Belâyla Nimeti ayırmazlar
Biz belâ ile ni'meti birbirinden ayırmayız Çünkü hepsi Allah'tandır
İmam Gazâli (r.a) diyor ki;
Allah sevgisi bâzılarında o dereceye yükselmiştir ki, onlar:
"Biz belâ ile ni'meti birbirinden ayırmayız.
Çünkü hepsi Allah'tandır.
Biz ancak O'nun rızâsıyla seviniriz" derler.
{İMAM GAZÂLİ-İHYÂU 'ULÛMİ'D-DÎN.CİLD.2.S.411}
Celâl Cemâlin, Cemâl de Celâl'in aynısı oldu
İmam Rabbâni Hazretleri Mektûbâtında şöyle buyuruyor:
"Yüce Allah bana ikramda bulundu.
Cemâl ve Celal sıfatlarıyla beni terbiye etti.
Şu an, Celâl Cemâlin, Cemâl de Celâl'in aynısı oldu".
(MEKTUBÂT-I RABBANÎ 6.MEKTUP)
İmam Rabbânî (r.a) diyor ki;
Allah'a ibadet, ancak Allah'tan gayrisinin bağından
tam olarak kurtulmakla gerçekleşir.
Allah'a yönelmiş olmanın işareti de,
O'ndan gelen nimetleri ve belâları bir karşılamaktır.
(MEKTUBÂT-I RABBÂNÎ 77.MEKTUP)
Lâtif ismiyle Kahhâr ismini ayıramazlar
İbrahim Hakkı (r.a) diyor ki;
Muhabbete erişen ârif-i kâmil olur.
Lâtif ismiyle Kahhâr ismini ayıramayıp,
lütuf ve kahrı bir şey olarak bulur.
Celâl ve Cemâl ona müsâvi gelir.
Çünkü hepsinin O mahbûbun kemâli olduğunu bilir.
(İbrahim Hakkı Hz. Mârifetnâme.S.819)
Verdiği şey belâ mı, nimet mi bilmeyeyim
Hasan-ı Basri, Süfyan-ı Sevrî, Râbia't ül Adeviyye ve
İbrahim b. Ethem hazretleri bir arada sohbet ediyorlar.
Konu ise; belâ, yâni Allah'dan gelen bir musibet, ceza.
Süfyân-ı Sevrî hazretleri buyuruyor ki;
"Benim hoşlandığım odur ki;
Allah bela versin, ben sabredeyim".
Râbia't ül Adeviyye diyor ki;
"Benim hoşlandığım ise, Allah belâ versin,
ben şükredeyim.
Hasan-ı Basri hazretleri diyor ki;
"Benim hoşlandığım ise şudur;
Allah bela versin, ben telezzüz edeyim (lezzet alayım).
İbrahim b. Ethem hazretleri diyor ki;
"Siz çok geri kalmışsınız.
Benim rûhum ondan hoşlanır ki;
Ben o kadar Allah da olayım ve Allah o kadar bende olsun ki, verdiği şey belâ mı, nimet mi bilmeyeyim. O'ndan başka bir şey mi var"?
Kul dünyadan çıkar, kendini Allah'ın huzuruna sererse Dünyada karşılaştığı nimet ve hazlar ile
musîbetleri bir tutar.
Abdülkadir Geylâni (r.a) diyor ki;
Dünyada ademoğullarının nasîbi genellikle;
belâlar, iyilikler, elemler ve meşakkatlerdir.
Eğer mü'minse aklı başında olan her insan;
âhiretten başka bir hayat, bir genişlik ve bir rahat olmadığını gördüğü anda, dünyada karşılaştığı nimet ve hazlar ile musîbetleri bir tutar.
Bu mü'mine has bir durumdur.
Bütün rahatlık;
Allah Azze ve Celle'ye yönelmek,
O'na muvafakat etmek
ve kendini O'nun huzûruna sermektir.
Kul böylece dünyadan çıkmış olur.
İşte o zaman naz;
bir şefkat, bir rahmet, bir lütuf, bir sadaka ve bir ihsân olmuş olur.
