Arama

Başlık ve içerikte ara

Üstâd Kâinatı Okuyor

14 dk

Semâ, güneşler, yıldızlar, zemin, vazife-i ubûdiyeti ve tesbihat-ı Rabbâniyeyi yapıyor

Bazı büyük mevcudat-ı cismaniye vardır ki, kırk bin baş,

kırk bin tarzla vezâif-i ubûdiyeti yapar.

Meselâ, semâ güneşlerle, yıldızlarla tesbihat yapar. Zemin, tek bir mahlûk iken, yüz bin baş ile, her başta yüz binler ağız ile, her ağızda yüz binler lisan ile vazife-i ubûdiyeti ve tesbihat-ı Rabbâniyeyi yapıyor....

Hattâ, ben mutavassıt bir badem ağacı gördüm ki,

kırka yakın baş hükmünde büyük dalları var.

Sonra bir dalına baktım;

kırka yakın dili hükmünde küçük dalları var.

Sonra o küçük dalının bir diline baktım;

kırk çiçek açmıştır.

O çiçeklere nazar-ı hikmetle dikkat ettim.

Herbir çiçek içinde kırka yakın incecik, muntazam püskülleri, renkleri ve san'atları gördüm ki,

herbiri Sâni-i Zülcelâlin ayrı ayrı birer cilve-i esmâsını ve birer ismini okutturuyor.

(RNK-29.SÖZ)

Güneşin ufûle meyletmesi

Hem o koca güneşin ufûle meyletmesi işaretiyle

insan bir misafir memur

ve herşey geçici, bîkarar olduğunu ilân etmek zamanıdır.

(RNK-9.SÖZ)

DÜŞÜNDÜRDÜKLERİ

Hergün güneş batarken, karanlık çökerken, gündüz görülebilen her şey karanlığa gömülürken, insan da bu durumdan ibret alıp, dünyanın, içindekilerinin ve kendisinin de fâni bir varlık olduğunu, herşeyin bir sonu olduğunu, kalbini ve ruhunu fâni şeylere bağlamaması gerektiğini, her gün bir kere daha hatırlayıp, kendine çeki düzen vermesini ihtar ediyor.

Hindistan cevizini, Nar ağacını okuyoruz.

Hem nefs-i hizmette ücret bulunduğuna bir delil de şudur ki:

Nebâtat ve eşcar, bir şevk u lezzeti ihsas eden bir tavırla Fâtır-ı Zülcelâl'in emirlerini imtisal ediyorlar.

Çünkü, dağıttığı güzel kokular ve müşterilerin nazarını celb edecek ziynetlerle süslenmeleri ve sümbülleri ve meyveleri için çürüyünceye kadar kendilerini feda etmeleri, ehl-i dikkate gösterir ki,

onların, emr-i İlâhî'nin imtisalinden öyle bir lezzetleri var ki, nefsini mahvedip çürütüyor.

Bak, başında çok süt konserveleri taşıyan hindistan cevizi ve incir gibi meyvedar ağaçlar, rahmet hazinesinden lisan-ı hal ile süt gibi en güzel bir gıdayı ister, alır, meyvelerine yedirir, kendi bir çamur yer.

Nar ağacı sâfi bir şarabı hazine-i rahmetten alıp meyvesine yedirir, kendisi çamurlu ve bulanık bir suya kanaat eder.

(RNK-17.LEM'A)

Üzüm asmasındaki üzümleri ve onları asmaya bağlayan iki parmak kalınlığındaki çubuğu tefekkür ediyoruz.

Rahîm-i Zülcemâlin bağistan-ı kereminden, mu'cizâtının salkımlarından bir tanecik hükmünde gördüğüm, iki parmak kalınlığında bir üzüm asmasına asılmış olan salkımları saydım.

Yüz elli beş çıktı.

Bir salkımın danesini saydım,

yüz yirmi kadar oldu.

Düşündüm, dedim:

Eğer bu asma çubuğu, ballı su musluğu olsa,

daim su verse, şu hararete karşı o yüzer rahmetin şurup tulumbacıklarını emziren salkımlara ancak kifayet edecek. Halbuki, bazan az bir rutubet ancak eline geçer.

