Arama

Başlık ve içerikte ara

Namazı terketmek

6 dk

Eğer ubûdiyetten istinkâf etsen

İnsan ahsen-i takvimde yaratıldığı ve ona gayet cami' bir istidat verildiği için, esfel-i sâfilînden tâ âlâ-yı illiyyîne, ferşten tâ Arşa, zerreden tâ şemse kadar dizilmiş olan makamâta, merâtibe, derecâta, derekâta girebilir ve düşebilir bir meydan-ı imtihana atılmış, nihayetsiz sukut ve suûda giden iki yol onun önünde açılmış bir mu'cize-i kudret ve netice-i hilkat ve acube-i san'at olarak şu dünyaya gönderilmiştir.

Nihayetsiz hâcât-ı insaniyeyi ifa edecek, ancak nihayetsiz bir kudret ve muhit bir ilim sahibi olabilir. Öyle ise, mâbudiyete lâyık yalnız O'dur.

İşte, ey insan!

Eğer yalnız O'na abd olsan, bütün mahlûkat üstünde bir mevki kazanırsın. Eğer ubûdiyetten istinkâf etsen, âciz mahlûkata zelil bir abd olursun.

Eğer enâniyetine ve iktidarına güvenip, tevekkül ve duayı bırakıp, tekebbür ve dâvâya sapsan, o vakit iyilik ve icad cihetinde

arı ve karıncadan daha aşağı,

örümcek ve sinekten daha zayıf düşersin;

şer ve tahrip cihetinde dağdan daha ağır,

tâundan daha muzır olursun.

(RNK.23.SÖZ)

Sana (namazdan) usanç veren,
tevehhüm-i ebediyettir

Namaz,hakîkî bir hayât-ı ebediyenin

saâdetine medâr olur.

“Ey bedbaht nefsim! Acabâ ömrün ebedî midir!

Hiç kat‘î senedin var mı ki, gelecek seneye belki yarına kadar kalacaksın? Sana (namazdan) usanç veren, tevehhüm-i ebediyettir.

Keyif için, ebedî dünyada kalacak gibi nazlanıyorsun.

Eğer anlasa idin ki ömrün azdır, hem fâidesiz gidiyor.

Elbette onun yirmi dörtten birisini, hakîkî bir hayât-ı ebediyenin saâdetine medâr olacak bir güzel ve hoş ve rahat ve rahmet bir hizmete (namaza) sarf etmek; usanmak şöyle dursun, belki ciddî bir iştiyak (arzu) ve hoş bir zevki tahrîke sebeb olur.”

(RNK.21.SÖZ)

Eğer namazı kılmazsan...

Ey nefis!

Bil ki, dünkü gün senin elinden çıktı.

Yarın ise, senin elinde senet yok ki ona mâliksin.

Öyle ise, hakikî ömrünü, bulunduğun gün bil;

lâakal günün bir saatini, ihtiyat akçesi gibi, hakikî istikbal için teşkil olunan bir sandukça-i uhreviye olan bir mescide veya bir seccadeye at.

Hem bil ki, her yeni gün, sana, hem herkese bir yeni âlemin kapısıdır.

Eğer namaz kılmazsan, senin o günkü âlemin zulümatlı ve perişan bir halde gider, senin aleyhinde âlem-i misalde şehadet eder.

Zira herkesin, her günde, şu âlemden bir mahsus âlemi var.

Hem o âlemin keyfiyeti, o adamın kalbine ve ameline tâbidir.

Eğer namazı kılsan, o namazın ile o âlemin Sâni‘-i zü’l-Celâl’ine müteveccih olsan (yönelsen), birden, sana bakan âlemin tenevvür eder (nûrlanır).

Âdetâ

namazın bir elektrik lâmbası ve namaza niyetin, onun düğmesine dokunması gibi, o âlemin zulümâtını dağıtır ve o herc ü merc-i dünyeviyedeki karmakarışık perişâniyet içindeki tebeddülât ve harekât, hikmetli bir intizam ve ma‘nîdâr bir kitâbet-i kudret olduğunu gösterir.

