Nefsini mâlik sayarsan
Nefis, nefsine mâlik olmadığı gibi,
cismine de mâlik değildir
Cenâb-ı Hak tarafından insanlara verilen benlik ve hürriyet,
ulûhiyet sıfatlarını fehmetmek üzere bir vahid-i kıyasî vazifesini görüyor.
Maalesef, sû-i ihtiyar ile hâkimiyet ve istiklâliyete âlet ederek tam bir Firavun olur.
Gaflet suyu ile tenebbüt eden benlik,
Hâlık'ın sıfatlarını fehmetmek için bir vahid-i kıyastır.
Çünkü, insanlar görmedikleri şeyleri kıyas ve temsillerle bilirler.
Meselâ, bir adam Cenâb-ı Hakk'ın kudretini anlamak için bir taksimat yapar.
"Buradan buraya benim kudretimdedir, bundan o yanı da O'nun kudretindedir" diye vehmî bir çizgi çizmekle meseleyi anlar.
Sonra mevhum hattı bozar, hepsini de O'na teslim eder.
Çünkü,
nefis, nefsine mâlik olmadığı gibi, cismine de mâlik değildir.
Cismi, ancak acip bir makine-i İlâhiye'dir. Kaza ve kader kalemiyle kudret-i ezeliye, bir cilveciği o makinede çalışıyor.
Binaenaleyh, insan o Firavunluk dâvâsından vazgeçmekle, mülkü mâlikine teslim etsin, emanete hıyanet etmesin!
Eğer hıyanetle bir zerreyi nefsine isnad ederse,
Allah'ın mülkünü esbab-ı câmideye taksim etmiş olacaktır.
Ey bu küçük hüceyrelerden mürekkep ve ene ile tâbir edilen hüceyre-i kübrâ! O kulübeciğin küçüklüğüyle beraber, dolu olduğu harika icadlarını gör, îmâna gel!
Ve "Yâ İlâhî! Yâ Rabbî! Yâ Hâlıkî! Yâ Musavvirî!
Yâ Mâlikî ve yâ Men Lehü'l-Mülkü ve'l-Hamd!
Senin mülkün ve emanetin ve vedîan olan şu kulübecikte misafirim, mâlik değilim" de; o bâtıl temellük dâvâsından vazgeç.
Çünkü o temellük dâvâsı, insanı pek elîm elemlere mâruz bırakır.
(RNK.MESNEVÎ-İ NURİYE)
Mülkü sahibine teslim etmezsen
safasını değil, cefasını çekersin
لَهُ الْمُلْكُ
Mülk umumen O'nundur. Sen, hem O'nun mülküsün,
hem memlûküsün, hem mülkünde çalışıyorsun.
Şu kelime, şöyle şifalı bir müjde veriyor ve diyor:
Ey insan! Sen kendini, kendine mâlik sayma.
Çünkü sen kendini idare edemezsin.
O yük ağırdır; kendi başına muhafaza edemezsin, belâlardan sakınıp levazımatını yerine getiremezsin.
Öyle ise, beyhude ıztıraba düşüp azap çekme.
Mülk başkasınındır. O Mâlik hem Kadîr'dir, hem Rahîm'dir.
Kudretine istinad et; rahmetini ittiham etme.
Kederi bırak, keyfini çek. Zahmeti at, safâyı bul.
Hem der ki:
Mânen sevdiğin ve alâkadar olduğun ve perişaniyetinden müteessir olduğun ve ıslah edemediğin şu kâinat, bir Kadîr-i Rahîm'in mülküdür. Mülkü sahibine teslim et.
Ona bırak; cefâsını değil, safâsını çek.
O hem Hakîm'dir, hem Rahîm'dir.
Mülkünde istediği gibi tasarruf eder, çevirir.
Dehşet aldığın zaman, İbrahim Hakkı gibi
"Mevlâ görelim neyler,neylerse güzel eyler" de,
pencerelerden seyret, içlerine girme.
(RNK.ASÂ-YI MÛSÂ)
Risale-i Nur Külliyatı / Musibetler · Marifet Petekleri