Peygamberler
Her ümmetin bir peygamberi vardır
وَلِكُلِّ اُمَّةٍ رَسُولٌۚ
Hâlbuki her ümmetin bir peygamberi vardır.
فَاِذَا جَٓاءَ رَسُولُهُمْ قُضِىَ بَيْنَهُمْ بِالْقِسْطِ وَهُمْ لَا يُظْلَمُونَ
Artık peygamberleri geldiği (ve kimi îman, kimi de inkâr ettiği) zaman, aralarında adâletle hüküm verilir ve onlar haksızlığa uğratılmazlar.
Yûnus (As) Sûresi 47. Âyet
Senden evvelki ümmetlere de muhakkak
(peygamber) gönderdik;
تَاللّٰهِ لَقَدْ اَرْسَلْنَٓا اِلٰٓى اُمَمٍ مِنْ قَبْلِكَ
Allah’a yemîn olsun ki, senden evvelki ümmetlere de muhakkak (peygamber) gönderdik;
فَزَيَّنَ لَهُمُ الشَّيْطَانُ اَعْمَالَهُمْ
fakat şeytan onlara (kötü) amellerini süsledi;
فَهُوَ وَلِيُّهُمُ الْيَوْمَ وَلَهُمْ عَذَابٌ اَلٖيمٌ
işte o, bugün (dünyada) onların dostudur; fakat (âhirette) onlar için (pek) elemli bir azab vardır.
Nahl Sûresi 63. Âyet
Cezadan önce Peygamber ve kitap gönderildi
وَمَٓا اَهْلَكْنَا مِنْ قَرْيَةٍ اِلَّا لَهَا مُنْذِرُونَۗۛذِكْرٰى۠ۛ
Hâlbuki (biz) hiçbir memleketi, (halkına) nasîhat vermek üzere kendisine (gönderilen) korkutucuları (peygamberleri) olmadan helâk etmedik.
وَمَا كُنَّا ظَالِم۪ينَ
Ve (aslâ) zâlimler olmadık.
Şuarâ Sûresi, 208-209.Âyet
Resul göndermedikçe azap da etmeyiz.
وَمَا كُنَّا مُعَذِّب۪ينَ حَتّٰى نَبْعَثَ رَسُولًا
Biz bir resul göndermedikçe azap da etmeyiz.
İsrâ Sûresi,15.Âyet
Peyg. Allah'dan ne istedi
...
Hz.İbrahim'in Allah'tan istedikleri
رَبِّ هَبْ ل۪ي حُكْمًا وَاَلْحِقْن۪ي بِالصَّالِح۪ينَۙ
“Rabbim!
Bana hikmet ihsan buyur
ve beni sâlih kimseler arasına kat!”
وَاجْعَلْ ل۪ي لِسَانَ صِدْقٍ فِي الْاٰخِر۪ينَۙ
“Sonraki (ümmet)ler içinde benim için bir lisân-ı sıdk
(güzel bir medihle anılmayı) nasîb eyle!”
وَاجْعَلْن۪ي مِنْ وَرَثَةِ جَنَّةِ النَّع۪يمِۙ
“Ve beni Naîm Cennetinin vârislerinden kıl!”
وَاغْفِرْ لِاَب۪ٓي اِنَّهُ كَانَ مِنَ الضَّٓالّ۪ينَۙ
Babama da mağfiret eyle;
çünki o dalâlete düşenlerdendir
وَلَا تُخْزِن۪ي يَوْمَ يُبْعَثُونَۙ
Ve (insanların) diriltilecekleri gün, beni utandırma
يَوْمَ لَا يَنْفَعُ مَالٌ وَلَا بَنُونَۙ
O gün ki, (onda) ne mal fayda verir, ne de evlâd!
اِلَّا مَنْ اَتَى اللّٰهَ بِقَلْبٍ سَل۪يمٍۜ
Ancak Allah’a selîm (sağlam) bir kalble gelen müstesnâ.