اَللّٰهُ نُورُ السَّمٰوَاتِ وَالْأَرْضِ

[Allah, göklerin ve yerin nûrudur] âyet-i pür-envârından bir nûru senin kalbine serper.

Senin o günkü âlemini, o nûrun in‘ikâsıyla ışıklandırır.

Senin lehinde nûrâniyetle şehâdet ettirir.

(RNK.21.SÖZ)

Gaflet serinliğinde,
şek içinde zevk ettiğin lezzeti lezzet sanma!

Ey şek cephesinde, gaflet gölgesinde istirahate çekilen biçare!

Gaflet serinliğinde, şek içinde zevk ettiğin lezzeti lezzet sanma!

O zehirli baldır. Az bir zaman sonra Cehennemî bir azaba inkılâp edecektir.

Eğer âlâmın lezâize, nârın nura inkılâp etmesi emelinde isen, evkat-ı hamsede rükû ve sücud kancası ile gururun hortumunu bük, sık, başını kır, îmânı doldur.

Sonra âyâta tefekkür ile tâate devam eyle ki, şek ve gaflet perdeleri yırtılsın. Bu dalâlât acılığından, necatın halâveti tavazzuh ile münacat lezzeti ortaya çıksın.

(RNK.MESNEVÎ-İ NURİYE)

Hiç olmazsa bir saati de beş vakit namaza...

İnsan bir yolcudur.

Sabâvetten gençliğe, gençlikten ihtiyarlığa, ihtiyarlıktan kabre, kabirden haşre, haşirden ebede kadar yolculuğu devam eder.

Her iki hayatın levazımatı, Mâlikü'l- Mülk tarafından verilmiştir.

Fakat o levazımatı, cehlinden dolayı tamamen bu hayat-ı fâniyeye sarf ediyor. Halbuki, o levazımattan lâakal onda biri dünyevî hayata, dokuzu hayat-ı bakiyeye sarf etmek gerektir.

Acaba birkaç memleketi gezmek için hükûmetten yirmi dört lira harcırah alan bir memur, ilk dahil olduğu memlekette yirmi üç lirayı sarf ederse, öteki yerlerde ne yapacaktır?

Hükûmete ne cevap verecektir?

Böyle yapan kendisine akıllı diyebilir mi?

Binaenaleyh, Cenâb-ı Hak her iki hayat levazımatını elde etmek için yirmi dört saatlik bir vakit vermiştir.

Çoğunu aza, azını çoğa vermek suretiyle, yirmi üç saat kısa ve fâni olan dünya hayatına, hiç olmazsa bir saati de beş namaza ve bâki ve sonsuz uhrevî hayata sarf etmek lâzımdır ki, dünyada paşa, âhirette gedâ olmasın!

(RNK.MESNEVÎ-İ NURİYE)

"Keşke o vazife-i ubudiyeti bulunmasaydı"! diye düşünür

Hem meselâ, farz namazını kılmayan ve vazife-i ubudiyeti yerine getirmeyen bir adamın, küçük bir âmirinden küçük bir vazifesizlik yüzünden aldığı tekdirden müteessir olan o adam, Sultan-ı Ezel ve Ebed'in mükerrer emirlerine karşı farzında yaptığı bir tembellik, büyük bir sıkıntı veriyor.

Ve o sıkıntıdan arzu ediyor ve mânen diyor ki,

keşke o vazife-i ubudiyeti bulunmasaydı!

Ve bu arzudan bir mânevî adâvet-i İlâhiye'yi işmam eden bir inkâr arzusu uyanır. Bir şüphe, vücud-u İlâhiye'ye dair kalbe gelse, kat'î bir delil gibi ona yapışmaya meyleder; büyük bir helâket kapısı ona açılır.

O bedbaht bilmiyor ki, inkâr vasıtasıyla, gayet cüz'î bir sıkıntı vazife-i ubudiyetten gelmeye mukabil, inkârda milyonlarla o sıkıntıdan daha müthiş mânevî sıkıntılara kendini hedef eder.

