Arama

Başlık ve içerikte ara

Peygamberler

6 dk

Her ümmetin bir peygamberi vardır

وَلِكُلِّ اُمَّةٍ رَسُولٌۚ

Hâlbuki her ümmetin bir peygamberi vardır.

فَاِذَا جَٓاءَ رَسُولُهُمْ قُضِىَ بَيْنَهُمْ بِالْقِسْطِ وَهُمْ لَا يُظْلَمُونَ

Artık peygamberleri geldiği (ve kimi îman, kimi de inkâr ettiği) zaman, aralarında adâletle hüküm verilir ve onlar haksızlığa uğratılmazlar.

Yûnus (As) Sûresi 47. Âyet

Senden evvelki ümmetlere de muhakkak

(peygamber) gönderdik;

تَاللّٰهِ لَقَدْ اَرْسَلْنَٓا اِلٰٓى اُمَمٍ مِنْ قَبْلِكَ

Allah’a yemîn olsun ki, senden evvelki ümmetlere de muhakkak (peygamber) gönderdik;

فَزَيَّنَ لَهُمُ الشَّيْطَانُ اَعْمَالَهُمْ

fakat şeytan onlara (kötü) amellerini süsledi;

فَهُوَ وَلِيُّهُمُ الْيَوْمَ وَلَهُمْ عَذَابٌ اَلٖيمٌ

işte o, bugün (dünyada) onların dostudur; fakat (âhirette) onlar için (pek) elemli bir azab vardır.

Nahl Sûresi 63. Âyet

Cezadan önce Peygamber ve kitap gönderildi

وَمَٓا اَهْلَكْنَا مِنْ قَرْيَةٍ اِلَّا لَهَا مُنْذِرُونَۗۛذِكْرٰى۠ۛ

Hâlbuki (biz) hiçbir memleketi, (halkına) nasîhat vermek üzere kendisine (gönderilen) korkutucuları (peygamberleri) olmadan helâk etmedik.

وَمَا كُنَّا ظَالِم۪ينَ

Ve (aslâ) zâlimler olmadık.

Şuarâ Sûresi, 208-209.Âyet

Resul göndermedikçe azap da etmeyiz.

وَمَا كُنَّا مُعَذِّب۪ينَ حَتّٰى نَبْعَثَ رَسُولًا

Biz bir resul göndermedikçe azap da etmeyiz.

İsrâ Sûresi,15.Âyet

Peyg. Allah'dan ne istedi

...

Hz.İbrahim'in Allah'tan istedikleri

رَبِّ هَبْ ل۪ي حُكْمًا وَاَلْحِقْن۪ي بِالصَّالِح۪ينَۙ

“Rabbim!

Bana hikmet ihsan buyur

ve beni sâlih kimseler arasına kat!”

وَاجْعَلْ ل۪ي لِسَانَ صِدْقٍ فِي الْاٰخِر۪ينَۙ

“Sonraki (ümmet)ler içinde benim için bir lisân-ı sıdk

(güzel bir medihle anılmayı) nasîb eyle!”

وَاجْعَلْن۪ي مِنْ وَرَثَةِ جَنَّةِ النَّع۪يمِۙ

“Ve beni Naîm Cennetinin vârislerinden kıl!”

وَاغْفِرْ لِاَب۪ٓي اِنَّهُ كَانَ مِنَ الضَّٓالّ۪ينَۙ

Babama da mağfiret eyle;

çünki o dalâlete düşenlerdendir

وَلَا تُخْزِن۪ي يَوْمَ يُبْعَثُونَۙ

Ve (insanların) diriltilecekleri gün, beni utandırma

يَوْمَ لَا يَنْفَعُ مَالٌ وَلَا بَنُونَۙ

O gün ki, (onda) ne mal fayda verir, ne de evlâd!

اِلَّا مَنْ اَتَى اللّٰهَ بِقَلْبٍ سَل۪يمٍۜ

Ancak Allah’a selîm (sağlam) bir kalble gelen müstesnâ.

