Arama

Başlık ve içerikte ara

Okunacak eserler

6 dk

Neleri okuyalım?

Lisan-ı hâlinle de Kur'ân'ı oku

Ey Kur'ân'a bin yıllık tarihinin şehadetiyle hâdim olan ve İslâmiyet nurunun zemin yüzünde nâşiri bulunan yüksek ecdadın evlâdı!

Kur'ân'a yönel ve onu anlamaya, okumaya ve onu anlatacak, onun bu zamanda bir mu'cize-i mânevîsi olan Nur Risalelerini mütalâa etmeye çalış.

Lisanın, Kur'ân'ın âyetlerini âleme duyururken, hal ve etvar ve ahlâkın da onun mânâsını neşretsin; lisan-ı hâlinle de Kur'ân'ı oku.

O zaman sen, dünyanın efendisi, âlemin reisi ve insaniyetin vasıta-i saadeti olursun.

(RNK.TARİHÇE-İ HAYAT)

Selef-i Sâlihî' nin eserlerini oku

Selef-i Sâlihî nin ve muhakkıkîn-i ulemanın âsarları, çendan her derde kâfi ve vâfi bir hazine-i azîmedir.

(RNK.29.MEKTUP)

Ey insan! Kendini oku!

İnsan, üç cihetle esmâ-i İlâhiye'ye bir âyinedir.

Birinci vecih:

Gecede zulümat nasıl nuru gösterir.

Öyle de, insan, zaaf ve acziyle, fakr ve hâcâtıyla, naks ve kusuruyla bir Kadîr-i Zülcelâl'in kudretini, kuvvetini, gınâsını, rahmetini bildiriyor, ve hâkezâ, pek çok evsâf-ı İlâhiye'ye bu suretle âyinedarlık ediyor.

Hattâ hadsiz aczinde ve nihayetsiz zaafında, hadsiz a'dâsına karşı bir nokta-i istinad aramakla, vicdan daima Vâcibü'l-Vücud'a bakar.

Hem nihayetsiz fakrında, nihayetsiz hâcâtı içinde, nihayetsiz maksatlara karşı bir nokta-i istimdad aramaya mecbur olduğundan, vicdan daima o noktadan bir Ganiyy-i Rahîm'in dergâhına dayanır. Dua ile el açar.

Demek her vicdanda şu nokta-i istinad ve nokta-i istimdad cihetinde iki küçük pencere, Kadîr-i Rahîm'in bârgâh-ı rahmetine açılır, her vakit onunla bakabilir.

İkinci vecih âyinedarlık ise:

İnsana verilen nümuneler nev'inden cüz'î ilim, kudret, basar, sem', mâlikiyet, hâkimiyet gibi cüz'iyatla,

Kâinat Mâlik'inin ilmine ve kudretine, basarına, sem'ine, hâkimiyet-i rububiyetine âyinedarlık eder, onları anlar, bildirir.

Meselâ,

"Ben nasıl bu evi yaptım ve yapmasını biliyorum ve görüyorum ve onun mâlikiyim ve idare ediyorum.

Öyle de,

şu koca kâinat sarayının bir ustası var.

O usta onu bilir, görür, yapar, idare eder," ve hâkezâ...

Üçüncü vecih âyinedarlık ise:

İnsan, üstünde nakışları görünen esmâ-i İlâhiyeye âyinedarlık eder. İnsanın mahiyet-i câmiasında nakışları zâhir olan yetmişten ziyade esmâ vardır.

Meselâ, yaratılışından Sâni, Hâlık ismini

ve hüsn-ü takviminden Rahmân ve Rahîm isimlerini

ve hüsn-ü terbiyesinden Kerîm, Lâtif isimlerini,

ve hâkezâ, bütün âzâ ve âlâtıyla, cihazat ve cevarihiyle, letâif ve mâneviyâtıyla, havas ve hissiyatıyla ayrı ayrı esmânın ayrı ayrı nakışlarını gösteriyor.

Demek nasıl esmâda bir İsm-i Âzam var;

öyle de, o esmânın nukuşunda dahi bir nakş-ı âzam var ki,

o da insandır.

Ey kendini insan bilen insan! Kendini oku.

Yoksa hayvan ve câmid hükmünde insan olmak ihtimali var.

