Yaratılış gâyesi
İnsandaki bekà arzusu
O Bâkî'ye müteveccih olup gitmektir.
يَا بَاقِى أَنْتَ الْبَاقِى
İnsanın hadsiz mânevî yaralarını tedavi eder
.........
İnsanın fıtratında bekàya karşı gayet şedit bir aşk var. Hattâ her sevdiği şeyde, kuvve-i vâhime cihetiyle bir nevi bekà tevehhüm eder, sonra sever. Ne vakit zevâlini düşünse veya görse, derinden derine feryat eder.
Bütün firaklardan gelen feryatlar, aşk-ı bekàdan gelen ağlamaların tercümanlarıdır. Eğer tevehhüm-ü bekà olmazsa muhabbet edemez.
Hattâ denilebilir ki, âlem-i bekànın ve ebedî Cennetin bir sebeb-i vücudu, şu mahiyet-i insaniyedeki o şiddetli aşk-ı bekàdan çıkan gayet kuvvetli arzu-yu bekà ve bekà için fıtrî, umumî duadır ki, Bâkî-i Zülcelâl, o şedit, sarsılmaz, fıtrî arzuyu, o tesirli, kuvvetli, umumî duayı kabul etmiştir ki, fâni insanlar için bâki bir âlemi halk etmiş.
Madem insan bekàya âşıktır;
elbette bütün kemâlâtı, lezzetleri, bekàya tâbidir.
Ve madem bekà Bâkî-i Zülcelâl'e mahsustur.
Ve madem Bâkî'nin esmâsı bâkiyedir.
Ve madem Bâkî'nin âyineleri Bâkî'nin rengini, hükmünü alır ve bir nevi bekàya mazhar olur.
Elbette insana en lâzım iş, en mühim vazife,
O Bâkîye karşı alâka peydâ etmektir ve esmâsına yapışmaktır.
Çünkü Bâkî yoluna sarf olunan herşey bir nevi bekàya mazhar olur.
İşte يَا بَاقِى أَنْتَ الْبَاقِى cümlesi bu hakikati ifade ediyor.
İnsanın hadsiz mânevî yaralarını tedavi etmekle beraber, fıtratındaki gayet şiddetli arzu-yu bekàyı onunla tatmin ediyor......
İnsan çendan fânidir; fakat bekà için halk edilmiş
ve bâki bir Zât'ın âyinesi olarak yaratılmış
ve bâki meyveleri verecek işleri görmekle tavzif edilmiş
ve bâki bir Zât'ın bâki esmâsının cilvelerine ve nakışlarına medar olacak bir suret verilmiştir.
Öyleyse, böyle bir insanın hakikî vazifesi ve saadeti,
bütün cihazatı ve istidadatıyla o Bâkî-i Sermedî'nin
daire-i marziyâtında esmâsına yapışıp, ebed yolunda
O Bâkî'ye müteveccih olup gitmektir......
Ey insanlar!
Fâni, kısa, faydasız ömrünüzü bâki, uzun, faydalı, meyvedâr yapmak ister misiniz? Mâdem istemek insâniyetin iktizasıdır; Bâkî-i Hakikî'nin yoluna sarf ediniz. Çünkü, Bâkî’ye müteveccih olan şey, bekànın cilvesine mazhar olur.
(RNK.3.LEM'A)
İnsan; ibadet,marifet ve muhabbet-i İlâhiye için yaratılmış
بِسْمِ اللهِ الرَّحْمٰنِ الرَّحِيمِ
وَمَا خَلَقْتُ الْجِنَّ وَاْلاِنْسَ اِلاَّ لِيَعْبُدُونِ
Bu âyet-i uzmânın sırrıyla, insanın bu dünyaya gönderilmesinin hikmeti ve gayesi
Hâlık-ı Kâinatı tanımak
ve O'na îmân edip ibadet etmektir.
Ve o insanın vazife-i fıtratı ve fariza-i zimmeti,
mârifetullah ve îmân-ı billâhtır
ve iz'an ve yakîn ile vücudunu ve vahdetini tasdik etmektir.
Evet,
fıtraten daimî bir hayat
ve ebedî yaşamak isteyen
ve hadsiz emelleri
ve nihayetsiz elemleri bulunan bîçare insana,
elbette o hayat-ı ebediyenin üssü'l-esası ve anahtarı olan îmân-ı billâh ve mârifetullah ve vesilelerinden başka olan şeyler ve kemâlâtlar o insana nisbeten aşağıdır. Belki çoğunun kıymetleri yoktur.
(RNK.7.ŞUÂ)
Bu kâinat insan için halk edilmiş
ve insan ise marifet ve muhabbet-i İlâhiye için yaratılmış.
(RNK.30.LEM'A)
Îmân, insanı insan eder. Belki insanı sultan eder.
Öyle ise, insanın vazife-i asliyesi, îmân ve duadır.
Küfür, insanı gayet âciz bir canavar hayvan eder.
(RNK.23.SÖZ)
Risale-i Nur Külliyatı / İbadete Yöneliş · Marifet Petekleri