Mevcûdlar Memurlardır
Mevcudat memurîn-i İlâhiye'dirler
Şu mevcudatın âli bir makamı, ehemmiyetli bir vazifesi vardır.
Zira onlar
mektubât-ı Rabbâniye ve
merâyâ-yı Sübhâhiye ve
memurîn-i İlâhiye'dirler.
[Not: Merâyâ-yı Sübhâhiye (Bize Allah’ın yüce sıfatlarını gösteren aynalar)]
(RNK.23.SÖZ)
Bütün mevcudat, o mü'minin nazarında,
Seyyid-i Kerîm'inin ve Mâlik-i Rahîm'inin birer mûnis hizmetkârı,
birer dost memuru, birer şirin kitabıdır.
(RNK.2.SÖZ)
Yıldızlar ve zerreler de muntazam memurlardır.
Evet,
bütün kâinatı bir saray, bir ev gibi muntazam idare eden
ve yıldızları zerreler gibi hikmetli ve kolay çeviren
ve gezdiren ve zerrâtı muntazam memurlar gibi istihdam eden
Zât-ı Akdes-i İlâhî'nin şerîki, nazîri, zıddı, niddi olmadığı gibi,
لَيْسَ كَمِثْلِهِ شَىْءٌ وَهُوَ السَّمِيعُ الْبَصِيرُ
sırrıyla, sureti, misli, misali, şebîhi dahi olamaz.
(RNK.1.SÖZ)
Havanın her zerresi eğer memur olmazsa
Meselâ havanın herbir zerresi, herbir çiçekle herbir meyveye, herbir yaprağa girer ve işleyebilir.
İşte şu zerre, eğer memur olmazsa, bütün girebildiği ve işlediği masnuların tarz-ı teşkilâtını ve suretlerini ve heyetlerini bilmek lâzımdır—ta içinde işleyebilsin.
Demek muhît bir ilim ve kudrete mâlik olmalı ki böyle yapsın.
Meselâ, toprakta, herbir zerresi, kabildir ki, muhtelif bütün tohumlar ve çekirdeklere medar ve menşe olsun.
Eğer memur olmazsa, lâzım geliyor ki, otlar ve ağaçlar adedince mânevî cihazat ve makineleri tazammun etsin.
Veyahut onların bütün tarz-ı teşkilâtını bilir, yapar, bütün onlara giydirilen suretleri tanır, dikebilir bir san'at ve kudret vermek lâzım gelir.
(RNK.10.SÖZ)
Güvercin ve örümcek de memurdurlar
“Resûl-i Ekrem Aleyhissalâtü Vesselâm, Ebû Bekr-i Sıddîk ile küffârın tazyîkından kurtulmak için tahassun ettikleri Gâr-ı Sevr ’nın kapısında, iki nöbetçi gibi iki güvercinin gelip beklemeleri ve örümcek dahi perdedâr gibi, hârika bir tarzda, kalın bir ağ ile mağara kapısını örtmesidir.
Hattâ rüesâ-yı Kureyş’te, Resûl-i Ekrem Aleyhissalâtü Vesselâm’ın eliyle Gazve-i Bedir’de öldürülen Übeyy İbn-i Halef mağaraya bakmış. Arkadaşları demişler: ‘Mağaraya girelim.’ O demiş: ‘Nasıl girelim? Burada bir ağ görüyorum ki, Muhammed (ASM) tevellüd etmeden bu ağ yapılmış gibidir.’ (...)
Sûre-i Ankebût Mekke’de nâzil olduğu için, Kureyş’in îmâna gelmeyen reisleri Peygamber Aleyhissalâtü Vesselâm’a sûikasd edeceklerini ve o sûikasdın içinde en zayıf ve en küçük bir hayvan olan bir örümcek o reislerin o şiddetli hücumlarına karşı mukābele edip galebe edecek.
Yani örümceğin hânesi olan ağ en zayıf bir perde iken,
o kuvvetli reisleri mağlûb edeceğini göstermekle âyet diyor ki:
‘En zayıf bir hayvana mağlûb olacaklarını, faraza bilseydiler, bu cinâyete ve bu sûikasda teşebbüs etmeyeceklerdi.’ ”
(RNK.EMİRDAĞ LÂHİKASI)
Mevcûdât kendileri hesabına çalışmıyorlar.
