Arama

Başlık ve içerikte ara

Dünya Böyle Kandırır

6 dk

Dünya insanı nasıl kandırır?

Bizler uzun bir seferdeyiz. Buradan kabre, kabirden haşre, haşirden ebed memleketine gitmek üzereyiz.

O yollarda zulümatı dağıtacak bir nur ve bir erzak lâzımdır. Güvendiğimiz akıl ve ilimden ümit yok.

Ancak

Kur'ân'ın güneşinden,

Rahmân'ın hazinesinden tedarik edilebilir.

Eğer bizleri bu seferden geri bırakacak bir çareniz varsa, pekâlâ. Ve illâ sükût ediniz.

Kur'ân'ı dinleyelim, bakalım ne emrediyor:

فَلاَ تَغُرَّنَّكُمُ الْحَيٰوةُ الدُّنْيَا وَلاَ يَغُرَّنَّكُمْ بِاللهِ الْغَرُورُ

(Lokman.33)

(Sakın,dünya hayatı sizi aldatmasın.

O çok aldatıcı şeytan da Allah ile sizi aldatmasın).

Hülâsa:

Ayık olan sana )şeytana( tâbi olmaz.

Ancak

siyaset şarabıyla

veya şöhret hırsıyla

veya rikkat-i cinsiyeyle

veya felsefenin dalâletiyle

veya medeniyetin sefahetiyle

sarhoş olanlar senin meşrep ve mesleğine tâbi olurlar.

Fakat insanın başına indirilen darbeler ve yüzüne vurulan tokatlar, onun sarhoşluğunu izâle ile ayıltacaktır.

(RNK.MESNEVÎ-İ NURİYE)

Cihaz-ı insaniye, çok esbapla yaralanmış,

‎يَسْتَحِبُّونَ الْحَيٰوةَ الدُّنْيَا

bahsinde denilmiş ki:

Bu asrın bir hassası şudur ki,

hayat-ı dünyeviyeyi hayat-ı bakiyeye bilerek tercih ettiriyor.

Yani, kırılacak bir cam parçasını baki elmaslara

bildiği halde tercih etmek bir düstur hükmüne geçmiş.

Ben bundan çok hayret ediyordum.

Bugünlerde ihtar edildi ki, nasıl bir uzv-u insanî hastalansa, yaralansa, sair âzâ vazifelerini kısmen bırakıp onun imdadına koşar.

Öyle de,

hırs-ı hayat ve hıfzı ve zevk-i hayat ve aşkı taşıyan

ve fıtrat-ı insaniyede derc edilen bir cihaz-ı insaniye,

çok esbapla yaralanmış,sair letâifi kendiyle meşgul edip sukut ettirmeye başlamış;

vazife-i hakikiyelerini onlara unutturmaya çalışıyor.

Hem nasıl ki bir cazibedar sefihane ve sarhoşane şâşaalı bir eğlence bulunsa, çocuklar ve serseriler gibi,

büyük makamlarda bulunan insanlar

ve mesture hanımlar dahi

o cazibeye kapılıp hakikî vazifelerini tatil ederek iştirak ediyorlar.

Öyle de,

bu asırda hayat-ı insaniye, hususan hayat-ı içtimaiyesi öyle dehşetli, fakat cazibeli ve elîm, fakat meraklı bir vaziyet almış ki, insanın ulvî latifelerini ve kalb ve aklını nefs-i emmaresinin arkasına düşürüp pervane gibi o fitne ateşlerine düşürttürüyor.

Evet, hayat-ı dünyeviyenin muhafazası için, zaruret derecesinde olmak şartıyla, bazı umur-u uhreviyeye muvakkaten tercih edilmesine ruhsat-ı şer'iye var.

Fakat, yalnız bir ihtiyaca binaen helâkete sebebiyet vermeyen bir zarara göre tercih edilmez, ruhsat yoktur.