(RNK.33.SÖZ)

Kâinat kitâbını okumak

Hikmet Tecellileri Kâinâtı Kitap Haline Getirmiş

“İsm-i Hakem’in tecelli-i a‘zamı şu kâinâtı öyle bir kitab hükmüne getirmiş ki,

her sahîfesinde yüzer kitab yazılmış

ve her satırında yüzer sahîfe derc edilmiş.

Ve her kelimesinde yüzer satır mevcuddur.

Ve her harfinde yüzer kelime var.

Ve her noktasında kitâbın muhtasar (kısa) bir fihristciği bulunur bir tarza getirmiştir.

O kitab, sahîfelerine, satırlarına, tâ noktalarına kadar yüzer vecihle nakkāşını ve kâtibini öyle vuzûh ile gösteriyor ki; o kitâb-ı kâinâtın müşâhedesi, kendi vücûdundan yüz derece daha ziyâde kâtibinin vücûdunu ve vahdetini isbât eder.”

(RNK. 30.LEM'A)

Esmâ-i Hüsnâ'nın birtek cilvesi koca bir âlemi

ve hadsiz bir nev'i güzelleştiriyor.

Esmâ-i Hüsnâ'nın herbirisinin kendine mahsus öyle kudsî bir cemâli var ki, birtek cilvesi koca bir âlemi ve hadsiz bir nev'i güzelleştiriyor.

Birtek çiçekte bir ismin cilve-i cemâlini gördüğün gibi,

bahar dahi bir çiçektir. Ve Cennet dahi görülmedik bir çiçektir.

Baharın tamamına bakabilirsen ve Cenneti îmân gözüyle görebilirsen bak, gör, cemâl-i sermedînin derece-i haşmetini anla.

O güzelliğe karşı îmân güzelliğiyle ve ubudiyet cemâliyle mukabele etsen çok güzel bir mahlûk olursun.

Eğer dalâletin hadsiz çirkinliğiyle ve isyanın menfur kubhuyla mukabele edip karşılasan, en çirkin bir mahlûk olmakla beraber, bütün güzel mevcudatın mânen menfurları olursun.

(RNK.4.ŞUÂ)

Musibetlerdeki Esmâ-i Hüsnânın nakışlarını okumak

Sâni-i Zülcelâl, Fâtır-ı Bîmisal, zîhayata göz, kulak, akıl, kalb gibi havâs ve letâifle murassâ olarak giydirdiği vücut gömleğini, Esmâ-i Hüsnâ'nın nakışlarını göstermek için, çok hâlât içinde çevirir, çok vaziyetlerde değiştirir.

Elemler, musibetler nev'inde olan keyfiyat, bazı esmâsının ahkâmını göstermek için lemeât-ı hikmet (hikmet pırıltıları) içinde bazı şuâât-ı rahmet (rahmet ışınları)ve o şuâât-ı rahmet içinde lâtif güzellikler vardır.

(RNK.26.SÖZ)

Madem hayat, Esmâ-i Hüsnâ'nın nukuşunu gösterir.

Hayatın başına gelen herşey hasendir.

(RNK.26.SÖZ)

Fıtrat-ı insaniyedeki sıbga-i Rabbâniye,
hitab-ı İlâhî çiçeğini açtı

Hem nasıl ki,(Sâni-i Zülcelâlin) kâinattaki san'atı, kemâl-i intizamından

kitap şekline girdi.

İnsandaki sıbgatı ve nakş-ı hikmeti dahi hitap çiçeğini açtı.

Yani, o san'at, o derece mânidar ve hassas ve güzeldir ki,

o makine-i zîhayattaki cihazatı, fonoğraf gibi nutka geldi, söylettirdi.

Ve öyle bir ahsen-i takvim içinde bir sıbga-i Rabbâniye vermiş ki, o maddî, cismanî, câmid kafada mânevî, gaybî, hayattar olan beyan ve hitap çiçeği açıldı.

Ve o insan kafasındaki kàbiliyet-i nutuk ve beyana o derece ulvî cihazat ve istidat verdi ki, Sultan-ı Ezelîye muhatap olacak bir makamda inkişaf ettirdi, terakki verdi.

Yani, fıtrat-ı insaniyedeki sıbga-i Rabbâniye,

hitab-ı İlâhî çiçeğini açtı.

Hiç mümkün müdür ki, kitap derecesine gelen bütün mevcudattaki san'ata ve hitap makamına gelen insandaki

o sıbgaya Vâhid-i Ehad'den başkası karışabilsin? Hâşâ!