İşte, bu işi yapan, herşeye kadîr olmak lâzım gelir.

(RNK-22.SÖZ)

Kavak ağaçlarının halka-i zikir tarzında görünmesi

Denizli hapsinden tahliyemizden sonra, meşhur Şehir Otelinin yüksek katında oturmuştum.

Karşımda güzel bahçelerde kesretli kavak ağaçları birer halka-i zikir tarzında gayet lâtif, tatlı bir surette hem kendileri, hem dalları, hem yaprakları havanın dokunmasıyla cezbekârâne ve câzibedârâne hareketle raksları, kardeşlerimin müfarakatlarından ve yalnız kaldığımdan hüzünlü ve gamlı kalbime ilişti.

Birden güz ve kış mevsimi hatıra geldi ve bana bir gaflet bastı.

Ben o kemâl-i neş'e ile cilvelenen o nâzenin kavaklara ve zîhayatlara o kadar acıdım ki, gözlerim yaşla doldu.

Kâinatın süslü perdesi altındaki ademleri, firakları ihtar ve ihsasiyle kâinat dolusu firakların, zevâllerin hüzünleri başıma toplandı

(RNK-11.ŞUÂ)

Tohumda, çekirdekte, arıda ve çiçeklerde hâfiziyet-i Rabbâniyenin letafetli cemâlini görebilmek

Hem insanın geçmiş tarihçe-i hayatını

buğday tanesi küçüklüğündeki kuvve-i hafızasında

ve her nebat ve ağacın gelecek

tarihçe-i hayat-ı saniyesini çekirdeğinde yazmasına

ve her zîhayatın muhafazasına lüzumu bulunan âlât ve cihazata, meselâ

arının kanatçıklarına ve zehirli iğnesine

ve dikenli çiçeklerin süngücüklerine

ve çekirdeklerin sert kabuklarına

bak ve hafîziyet ve hâfiziyet-i Rabbâniyenin letafetli cemâlini gör.

(RNK-4.ŞUÂ)

Karınca ve arı milletlerini böyle okuyabilmek

Orada benden sordular ki: "Cumhuriyet hakkında fikrin nedir?"

Ben de dedim: "Eskişehir mahkeme reisinden başka daha sizler dünyaya gelmeden ben dindar bir cumhuriyetçi olduğumu elinizdeki tarihçe-i hayatım ispat eder.

Hülâsası şudur ki:

O zaman şimdiki gibi, hâli bir türbe kubbesinde inzivada idim. Bana çorba geliyordu. Ben de tanelerini karıncalara verirdim, ekmeğimi onun suyuyla yerdim.

İşitenler benden soruyordular.

Ben de derdim:

Bu karınca ve arı milletleri cumhuriyetçidirler.

O cumhuriyetperverliklerine hürmeten, tanelerini karıncalara verirdim."

(RNK-12.ŞUÂ)

Sinekler ve Karıncalar Karıncalar ,nezâfet memurları

Sinekler ise sıhhiye memurları

Hem küçücük hayvanların cenazelerini ve nimetin küçücük parçalarını ve tanelerini toplamak vazifesiyle karıncaları nezâfet memurları olarak, hem nimet-i İlâhiyenin küçücük parçalarını teleften ve çiğnemekten ve hakàretten ve abesiyetten sıyânet etmekle ve küçücük hayvânâtın cenazelerini toplamakla, sıhhiye memurları gibi tavzif olunmuşlar.

Aynen onlardan daha mühim, sinekleri dahi, insanın gözüne görünmeyen, hastalıkların mikroplarını ve madde-i semmiyeyi temizlemekle, sinekler muvazzaftırlar.

Değil mikropların nâkıleleri, bilâkis, muzır mikropları mass, yani,emmek ve yemekle o mikropları imhâ, o madde-i semmiyeyi istihâleye uğratırlar, çok sârî hastalıkların önünü alırlar.

Hem sıhhiye neferleri,

hem tanzifat memurları,

hem kimyager

olduklarına ve geniş bir hikmete mazhar bulunduklarına delil ise, onların gayet kesretidir. Çünkü kıymettar, menfaattar şeyler teksir edilir.

Ey hodgâm insan!