Halbuki bu asır, o damar-ı insanîyi o derece şırınga etmiş ki, küçük bir ihtiyaç ve âdi bir zarar-ı dünyevî yüzünden elmas gibi umur-u diniyeyi terk eder.

Evet, insaniyetin yaşamak damarı ve hıfz-ı hayat cihazı,

bu asırda israfatla ve iktisatsızlık ve kanaatsizlik ve hırs yüzünden bereketin kalkmasıyla ve fakr u zaruret, maişet ziyadeleşmesiyle o derece o damar yaralanmış ve şerait-i hayatın ağırlaşmasıyla o derece zedelenmiş ve mütemadiyen ehl-i dalâlet nazar-ı dikkati şu hayata celb ede ede o derece nazar-ı dikkati kendine celb etmiş ki, ednâ bir hâcât-ı hayatiyeyi büyük bir mesele-i diniyeye tercih ettiriyor.

Bu acip asrın bu acip hastalığına ve dehşetli marazına karşı Kur'ân-ı Mu'cizü'l-Beyânın tiryak misâl ilâçlarının nâşiri olan Risale-i Nur dayanabilir; ve onun metîn, sarsılmaz, sebatkâr, hâlis, sadık, fedakâr şakirtleri mukavemet edebilir.

Öyleyse, herşeyden evvel onun dairesine girmeli, sadakatle, tam metanet ve ciddî ihlâs ve tam itimadla ona yapışmak lâzım ki, o acip hastalığın tesirinden kurtulsun.

(RNK-KASTAMONU LÂHİKASI)

İnsan başıboş bırakıldığını zannediyor

Hiç mümkün müdür ki, semâvât ve arzı halk eden bir Sâni-i Hakîm,

semâvât ve arzın en mühim neticesi

ve kâinatın en mükemmel meyvesi olan insanları

başıboş bıraksın, esbab ve tesadüfe havale etsin, hikmet-i bâhiresini abesiyete kalb etsin? Hâşâ.

İşte, şu kâinatın zîşuuru ve en mükemmel meyvesi ve neticesi ve gayesi, insandır.

(RNK.20.MEKTUP)

İnsan, ipi boğazına sarılıp istediği yerde otlamak için başıboş bırakılmamıştır. Belki, bütün amellerinin suretleri alınıp yazılır ve bütün fiillerinin neticeleri muhasebe için zaptedilir.

(RNK-10.SÖZ)

Herşeyin kendi zâtında müstakil ve bizatihî sabit bir vücudu var zannedilmesi.

Perdeyi yırtmalı, tâ O'nu bulmalı.

كُلُّ شَىْءٍ هَالِكٌ اِلاَّ وَجْهَهُ

Herşey,

mânâ-yı ismiyle ve kendine bakan vecihte hiçtir;

kendi zâtında müstakil ve bizatihî sabit bir vücudu yok.

Ve yalnız kendi başıyla kaim bir hakikati yok.

Fakat Cenâb-ı Hakk'a bakan vecihte ise,

yani mânâ-yı harfiyle olsa, hiç değil.

Çünkü onda cilvesi görünen esmâ-i bâkiye var.

Mâdum değil; çünkü sermedî bir vücudun gölgesini taşıyor.

Hakikati vardır, sabittir, hem yüksektir.

Çünkü mazhar olduğu bâki bir ismin sabit bir nevi gölgesidir.

Hem كُلُّ شَىْءٍ هَالِكٌ اِلاَّ وَجْهَهُ insanın elini mâsivâdan kesmek için bir kılıçtır ki, o da, Cenâb-ı Hakk'ın hesabına olmayan fâni dünyada, fâni şeylere karşı alâkaları kesmek için, hükmü, dünyadaki fâniyâta bakar.

Demek, Allah hesabına olsa, mânâ-yı harfiyle olsa, livechillâh olsa, mâsivâya girmez ki,

كُلُّ شَىْءٍ هَالِكٌ اِلاَّ وَجْهَهُ kılıcıyla başı kesilsin.

