Kalblerin hastalıkları
Ey Peygamber hanımları!
Kalblerinde hastalık bulunanlar
يَا نِسَٓاءَ النَّبِىِّ لَسْتُنَّ كَاَحَدٍ مِنَ النِّسَٓاءِ
Ey Peygamber hanımları!
(Siz,) kadınlardan herhangi biri gibi değilsiniz;
اِنِ اتَّقَيْتُنَّ فَلَا تَخْضَعْنَ بِالْقَوْلِ
فَيَطْمَعَ الَّذٖى فٖى قَلْبِهٖ مَرَضٌ وَقُلْنَ قَوْلًا مَعْرُوفًاۚ
eğer (Allah’dan) sakınıyorsanız,
o hâlde (yabancı erkeklerle konuşurken)
konuşmayı yumuşak (bir edâ ile) yapmayın ki
kalbinde bir hastalık bulunan kimse tamah etmesin;
ve (bir şey söyleyeceğinizde ciddiyetle) güzel
bir söz söyleyin
Ahzâb Sûresi 32. Âyet
وَاِذَا سَاَلْتُمُوهُنَّ مَتَاعاً فَسْـَٔلُوهُنَّ مِنْ وَرَٓاءِ حِجَابٍۜ
Peygamber'in hanımlarından bir şey istediğiniz
zaman perde arkasından isteyin.
ذٰلِكُمْ اَطْهَرُ لِقُلُوبِكُمْ وَقُلُوبِهِنَّۜ
Bu, hem sizin kalpleriniz, hem de onların
kalpleri için daha temiz bir davranıştır.
Ahzâb Sûresi, 53.Âyet
Eğer münâfıklar ve kalblerinde bir hastalık bulunanlar
لَئِنْ لَمْ يَنْتَهِ الْمُنَافِقُونَ وَالَّذٖينَ فٖى قُلُوبِهِمْ مَرَضٌ
وَالْمُرْجِفُونَ فِى الْمَدٖينَةِ لَنُغْرِيَنَّكَ بِهِمْ
ثُمَّ لَا يُجَاوِرُونَكَ فٖيهَٓا اِلَّا قَلٖيلًاۚۛ
Celâlim hakkı için, eğer münâfıklar
ve kalblerinde bir hastalık bulunanlar
ve Medîne’de yalan haber yayanlar
(yahudiler, bu yaptıklarından) vazgeçmezlerse,
seni onlara mutlakā musallat ederiz;
sonra orada (Medîne’de) ancak pek az (bir süre)
sana komşu kalabilirler!
Ahzâb Sûresi 60. Âyet
“Bunları dinleri aldattı!” diyorlardı.
اِذْ يَقُولُ الْمُنَافِقُونَ وَالَّذٖينَ فٖى قُلُوبِهِمْ مَرَضٌ
غَرَّ هٰٓؤُ۬لَٓاءِ دٖينُهُمْۜ
O zaman münâfıklar
ve kalblerinde hastalık bulunanlar (sizin için):
“Bunları, dinleri aldattı!” diyorlardı.
وَمَنْ يَتَوَكَّلْ عَلَى اللّٰهِ فَاِنَّ اللّٰهَ عَزٖيزٌ حَكٖيمٌ
Hâlbuki kim Allah’a tevekkül ederse,
artık muhakkak ki Allah, Azîz (kudreti dâimâ üstün olan)dır, Hakîm (her işi hikmetli olan)dır.
Enfâl Sûresi 49. Âyet
Îmân edenlerin kalplerindeki hastalık
وَيَقُولُ الَّذٖينَ اٰمَنُوا لَوْلَا نُزِّلَتْ سُورَةٌۚ
Hâlbuki îmân edenler ise diyor ki:
“Keşke (savaş hakkında) bir sûre indirilseydi?”
فَاِذَٓا اُنْزِلَتْ سُورَةٌ مُحْكَمَةٌ
وَذُكِرَ فٖيهَا الْقِتَالُۙ رَاَيْتَ الَّذٖينَ فٖى قُلُوبِهِمْ مَرَضٌ
يَنْظُرُونَ اِلَيْكَ نَظَرَ الْمَغْشِىِّ عَلَيْهِ مِنَ الْمَوْتِۜ ۚ
Fakat hükmü açık bir sûre indirilip de onda savaştan söz edildiği zaman, kalblerinde bir hastalık bulunanların, üzerine ölüm baygınlığı çökmüş kimsenin bakışıyla sana baktıklarını görürsün.
فَاَوْلٰى لَهُمْ
Hâlbuki (kayıdsız bir itâat) onlara daha lâyıktır!