Sineklerin binler hikmet-i hayatiyesinden başka, sana âit bu küçücük faydasına bak, sinek düşmanlığını bırak:

Çünkü,

gurbette, kimsesiz, yalnızlıkta sana ünsiyet verdiği gibi, gaflete dalıp fikrini dağıtmaktan seni ikaz eder.

Ve

lâtif vaziyeti ve abdest alması gibi yüzünü, gözünü temizlemesiyle, sana abdest ve namaz, hareket ve nezâfet gibi vazife-i insâniyeti ihtar eder ve ders veren sineği görüyorsun.

Hem sineğin bir sınıfı olan arılar,

nimetlerin en tatlısı, en lâtifi olan balı sana yedirdikleri gibi,

Kur'ân-ı Mu'cizü'l-Beyânda, vahy-i Rabbânîye mazhariyetle serfirâz olduğundan, onları sevmek lâzım gelirken,

sinek düşmanlığı, belki insana dâimâ muâvenete dostâne koşan ve her belâsını çeken o hayvânâta düşmanlığı gadirdir, haksızlıktır.

Muzırların yalnız zararlarını def için mücâdele olabilir.

Meselâ koyunları kurtların tecâvüzünden korumak için onlara mukàbele edilir.

Acaba hararet zamanından vücudun idaresinden fazla olan kanın çoğalması ve bulaşık ve bazı mevâdd-ı muzırrayı hâmil evridede cereyan eden mülevves kana musallat, belki memur olan sivrisinek ve pireler fıtrî haccâmlar olmasınlar mı? Muhtemel...

)RNK-28.LEM'A)

Sinek ise, mağrur ve tembel nefsime

hoca ve muallim oldu.

Nefsimle mücâdele ettiğim bir zamanda, nefsim kendinde gördüğü nimet-i İlâhiyeyi kendi malı tevehhüm ederek gurura, iftihâra, temeddühe başladı.

Ben ona dedim ki:

"Bu mülk senin değil, emânettir."

O vakit nefis gurur ve iftihârı bıraktı, fakat tembelliğe başladı.

"Benim malım olmayana ne bakayım?

Zâyi olsun, bana ne?" dedi.

Birden gördüm:

Bir sinek, elime kondu, emânetullah olan gözünü, yüzünü, kanatlarını güzelce temizlemeye başladı. Bir neferin mîrî silâhını, elbisesini güzelce temizlediği gibi, sinek de temizliyordu.

Nefsime dedim: "Bak." Baktı, tam ders aldı.

Sinek ise, mağrur ve tembel nefsime hoca ve muallim oldu.

Sinek pisliği, tıp cihetiyle zararı yok bir maddedir ki, bazan tatlı bir şuruptur. Fakat sinek, yediği binler muhtelif muzır maddelerin ve mikropların ve semlerin menşei olmakla, sinekler küçücük istihâle ve tasfiye makineleri hükmüne geçmeleri hikmet-i Rabbâniye'den uzak değildir, belki şe'nindendir.

Evet, arıdan başka sineklerin bazı tâifeleri var ki, muhtelif ve müteaffin maddeleri yerler, mütemâdiyen pislik yerine katre katre şurup damlatırlar.

O semli, müteaffin maddeleri ağaçların yapraklarına yağan kudret helvası gibi tatlı, şifâlı bir şuruba tebdil ederek, bir istihâle makinesi olduklarını ispat ederler.

Bu küçücük fertlerin ne kadar büyük bir milleti, bir tâifesi olduğunu göze gösterirler.

"Küçüklüğümüze bakma.

Tâifemizin azametine bak, 'Sübhânallah' de" diye lisân-ı hâl ile söylerler.

(RNK.28. LEM'A)

Dünya 1 Üstad hazretleri dünyayı böyle görmüş

Arz, meczup bir Mevlevî gibi iki hareketiyle günlerin, senelerin, mevsimlerin husulüne medar olan bir daireyi, haşr-i âzamın meydanı etrafında çiziyor.

Ve zîhayatın yüz bin envâını bütün erzak ve levazımatlarıyla içine alıp feza denizinde kemâl-i muvazene ve nizamla gezdiren ve güneş etrafında seyahat eden muhteşem ve musahhar bir sefine-i Rabbâniye'dir.