Mevcudatı kendileri hesabına hizmetten azlederek
Fâtır-ı Zülcelâl hesabına istihdam edip
Esmâ-i Hüsnâ'sının mazhariyet ve âyinedarlık vazifesinde istimal ederek,
mânâ-yı harfî nazarıyla onlara bakıp, mutlak gafletten kurtulup huzur-u daimîye girmektir; herşeyde Cenâb-ı Hak'ka bir yol bulmaktır.
Elhasıl, mevcudatı mevcudat hesabına hizmetten azlederek,
mânâ-yı ismiyle bakmamaktır.
(RNK.26.SÖZ)
Herbir zerre, herbir mevcut, herbir zîhayat, bir nefer askere benzer.
Güneşlerin deverânından ve seyir ü seyahatlerinden tut,
tâ zerrelerin mevlevî gibi devretmelerine ve dönmelerine ve ihtizazlarına (sarsılmalarına) kadar kâinattaki bütün sa'y ve hareket,
kanun-u kader-i İlâhî üzerine cereyan ediyor
ve dest-i kudret-i İlâhî'den sudur eden ve irade
ve emir ve ilmi tazammun eden emr-i tekvînî ile zuhur eder.
Hattâ herbir zerre, herbir mevcut, herbir zîhayat,
bir nefer askere benzer ki, orduda muhtelif dairelerde,
o neferin ayrı ayrı nisbetleri, vazifeleri olduğu gibi,
herbir zerre, herbir zîhayatın dahi öyledir.
(RNK.17.LEM'A)
Ezel ve Ebed Sultanı'nın emriyle,
bir sinek bir Nemrut'u yere serer;
bir karınca bir Firavun'un sarayını harap eder, yere atar;
bir incir çekirdeği bir incir ağacını yüklenir.
(RNK.22.SÖZ)
Îmân nazarı ise, canlı mahlûkata, ağlar yetimler gibi değil,
ancak mükellef memur, muvazzaf zâkir ve tesbihhân ibâd sıfatıyla bakar.
(RNK.ŞUÂLAR-Hutbe-i Şâmiye)
Bütün zîhayat,
birer muvazzaf mesrur asker,
birer müstakim memnun memurlardır.
Bütün sadâlar ise, ya vazife başlamasındaki zikir ve tesbih ve paydostan gelen şükür ve tefrih veya işlemek neş'esinden neş'et eden nağamattır.
Bütün mevcudat, o mü'minin nazarında, Seyyid-i Kerîminin ve Mâlik-i Rahîminin birer mûnis hizmetkârı,
birer dost memuru, birer şirin kitabıdır.
Daha bunun gibi pek çok latif, ulvî ve leziz, tatlı hakikatler, imanından tecellî eder, tezahür eder.
(RNK.2.SÖZ)
Umum mahlûkat
Zât-ı Vâcibü'l-Vücudun hizmetkârları ve memurlarıdır.
Şu kâinattaki mevcudatın birbirine teâvünü, tecavübü, tesanüdü gösterir ki,
umum mahlûkat
birtek Mürebbînin terbiyesindedirler,
birtek Müdebbirin idaresindedirler,
birtek Mutasarrıfın taht-ı tasarrufundadırlar,
birtek Seyyidin hizmetkârlarıdırlar.
Çünkü,
zemindeki zîhayatları levazımat-ı hayatiyeyi
emr-i Rabbânî ile pişiren güneşten
ve takvimcilik eden kamerden tut,
tâ ziya, hava, mâ, gıdanın zîhayatların imdadına koşmalarına
ve nebâtâtın dahi hayvânâtın imdadına koşmalarına
ve hayvânat dahi insanların imdadına koşmalarına,
hattâ âzâ-yı bedenin birbirinin muavenetine koşmalarına
ve hattâ gıda zerrâtının hüceyrât-ı bedeniyenin imdadına koşmalarına kadar
câri olan bir düstur-u teâvün ile, câmid ve şuursuz olan o mevcudat-ı müteâvine, bir kanun-u kerem, bir namus-u şefkat, bir düstur-u rahmet altında, gayet hakîmâne, kerîmâne birbirine yardım etmek, birbirinin sadâ-yı hâcetine cevap vermek, birbirini takviye etmek,
elbette, bilbedâhe, birtek, yektâ,
Vâhid-i Ehad, Ferd-i Samed, Kadîr-i Mutlak, Alîm-i Mutlak,
Rahîm-i Mutlak, Kerîm-i Mutlak bir Zât-ı Vâcibü'l-Vücudun
hizmetkârları ve memurları ve masnuları olduklarını gösterir.
(RNK.33.SÖZ)
Risale-i Nur Külliyatı / Mârifet-Muhabbet · Marifet Petekleri