Arama

Başlık ve içerikte ara

Tevhid-Zikir-Evrad

7 dk

Lâ ilâhe illâllah kelâmı, Esmâ-i Hüsnâ'nın adedince kelâmları tazammun ediyor.

Bütün Esmâ-i Hüsnâ'nın ifâde ettiği mânâlar ile bütün sıfât-ı kemâliyeye, Lâfza-i Celâl olan Allah bil'iltizam delâlet eder.

Sair ism-i haslar yalnız müsemmâlarına delâlet eder, sıfatlara delâletleri yoktur. Çünkü sıfatlar müsemmâlarına cüz olmadığı gibi, aralarında lüzum-u beyyin de yoktur. Bu itibarla, ne tazammunen ve ne iltizamen sıfatlara delâletleri yoktur.

Amma Lâfza-i Celâl, bilmutabakat Zât-ı Akdese delâlet eder. Zât-ı Akdes ile sıfât-ı kemâliye arasında lüzum-u beyyin olduğundan, sıfatlara da bil'iltizam delâlet eder.

Ve keza, ulûhiyet ünvanı sıfât-ı kemâliyeyi istilzam etmesi, ism-i has olan Allah'ın da o sıfâtı istilzam ettiğini istilzam ediyor.

Ve keza, Allah kelimesi de, nefiyden sonra sıfatlarla beraber düşünülür.

Binaenaleyh Lâ ilâhe illâllah kelâmı,

Esmâ-i Hüsnâ'nın adedince kelâmları tazammun ediyor.

Bu itibarla, şu kelime-i tevhid kelâmı, delâlet ettiği sıfatlar itibarıyla bir kelâm iken bin kelâm oluyor:

Lâ hâlıka illâllah, lâ fâtıra, lâ râzıka, lâ kayyûme illâllah gibi...

Binaenaleyh, terakki etmiş olan zâkir bir zât,

bu kelâmı söylerken içindeki binlerce kelâmları söylemiş oluyor.

(RNK.MESNEVÎ-İ NURİYE-ŞU'LE)

Birtek tesbihin, birtek namazda inkişafı

Bir zaman, birtek tesbihin, birtek namazda, Sahabelerin tarz-ı telâkkisine yakın bir surette bana inkişafı, bir ay kadar ibadet derecesinde ehemmiyetli göründü; Sahabelerin yüksek kıymetini onunla anladım.

Demek, bidâyet-i İslâmiyede kelimât-ı kudsiyenin verdiği feyiz ve nurun başka bir meziyeti var. Tazeliği haysiyetiyle başka bir letâfeti, bir tarâveti, bir lezzeti var ki, gaflet perdesi altında mürur-u zamanla gizlenir, azalır, perdelenir.

Zât-ı Muhammediye (a.s.m.) ise, onları menba-ı hakikîsinden (Zât-ı Akdesten) turfanda, taze olarak, fevkalâde istidadıyla almış, emmiş, massetmiş.

Bu sırra binaen, o zât, birtek tesbihten, başkasının bir sene ibadeti kadar feyiz alabilir.

(RNK-30.LEM'A)

Sübhanallahi ve bihamdihî her iki makamı cem eden bir cümledir.

İ'lem eyyühe'l-aziz!

Sübhanallah ve Elhamdü lillâh cümleleri

Cenâb-ı Hakkı celâl ve cemâl sıfatlarıyla zımnen tavsif ediyorlar.

Celâl sıfatını tazammun eden Sübhanallah,

abdin ve mahlûkun Allah'tan baid olduklarına nâzırdır.

Cemâl sıfatını içine alan Elhamdü lillâh,

Cenâb-ı Hakk'ın rahmetiyle abde ve mahlûkata karib olduğuna işarettir.

Meselâ, biri kurb, diğeri bu'd olmak üzere, bize nâzır, şemsin iki ciheti vardır.

Kurb cihetiyle, hararet ve ziyayı veriyor.

Bu'd cihetiyle, insanların mazarratlarından tâhir ve sâfi kalıyor.

Bu itibarla insan şemse karşı yalnız kabil olabilir, fâil ve müessir olamaz.

Kezalik—bilâ teşbih—

Cenâb-ı Hak rahmetiyle bize karib olduğu cihetle ona hamd ediyoruz.

Biz O'ndan uzak olduğumuz cihetle O'nu tesbih ediyoruz.

Binaenaleyh, rahmetiyle kurbuna bakarken hamdet. O'ndan baid olduğuna bakarken tesbih et.

Fakat her iki makamı karıştırma. Ve her iki nazarı birleştirme ki, hak ve istikamet mültebis olmasın.