(RNK-7.ŞUÂ)

Hakîm-i Ezelî,

inâyet-i sermediye ve hikmet-i ezeliyenin iktizasıyla,

şu dünyayı, tecrübeye mahal ve imtihâna meydan

ve Esmâ-i Hüsnâ'sına âyine ve kalem-i kader

ve kudretine sâhife olmak için yaratmış.

(RNK.29.SÖZ)

Dünyâ bir destgâh ve bir mezraadır;

âhiret pazarına münâsip olan mahsulâtı yetiştirir.

(RNK.24.MEKTUP)

Bu dünyâ ebedî kalmak için yaratılmış bir menzil değildir. Ancak Cenâb-ı Hakk'ın ebedî ve sermedî olan Dârüsselâm menziline dâvetlisi olan mahlûkatın içtimaları için bir han ve bir bekleme salonudur.

(RNK.MESNEVİ-İ NURİYE)

Dünya 2 Üstad hazretleri dünyayı böyle görmüş

Mü'min nazarında, şu dünya ve içindekilerin mâhiyeti

Mü'min Cenâb-ı Hâlık'ı tanır, tasdik eder.

Onun nazarında şu dünya

bir zikirhane-i Rahmân,

bir talimgâh-ı beşer ve hayvan,

ve bir meydan-ı imtihan-ı ins ü cândır.

Bütün vefiyât-ı hayvaniye ve insaniye ise, terhisattır.

Vazife-i hayatını bitirenler, bu dâr-ı fâniden, mânen mesrurâne, dağdağasız diğer bir âleme giderler—

ta yeni vazifedarlara yer açılsın, gelip çalışsınlar.

Bütün tevellüdât-ı hayvaniye ve insaniye ise,

ahz-ı askere, silâh altına, vazife başına gelmektir.

Bütün zîhayat,

birer muvazzaf mesrur asker,

birer müstakim memnun memurlardır.

Bütün sadâlar ise, ya vazife başlamasındaki zikir ve tesbih ve paydostan gelen şükür ve tefrih

veya işlemek neş'esinden neş'et eden nağamattır.

Bütün mevcudat, o mü'minin nazarında,

Seyyid-i Kerîm'inin ve Mâlik-i Rahîm'inin

birer mûnis hizmetkârı, birer dost memuru,

birer şirin kitabıdır.

(RNK.2.SÖZ)

Daha bunun gibi pek çok lâtif, ulvî ve leziz, tatlı hakikatler, îmânından tecellî eder, tezahür eder.

Demek

îmân bir mânevî tûbâ-i Cennet çekirdeğini taşıyor.

Küfür ise mânevî bir zakkum-u Cehennem tohumunu saklıyor.

Demek selâmet ve emniyet yalnız İslâmiyette ve îmândadır.

Öyle ise biz daima

"Elhamdü lillâhi alâ dini'l-İslâm ve kemâli'l-îman" demeliyiz.

(RNK.2.SÖZ)

Dünya 3 Üstad hazretleri dünyayı böyle görmüş

Kur'ân nazarında bu dünya....

Dünyayı bu şekilde görüp,anlayıp sevmek

Nur-u Kur'ân ile gördüm ki :

Hem benim, hem herkes için,

  • şu dünya muvakkat bir ticaretgâh;
  • ve hergün dolar, boşalır bir misafirhane;
  • ve gelen geçenlerin alışverişi için yol üstünde kurulmuş bir pazar;
  • ve Nakkaş-ı Ezelî'nin teceddüd eden, hikmetle yazar bozar bir defteri
  • ve her bahar, bir yaldızlı mektubu
  • ve herbir yaz bir manzum kasidesi;
  • ve o Sâni-i Zülcelâl'in cilve-i esmâsını tazelendiren, gösteren âyineleri;
  • ve âhiretin fidanlık bir bahçesi;
  • ve rahmet-i İlâhiye'nin bir çiçekdanlığı;
  • ve âlem-i bekàda gösterilecek olan levhaları yetiştirmeye mahsus muvakkat bir tezgâhı mahiyetinde gördüm.

Bu dünyayı bu surette yaratan Hâlık-ı Zülcelâl'e yüz bin şükrettim.

