Arama

Başlık ve içerikte ara

Basîret

4 dk

Aklı gözünde olanlar Kalbin ve Rûhun gördüklerini göremezler

Şimşek, buhar gibi fennî meseleleri keşfeden feylesoflar, Hakk'ın esrarını, Kur'ân nurlarını da keşfedebilirler diyemezsin.

Zira onun aklı gözündedir.

Göz ise kalb ve rûhun gördüklerini göremez.

Çünkü kalblerinde can kalmamıştır.

Gaflet, o kalbleri tabiat bataklığında çürütmüştür.

(RNK.MESNEVÎ-İ NURİYE-ŞU'LE)

Gözleri açan, yalnız nücûm-u Kur'âniyedir.

Lübbü bulmayan, kışır ile meşgul olur.

Hakikati tanımayan, hayalâta sapar.

Sırat-ı müstakîmi göremeyen, ifrat ve tefrite düşer.

Muvazenesiz ve mizansız olan çok aldanır, aldatır.

Evet, gözleri açan, yalnız nücûm-u Kur'âniyedir.

Öyle nücum-u sâkıbedirler (ışığı ile karanlığı delip geçen yıldızlar) ki, cehlin zulmünü ve nazar-ı sathînin zulümatını def ettikleri gibi; âyât-ı beyyinat, yed-i beyzâ ile, ülfet ve sathiyetin hicaplarını ve zahirperestliğin perdesini parça parça ederek, ukulü, âfâk ve enfüsün hakaikine tevcih edip irşad etmişlerdir.

(RNK-MUHÂKEMAT)

Mahlûkata mânâ-yı harfiyle bakmak elzemdir ki, insan, insan olsun.

Cenâb-ı Hak bu kâinatı, insana lâzım ve lâyık her şeyi içinde halk etmiş bir misafirhanedir;

ziyafetler nevinde bazı zaman ve asırlarda gizli kalmış nimetlerini dua-yı fiilî olan telâhuk-u efkârdan (düşünce ve tecrübelerin birikimi) ileri gelen taharriyat(arama) neticesinde ellerine ihsan eder.

Buna karşı şükretmek lâzım gelirken, bir küfran-ı nimet nevinden, âdi, âciz bir insanın icadı, hüneri nazarıyla bakıp, sonra o küllî bir şuur ve ilim ve irade ve rahmet ve ihsanın neticesi olan o harikaları unutturup, yalnız ince bir perdesini gösterip, şuursuz tesadüfe, tabiata ve câmid maddelere havale edip, ahsen-i takvimde olan insaniyetin mahiyetine zıt bir cehl-i mutlak kapısını açmaktır.

Öyleyse وَفِى كُلِّ شَىْءٍ لَهُ اٰيَةٌ * تَدُلُّ عَلٰى اَنَّهُ وَاحِدٌ

(Herbir şeyde O'nun bir olduğuna delâlet eden bir âyet vardır.)

( İbnü'l-Mu'tez'in bir şiirinden alınmıştır. İbn Kesir'in Kur'ân Kerîm tefsiri kitabından)

düsturuyla, mahlûkata mânâ-yı harfiyle bakmak elzemdir ki, insan, insan olsun.

(RNK.EMİRDAĞ LÂHİKASI)

Kâinat, nazar-ı Kur'ânî ile bütün mevcudatı huruftur,

mânâ-yı harfiyle başkasının mânâsını ifade ediyorlar.

Yâni, esmâsını, sıfâtını bildiriyorlar.

Ruhsuz felsefe ekseriya mânâ-yı ismiyle bakıyor,

tabiat bataklığına saplanıyor.

(RNK.16.LEM'A)

Bütün hakaik-i mevcudat, ism-i Hakkın şuââtı

ve esmâsının tezâhürâtı ve sıfâtının tecelliyâtıdırlar.

Maddî ve mânevî,

cevherî-arazî,

herbir şeyin,

herbir insanın hakikati,

birer ismin nûruna dayanır ve hakikatine istinad ederler.

Yoksa, hakikatsiz, ehemmiyetsiz bir surettir.

