. İbrahim, bir fakirin sabırsızlık ettiğini görünce şöyle derdi:

"Allahım!

Dünyayı bize bollaştır da dünya malına değer vermeyelim. Dünyayı bizden uzaklaştır, ona rağbet ettirme ki dünyalık peşinde koşacağız diye helâk olmayalım.

Allahım! Kaza ve kaderinde bize lütfunla muamele et."

(Abdülkadir Geylâni Külliyatı.S.139)

Zenginlikle ibtilâ oluyoruz da sabredemiyoruz

Sahabe-i Kiram:

"Yoksulluk ile mübtelâ olduk, fakat sabretmesini bildik.

Şimdi zenginlikle ibtilâ oluyoruz da sabredemiyoruz." demişlerdir.

(İMAM GAZALİ-İHYAU 'ULUMİ'D-DIN.CİLD.4.5.375)

Allah Dostları / Nimet ve Rızık · Marifet Petekleri

İlgili yazılar