Yakının ölümü
Ölen çocuğun şefaati
Biz müslümanların küçük yaşta ölen çocuklarıyız
Hikâye olunur ki; sâlihlerden birisine evlenmek teklifi yapıldığında, bu teklifi reddetti. Birgün uyanır uyanmaz
`Beni evlendirin. Beni evlendirin. Beni evlendirin' diye haykırdı. Bu durumu müşâhede edenler, neden böyle yaptığını sordular.
Dedi ki: 'Umarım ki Allah Teâlâ bana bir evlat ihsân eder sonra da canını alır. O da bana âhirete gönderilen azık olur.
Sonra şöyle devam etti:
Rüyamda kıyametin koptuğunu gördüm. Sanki bir grupla birlikte mahşerde idi. Boynum kopacak derecede susamıştım. Etrafımızdakilerin hepsi de benim gibi susuzluk ve üzüntü içinde kıvranmakta idi.
Biz bu durumda iken bir de baktım ki, ellerinde altın testi, gümüş ibrikler ve omuzlarında nûr mendiller bulunan çocuklar topluluk içinde gezmektedirler. Cemaatler arasında geziyor ve seçtikleri bazı kimselere su içiriyorlar. Fakat insanların çoğuna su vermeden geçip gidiyorlar.
Onlardan birine elimi uzatıp benim de çok susadığımı ve biraz su içirmesini söyledim.
O bana
'Bizim içimizde senin çocuğun yoktur.
Biz ancak babalarımıza su içirebiliriz" dedi.
Bunun üzerine 'Siz kimsiniz?" diye sordum.
Dediler ki: "Biz müslümanların küçük yaşta ölen çocuklarıyız".
Şu ayetin mânalarından biri de ölen küçük çocukların âhirete gönderilmesidir:
"İstediğiniz şekilde tarlanızı sürebilirsiniz.
Nefisleriniz için daha önceden iyi ameller gönderiniz".
(Bakara/224)
Bu dört vecihle anlaşıldı ki, evlenme faziletinin çoğu çocuk edinmeye vesile oluşundandır.
{İMAM GAZÂLİ-İHYÂU 'ULÛMİ'D-DÎN}
Ölen oğluna çok üzülen Süleyman a.s.
Ebû'd-Derdâ'dan (R.A.)rivâyete göre Süleyman Aleyhisselam'ın bir oğlu öldü. Süleyman aleyhisselam buna çok üzüldü. İki melek dâvacı olarak insan sûretinde yanına geldiler.
Meleklerden biri:
"Bu adam davarı ile benim ekinimi bastı.
Ben bundan dâvacıyım",dedi.
Diğeri:
"Ben koyun sürüsü ile yolda gidiyordum, yolum tarlaya uğradı, yâni bu adam yolu tarlasına kattı, mecburdum geçmeye",dedi.
Süleyman Aleyhisselam:
"Yolun, gelip geçene ait olduğunu, herkesin bu yoldan geçmek zorunda olduğunu bilmiyor mu idin?
Neden yolu ektin"? Dedi.
Davâcı melek:
"O hâlde, sen dünyanın bir âhiret yolu olduğunu, herkesin bu yoldan geçmek zorunda olduğunu bilmiyor musun? Elbette gelen bu yoldan geçecek.
Oğlunun ölümüne neden bu kadar üzülüyorsun"? Dedi.
Süleyman Aleyhisselam hatâsını anlayarak tevbekâr oldu."
{İMAM GAZÂLİ-İHYÂU 'ULÛMİ'D-DÎN.CİLD.4.S.243}
Çocuğu ölünce tebessüm eden Fuzayl b. Iyâz
Fuzayl b. Iyâz, hiç gülmemişti. Onu, sadece bir kere gülerken gördüler ve hayret edip sordular. O da gülmesinin -ki o gülme değil bir tebessümdü- sebebini şöyle izah etti:
"Bugün bana oğlum Ali'nin vefatını haber verdiler.
Allah seviyormuş diye sevindim, onun için tebessüm ettim."
Ebû Nuaym, Hilyetü'l-evliyâ, 8/100.
Sevgilisini aldığım vakit
Mûsâ Aleyhisselam münâcâtında:
"Allah'ım, en çok sevdiğin kulun kimdir?"dedi.
Allahü Teâlâ:
"Sevgilisini aldığım vakit Bana teslim olandır."buyurdu.
"En çok buğz ettiğin kimdir?"dedi.
Allahü Teâlâ:
"Herhangi bir işte Benden hayırlısını istediği hâlde, hakkındaki hükmümü kazâ edince, ona rızâ göstermeyendir" buyurdu.
{İMAM GAZÂLİ-İHYÂU 'ULÛMİ'D-DÎN.CİLD.4.S.621}
Allah Dostları / Ölüm ve Âhiret · Marifet Petekleri