Şuarâ Sûresi,83-89.Âyet

Süleyman (as) nin duası

فَتَبَسَّمَ ضَاحِكًا مِنْ قَوْلِهَا

Onun bu sözünden dolayı Süleyman neşeyle

gülümsedi ve

وَقَالَ رَبِّ اَوْزِعْن۪ٓي اَنْ اَشْكُرَ نِعْمَتَكَ الَّت۪ٓي اَنْعَمْتَ عَلَيَّ

وَعَلٰى وَالِدَيَّ وَاَنْ اَعْمَلَ صَالِحًا تَرْضٰيهُ

“Ey Rabbim!” dedi,

“Gerek bana gerekse anne babama verdiğin nimete şükretmeye ve hoşnut olacağın iyi işler yapmaya

beni muvaffak kıl.

وَاَدْخِلْن۪ي بِرَحْمَتِكَ ف۪ي عِبَادِكَ الصَّالِح۪ينَ

Rahmetinle beni iyi kullarının arasına kat!”

Neml Sûresi,19.Âyet

Yûsuf) A.s.(Allah'dan isteği

Ölümü arzulamak

Canımı Müslüman olarak al

ve beni sâlih kimseler arasına kat!”

وَرَفَعَ اَبَوَيْهِ عَلَى الْعَرْشِ وَخَرُّوا لَهُ سُجَّدًاۚ

Böylece (sarayına geldiklerinde) ana-babasını (kendi) tahtın(ın) üstüne çıkardı

ve (derken hepsi) onun (Yûsuf) için secde ediciler olarak, secdeye kapandılar.(1)

وَقَالَ يَٓا اَبَتِ هٰذَا تَأْو۪يلُ رُءْيَايَ مِنْ قَبْلُۘ

(Yûsuf) dedi ki:

“Ey Babacığım! İşte bu, evvelki rüyâmın ta‘bîridir.

قَدْ جَعَلَهَا رَبّ۪ي حَقًّاۜ

Doğrusu Rabbim onu gerçek kıldı.

وَقَدْ اَحْسَنَ ب۪ٓي اِذْ اَخْرَجَن۪ي مِنَ السِّجْنِ

وَجَٓاءَ بِكُمْ مِنَ الْبَدْوِ مِنْ بَعْدِ

اَنْ نَزَغَ الشَّيْطَانُ بَيْن۪ي وَبَيْنَ اِخْوَت۪يۜ

Hem şübhesiz bana ihsanda bulundu;

çünki beni zindandan çıkardı ve şeytan benimle kardeşlerimin arasını bozduktan sonra sizi çölden getirdi.

اِنَّ رَبّ۪ي لَط۪يفٌ لِمَا يَشَٓاءُۜ

Muhakkak ki Rabbim, ne dilerse

çok hoş tedbîr edendir.

اِنَّهُ هُوَ الْعَل۪يمُ الْحَك۪يمُ

Şübhesiz ki, Alîm (hakkıyla bilen),

Hakîm (her işi hikmetli olan) ancak O’dur.”

(1) Yûsuf (AS)’ın ebeveyninin ve kardeşlerinin kendisine secde etmeleri, meleklerin Âdem (AS)’a olan secdeleri gibi olup, ona selâm ve hürmet içindir. Bu tarz, hürmet için yapılan secde onların şeriatında câiz olmakla berâber İslâmiyet bunu kaldırmıştır. İbn-i Abbâs (ra)’dan gelen bir rivâyete göre de onlar Yûsuf için, yani ona kavuştukları için Allah’a şükür secdesine kapandılar.

(İbn-i Kesîr, c. 2, 262; Râzî, c. 9/18, 216)

رَبِّ قَدْ اٰتَيْتَن۪ي مِنَ الْمُلْكِ

وَعَلَّمْتَن۪ي مِنْ تَأْو۪يلِ الْاَحَاد۪يثِۚ

“Rabbim!

Bana mülkden (bir nasib) verdin

ve bana rüyâların ta‘bîrinden (bir ilim) öğrettin.

فَاطِرَ السَّمٰوَاتِ وَالْاَرْضِ

Ey gökleri ve yeri hakkıyla yaratan!