Ve anladım ki, dünyanın, âhirete ve esmâ-i İlâhiye'ye bakan güzel içyüzlerine karşı nev-i insana muhabbet verilmişken,

o muhabbeti sû-i istimal ederek fâni, çirkin, zararlı, gafletli yüzüne karşı sarf ettiğinden,

‎حُبُّ الدُّنْيَا رَأْسُ كُلِّ خَطِيئَةٍ hadis-i şerifinin sırrına mazhar olmuşlar.

(RNK-26.LEM'A)

Dünya 4 Üstad hazretleri dünyayı böyle görmüş

Kur'ân, dünyanın mahiyetini kalbe nasıl tanıttırır.

Kur'ân'ı dinleyen insana, Kur'ân'daki ilm-i hakikati ve nur-u hakikatle dünyanın mahiyetini bildirmekliğiyle, dünyaya aşk ve alâka pek mânâsız olduğunu anlatmaktır. [1]

Yani, insana der ve ispat eder ki:

"Dünya bir kitab-ı Samedânî'dir.

Huruf ve kelimâtı nefislerine değil, belki başkasının

Zât ve sıfât ve esmâsına delâlet ediyorlar.

Öyle ise mânâsını bil, al; nukuşunu bırak, git.

"Hem bir mezraadır. [ 2 ]

Ek ve mahsulünü al, muhafaza et;

muzahrafatını at, ehemmiyet verme.

"Hem birbiri arkasında daim gelen, geçen âyineler mecmuasıdır.

Öyle ise onlarda tecellî edeni bil, envârını gör ve onlarda tezahür eden esmânın tecelliyâtını anla ve Müsemmâlarını sev; ve zevâle ve kırılmaya mahkûm olan o cam parçalarından alâkanı kes.

"Hem seyyar bir ticaretgâhtır.

Öyle ise alışverişini yap, gel; ve senden kaçan ve sana iltifat etmeyen kafilelerin arkalarından beyhude koşma, yorulma.

"Hem muvakkat bir seyrangâhtır.

Öyle ise nazar-ı ibretle bak ve zahirî, çirkin yüzüne değil, belki Cemîl-i Bâkîye bakan gizli, güzel yüzüne dikkat et,

hoş ve faideli bir tenezzüh yap, dön;

ve o güzel manzaraları irâe eden ve güzelleri gösteren perdelerin kapanmasıyla, akılsız çocuk gibi ağlama,

merak etme.

"Hem bir misafirhanedir.

Öyle ise, onu yapan Mihmandar-ı Kerîm'in

izni dairesinde ye, iç, şükret.

Kanunu dairesinde işle, hareket et.

Sonra arkana bakma, çık, git.

Herzekârâne, fuzulî bir surette karışma.

Senden ayrılan ve sana ait olmayan şeylerle mânâsız uğraşma ve geçici işlerine bağlanıp boğulma" gibi zahir hakikatlerle,

dünyanın iç yüzündeki esrarı gösterip dünyadan mufarakati gayet hafifleştirir, belki hüşyar olanlara sevdirir ve rahmetinin herşeyde ve her şe'ninde bir izi bulunduğunu gösterir..

İşte Kur'ân şu beş veche işaret ettiği gibi,

başka hususî vecihlere dahi âyât-ı Kur'âniye işaret ediyor.

Veyl o kimseye ki, şu beş vecihten bir hissesi olmaya.

(RNK-17.SÖZ)

1)Bkz.Nisâ Suresi,94-134; Yunus Suresi,24; Kehf Suresi,45-46;Tâhâ Suresi , 131.

2)Bkz.el Gazâlî, İhyâu Ulûmi'd-Dîn 4:19;es-Sehâvî, el-Makâsıdü'l-Hasene s.497.

Dünya 5 Üstad hazretleri dünyayı böyle görmüş

Dünyanın üç yüzü var.

Birinci yüzü

Cenâb-ı Hakk'ın esmâsına bakar.

Onların nukuşunu gösterir.

Mânâ-yı harfiyle, onlara âyinedarlık eder.

Dünyanın şu yüzü, hadsiz mektubât-ı Samedâniye'dir.

Bu yüzü gayet güzeldir; nefrete değil, aşka lâyıktır.