Şuarâ Sûresi,83-89.Âyet
Süleyman (as) nin duası
فَتَبَسَّمَ ضَاحِكًا مِنْ قَوْلِهَا
Onun bu sözünden dolayı Süleyman neşeyle
gülümsedi ve
وَقَالَ رَبِّ اَوْزِعْن۪ٓي اَنْ اَشْكُرَ نِعْمَتَكَ الَّت۪ٓي اَنْعَمْتَ عَلَيَّ
وَعَلٰى وَالِدَيَّ وَاَنْ اَعْمَلَ صَالِحًا تَرْضٰيهُ
“Ey Rabbim!” dedi,
“Gerek bana gerekse anne babama verdiğin nimete şükretmeye ve hoşnut olacağın iyi işler yapmaya
beni muvaffak kıl.
وَاَدْخِلْن۪ي بِرَحْمَتِكَ ف۪ي عِبَادِكَ الصَّالِح۪ينَ
Rahmetinle beni iyi kullarının arasına kat!”
Neml Sûresi,19.Âyet
Yûsuf) A.s.(Allah'dan isteği
Ölümü arzulamak
Canımı Müslüman olarak al
ve beni sâlih kimseler arasına kat!”
وَرَفَعَ اَبَوَيْهِ عَلَى الْعَرْشِ وَخَرُّوا لَهُ سُجَّدًاۚ
Böylece (sarayına geldiklerinde) ana-babasını (kendi) tahtın(ın) üstüne çıkardı
ve (derken hepsi) onun (Yûsuf) için secde ediciler olarak, secdeye kapandılar.(1)
وَقَالَ يَٓا اَبَتِ هٰذَا تَأْو۪يلُ رُءْيَايَ مِنْ قَبْلُۘ
(Yûsuf) dedi ki:
“Ey Babacığım! İşte bu, evvelki rüyâmın ta‘bîridir.
قَدْ جَعَلَهَا رَبّ۪ي حَقًّاۜ
Doğrusu Rabbim onu gerçek kıldı.
وَقَدْ اَحْسَنَ ب۪ٓي اِذْ اَخْرَجَن۪ي مِنَ السِّجْنِ
وَجَٓاءَ بِكُمْ مِنَ الْبَدْوِ مِنْ بَعْدِ
اَنْ نَزَغَ الشَّيْطَانُ بَيْن۪ي وَبَيْنَ اِخْوَت۪يۜ
Hem şübhesiz bana ihsanda bulundu;
çünki beni zindandan çıkardı ve şeytan benimle kardeşlerimin arasını bozduktan sonra sizi çölden getirdi.
اِنَّ رَبّ۪ي لَط۪يفٌ لِمَا يَشَٓاءُۜ
Muhakkak ki Rabbim, ne dilerse
çok hoş tedbîr edendir.
اِنَّهُ هُوَ الْعَل۪يمُ الْحَك۪يمُ
Şübhesiz ki, Alîm (hakkıyla bilen),
Hakîm (her işi hikmetli olan) ancak O’dur.”
(1) Yûsuf (AS)’ın ebeveyninin ve kardeşlerinin kendisine secde etmeleri, meleklerin Âdem (AS)’a olan secdeleri gibi olup, ona selâm ve hürmet içindir. Bu tarz, hürmet için yapılan secde onların şeriatında câiz olmakla berâber İslâmiyet bunu kaldırmıştır. İbn-i Abbâs (ra)’dan gelen bir rivâyete göre de onlar Yûsuf için, yani ona kavuştukları için Allah’a şükür secdesine kapandılar.
(İbn-i Kesîr, c. 2, 262; Râzî, c. 9/18, 216)
رَبِّ قَدْ اٰتَيْتَن۪ي مِنَ الْمُلْكِ
وَعَلَّمْتَن۪ي مِنْ تَأْو۪يلِ الْاَحَاد۪يثِۚ
“Rabbim!
Bana mülkden (bir nasib) verdin
ve bana rüyâların ta‘bîrinden (bir ilim) öğrettin.
فَاطِرَ السَّمٰوَاتِ وَالْاَرْضِ
Ey gökleri ve yeri hakkıyla yaratan!