(RNK.26.SÖZ)

Herşey,nefsinde mânâ-yı ismiyle fânidir, mefkuttur, hâdistir, mâdumdur.

Fakat mânâ-yı harfiyle ve Sâni-i Zülcelâl'in esmâsına âyinedarlık cihetiyle ve vazifedarlık itibarıyla şahittir, meşhuddur, vâciddir, mevcuttur.

(RNK.29.MEKTUP)

Hiçbir şey, bir zerreye bile mânâ-yı ismiyle masdar olamaz. Amma bir zerre, mânâ-yı harfiyle semânın yıldızlarına mazhar olur.

Yalnız gaflet ile o zerrenin masdar olduğu zannıyla bakıldığından, san'at-ı İlâhiye'yi tâğûtî bir tabiata mal ederler.

(RNK.MESNEVÎ-İ NURİYE)

Herşey, mânâ-yı ismiyle ve kendine bakan vecihte hiçtir; kendi zâtında müstakil ve bizatihî sabit bir vücudu yok.

Ve yalnız kendi başıyla kaim bir hakikati yok.

Fakat Cenâb-ı Hakk'a bakan vecihte ise, yani mânâ-yı harfiyle olsa, hiç değil. Çünkü onda cilvesi görünen esmâ-i bâkiye var.

Mâdum değil; çünkü sermedî bir vücudun gölgesini taşıyor. Hakikati vardır, sabittir, hem yüksektir. Çünkü mazhar olduğu bâki bir ismin sabit bir nevi gölgesidir.

Hem كُلُّ شَىْءٍ هَالِكٌ اِلاَّ وَجْهَهُ insanın elini mâsivâdan kesmek için bir kılıçtır ki, o da, Cenâb-ı Hakk'ın hesabına olmayan fâni dünyada, fâni şeylere karşı alâkaları kesmek için, hükmü, dünyadaki fâniyâta bakar.

Demek, Allah hesabına olsa, mânâ-yı harfiyle olsa, livechillâh olsa, mâsivâya girmez ki,

كُلُّ شَىْءٍ هَالِكٌ اِلاَّ وَجْهَهُ kılıcıyla başı kesilsin.

Elhasıl:

Eğer Allah için olsa, Allah'ı bulsa, gayr kalmaz ki başı kesilsin. Eğer Allah'ı bulmazsa ve hesabıyla bakmazsa, herşey gayrdır.

كُلُّ شَىْءٍ هَالِكٌ اِلاَّ وَجْهَهُ kılıcını istimal etmeli, perdeyi yırtmalı, tâ O'nu bulmalı.

(RNK.15.MEKTUP)

Allah'ın hesabına kâinâta ve mevcûdâta mü'mince bakış

Yâ İlâhî ve yâ Rabbî,

Ben

îmânın gözüyle ve

Kur'ân'ın talimiyle ve nûruyla ve

Resul-i Ekrem aleyhissalâtü vesselâmın dersiyle ve

ism-i Hakîm'in göstermesiyle görüyorum ki,..

(RNK-2.ŞUÂ)

Allah'ın hesabına kâinata bakan adam, her ne müşâhede ederse ilimdir. Eğer gaflet ile esbab hesabına bakarsa, ilim zannettiği şey de cehl olur.

(RNK.MESNEVÎ-İ NURİYE)

Harf, gayrın mânâsını izah için bir âlet, bir hâdim olduğu gibi, şu mevcudat da Esmâ-i Hüsnâ'nın tecelliyatını izhar, ifham, izah için birtakım İlâhî mektuplardır ki, içlerinde yazılı delâil, berâhin, havârık, mu'cize-i kudrettir.

Mevcudat bu vecihle nazara alınması, ilim, iman, hikmettir. Şayet isim gibi müstakil ve maksud-u bizzat cihetiyle bakılırsa, küfran ve cehl-i mürekkep olur.

(RNK.MESNEVÎ-İ NURİYE)

Risale-i Nur Külliyatı / Ahlâk, İhlas ve Kardeşlik · Marifet Petekleri

İlgili yazılar