طَاعَةٌ وَقَوْلٌ مَعْرُوفٌ۠ فَاِذَا عَزَمَ الْاَمْرُ۠
(Onlara düşen,) itâat etmek ve (böyle zamanlarda teslîmiyetini gösteren) güzel (söz) söylemektir.
فَلَوْ صَدَقُوا اللّٰهَ لَكَانَ خَيْرًا لَهُمْۚ
Öyle ki iş ciddîleştiği zaman, artık Allah’a sâdık kalsalardı, elbette kendileri için hayırlı olurdu.
Muhammed (Asm) Sûresi 20-21.Âyet
يَٓا اَيُّهَا الَّذٖينَ اٰمَنُٓوا اَطٖيعُوا اللّٰهَ وَاَطٖيعُوا الرَّسُولَ
وَلَا تُبْطِلُٓوا اَعْمَالَكُمْ
Ey îmân edenler!
Allah’a itâat edin! Peygambere de itâat edin!
(Tâ ki) amellerinizi boşa çıkarmayın!
Muhammed (Asm) Sûresi 33. Âyet
.....
3,“Evet Cenâb-ı Hakk’a îmân eden, elbette O’na itâat edecek. Ve itâat yolları içinde en makbûlü ve en müstakîmi (istikāmetli olanı) ve en kısası, bilâ-şübhe (şübhesiz) Habîbullâh’ın(Allah’ın en sevgili kulu olan Hz. Peygamber Aleyhissalâtü Vesselâm’ın) gösterdiği ve ta‘kîb ettiği yoldur.”
(Lem‘alar, 11. Lem‘a, 54)
فَتَرَى الَّذٖينَ فٖى قُلُوبِهِمْ مَرَضٌ يُسَارِعُونَ
فٖيهِمْ يَقُولُونَ نَخْشٰٓى اَنْ تُصٖيبَنَا دَٓائِرَةٌۜ
Şimdi kalblerinde bir hastalık (bir nifak) bulunanların:
“Bize bir belâ gelmesinden korkuyoruz!” diyerek,
(kâfirleri dost edinmek için) onların arasında koşuştuklarını görürsün.
Mâide Sûresi 52. Âyet
(Onlar) dilleriyle, kalblerinde olmayanı söylüyorlar.
سَيَقُولُ لَكَ الْمُخَلَّفُونَ مِنَ الْاَعْرَابِ شَغَلَتْنَٓا اَمْوَالُنَا
وَاَهْلُونَا فَاسْتَغْفِرْ لَنَاۚ
Bedevîlerden geri bırakılanlar, sana:
“Bizi (bu sefere iştirâk etmekten) mallarımız
ve âilelerimiz alıkoydu; bu yüzden bizim için (Allah’dan) mağfiret dile!” diyecektir.
يَقُولُونَ بِاَلْسِنَتِهِمْ مَا لَيْسَ فٖى قُلُوبِهِمْۜ
(Onlar) dilleriyle, kalblerinde olmayanı söylüyorlar.
Fetih Sûresi 11. Âyet
Kalbe süslü gösterilen
اَفَمَنْ كَانَ عَلٰى بَيِّنَةٍ مِنْ رَبِّهٖ
كَمَنْ زُيِّنَ لَهُ سُٓوءُ عَمَلِهٖ وَاتَّبَعُٓوا اَهْوَٓاءَهُمْ
Rabbisinden apaçık bir delil üzerinde bulunan kimse,
hiç kötü ameli kendisine süslü gösterilen
ve (nefislerinin) arzularına uyan kimse gibi midir?
Muhammed (Asm) Sûresi 14. Âyet
Bu, kalblerinizde süslü gösterildi
بَلْ ظَنَنْتُمْ اَنْ لَنْ يَنْقَلِبَ الرَّسُولُ
وَالْمُؤْمِنُونَ اِلٰٓى اَهْلٖيهِمْ اَبَدًا
“Hayır!
Peygamberin ve mü’minlerin
(müşrikler tarafından öldürülüp)
ebediyen âilelerine dönmeyeceğini sanmıştınız.
وَزُيِّنَ ذٰلِكَ فٖى قُلُوبِكُمْ وَظَنَنْتُمْ ظَنَّ السَّوْءِۚ
وَكُنْتُمْ قَوْمًا بُورًا
Bu, kalblerinizde süslü gösterildi
ve (onlar hakkında) kötü zan ile zanda bulundunuz
ve helâk(e müstehak) olmuş bir topluluk oldunuz!”
Fetih Sûresi 12. Âyet
Kalb gözünün kör olması
Gözler kör olmaz,
kalplerdeki basiretler kör olur.
فَكَاَيِّنْ مِنْ قَرْيَةٍ اَهْلَكْنَاهَا وَهِيَ ظَالِمَةٌ
Nitekim zulme dalmışken helâk ettiğimiz nice beldeler var ki evlerinin duvarları çatıları üzerine yıkılmış, ıpıssız kalmıştır.
