Derdi devâ görmek
Derdi, hep devâ olarak görüyorum
Mevlâna (r.a) diyor ki;
Allah'ım!
Senin takdir buyurduğun derdi, hep devâ olarak görüyorum. Kahrı ve cefâyı da senin bir lütfun, bir vefân olarak karşılıyorum.
Kat kat göklerin altında, şu yeryüzünde her neye baksam hep seni görüyorum.
(Mevlâna. Dîvân-ı Kebîr/ Seçmeler. Cild 4.S.216)
Bu gün ne günah işledim de bana belâ vermedin
Ben Seni belâların için sevdim
Sâlihlerden biri şöyle dermiş:
"İlâhî?
İnsanlar seni nimetlerin için sevdi,
ben ise belâların için sevdim".
Onlardan birisi de kendisine belâ gelmediği zaman şöyle dermiş;
"Îlâhî!
Bu gün ne günah işledim de bana belâ vermedin"?
(Abdülkadir Geylâni Külliyatı.S.500)
Daha çok sevinirlerdi
Ka'b el-Ahbar (r.a) der ki:
"Peygamberler bir bela ve musibetle karşılaştıklarında,
bolluk zamanlarından daha çok sevinirlerdi.
Bir kul Allah indinde yüksek bir dereceye sahip olursa,
Allah Teâlâ onun dertlerini artırır.
Böylece onun sevabı da kat kat artar".
(Sahabeden Günümüze Allah Dostları.Cild:6,S:290)
Onlar, belâlardan aldıkları lezzeti, nimetlerden alamazlar.
Hattâ onların belâlardan aldıkları haz daha çoktur.
İmam Rabbânî (r.a) diyor ki;
Beliyyeler ve mihnetler avam arasında elem sebepleri sayılsa dahi; mutlak Cemil Zat'tan geldiği için,
bu büyük zatlar katında lezzet ve nimet sebepleri sayılır.
Onlar, belâlardan aldıkları lezzeti, nimetlerden alamazlar.
Hattâ onların belâlardan aldıkları haz daha çoktur.
Bu da hâlis olarak Mahbub Zat muradı olduğudur.
Böyle bir husul, nimetlerde yoktur.
Zira nefis de bunları isteyip belâlardan kaçar.
Bu mana icabıdır ki; o büyükler katında belâ,
nimetten daha faziletli olmaktadır.
(MEKTUBÂT-I RABBÂNÎ 412.MEKTUP)
ŞİİRLER
Veli ârif Celâl içre, Cemâlin görür dâim, Cemâlî zâhir olsa tîz, Celâlı yakalar anı,
Görürsün bir gül açılsa, yanında hâr olur peydâ.
Bu sırdandır ki bir kâmil zuhûr etse bu âlemde,
Kimi ikrâr eder anı, kime inkâr olur peydâ.
Veli ârif Celâl içre, Cemâlin görür dâim,
Bu hâristanın içinde ana gülzâr olur peydâ.
Alan lezzâti birlikten, halas olur ikilikten,
Niyâzî kande baksa ol heman didâr olur peydâ.
Niyâzî Mısrî
Derd-i Hakka talib ol, dermâna irem dersen,
Derd-i Hakka talib ol, dermâna irem dersen,
Mihnetlere râgıp ol, âsâne erem dersen.
Aşk yolu belâlıdır, her kârı cefâlıdır,
Cânından ümidin kes, cânâna irem dersen.
Od yak sineni çâk et, su gibi özün pâk et,
Yüzün yere sür hâk et, ummâna irem dersen.
Sabretmede Eyyüb ol, gam çekmede Yâ'kup ol,
Yûsuf gibi mahbub ol, Ken'âna irem dersen.
Terk et kuru da'vâyı, hem ucb ile riyâyı,
Mısrî ko o sevdâyı Sübhân'a irem dersen.
Niyâzi Mısrî
Beyitler
Ben derdile âh iderdüm, derdim bana dermânımış,
İsterdim hasretile, dost yanımda pinhânımış.
Yûnus Emre
Kandayıdum fikr iderdüm, göke bakup şükr iderdüm,
İsterdim hasretile, dost yanımda pinhânımış.
Sanurdum kendim ayrıyam, dost gayrıdur ben gayrıyam,
Beni bu hayale salan, bu sıfât-ı insanımış.
Yûnus Emre
Herkesin derdine dermânı yine derdindedir,
Derdinin içindeki dermânı bulmazsa ne güç.
Niyâzi Mısrî
Dermân arardım derdime, derdim bana dermân imiş,
Burhân arardım aslıma, aslım bana burhân imiş.
Niyâzi Mısrî
İy âşıklar iy âşıklar, ışk mezhebi dindür bana,
Gördü gözüm dost yüzini, yas kamu düğündür bana.
Ayruk bize yas olmaya, hiç gönlümüz pas olmaya,
Zîrâ Hak'dan gelen âvâz, savulmaz bir ündür bana.
Yûnus sana tutdı yüzün,unutma cümle kendözün,
Cümle sana söyler sözün,söz söyleyen sensin bana.
Yûnus Emre
Allah Dostları / Saadet ve Huzur · Marifet Petekleri