Îmân imtihanları
Uhud bir îmân imtihanı
حَسْبُنَا اللّٰهُ وَنِعْمَ الْوَك۪يلُ
..........
اَلَّذ۪ينَ اسْتَجَابُوا لِلّٰهِ وَالرَّسُولِ مِنْ بَعْدِ مَٓا اَصَابَهُمُ الْقَرْحُۜۛ
لِلَّذ۪ينَ اَحْسَنُوا مِنْهُمْ وَاتَّقَوْا اَجْرٌ عَظ۪يمٌۚ
(Uhud’da) kendilerine yara isâbet ettikten sonra
Allah ve Resûlünün (cihad) da‘vetine icâbet edenler var ya, işte onlardan iyilik eden ve (günahlardan) sakınanlar için pek büyük bir mükâfât vardır.
اَلَّذ۪ينَ قَالَ لَهُمُ النَّاسُ اِنَّ النَّاسَ قَدْ جَمَعُوا لَكُمْ
فَاخْشَوْهُمْ فَزَادَهُمْ ا۪يمَانًاۗ
Onlar ki, (bir kısım) insanlar kendilerine:
“Şübhesiz insanlar (düşmanlarınız), gerçekten size karşı toplandılar; işte onlardan korkun!” dediler de
(bu) onların îmanlarını artırdı ve:
وَقَالُوا حَسْبُنَا اللّٰهُ وَنِعْمَ الْوَك۪يلُ
“Allah bize yeter!
Ve (O) ne güzel Vekîldir!” dediler.
Âl-i İmrân Sûresi 172-173.Âyet
Sihirbazların can bahâsına îmânı
فَجُمِعَ السَّحَرَةُ لِم۪يقَاتِ يَوْمٍ مَعْلُومٍۙ
Böylece sihirbazlar, belli bir günün ta‘yîn
edilen vaktinde bir araya getirildi.
وَق۪يلَ لِلنَّاسِ هَلْ اَنْتُمْ مُجْتَمِعُونَۙ
İnsanlara da:
“Siz toplanacak olan kimseler misiniz?
(Haydi çabuk toplanın!)” denildi.
لَعَلَّنَا نَتَّبِعُ السَّحَرَةَ اِنْ كَانُوا هُمُ الْغَالِب۪ينَ
(Ve yine:)
“Umarız ki gālib gelenler onlar olur da,
(biz de) o sihirbazlara uyarız!” (dediler.)
فَلَمَّا جَٓاءَ السَّحَرَةُ قَالُوا لِفِرْعَوْنَ
اَئِنَّ لَنَا لَاَجْراً اِنْ كُنَّا نَحْنُ الْغَالِب۪ينَ
Sihirbazlar geldiğinde Fir‘avun’a:
“Eğer gālib gelenler biz olursak,
bize elbette bir mükâfât var değil mi?” dediler.
قَالَ نَعَمْ وَاِنَّكُمْ اِذاً لَمِنَ الْمُقَرَّب۪ينَ
(Fir‘avun:)
“Evet, hem o takdirde doğrusu siz, elbette
(bana) yakın kılınmış kimselerden olacaksınız” dedi.
قَالَ لَهُمْ مُوسٰٓى اَلْقُوا مَٓا اَنْتُمْ مُلْقُونَ
Mûsâ onlara:
“Siz (göz boyamak üzere) ne atacak kimseler iseniz,
atın (bakalım)!” dedi.
فَاَلْقَوْا حِبَالَهُمْ وَعِصِيَّهُمْ
Bunun üzerine (onlar) iplerini ve değneklerini attılar
وَقَالُوا بِعِزَّةِ فِرْعَوْنَ اِنَّا لَنَحْنُ الْغَالِبُونَ
ve (böbürlenerek:)
“Fir‘avun’un şerefi üzerine yemîn ederiz ki,
muhakkak gālib olanlar elbette ancak biziz!” dediler.
فَاَلْقٰى مُوسٰى عَصَاهُ فَاِذَا هِيَ تَلْقَفُ مَا يَأْفِكُونَۚ
Sonra, Mûsâ asâsını bıraktı; bir de baktılar ki
o, onların uydurmakta oldukları şeyleri yutuyor!
فَاُلْقِيَ السَّحَرَةُ سَاجِد۪ينَۙ
Sihirbazlar (bunun aslâ bir sihir olmadığını anlayıp)
hemen secdeye kapanan kimseler olarak
(yerlere) atıldı(lar).
قَالُٓوا اٰمَنَّا بِرَبِّ الْعَالَم۪ينَۙ رَبِّ مُوسٰى وَهٰرُونَ
“Âlemlerin Rabbine,
Mûsâ ve Hârûn’un Rabbine îmân ettik!” dediler.
قَالَ اٰمَنْتُمْ لَهُ قَبْلَ اَنْ اٰذَنَ لَكُمْۚ
(Fir‘avun:)
“(Ben) size izin vermeden ona îmân ettiniz, öyle mi?
اِنَّهُ لَكَب۪يرُكُمُ الَّذ۪ي عَلَّمَكُمُ السِّحْرَۚ
Şübhesiz ki o,
gerçekten size sihri öğreten büyüğünüzmüş.
فَلَسَوْفَ تَعْلَمُونَۜ
Ama ileride elbette göreceksiniz.
لَاُقَطِّعَنَّ اَيْدِيَكُمْ وَاَرْجُلَكُمْ مِنْ خِلَافٍ وَلَاُصَلِّبَنَّكُمْ اَجْمَع۪ينَ
Mutlakā ellerinizi ve ayaklarınızı çaprazlama keseceğim
ve hepinizi kesinlikle asacağım!” dedi.
قَالُوا لَا ضَيْرَۘ اِنَّٓا اِلٰى رَبِّنَا مُنْقَلِبُونَۚ
(Onlar ise) dediler ki:
“Zararı yok; çünki biz Rabbimize dönücü kimseleriz.”
اِنَّا نَطْمَعُ اَنْ يَغْفِرَ لَنَا رَبُّنَا خَطَايَانَٓا اَنْ كُنَّٓا اَوَّلَ الْمُؤْمِن۪ينَۜ۟
“Doğrusu biz (bu mecliste) îmân edenlerin ilki olduğumuzdan, Rabbimizin bizim için hatâlarımızı bağışlayacağını umarız.”
Şuarâ Sûresi 38,-51.Âyet
Furkân-ı Hakîm / Îmân ve Tevhîd · Marifet Petekleri