Mânevî rızıklar
Kalb ve ruh ve akıl ve göz ve kulak ve ağız da rızıklarını isterler.
Nasıl ki mide bir rızık ister;
öyle de, kalb ve ruh ve akıl ve göz ve kulak ve ağız gibi insanın lâtifeleri ve duyguları dahi Rezzâk-ı Rahîm'den rızıklarını isterler ve müteşekkirâne alırlar.
Herbirisine, ayrı ayrı ve onlara lâyık ve onları memnun ve mütelezziz eden rızıkları, hazine-i rahmetten ihsan edilir.
Belki Rezzâk-ı Rahîm, onlara daha geniş rızık vermek için göz ve kulak, kalb ve hayal ve akıl gibi
o lâtifelerin herbirisini hazine-i rahmetinin
birer anahtarı hükmünde yaratmış.
Meselâ göz, kâinat yüzündeki hüsün ve cemâl gibi kıymettar cevher hazinelerinin bir anahtarı olduğu misillü ötekiler dahi, herbiri birer âlemin anahtarı olur,
îmân ile istifade eder.
(RNK-7.ŞUÂ)
Nimetin rahmet-i İlâhiye'den geldiğini ve nimet-i İlâhiye'nin envâını tartmak ve tanımak için verildiğini bilen için o nimette kalbe, ruha, akla da bir zevk ve bir lezzet vardır.
Hakikî ehl-i şükrün ve ehl-i hakikatin ve ehl-i kalbin
kuvve-i zâikası (tat alma duyusu), rahmet-i İlâhiye'nin matbahlarına bir nâzır ve bir müfettiş hükmündedir.
Ve o kuvve-i zâika da taamlar adedince mizancıklarla nimet-i İlâhiye'nin envâını tartmak ve tanımak,
bir şükr-ü mânevî suretinde cesede, mideye haber vermektir.
İşte, bu surette kuvve-i zâika yalnız maddî cesede bakmıyor. Belki kalbe, ruha, akla dahi baktığı cihetle, midenin fevkinde hükmü var, makamı var.
İsraf etmemek şartıyla ve sırf vazife-i şükrâniyeyi yerine getirmek ve envâ-ı niam-ı İlâhiye'yi hissedip tanımak kaydıyla ve meşru olmak ve zillet ve dilenciliğe vesile olmamak şartıyla, lezzetini takip edebilir.
Ve o kuvve-i zâikayı taşıyan lisanı şükürde istimal etmek için leziz taamları tercih edebilir.
(RNK-19.LEM'A)
Risale-i Nur Külliyatı / Nimet-Rızık · Marifet Petekleri