اَنْتَ وَلِيّ۪ فِي الدُّنْيَا وَالْاٰخِرَةِۚ

Sen, dünyada da âhirette de benim velîmsin (gerçek dostumsun).

تَوَفَّن۪ي مُسْلِمًا وَاَلْحِقْن۪ي بِالصَّالِح۪ينَ

Canımı Müslüman olarak al

ve beni sâlih kimseler arasına kat!”

Yûsuf )As(Sûresi,100-101-.Âyet

Mûsâ )As.(İyiliği karşılığını Allah'tan istedi

فَسَقٰى لَهُمَا ثُمَّ تَوَلّٰٓى اِلَى الظِّلِّ

Bunun üzerine (Mûsâ) o ikisinin yerine (hayvanlarını) sulayıverdi;

sonra gölgeye çekildi de:

فَقَالَ رَبِّ اِنّ۪ي لِمَٓا اَنْزَلْتَ اِلَيَّ مِنْ خَيْرٍ فَق۪يرٌ

“Rabbim!

Gerçekten ben, bana indireceğin her hayra muhtâcım!” dedi.(2)

2,Rivâyete göre, bu yolculuk boyunca Hz. Mûsâ (AS) yedi gün yaprak ve ot gibi şeylerle açlığını gidermeye çalıştığından oldukça hâlsiz düşmüştü.

(Nesefî, c. 3, 336)

Kasas Sûresi, 24.Âyet

Peygamber kıssalarından ibretler

لَقَدْ كَانَ فٖى قَصَصِهِمْ عِبْرَةٌ لِاُو۬لِى الْاَلْبَابِۜ

Muhakkak ki onların kıssalarında,

(selîm) akıl sâhibleri için bir ibret vardır.

Yûsuf (As) Sûresi 111. Âyet

Peygamber kıssalarından îmân dersleri

نَتْلُوا عَلَيْكَ مِنْ نَبَاِ مُوسٰى وَفِرْعَوْنَ بِالْحَقِّ

لِقَوْمٍ يُؤْمِنُونَ

(Ey Resûlüm!)

Îmân edecek bir kavim için,

Mûsâ ile Fir‘avun’un haberinden (kıssalarından)

bir kısmını sana gerçek şekliyle okuyacağız.

Kasas Sûresi,3.Âyet

Her Peygambere düşmanlar kılınır.

Rabbin yardımına ihtiyaç hissettirmek için

وَكَذٰلِكَ جَعَلْنَا لِكُلِّ نَبِىٍّ عَدُوًّا مِنَ الْمُجْرِمٖينَۜ

(Ey Resûlüm!)

İşte böylece her peygamber için

günahkârlardan bir düşman kıldık.

وَكَفٰى بِرَبِّكَ هَادِيًا وَنَصٖيرًا

Hidâyet edici olarak da,

yardımcı olarak da Rabbin yeter!

Furkân Suresi 31. Âyet

Rabbimiz olan (Allah’)a sığınmışımdır.

وَاِنّٖى عُذْتُ بِرَبّٖى وَرَبِّكُمْ اَنْ تَرْجُمُونِؗ

(Hz. Mûsâ) Ve (şöyle dedi:)

“Şübhesiz ki ben, beni taşla öldürmenizden,

benim de Rabbim sizin de Rabbiniz olan

(Allah’)a sığınmışımdır. ”

Duhân Sûresi 20 . Âyet

Bütün peygamberlerin vazifesi aynı

Tevhid

Tâğuttan kaçınabilenler Allah'a kulluk edebilir

وَلَقَدْ بَعَثْنَا فٖى كُلِّ اُمَّةٍ رَسُولًا اَنِ اعْبُدُوا اللّٰهَ

وَاجْتَنِبُوا الطَّاغُوتَۚ

And olsun ki, her ümmet içinde:

“Allah’a kulluk edin ve tâğuttan (Allah’ın yerine

tutacağınız herşeyden) kaçının!” diye

(kendilerine nasîhat etmesi için)

bir peygamber gönderdik.