İkinci yüzü

Âhirete bakar. Âhiretin tarlasıdır, Cennetin mezraasıdır, rahmetin mezheresidir. Şu yüzü dahi, evvelki yüzü gibi güzeldir. Tahkire değil, muhabbete lâyıktır.

Üçüncü yüzü;

İnsanın hevesâtına bakan ve gaflet perdesi olan

ve ehl-i dünyanın mel'abe-i hevesâtı olan yüzdür.

Şu yüz çirkindir. Çünkü fânidir, zâildir, elemlidir, aldatır.

İşte, hadiste varid olan tahkir ve ehl-i hakikatin ettiği nefret, bu yüzdedir.

Kur'ân-ı Hakîm'in kâinattan ve mevcudattan ehemmiyetkârâne, istihsankârâne bahsi ise, evvelki iki yüze bakar. Sahabelerin ve sair ehlullahın mergub dünyaları evvelki iki yüzdedir.

(RNK.32.SÖZ)

Dünya 6 Üstad hazretleri dünyayı böyle görmüş

Tavuklar ve yumurtalar Bir ihsan-ı İlâhî ve bir ikram-ı Rabbânî'dir

Kedi bahsi geldi, tavuğu hatıra getirdi.

Bir tavuğum var. Şu kışta yumurta makinesi gibi, pek az fasılayla hergün rahmet hazinesinden bana bir yumurta getiriyordu.

Hem bir gün iki yumurta getirdi, ben de hayrette kaldım. Dostlarımdan sordum, "Böyle olur mu?" dedim.

Dediler: "Belki bir ihsan-ı İlâhîdir." Hem şu tavuğun yazın çıkardığı küçük bir yavrusu vardı. Ramazan-ı Şerifin başında yumurtaya başladı, tâ kırk gün devam etti. Hem küçük, hem kışta, hem Ramazan'da bu mübarek hali bir ikram-ı Rabbânî olduğuna, ne benim ve ne de bana hizmet edenlerin şüphemiz kalmadı.

Hem ne vakit annesi kesti, hemen o başladı, beni yumurtasız bırakmadı.

(RNK-13.ŞUÂ)

"Çiçekleri" okuyoruz Çiçekler Hakem-i Zülcelâle işaretler ediyor.

Herbir çiçekte, herbir meyvede bir mizan var.

Ve o mizan, bir intizam içinde;

ve o intizam, tazelenen bir tanzim ve tevzin içinde;

ve o tevzin ve tanzim, bir ziynet ve san'at içinde;

ve o ziynet ve san'at, mânidar kokular ve hikmetli tatlar içinde bulunduğundan;

herbir çiçek, o ağacın çiçekleri adedince,

Hakem-i Zülcelâle işaretler ediyor.

(RNK-30.LEM'A)

Çiçekler "Hakîm-i Kerîm" ve "Sâni" diyor

Ve keza, o çiçeklerin zevilhayata karşı gösterdiği teveddüdlerine (birine kendini sevdirme) ve tahabbüblerine (kendini sevdirme)ve tebessümlerine dikkat eden anlar ki,

bir Hakîm-i Kerîm tarafından misafirlerine hizmetle muvazzaf bir takım hedâyâ ve behâyâdır ki, Sâni ile masnû arasında bir vesile-i teârüf (Rabb'ini tanıma)ve tahabbüb (Rabb'ini sevme)vesilesi olsun...

Evet, gül ve çiçeklerin yüzlerini güzelleştiren Zât,

nasıl o güzel yüzlere arılardan, bülbüllerden istihsan âşıkları icad etmesin? Ve güzellerin güzel yüzlerinde güzelliği yaratan, elbette o güzelliğe müştakları da yaratır.

(RNK.MESNEVÎ-İ NURİYE)

Baharın çiçekleri Sâni-i Zülcelâl'lerinin

san'atını takdir edip alkışlıyorlar.

Bu şâşaalı baharın çiçeklerini temâşâ etmek için arabayla bir iki saat geziyorum.

Hiç hayatımda görmediğim bir tarzda bütün çiçekli otlar, âdetin fevkinde bir tarzda büyümüş, çiçekler açmış, tebessümkârâne tesbihat edip,

lisan-ı hal ile Sâni-i Zülcelâl'lerinin san'atını takdir edip alkışlıyorlar.