اَنْتَ وَلِيّ۪ فِي الدُّنْيَا وَالْاٰخِرَةِۚ
Sen, dünyada da âhirette de benim velîmsin (gerçek dostumsun).
تَوَفَّن۪ي مُسْلِمًا وَاَلْحِقْن۪ي بِالصَّالِح۪ينَ
Canımı Müslüman olarak al
ve beni sâlih kimseler arasına kat!”
Yûsuf )As(Sûresi,100-101-.Âyet
Mûsâ )As.(İyiliği karşılığını Allah'tan istedi
فَسَقٰى لَهُمَا ثُمَّ تَوَلّٰٓى اِلَى الظِّلِّ
Bunun üzerine (Mûsâ) o ikisinin yerine (hayvanlarını) sulayıverdi;
sonra gölgeye çekildi de:
فَقَالَ رَبِّ اِنّ۪ي لِمَٓا اَنْزَلْتَ اِلَيَّ مِنْ خَيْرٍ فَق۪يرٌ
“Rabbim!
Gerçekten ben, bana indireceğin her hayra muhtâcım!” dedi.(2)
2,Rivâyete göre, bu yolculuk boyunca Hz. Mûsâ (AS) yedi gün yaprak ve ot gibi şeylerle açlığını gidermeye çalıştığından oldukça hâlsiz düşmüştü.
(Nesefî, c. 3, 336)
Kasas Sûresi, 24.Âyet
Peygamber kıssalarından ibretler
لَقَدْ كَانَ فٖى قَصَصِهِمْ عِبْرَةٌ لِاُو۬لِى الْاَلْبَابِۜ
Muhakkak ki onların kıssalarında,
(selîm) akıl sâhibleri için bir ibret vardır.
Yûsuf (As) Sûresi 111. Âyet
Peygamber kıssalarından îmân dersleri
نَتْلُوا عَلَيْكَ مِنْ نَبَاِ مُوسٰى وَفِرْعَوْنَ بِالْحَقِّ
لِقَوْمٍ يُؤْمِنُونَ
(Ey Resûlüm!)
Îmân edecek bir kavim için,
Mûsâ ile Fir‘avun’un haberinden (kıssalarından)
bir kısmını sana gerçek şekliyle okuyacağız.
Kasas Sûresi,3.Âyet
Her Peygambere düşmanlar kılınır.
Rabbin yardımına ihtiyaç hissettirmek için
وَكَذٰلِكَ جَعَلْنَا لِكُلِّ نَبِىٍّ عَدُوًّا مِنَ الْمُجْرِمٖينَۜ
(Ey Resûlüm!)
İşte böylece her peygamber için
günahkârlardan bir düşman kıldık.
وَكَفٰى بِرَبِّكَ هَادِيًا وَنَصٖيرًا
Hidâyet edici olarak da,
yardımcı olarak da Rabbin yeter!
Furkân Suresi 31. Âyet
Rabbimiz olan (Allah’)a sığınmışımdır.
وَاِنّٖى عُذْتُ بِرَبّٖى وَرَبِّكُمْ اَنْ تَرْجُمُونِؗ
(Hz. Mûsâ) Ve (şöyle dedi:)
“Şübhesiz ki ben, beni taşla öldürmenizden,
benim de Rabbim sizin de Rabbiniz olan
(Allah’)a sığınmışımdır. ”
Duhân Sûresi 20 . Âyet
Bütün peygamberlerin vazifesi aynı
Tevhid
Tâğuttan kaçınabilenler Allah'a kulluk edebilir
وَلَقَدْ بَعَثْنَا فٖى كُلِّ اُمَّةٍ رَسُولًا اَنِ اعْبُدُوا اللّٰهَ
وَاجْتَنِبُوا الطَّاغُوتَۚ
And olsun ki, her ümmet içinde:
“Allah’a kulluk edin ve tâğuttan (Allah’ın yerine
tutacağınız herşeyden) kaçının!” diye
(kendilerine nasîhat etmesi için)
bir peygamber gönderdik.