(Abdülkadir Geylâni Külliyatı.S.609)
Belâ da, nimet de onun için bir olur
Belâların kalkması için yalvarıp yakarmaz
İmam Rabbânî (r.a) diyor ki;
Kul, tamamıyla kendi isteğinden, düşüncelerinden sıyrılmadığı sürece, onun isteği Rabbi olmaz.
Kalbine de Allah (c.c) sevgisi yerleşmez.
Bu büyük devlet de, ancak zâtı tecelliye bağlı mutlak fena gerçekleştikten sonra olur. Karanlığın kalkması güneşin doğmasıyla olur.
Zâtı muhabbet diye bahsedilen bu sevgi oluştuğu zaman da, seven kişi nazarında sevilenin (Allah) eziyetiyle ikrâmı bir olur.
İşte o anda ihlas gerçekleşir.
O zaman Rabbine ancak onun için ibâdet eder.
Kendi nefsi için değil.
Nimetler istemek için ibadet etmez.
Belâların kalkması için yalvarıp yakarmaz.
Çünkü, belâ da, nimet de onun için bir olur.
(MEKTUBÂT-I RABBANÎ 24.MEKTUP)
Nefis ve hevâ ölünce, nimet ile musibet bir olur
Abdülkadir Geylâni (r.a) diyor ki;
Kalbi sıhhat bulup Rabb'isine vâsıl olan kişinin nazarında
taş ve çamur,
övgü ve yergi,
hastalık ve âfiyet,
zenginlik ve fakirlik,
dünya mutluluğu ve mutsuzluğu birdir.
Böyle olan kişinin nefsi ve hevâsı ölmüştür.
(Abdülkadir Geylâni Külliyatı.S.414)
Sevgilinin sevgisine değil, cefasına aşık ol
Mevlâna (r.a) diyor ki;
Aklını başına al, kendini sevmeyi, kendine âşık olmayı bırak da, Sevgilinin sevgisine değil, cefasına aşık ol!
Öyle ol da sana nazlanan, yüz vermeyen güzel,
sana ağlayıp inleyen bir âşık kesilsin.
(Mevlâna. Dîvân-ı Kebîr/ Seçmeler. Cild 2.S.249)
Allah'ın sana verdiği ve senden mahrum ettiği şeyler senin nezdinde aynı seviyede oluyorsa
Bir adam Fudayl b. İyad (r.a)'a sordu:
"Ey Ebu Ali!
İnsan, Allah sevgisinin doruğuna ne zaman erişir"?
"Allah'ın sana verdiği ve senden mahrum ettiği şeyler senin nezdinde aynı seviyede oluyorsa, sen, Allah sevgisinin doruğuna varırsın".
(Sahabeden Günümüze Allah Dostları.Cild:2,S:458)
Bu beliyye O'nun muradıdır
Beliyyeyi sevilenden görür
Kendisine gelen her şeyden lezzet alır
İmam Rabbânî (r.a) diyor ki;
Şeyh Muhyiddin b. Arabi'nin (sırrı mukaddes olsun) şu cümlesini duymuş olacaksınız:
"İrfan sahibinin bir himmeti yoktur".
Yani onunla beliyyeyi, def etmek isteyeceği himmeti...
Böyle bir şey irfan sahibinden alınmıştır.
Zira, bir irfan sahibi beliyyeyi sevilenden görür;
yakinen bilir ki, bu beliyye O'nun muradıdır.
Bu durumda onun defi için nasıl himmet sarf edebilir? Onun kaldırılmasını nasıl diler?
O, her ne kadar dilinde, suret cihetinden belânın gitmesi için dua etse de; bu yaptığı dua, emrine imtisal içindir.
Ne var ki o, hakikatta hiçbir şey murad etmemektedir; kendisine gelen her şeyden lezzet alır.
Hüdaya ittiba edenlere selâm...
(MEKTUBÂT-I RABBÂNÎ 427.MEKTUP)
Beyitler
Birdir ol masdar-ı Celâl ü Cemâl,
Bir bilir kahr ü lûtfu ehl-i kemâl.
(İbrahim Hakkı Hz. Mârifetnâme.S.820)
Açıklaması:
Celâl ve Cemâl kelimelerinin kökü aynıdır.
Onun için ehl-i kemâl kahır ve lûtfu aynı şey anlar.
Allah Dostları / Saadet ve Huzur · Marifet Petekleri