فَهِيَ خَاوِيَةٌ
عَلٰى عُرُوشِهَا وَبِئْرٍ مُعَطَّلَةٍ وَقَصْرٍ مَش۪يدٍ
Şimdi oralarda kullanılamaz hale gelmiş nice kuyular, (harap olmuş) nice görkemli köşk var!
اَفَلَمْ يَس۪يرُوا فِي الْاَرْضِ
فَتَكُونَ لَهُمْ قُلُوبٌ يَعْقِلُونَ بِهَٓا
اَوْ اٰذَانٌ يَسْمَعُونَ بِهَاۚ
(İnkâr edenler) yeryüzünde hiç dolaşmadılar mı ki, kendileri için onlarla akıl erdirecekleri kalbler ve onlarla işitecekleri kulaklar olsun!
فَاِنَّهَالَا تَعْمَى الْاَبْصَارُوَلٰكِنْ تَعْمَى الْقُلُوبُ
الَّت۪ي فِي الصُّدُورِ
Ama şu gerçek ki, gözler kör olmaz,
fakat göğüslerdeki kalbler (basîretler) kör olur.(3)
Hacc Suresi, 45-46. Âyet
“Basar (göz) masnûâtı (san‘atla yaratılan varlıkları) görüp de, basîret (kalb gözü) Sâni‘i (san‘atkârı) görmezse, çok garib ve pek çok çirkindir.
Çünki o hâlde, Sâni‘in ma‘nen ve kalben görünmemesi, ya basîretin fıkdânındandır (yokluğundandır) veya kalb gözünün kör olmasındandır veya idrâkinin pek dar olduğundan, mes’eleyi azametiyle (büyüklüğüyle) kavrayamadığından veya bir hezelândır (saçmalıktır).
Ve illâ (yoksa) Sâni‘in inkârı, basarın şuhûdunu (gözün gördüğünü) inkârdan daha ziyâde münkerdir (çirkindir).”
(Mesnevî-i Nûriye, Şemme, 188)
Kör ile gören bir olmaz.
لَخَلْقُ السَّمٰوَاتِ وَالْاَرْضِ اَكْبَرُ مِنْ خَلْقِ النَّاسِ
وَلٰكِنَّ اَكْثَرَ النَّاسِ لَا يَعْلَمُونَ
Elbette göklerin ve yerin yaratılması
insanların yaratılmasından daha büyüktür;
fakat insanların çoğu bilmezler.
وَمَا يَسْتَوِى الْاَعْمٰى وَالْبَصٖيرُ وَالَّذٖينَ اٰمَنُوا
وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ وَلَا الْمُسٖٓىءُۜ
Kör ile gören; îmân edip sâlih ameller işleyenlerle kötülük yapan bir olmaz.
قَلٖيلًا مَا تَتَذَكَّرُونَ
Ne kadar az ibret alıyorsunuz!
Mü’min Sûresi, 57-58. Âyet
Kalpler;hakkı zevk edip anlamak için.
Gözler; Allah'ın delillerini Kâinat kitabında görmek için.
Kulaklar; ilâhi nasihatleri işitmek için.
Aksi halde Allah'dan gâfil olarak bir hayat yaşanır.
وَلَقَدْ ذَرَأْنَا لِجَهَنَّمَ كَث۪يرًا مِنَ الْجِنِّ وَالْاِنْسِۘ
Celâlim hakkı için, cinlerden ve insanlardan
birçoğunu (kendi irâdeleriyle hak edecekleri üzere)
Cehennem için yarattık.
لَهُمْ قُلُوبٌ لَا يَفْقَهُونَ بِهَاۘ
Onların kalbleri vardır,
(ancak kendi küfürleri sebebiyle artık)
onlarla (hakkı zevk edip) anlamazlar;
وَلَهُمْ اَعْيُنٌ لَا يُبْصِرُونَ بِهَاۘ
Onların gözleri vardır
(ama) onlarla (Allah’ın delîllerini) görmezler;
وَلَهُمْ اٰذَانٌ لَا يَسْمَعُونَ بِهَاۜ
Onların kulakları da vardır,
(ama) onlarla (İlâhî nasîhatleri) işitmezler!
اُو۬لٰٓئِكَ كَالْاَنْعَامِ بَلْ هُمْ اَضَلُّ
İşte onlar hayvanlar gibidir;
hattâ daha da aşağıdırlar.
ۜ اُو۬لٰٓئِكَ هُمُ الْغَافِلُونَ
İşte onlar, gāfillerin ta kendileridir.
A'râf Sûresi 179.Âyet
Furkân-ı Hakîm / Kalb, Gaflet ve Uyanış · Marifet Petekleri