فَمِنْهُمْ مَنْ هَدَى اللّٰهُ وَمِنْهُمْ مَنْ حَقَّتْ

عَلَيْهِ الضَّلَالَةُۜ

Artık onlardan bir kısmını (hikmetine binâen kendi lütfuyla) Allah hidâyete erdirdi, bir kısmına da (inkârları yüzünden) dalâlet hak oldu.

فَسٖيرُوا فِى الْاَرْضِ فَانْظُرُوا كَيْفَ

كَانَ عَاقِبَةُ الْمُكَذِّبٖينَ

Öyleyse yeryüzünde bir dolaşın da

(peygamberlerimizi) yalanlayanların âkıbeti

nasıl olmuş bakın.

Nahl Sûresi,36.Âyet

Diğer Peygamberlerin vasıfları

Çok doğru bir kimse idi

وَاذْكُرْ فِى الْكِتَابِ اِبْرٰهٖيمَۜ

Kitab’da (Kur’ân’da) İbrâhîm’i de an!

اِنَّهُ كَانَ صِدّٖيقًا نَبِيًّا

Çünki o, çok doğru bir kimse, bir peygamber idi.

Meryem Sûresi 41. Âyet

İhlâsa erdirilmiş bir kimse idi

وَاذْكُرْ فِى الْكِتَابِ مُوسٰىؗ

(Ey Habîbim!) Kitab’da Mûsâ’yı da an!

اِنَّهُ كَانَ مُخْلَصًا وَكَانَ رَسُولًا نَبِيًّا

Çünki o, ihlâsa erdirilmiş bir kimse idi

ve bir resûl, bir nebî idi

Meryem Sûresi 51. Âyet

Sözünde duran bir kimse idi

وَاذْكُرْ فِى الْكِتَابِ اِسْمٰعٖيلَؗ

(Habîbim, yâ Muhammed!)

Kitab’da İsmâîl’i de an!

اِنَّهُ كَانَ صَادِقَ الْوَعْدِ وَكَانَ رَسُولًا نَبِيًّاۚ

Çünki o, sözünde duran bir kimse idi

ve bir resûl, bir nebî idi

وَكَانَ يَاْمُرُ اَهْلَهُ بِالصَّلٰوةِ وَالزَّكٰوةِۖ

Ehline (ve ümmetine) namazı ve zekâtı emrederdi;

وَكَانَ عِنْدَ رَبِّهٖ مَرْضِيًّا

.hem Rabbisinin katında rızâya mazhar

olmuş bir kimse idi

Meryem Sûresi 54- 55.Âyet

Çok doğru bir kimse, bir peygamber idi

وَاذْكُرْ فِى الْكِتَابِ اِدْرٖيسَؗ

(Ey Resûlüm!) Kitab’da İdrîs’i de an!

اِنَّهُ كَانَ صِدّٖيقًا نَبِيًّاۗ

Çünki o, çok doğru bir kimse, bir peygamber idi

Meryem Sûresi 56. Âyet

Sâlih kimselerdendi.

وَاَدْخَلْنَاهُ فٖى رَحْمَتِنَاۜ

Ve onu (Lût’u) rahmetimizin içine aldık.

اِنَّهُ مِنَ الصَّالِحٖينَ۟

Gerçekten o, sâlih kimselerdendi.

Enbiyâ Sûresi 75. Âyet

Onlar sâlih kimselerdendi.

وَاِسْمٰعٖيلَ وَاِدْرٖيسَ وَذَا الْكِفْلِۜ

(Habîbim, yâ Muhammed!)

İsmâîl’i, İdrîs’i ve Zülkifl’i de (hatırla)!

كُلٌّ مِنَ الصَّابِرٖينَۚ

Hepsi de sabredenlerdendi.

وَاَدْخَلْنَاهُمْ فٖى رَحْمَتِنَاۜ

Onları da rahmetimize dâhil ettik.

اِنَّهُمْ مِنَ الصَّالِحٖينَ

Çünki onlar sâlih kimselerdendi.

Enbiyâ Sûresi 85-86. Âyet

Furkân-ı Hakîm / Peygamber ve Sünneti · Marifet Petekleri

İlgili yazılar