(RNK-EMİRDAĞ LÂHİKASI)

Herbir çiçek, herbir meyve, herbir ot,

hattâ herbir hayvan, herbir ağaç

Bize ne diyor!

Evet, herbir çiçek, herbir meyve, herbir ot, hattâ herbir hayvan, herbir ağaç,

birer mühr-ü ehadiyet ve birer sikke-i samediyet olduklarını ve bulundukları mekân ise, bir mektup suretini alması cihetiyle herbiri bir imza şeklini alır,

o mekânın kâtibini gösteriyor.

Meselâ, bir bahçede bir sarı çiçek,

o bahçe nakkaşının bir mührü hükmündedir.

O çiçek mührü kimin ise, bütün zemin yüzündeki

o nevi çiçekler, o Zâtın kelimeleri hükmünde olduğuna ve

o bahçe dahi O'nun yazısı olduğuna, açık bir surette delâlet ediyor.

(RNK-30.LEM'A)

Birtek çiçekte, bir baharda

bir ismin cilve-i cemâlini görebilmek

Esmâ-i Hüsnânın herbirisinin kendine mahsus

öyle kudsî bir cemâli var ki,

birtek cilvesi koca bir âlemi ve hadsiz bir nev'i güzelleştiriyor.

Birtek çiçekte bir ismin cilve-i cemâlini gördüğün gibi,

bahar dahi bir çiçektir. Ve Cennet dahi görülmedik bir çiçektir.

Baharın tamamına bakabilirsen ve Cenneti iman gözüyle görebilirsen bak, gör, cemâl-i sermedînin derece-i haşmetini anla.

O güzelliğe karşı iman güzelliğiyle ve ubudiyet cemâliyle mukabele etsen çok güzel bir mahlûk olursun.

Eğer dalâletin hadsiz çirkinliğiyle ve isyanın menfur kubhuyla mukabele edip karşılasan, en çirkin bir mahlûk olmakla beraber, bütün güzel mevcudatın mânen menfurları olursun

(RNK-4.ŞUÂ)

Kâinâtı böyle okumak

Arz; sefine-i Rabbâniyedir.

Zemin; hastane-i Kübrâ'dır.

Âlem; eczahane-i ekberdir.

Herşey; birer modeldir.

İnsan; Rahîm-i Zât-ı zü'l-Celâl'in memlûkü (kölesi)dir.

İnsan; nâzır ve müfettiş ve çiftçi ve tüccar ve dellâl ve âbid ve memlük, muhterem bir misafir ve sevgili bir muhatap.

Zîhayat; küçük mektuplardır.

Kâinat; bir misafirhanedir.

Kâinat; bir kitaptır.

Kâinat; mescid-i Kebîrdir.

Hakaik-i mevcudat; ism-i Hakk'ın şuââtı, ve esmâsının tezâhüratı ve sıfâtının tecelliyâtıdırlar.

Şu mevcudat; İlâhî mektuplardır.

Bütün mevcudat; hizmetkâr, memur, kitaptır.

Dünya; bir mezraadır.

Dünya; birbiri arkasından dâim gelen, geçen âyineler mecmuasıdır.

Dünya; seyyar bir ticaretgâhtır.

Dünya; muvakkat bir seyrangahtır.

Dünya; bir misafirhanedir.

Şems; Mâlikü'l Mülk-i Zülcelâl'in misafirhanesinde bir mumdardır.

Kedilerin mırmırları

Bu bereketler, ya yanıma gelen hâlis dostlarıma ihsandır; veya hizmet-i Kur'âniyeye bir ikramdır;

veya iktisadın bereketli bir menfaatidir;

veyahut "Yâ Rahîm, yâ Rahîm" ile zikreden ve yanımda bulunan dört kedinin rızıklarıdır ki, bereket suretinde gelir, ben de ondan istifade ederim.

Evet, hazin mırmırlarını dikkatle dinlesen,

"Yâ Rahîm, yâ Rahîm" çektiklerini anlarsın.

(RNK.TARİHÇE-İ HAYAT)

Risale-i Nur Külliyatı / Üstad Dosyası · Marifet Petekleri

İlgili yazılar