Lâkin iltibas ve mezc olmadığı takdirde, her iki makamı ve her iki nazarı hem tebdil, hem cem edebilirsin.

Evet, Sübhanallahi ve bihamdihî her iki makamı cem eden bir cümledir.

(RNK.MESNEVÎ-İ NURİYE)

Kelime-i Tevhidin tekrar ile zikrine devam etmek, kalbi pek çok şeylerle bağlayan bağları, ipleri kırmak içindir

Dualar, tevhid ve ibadetin esrarına nümunedir. Tevhid ve ibadette lâzım olduğu gibi, dua eden kimse de,

"Kalbinde dolaşan arzu ve isteklerini Cenâb-ı Hak işitir" deyip Kadir olduğuna itikad etmelidir.

Bu itikad, Allah'ın herşeyi bilir ve herşeye kadir olduğunu istilzam eder.

Zikreden adamın, feyz-i İlâhî'yi celb eden muhtelif lâtifeleri vardır.

Bir kısmı, kalb ve aklın şuuruna bağlıdır.

Bir kısmı da şuursuz, yani şuurlara tâbi değildir. Min haysü lâ yeş'ur husûle gelir.

Binaenaleyh, gaflet ile yapılan zikirler dahi feyizden hâli değildir.

Kelime-i Tevhidin tekrar ile zikrine devam etmek, kalbi pek çok şeylerle bağlayan bağları, ipleri kırmak içindir. Ve nefsin tapacak derecede sanem ittihaz ettiği mahbuplardan yüzünü çevirtmektir.

Maahaza, zâkir olan zâtta bulunan hâsse ve lâtifelerin ayrı ayrı tevhidleri olduğuna işaret olduğu gibi, onların da, onlara münâsip şerikleriyle olan alâkalarını kesmek içindir.

(RNK.MESNEVÎ-İ NURİYE)

"Sübhanallah", "Elhamdü lillah", "Allahu ekber"—

"Sübhanallah", "Elhamdü lillah", "Allahu ekber"—bu üç mukaddes cümlenin faidelerini ve mahall-i istimallerini dinle:

1. Kalbinde hayat bulunan bir insan, kâinata, âleme bakarken, idrâkinden âciz, bilhassa şu boşlukta yapılan İlâhî manevraları görmekle hayretler içinde kalır.

İşte bu gibi hayret ve dehşet-engiz vaziyetleri, ancak "Sübhanallah" cümlesinden nebean eden mâ-i zülâli içmekle o hayret ateşi söner.

2. Aynı o insan, gördüğü leziz nimetlerden duyduğu zevkleri izhar etmekle, hamd ünvanı altında in'âmı nimette ve Mün'imi in'amda görmekle idame-i nimet ve tezyid-i lezzet talebinde bulunarak, "Elhamdü lillâh" cümlesiyle nîmetler definesini bulan adam gibi nefes alıyor.

3. Aynı o insan, mahlûkat-ı acibe ve harekât-ı garîbeden aklının tartamadığı ve zihninin içine alamadığı şeyleri gördüğü zaman, "Allahü ekber" demekle rahat bulur.

Yani, Hâlık'ı daha azîm ve daha büyüktür.

Onların halk ve tedbirleri kendisine ağır değildir.

(RNK.MESNEVÎ-İ NURİYE)

Bütün enbiyâ ve asfiyâ ve evliyâ, en büyük zevklerini ve saadetlerini, kelime-i tevhid olan Lâ ilâhe illâ Hû'da buluyorlar.

(RNK-30.LEM'A)

Doksan dokuz taneli tesbihe bedel

Kur'ân, kendi şakirtlerinin ruhuna öyle bir inbisat(genişlik) ve ulviyet(yücelik) verir ki,

doksan dokuz taneli tesbihe bedel, doksan dokuz esmâ-i İlâhiye'nin cilvelerini gösteren doksan dokuz âlemlerin zerrâtını, birer tesbih taneleri olarak şakirtlerinin ellerine verir,

"Evradlarınızı bununla okuyunuz" der.

İşte, Kur'ân'ın tilmizlerinden Şah-ı Geylânî, Rufâî, Şâzelî (r.a.) gibi şakirtleri, virdlerini okudukları vakit dinle, bak!

Ellerinde silsile-i zerrâtı, katarat adetlerini, mahlûkatın aded-i enfâsını tutmuşlar, onunla evradlarını okuyorlar, Cenâb-ı Hakkı zikir ve tesbih ediyorlar.