فَمِنْهُمْ مَنْ هَدَى اللّٰهُ وَمِنْهُمْ مَنْ حَقَّتْ
عَلَيْهِ الضَّلَالَةُۜ
Artık onlardan bir kısmını (hikmetine binâen kendi lütfuyla) Allah hidâyete erdirdi, bir kısmına da (inkârları yüzünden) dalâlet hak oldu.
فَسٖيرُوا فِى الْاَرْضِ فَانْظُرُوا كَيْفَ
كَانَ عَاقِبَةُ الْمُكَذِّبٖينَ
Öyleyse yeryüzünde bir dolaşın da
(peygamberlerimizi) yalanlayanların âkıbeti
nasıl olmuş bakın.
Nahl Sûresi,36.Âyet
Diğer Peygamberlerin vasıfları
Çok doğru bir kimse idi
وَاذْكُرْ فِى الْكِتَابِ اِبْرٰهٖيمَۜ
Kitab’da (Kur’ân’da) İbrâhîm’i de an!
اِنَّهُ كَانَ صِدّٖيقًا نَبِيًّا
Çünki o, çok doğru bir kimse, bir peygamber idi.
Meryem Sûresi 41. Âyet
İhlâsa erdirilmiş bir kimse idi
وَاذْكُرْ فِى الْكِتَابِ مُوسٰىؗ
(Ey Habîbim!) Kitab’da Mûsâ’yı da an!
اِنَّهُ كَانَ مُخْلَصًا وَكَانَ رَسُولًا نَبِيًّا
Çünki o, ihlâsa erdirilmiş bir kimse idi
ve bir resûl, bir nebî idi
Meryem Sûresi 51. Âyet
Sözünde duran bir kimse idi
وَاذْكُرْ فِى الْكِتَابِ اِسْمٰعٖيلَؗ
(Habîbim, yâ Muhammed!)
Kitab’da İsmâîl’i de an!
اِنَّهُ كَانَ صَادِقَ الْوَعْدِ وَكَانَ رَسُولًا نَبِيًّاۚ
Çünki o, sözünde duran bir kimse idi
ve bir resûl, bir nebî idi
وَكَانَ يَاْمُرُ اَهْلَهُ بِالصَّلٰوةِ وَالزَّكٰوةِۖ
Ehline (ve ümmetine) namazı ve zekâtı emrederdi;
وَكَانَ عِنْدَ رَبِّهٖ مَرْضِيًّا
.hem Rabbisinin katında rızâya mazhar
olmuş bir kimse idi
Meryem Sûresi 54- 55.Âyet
Çok doğru bir kimse, bir peygamber idi
وَاذْكُرْ فِى الْكِتَابِ اِدْرٖيسَؗ
(Ey Resûlüm!) Kitab’da İdrîs’i de an!
اِنَّهُ كَانَ صِدّٖيقًا نَبِيًّاۗ
Çünki o, çok doğru bir kimse, bir peygamber idi
Meryem Sûresi 56. Âyet
Sâlih kimselerdendi.
وَاَدْخَلْنَاهُ فٖى رَحْمَتِنَاۜ
Ve onu (Lût’u) rahmetimizin içine aldık.
اِنَّهُ مِنَ الصَّالِحٖينَ۟
Gerçekten o, sâlih kimselerdendi.
Enbiyâ Sûresi 75. Âyet
Onlar sâlih kimselerdendi.
وَاِسْمٰعٖيلَ وَاِدْرٖيسَ وَذَا الْكِفْلِۜ
(Habîbim, yâ Muhammed!)
İsmâîl’i, İdrîs’i ve Zülkifl’i de (hatırla)!
كُلٌّ مِنَ الصَّابِرٖينَۚ
Hepsi de sabredenlerdendi.
وَاَدْخَلْنَاهُمْ فٖى رَحْمَتِنَاۜ
Onları da rahmetimize dâhil ettik.
اِنَّهُمْ مِنَ الصَّالِحٖينَ
Çünki onlar sâlih kimselerdendi.
Enbiyâ Sûresi 85-86. Âyet
Furkân-ı Hakîm / Peygamber ve Sünneti · Marifet Petekleri