(RNK.20.MEKTUP)

Hazret-i Kadı İyaz, Şifâ-i Şerif'inde

BİRİNCİ MİSAL:

Allâme-i Mağrib Hazret-i Kadı İyaz, Şifâ-i Şerif'inde ulvî bir senetle ve Buharî sahibi gibi mühim imamlardan nakl-i sahihle haber veriyorlar ki:

Hâdim-i Nebevî Hazret-i İbni Mes'ud der ki:

"Biz Resul-i Ekrem aleyhissalâtü vesselâmın yanında taam yerken, taamın tesbihlerini işitiyorduk".

İKİNCİ MİSAL:

Nakl-i sahihle, Enes ve Ebu Zer'den kütüb-ü sahiha haber veriyorlar ki:

Hazret-i Enes (hâdim-i Nebevî) demiş ki:

Resul-i Ekrem aleyhissalâtü vesselâmın yanında idik.

Avucuna küçük taşları aldı; mübarek elinde tesbih etmeye başladılar.

Sonra Ebu Bekri's-Sıddık'ın eline koydu;

yine tesbih ettiler.

Ebu Zerr-i Gıfârî, tarikinde der ki:

Sonra Hazret-i Ömer'in eline koydu; yine tesbih ettiler. Sonra aldı, yere koydu, sustular.

Sonra yine aldı, Hazret-i Osman'ın eline koydu;

yine tesbihe başladılar.

Sonra, Hazret-i Enes ve Ebu Zer diyorlar ki:

"Ellerimize koydu, sustular."

(RNK.19.MEKTUP)

İnsan,Esmâ-i kudsiye-i nuraniyeyi okur ve okutturur

İnsan ve insanın hayatı, esmâ-i İlâhiye'nin tecelliyâtına bir tarladır.

(RNK.MESNEVÎ-İ NURİYE)

İnsan öyle bir nüsha-i câmiadır ki, Cenâb-ı Hak, bütün esmâsını, insanın nefsiyle insana ihsas ediyor.

(RNK.33.SÖZ)

Zîhayatta ve bilhassa insanda, o derece san'at-ı câmia içinde, hadsiz envâ-ı nimeti anlayacak, kabul edecek, isteyecek cihazat ve âletler vardır ki, bütün kâinatta tecelli eden bütün esmâsının cilvesine mazhardır.

Âdetâ bir nokta-i mihrakiye hükmünde, bütün Esmâ-i Hüsnâ'yı birden mâhiyetinin âyinesiyle gösterir ve onunla ehadiyet-i İlâhiye'yi ilân eder.

(RNK.20.MEKTUP)

Bütün mahlûkat—bilhassa insanlarda—ferdî olsun, nevî olsun, şerif olsun, hasis olsun; ilim, irade, kudret itibarıyla Cenâb-ı Hakk'ın tecellîsine mazhardır.

Herbirşey, herbir insan, "Allah yanımdadır" diyebilir.

Bilhassa insanın zaafı, fakrı, aczi nisbetinde Cenâb-ı Hakk'ın kurbiyeti ve herbir şeyin Cenâb-ı Hak ile münasebeti olmakla beraber, o da münasebettardır.

Ve gayr-ı mütenahi acz ve fakrı olan insan, gayr-ı mütenahi kudret ve gınâ ve azameti olan Cenâb-ı Hak ile münasebeti ne kadar lâtiftir!

(RNK.MESNEVÎ-İ NURİYE)

Hem nasıl ki, şu insan gayet mânidar bir mektub-u Rabbânî'dir, muntazam bir kaside-i kaderdir.

Öyle de, şu kâinat dahi, aynı o kalem-i kaderle,

fakat büyük bir mikyasta yazılmış muntazam bir kaside-i kaderdir.

(RNK.20.MEKTUP)

İnsan, üstünde nakışları görünen esmâ-i İlâhiye'ye âyinedarlık eder. İnsanın mâhiyet-i câmiasında nakışları zâhir olan yetmişten ziyâde esmâ vardır.

(RNK.33.SÖZ)

Hem insan ruh, kalb, akıl cihetiyle ve hayat ve letâif sahifeleriyle Hayy, Kayyûm ve Muhyî gibi ne kadar esmâ-i kudsiye-i nuraniyeyi okur ve okutturur.

(RNK.32.SÖZ)

Risale-i Nur Külliyatı / İlim · Marifet Petekleri

İlgili yazılar