Tevhid-Herşeyden O'na Yol
"Lâ ilâhe illâ Hû" ile herşeyde Hâlıkına giden bir yolu görür.
Ehl-i îmânın, hususan ehl-i tarikatın her vakit tekrarla Lâ ilâhe illâ Hû demeleri, tevhidi yâd ve ilân etmeleri gösterir ki, tevhidin pek çok mertebeleri bulunuyor.
"Hem tevhid, en ehemmiyetli ve en halâvetli ve en yüksek
bir vazife-i kudsiye
ve bir fariza-i fıtriye
ve bir ibadet-i îmâniyedir.....
Aradığımız hakiki tevhid, yalnız tasavvurdan ibaret bir marifet değildir. Belki, ilm-i mantıkta tasavvura mukàbil ve marifet-i tasavvuriyeden çok kıymettar ve burhanın neticesi olan ve ilim denilen tasdiktir.
"Ve tevhid-i hakiki öyle bir hüküm ve tasdik ve iz'an ve kabuldür ki,
herbir şeyle Rabb'ini bulabilir.
Ve herşeyde Hâlık'ına giden bir yolu görür.
Ve hiçbir şey huzuruna mâni olmaz.
Yoksa, Rabb'ini bulmak için her vakit kâinat perdesini yırtmak, açmak lâzım gelir.
(RNK-7.ŞUÂ)
Tevhid dahi iki çeşittir.
Herşeyden O'nun nuruna karşı bir pencere açıp,
Tevhid dahi iki çeşittir.
Biri tevhid-i âmî ve zahirîdir ki,
"Cenâb-ı Hak birdir; şeriki, naziri yoktur.
Bu kâinat onundur.
İkincisi tevhid-i hakikîdir ki, herşey üstünde
sikke-i kudretini
ve hâtem-i rububiyetini
ve nakş-ı kalemini görmekle,
doğrudan doğruya
herşeyden O'nun nuruna karşı bir pencere açıp,
O'nun birliğine
ve herşey O'nun dest-i kudretinden çıktığına
ve ulûhiyetinde ve rububiyetinde ve mülkünde hiçbir vechile hiçbir şeriki ve muini olmadığına,
şuhuda yakın bir yakinle tasdik edip îmân getirmektir
ve bir nevi huzur-u daimî elde etmektir.
(RNK.22.SÖZ)
Ne kadar iyilik ve güzellik ve nimet varsa
Ne kadar iyilik ve güzellik ve nimet varsa,
doğrudan doğruya O Cemîl ve Rahîm-i Mutlak’ın
hazine-i rahmetinden ve ihsanât-ı hususiyesinden gelir.
(RNK.2.ŞUÂ)
Herşeyde bir hazîne-i rahmet kapısını bulur.
“Âbid, namazında der:
اَشْهَدُ اَنْ لَٓا اِلٰهَ اِلَّا اللّٰهُ
Yani:
‘Hâlık ve Rezzâk O’ndan başka yoktur.
Zarar ve menfaat O’nun elindedir.
O, hem Hakîm'dir, abes iş yapmaz;
hem Rahîm'dir, ihsânı, merhameti çoktur’
diye i‘tikād ettiğinden, herşeyde bir hazîne-i rahmet kapısını bulur. Duâ ile çalar.
Hem herşeyi kendi Rabb'isinin emrine musahhar (itâatkâr) görür, Rabb'isine ilticâ eder. Tevekkül ile istinâd edip her musîbete karşı tahassun eder.
Îmânı, ona bir emniyet-i tâmme verir.”
(RNK.3.SÖZ)
Herşeyi Sâhib-i Hakikîsine ver veya O'na isnad et.
O'nun ismiyle al ki rahat edesin.
İ'lem eyyühe'l-aziz!
Tevhid ile bütün eşyayı Vâhid-i Ehade isnad etmediğin takdirde, âlemde bulunan bütün efradın mazhar oldukları tecelliyat-ı İlâhiye adedince ilâhları kabul etmek mecburiyetindesin.
Evet, gözünü şemsten yumduğun ve timsalleriyle irtibatını kestiğin zaman, timsallerine mâkes olan şeylerin adedince hakikî şemslerin vücudunu kabul etmeye mecbur olursun.
Yahu,
Herşeyi Sâhib-i Hakikî'sine ver veya O'na isnad et.
O'nun ismiyle al ki rahat edesin.
Ve illâ, bu kadar eşyayı vücuda getirip nizam ve intizamlarını temin edecek o kadar ilâhları kabule muztar kalacaksın.
"Sahife-i âlemin eb'âd-ı vâsiasında Nakkaş-ı Ezelî'nin yazdığı silsile-i hâdisâtın satırlarına hikmet nazarıyla bak ve fikr-i hakikatle sarıl.
Tâ ki mele-i âlâdan uzanan şu selâsil-i resâil, seni âlâ-yı illiyyîn-i tevhide çıkarsın."
(RNK.MESNEVÎ-İ NURİYE)
Risale-i Nur Külliyatı / Tevhid ve Esmâ-i İlâhiye · Marifet Petekleri