Arama

Başlık ve içerikte ara

Havf

2 dk

Havf bir kamçıdır, O’nun rahmetinin kucağına atar

“İnsanın havfa ve muhabbete âlet olacak iki cihaz, fıtratında derc olunmuştur. Alâküllihâl o muhabbet ve havf, ya halka veya Hâlık’a müteveccih olacak.

Hâlbuki halktan havf ise, elîm bir beliyedir.

Halka muhabbet dahi belâlı bir musîbettir.

Çünki sen öylelerden korkarsın ki, sana merhamet etmez veya senin istirhâmını kabûl etmez.

Şu hâlde havf, elîm bir belâdır. (...)

Mâdem öyledir, bu havf ve muhabbeti öyle birisine tevcîh et ki, senin havfın lezzetli bir tezellül olsun. Muhabbetin, zilletsiz bir saâdet olsun.

Evet,

Hâlık-ı zü’l-Celâl’inden havf etmek, O’nun rahmetinin şefkatine yol bulup ilticâ etmek demektir.

Havf bir kamçıdır, O’nun rahmetinin kucağına atar. Ma‘lûmdur ki, bir vâlide, meselâ bir yavruyu korkutup sînesine celb ediyor. O korku, o yavruya gāyet lezzetlidir.

Çünki şefkat sînesine celb ediyor. Hâlbuki, bütün vâlidelerin şefkatleri, rahmet-i İlâhiye'nin bir lem‘asıdır. Demek havfullahda bir azîm lezzet vardır.”

(RNK.24. SÖZ)

İnsanı bu havf ve hüzünden (korku ve üzüntüden) kurtarıcı tek bir mededkâr (yardım edici) var.

O da Kur’ân-ı Azîmü’ş-şândır.

“İnsan, müstakbelin ehvâli (geleceğin korkuları) ve mâzînin ahzânı (geçmişin hüzünleri) ile giriftâr olmuştur (tutulmuştur). Bu ikisi onu pek ciddî düşündürür.

Başını mütemâdiyen (devamlı) döverler.

İnsanı bu havf ve hüzünden (korku ve üzüntüden) kurtarıcı tek bir mededkâr (yardım edici) var.

O da Kur’ân-ı Azîmü’ş-şândır.

Eğer bütün hayvanâttan daha şakî (tâlihsiz), daha zelîl (aşağı), daha ahmak kalmamak istersen sükût et (sus)!

Îmânın kulağıyla Kur’ân’ın beşâretini (müjdelerini) ve şu i‘lânlarını dinle!

(Bakınız; 62, 63, 64. âyetler)” (Nûrun İlk Kapısı, 29) Ayrıca velâyet yolu olan tarîkat hakkında, bakınız; (Mektûbât, 29. Mektûb, 294-308)

Risale-i Nur Külliyatı / Nefis, Günah ve Gaflet · Marifet Petekleri

İlgili yazılar