Sineğin ısırmasından kaçıp yılanın ısırmasını kabul eder.

(RNK.2.LEM'A)

Namazı terk eden

ne kadar câhil, ne derece hâsir (ziyanda),

ne kadar zararlı olduğunu bil’âhire (daha sonra) anlar,

ama iş işten geçer.”

“Namaz, kalblerde azamet-i İlâhiye'yi tesbît ve idâme ve akılları ona tevcîh ettirmekle adâlet-i İlâhiye'nin kānûnuna itâat ve nizâm-ı Rabbânîye imtisâl ettirmek için,yegâne İlâhî bir vesîledir. (...)

O vesîleye mürâat (riâyet) etmeyen veya tembellikle namazı terk eden veyâhut kıymetini bilmeyen;

ne kadar câhil,

ne derece hâsir (ziyanda),

ne kadar zararlı olduğunu bil’âhire (daha sonra) anlar,

ama iş işten geçer.”

(RNK.İŞÂRÂTÜ'L-Î'CÂZ)

Bütün güzel mevcudatın mânen menfurları olursun

Esmâ-i Hüsnâ'nın herbirisinin kendine mahsus öyle kudsî bir cemâli var ki, O güzelliğe karşı îmân güzelliğiyle ve ubudiyet cemâliyle mukabele etsen çok güzel bir mahlûk olursun.

Esmâ-i Hüsnâ'nın herbirisinin kendine mahsus öyle kudsî bir cemâli var ki, birtek cilvesi koca bir âlemi ve hadsiz bir nev'i güzelleştiriyor.

Birtek çiçekte bir ismin cilve-i cemâlini gördüğün gibi, bahar dahi bir çiçektir. Ve Cennet dahi görülmedik bir çiçektir.

Baharın tamamına bakabilirsen ve Cenneti îmân gözüyle görebilirsen bak, gör, cemâl-i sermedînin derece-i haşmetini anla.

O güzelliğe karşı îmân güzelliğiyle ve ubudiyet cemâliyle mukabele etsen çok güzel bir mahlûk olursun.

Eğer dalâletin hadsiz çirkinliğiyle ve isyanın menfur kubhuyla mukabele edip karşılasan, en çirkin bir mahlûk olmakla beraber, bütün güzel mevcudatın mânen menfurları olursun.

(RNK.4.ŞUÂ)

Îmânla tanımazsan ve O'nun sevdirmesine mukabil ubudiyetinle kendini O'na sevdirmezsen...

Nihayet kemalde bir cemal ve nihayet cemalde bir kemal, elbette kendini görmek ve göstermek, teşhir etmek istemesi, en esaslı bir kaidedir.

İşte bu esaslı düstur-u umumîye binaendir ki,

bu kitab-ı kebîr-i kâinatın Nakkaş-ı Ezelîsi,

bu kâinatla ve bu kâinatın herbir sahifesiyle ve herbir satırıyla,

hattâ harfleri ve noktalarıyla

kendini tanıttırmak

ve kemâlâtını bildirmek

ve cemâlini göstermek

ve kendisini sevdirmek için,

en cüz'îden en küllîye kadar herbir mevcudun müteaddit lisanlarıyla cemâl-i kemâlini ve kemâl-i cemâlini tanıttırıyor ve sevdiriyor.

Ey gafil insan!

Bu Hâkim-i Hakem-i Hakîm-i Zülcelâli ve'l-Cemal, sana karşı kendisini herbir mahlûkuyla böyle hadsiz ve parlak tarzlarda tanıttırmak ve sevdirmek istediği halde,

sen O'nun tanıttırmasına karşı îmânla tanımazsan

ve O'nun sevdirmesine mukabil ubudiyetinle kendini O'na sevdirmezsen,

ne derece hadsiz muzaaf bir cehalet, bir hasâret olduğunu bil, ayıl.

(RNK.30.LEM'A)

Risale-i Nur Külliyatı / İbadet · Marifet Petekleri

İlgili yazılar