Mârifetullah-Şiirler
Dilimde gerçi nâmın âh, dilim de bîhaber Sen'den.
Dil ü canda nihansın, gerçi herşey bîhaber Sen'den,
Cihân Zât'ınla dolmuşken, cihân da bîhaber Sen'den.
Nasıl bulsun Sen'i cân ve gönül Sen'den ibâretken,
Gönülde cândasın ammâ ki cân da bîhaber Sen'den.
Hayâlin dilde nakşı varsa da bilmez hayâl Zât'ın,
Dilimde gerçi nâmın âh, dilim de bîhaber Sen'den.
Bütün mahlûk ise, nâm u nişânın gerçi bilmekde,
Fakat gördüm ki ben nâm u nişân da bîhaber Sen'den.
İlâhî künh-i Zât'ın bilmeye sa'y eyleyen zümre,
Yuvarlandı yakîn ile gümân da bîhaber Sen'den.
Cihân durdukça şerh etsem Sen'i mümkin değil zîrâ,
Sen'i îzâh ve şerh âciz, beyân da bîhaber Sen'den.
Sinek Cibrîl kanadından nasıl bahs eyler Allah'ım,
Sen'i ta'rîf eden ehl-i cihân da bîhaber Sen'den.
(Mevlâna. Dîvân-ı Kebîr/ Seçmeler. Cild 3.S.49)
Hak'tan âyân bir nesne gözsüzlere pinhân imiş.
Mürşid gerektir bildire, Hakkı sana Hakka'l yakîn,
Mürşidi olmayanların bildikleri gümân imiş.
Her mürşide dil verme, kim yolunu sarpa uğratır,
Mürşid-i kâmil olanın gayet yolu asân imiş.
İşit Niyâzî'nin sözün, bir nesne örtmez Hak yüzün,
Hak'tan âyân bir nesne gözsüzlere pinhân imiş.
Niyâzi Mısrî
Ârife eşyada esmâ görünür
Ârife eşyada esmâ görünür,
Cümle esmâda müsemmâ görünür,
Bu Niyâzî'den de Mevlâ görünür.
Âdem isen semme vechullahı bul,
Kan da baksan ol güzel Allah'ı bul.
Ol san açmış dâim gözün,
Sen yitirmişsin ararsın ha özün,
Bî-cihet göstermiş eşyada yüzün.
Âdem isen semme vechullahı bul,
Kan da baksan ol güzel Allah'ı bul.
Niyâzi Mısrî
Hep kitâb-ı Hak'tır eşyâ sandığın
Hep kitâb-ı Hak'tır eşyâ sandığın,
Ol okur kim seyr-i evtan eylemiş.
Hüsnünü izhâr eder bunca sıfat,
Zâtına insânı burhân eylemiş.
Hakk'ı istersen yürü insana bak,
Şems-i Zât yüzünde rahşân eylemiş.
Hak yüzü insan yüzünden görünür,
Zât-ı Rahmân şeklin insan eylemiş.
Niyâzî-i Mısrî
Beyitler
Sağ ü solu gözler idim, dost yüzünü görsem deyü,
Ben taşrada arar idim, ol cân içinde cân imiş.
Öyle sanırdım ayrıyam, dost gayrıdır ben gayrıyam,
Benden görüp işiteni, bildim ki ol cânân imiş.
…..
Cennet'ül irfâna dahil olanın.
Kande baksa gördüğü dîdâr olur.
Niyâzî-i Mısrî
Sen seni bilmektir ancak pîre ülfetten garaz,
Noktayı fehmeylemektir ilm-i irfândan garaz.
Niyâzî-i Mısrî
Biz tâlib-i ilmlerüz, ışk kitâbın okuruz,
Çalab müderris bize, ışk hod medresesidür.
Yûnus Emre
(Kendi medresesidir)
Tâç ma’rifet tâcıdır, sanma gayrı tâc ola,
Taklit ile tok olan, hakikatte aç ola.
Düşe düşüp aldanma,kendin hayrete salma,
Hak’dan gayrı ne vardır tâbire muhtâc ola.
Sana âlem görünen hakikatte Allâh’tır,
Allâh birdir vallâhi, sanma ki birkaç ola.
Sunullâh Gaybî
Beyt:
Hikmet-i dünya vü mâfiha bilen ârif değil,
Ârif oldur bilmeye dünya vü mâfiha nedir.
Açıklaması:
Dünyayı ve onun içindekileri bilen ârif sayılmaz.
Asıl ârif, dünya ve içindekileri bilmeyendir.
(İ.Hakkı Hz. Mârifetnâme.S.585)
Hakk ilmine bu âlem bir nüsha imiş ancak,
Ol nüshada bu Âdem bir nokta imiş ancak.
Ol noktanın içinde gizli nice bin deryâ,
Bu âlem o deryâdan bir katre imiş ancak.
Niyazi Mısrî
Bal marifet balıdır, sanma gayri bal ola,
Taklid ile tok olan, hakikatte aç ola.
Yûnus Emre
Görmez misin sen aruyı, her bir çiçekten bal ider,
Sinek ile pervânenün yuvasında bal olmaya.
Yûnus Emre
Allah Dostları / Mârifetullah · Marifet Petekleri