Elhasıl:

Eğer Allah için olsa, Allah'ı bulsa, gayr kalmaz ki başı kesilsin.

Eğer Allah'ı bulmazsa ve hesabıyla bakmazsa, herşey gayrdır.

كُلُّ شَىْءٍ هَالِكٌ اِلاَّ وَجْهَهُ

kılıcını istimal etmeli, perdeyi yırtmalı, tâ O'nu bulmalı.

(RNK.15.MEKTUP)

Kalbin ve rûhun hissiyata mağlup olması Hissiyât-ı insâniye akıl ve fikre galebe ettiğinden,

“Âkıbeti görmeyen ve bir dirhem hâzır lezzeti, ileride bir batman lezzetlere tercîh eden hissiyât-ı insâniye akıl ve fikre galebe ettiğinden,

ehl-i sefâheti sefâhetinden kurtarmanın yegâne çâresi,

aynı lezzetinde elemini gösterip hissini mağlûb etmektir.

يَسْتَحِبُّونَ الْحَيٰوةَ الدُّنْيَا

[Dünya hayâtını (severek âhirete) tercîh ederler] âyetinin işâretiyle, bu zamanda âhiretin elmas gibi ni‘metlerini, lezzetlerini bildiği hâlde, dünyevî kırılacak şişe parçalarını ona tercîh etmek, ehl-i îmân iken ehl-i dalâlete, o hubb-ı dünya ve o sır için tâbi‘ olmak tehlikesinden kurtarmanın çâre-i yegânesi, dünyada dahi Cehennem azâbını ve elemlerini göstermekle olur.

Yoksa bu zamandaki küfr-i mutlakın ve fenden gelen dalâletin ve sefâhetten gelen tiryâkîliğin inâdı karşısında, Cenâb-ı Hakk’ı tanıttırdıktan sonra ve Cehennemin vücûdunu isbât ile ve onun azâbı ile insanları fenâlıktan, seyyiâttan vazgeçirmek, ondan belki de yirmiden birisi ders alabilir.

Ders aldıktan sonra da: ‘Cenâb-ı Hakk, Gafûru’r-Rahîm'dir, hem Cehennem pek uzaktır’ der. Sefâhetine devâm edebilir. Kalbi, rûhu hissiyâtına mağlûb olur.”

(RNK.15.ŞUÂ)

Kalb, kesrette boğulursa, îmân söner

İnsan, eğer kesrete dalıp, kâinat içinde boğulup,

dünyanın muhabbetiyle sersem olarak fânilerin tebessümlerine aldansa, onların kucaklarına atılsa,

elbette nihayetsiz bir hasârete düşer.

Hem fenâ, hem fâni, hem ademe düşer.

Hem mânen kendini idam eder.

(RNK.24.SÖZ)

Güneş gibi bir iman lâzım ki, herşeyde, her vaziyette, herbir harekette kader-i İlâhî ve kudret-i Rabbâniyenin izini, eserini görsün, tâ o zulm u zulmette kalb boğulmasın, iman sönmesin; akıl, tabiat ve tesadüfe saplanmasın.

Hattâ ehl-i hakikat, hakikat ve mârifetullahı bulmak için, kesret dairelerini unutmaya çalışıyorlar

—tâ kalb dağılmasın ve lüzumlu ve kıymetli şeye sarf etmek lâzım gelen merakı, zevki, şevki, lüzumsuz fâni şeylerde telef olmasın.

(RNK.EMİRDAĞ LÂHİKASI)

Beşeriyet ruhundan dünyaya nâzır pek çok menfezler açmıştır. Bunların kapatılması, ancak Allah'ın lütfuna mazhar olanlara müyesser olur.

(RNK.MESNEVÎ-İ NURİYE)

Risale-i Nur Külliyatı / Dünya Hayatı, Rızık ve Kanaat · Marifet Petekleri

İlgili yazılar