(RNK.MESNEVÎ-İ NURİYE)

Sesli ve ihlaslı zikrin milyonlarla ziyadeleşmesi

O havadaki kelimeler hayatlansalar, lezzetli birer meyve gibi ruhanîlerin kulaklarına girer.

Hem hak ve hakikati dinleyen ve söyleyene sevap kazandıranlar yalnız insanlar değildir.

Cenâb-ı Hakk'ın

zîşuur mahlûkları

ve ruhanîleri

ve melâikeleri

kâinatı doldurmuş, her tarafı şenlendirmişler.

Madem çok sevap istersin; ihlâsı esas tut ve yalnız rıza-yı İlâhîyi düşün.

Tâ ki senin ağzından çıkan mübarek kelimelerin havadaki efradları, ihlâs ile ve niyet-i sadıka ile hayatlansın, canlansın, hadsiz zîşuurun kulaklarına gidip onları nurlandırsın, sana da sevap kazandırsın.

Çünkü, meselâ sen "Elhamdü lillâh" dedin.

Bu kelâm, milyonlarla büyük küçük Elhamdü lillâh kelimeleri, havada izn-i İlâhî ile yazılır.

Nakkaş-ı Hakîm abes ve israf yapmadığı için,

o kesretli mübarek kelimeleri dinleyecek kadar hadsiz kulakları halk etmiş.

Eğer ihlâs ile, niyet-i sadıka ile o havadaki kelimeler hayatlansalar, lezzetli birer meyve gibi ruhanîlerin kulaklarına girer.

Eğer rıza-yı İlâhî ve ihlâs o havadaki kelimelere hayat vermezse, dinlenilmez. Sevap da yalnız ağızdaki kelimeye münhasır kalır.

Seslerinin ziyade güzel olmadığından, dinleyenlerin azlığından sıkılan hafızların kulakları çınlasın!

(RNK-20.LEM'A)

Bir zikirde veya bir âyette, semâvât gibi nuranî sevap ve fazilet yerleşebilir.

Melekler zikir ve tesbih ve hamd ve ibadet ve marifet ve muhabbetin envarıyla tagaddî edip telezzüz ediyorlar.

Bu dünya tecrübe meydanıdır.

Akla kapı açılır, fakat ihtiyarı elinden alınmaz.

Din bir imtihandır, bir tecrübedir; ervâh-ı âliyeyi ervâh-ı sâfileden tefrik eder.

Hem de sevap ve fazilet, nur âlemindendir.

O âlemden bir âlem, bir zerreye sığışabilir.

Nasıl ki, bir zerrecik bir şişede, semâvât, nücumuyla beraber görünebilir.

Öyle de, niyet-i hâlise ile şeffafiyet peydâ eden bir zikirde veya bir âyette, semâvât gibi nuranî sevap ve fazilet yerleşebilir.

Nasıl insan mâ, hava ve ziya ve gıda ile tagaddî edip telezzüz eder.

Öyle de, melekler zikir ve tesbih ve hamd ve ibadet ve marifet ve muhabbetin envarıyla tagaddî edip telezzüz ediyorlar.

Çünkü onlar nurdan mahlûk oldukları için, gıdalarına nur kâfidir.

Hattâ nura yakın olan râyiha-i tayyibe dahi onların bir nevi gıdalarıdır ki, ondan hoşlanıyorlar.

Evet, ervâh-ı tayyibe, revâyih-i tayyibeyi sever.

(RNK.24.SÖZ)

En tatlı zevklerini ve en şirin mânevî rızıklarını, kelime-i tevhid olan

Lâ ilâhe illâllah zikrinde ve tekrarında buluyorlar.

Tevhidde cemâl ve kemâl-i İlâhî'nin kalben görünmesi ve ruhen hissedilmesi içindir ki, bütün evliya ve asfiya,

en tatlı zevklerini

ve en şirin mânevî rızıklarını,

kelime-i tevhid olan Lâ ilâhe illâllah zikrinde ve tekrarında buluyorlar.

Evet, bir meyve, bir çiçek, bir ışık gibi küçücük bir ihsan,

bir nimet, bir rızık, bir küçük âyine iken,tevhidin sırrıyla birden bütün emsaline omuz omuza verip ittisal (bağlantı kurma)ettiğinden, o nevi büyük âyineye dönüp, o nev'e mahsus cilvelenen bir çeşit cemâl-i İlâhîyi gösterir.

Ve fâni, muvakkat olan güzellikle, bâki bir nevi hüsn-ü sermedîyi irâe eder.

(RNK.2.ŞUÂ)

Risale-i Nur Külliyatı / Allah Sevgisi, Duâ ve Şükür · Marifet Petekleri

İlgili yazılar